αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
23 Απριλίου 2015, 09:58
Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου
Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου  

"...Ο δρόμος που θα σε οδηγήσει από το σκοτάδι στο φως, περνάει πάντα μέσα από μία βιβλιοθήκη. Εξερεύνησέ την, ταξίδεψε στις σελίδες των βιβλίων της και γέμισε τη ζωή σου με χρώμα..."

Γιώτα Κοτσαύτη

...

Ακόμα και ένας άνθρωπος να ξεκινήσει να διαβάζει με αφορμή την ημέρα αυτή, θα είναι πολύ σημαντικό!

Καλημέρα :)


- Στείλε Σχόλιο


22 Απριλίου 2015, 16:12
Για Όλα Τα Παιδιά Του Κόσμου
Δικό μου  

«...Με πόση ζήλια τα κοίταζε κάθε πρωί. Σε αυτοκίνητα, σχολικά λεωφορεία, άλλα με τα πόδια -κάποιο στοργικό χέρι τα κρατάει σφιχτά- και τις γυαλιστερές σάκες τους στον ώμο.

Αλήθεια, πόσο ζηλεύει… Κι αυτές τις παραγεμισμένες σάκες. Χρώματα, τετράδια, βιβλία, αχ, βιβλία! Τα λαχταράει τόσο πολύ τα βιβλία. Και τα γράμματα και το σχολείο και ένα στοργικό χέρι να την κρατάει και τόσα, τόσα άλλα…

Μία καλοντυμένη κυρία πέρασε βιαστικά από μπροστά της. Ένα παραμύθι έπεσε από την μισάνοιχτη τσάντα της. Εκείνη δεν κατάλαβε τίποτα. Μα η μικρή το εντόπισε αμέσως. Έτρεξε, το μάζεψε. Δεν σκόπευε να το κρατήσει. Να, μόνο λίγο, λιγάκι να το ξεφυλλίσει και μετά θα έτρεχε να την προλάβει, να της το επιστρέψει.

-Ε, κλέφτρα, φώναξε απότομα κάποιος.

Το κορίτσι ζάρωσε φοβισμένο σε μια γωνιά.

Κόσμος μαζεύτηκε. Ανάμεσά τους η κυρία· κοίταζε, κοίταζε χωρίς να λέει τίποτα.

-Σου αρέσουν τα παραμύθια, αγάπη μου; είπε τελικά συγκινημένη αγνοώντας τον αστυνομικό που πλησίαζε.

Το κορίτσι έτρεμε, έτρεμε όλο και πιο πολύ και κατάπινε τα δάκρυά του. Κρατούσε σφιχτά στην αγκαλιά του το βιβλίο, λες και ζητούσε από κείνο παρηγοριά…»

Και, ναι, το πιστεύω: τα βιβλία μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση και παρηγοριά, να γίνουν η αφορμή για να αλλάξει η ζωή όχι μόνο ενός παιδιού, αλλά πολλών.

«Για Όλα Τα Παιδιά Του Κόσμου» λοιπόν: μία σύντομη ιστορία που εμπνεύστηκα από τη φωτογραφία της Γιώτας Τριανταφυλλίδου για το λογοτεχνικό project 240''.

Διάβασε τη συνέχεια στη σελίδα των εκδόσεων Σαΐτα :)

http://www.saitapublications.gr/2015/04/240.kotsafti.html


- Στείλε Σχόλιο


21 Απριλίου 2015, 22:28
Το μπαλόνι
Ένα κείμενο  μία εικόνα  

Η βελόνα  κι η κλωστή

έπιασαν ένα κουμπί.

Το έραψαν σ’ ένα μπαλόνι

για να μοιάζει  με τιμόνι.

Πέταξαν πολύ ψηλά

με του ανέμου τα φτερά.

Σύννεφα φόρεσαν καπέλα

με μια κόκκινη κορδέλα.

Πόλεμος  ξεσπάει στη γη…

Έφυγαν μακριά πολύ

να μαζέψουνε χαρά, ηλιαχτίδες

κι όνειρα!

Φουσκώνει κι άλλο το μπαλόνι,

ολοένα μεγαλώνει.

Μα… μια πονηρή καρφίτσα

το τρυπάει στην κοιλίτσα!

Κάνει  μπαμ! Σαν το κανόνι.

Σκάει το φουσκωτό μπαλόνι.

Στη γη βρέχει χαμόγελα,

ηλιαχτίδες κι όνειρα!

ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΛΕΙΩΝΗ (ανέκδοτο κείμενο)

Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας παιδικών βιβλίων Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Από τον Δεκέμβριο του 2014 φιλοξενούνται στη στήλη και ανέκδοτα κείμενα νέων δημιουργών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

Τη σημερινή εικόνα έκανε η Ελεάνα Μάρκου.

Η Ελεάνα γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1995.

Είναι Φοιτήτρια στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και ασχολείται ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική.

Το κείμενο έγραψε η Μαριάνθη Πλειώνη.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Εργάζομαι ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση 28 χρόνια -τα τελευταία 6 στην Ειδική αγωγή. Μου αρέσει να γράφω ιστορίες για μικρούς και μεγάλους και να βλέπω γύρω μου τους ανθρώπους να χαμογελούν.

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα της στήλης «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks

 

 

 


- Στείλε Σχόλιο


20 Απριλίου 2015, 14:27
"Ντρέπομαι για τη ζέστα μου και για την ανθρωπιά μου..."
Το ποίημα της εβδομάδας  

Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ' όνομα που μας δίναν:

«Μετανάστες».

Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο,

δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,

λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. Ούτε

και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε

να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.

Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε.

Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα 'ναι, μα εξορία.

Έτσι, απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιο κοντά

στα σύνορα,

προσμένοντας του γυρισμού τη μέρα, καραδοκώντας το παραμικρό

σημάδι αλλαγής στην άλλην όχθη, πνίγοντας μ' ερωτήσεις

κάθε νεοφερμένο, χωρίς τίποτα να ξεχνάμε, τίποτα

ν' απαρνιόμαστε,

χωρίς να συχωράμε τίποτ' απ' όσα έγιναν, τίποτα δε συχωράμε.

Α, δε μας ξεγελάει τούτη η τριγύρω σιωπή! Ακούμε ίσαμ' εδώ

τα ουρλιαχτά που αντιλαλούν απ' τα στρατόπεδά τους. Εμείς

οι ίδιοι

μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε

τα σύνορα να δρασκελίσει. Ο καθένας μας,

περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα,

μαρτυράει την ντροπή που τη χώρα μας μολεύει.

Όμως κανένας μας

δε θα μείνει εδώ. Η τελευταία λέξη

δεν ειπώθηκε ακόμα.

 

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


15 Απριλίου 2015, 14:51
Ο Χάρι Πότερ και το όνειρο όλων των μυθιστοριογράφων
Γραφή  

«…Η Τζόαν Ρόουλινγκ είναι μια πολύ νέα συγγραφέας που κατάφερε από το πρώτο της κιόλας βιβλίο να υλοποιήσει, και με τρόπο θαυμαστό, το όνειρο σχεδόν όλων των μυθιστοριογράφων.

Κατάφερε όχι μόνο να δημιουργήσει έναν αξιαγάπητο ήρωα, όχι μόνο να κάνει μια εκδοτική επιτυχία, αλλά κυρίως κατάφερε να στήσει έναν ολάκερο κόσμο που, πριν αυτή τον σκεφτεί, δεν υπήρχε. Ναι, αυτό είναι το όνειρο κάθε συγγραφέα: να μετατραπεί όσο πιο δυναμικά και ολοκληρωτικά γίνεται σε ένα μικρό θεό, σ’ ένα υπερδύναμο δημιουργό και μέσα στις σελίδες των έργων του να στήνει έναν εντελώς πρωτότυπο κόσμο…»

ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ, από τον πρόλογο του βιβλίου Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά, εκδόσεις Ψυχογιός.


- Στείλε Σχόλιο


15 Απριλίου 2015, 13:11
Εμείς και οι άλλοι
Δικό μου  

«Μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού συγκρούστηκε χθες το βράδυ με Ι.Χ. αυτοκίνητο. Ο οδηγός της μηχανής, που είχε αναπτύξει υπερβολική ταχύτητα, πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και έπεσε με δύναμη πάνω στο διερχόμενο αυτοκίνητο, χωρίς ο οδηγός του να προλάβει να αντιδράσει. Και οι δυο οδηγοί βρήκαν τραγικό θάνατο, ενώ απ’ το αυτοκίνητο ανασύρθηκε βαριά τραυματισμένη μία γυναίκα, της οποίας η κατάσταση σύμφωνα με τις τελευταίε πληροφορίες θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμη…».

-Εμμανούηλ, πάρε τα παιδιά κι ελάτε. Το τραπέζι είναι έτοιμο, ακούστηκε η κεφάτη φωνή της Αντριάνας μέσα από τη γεμάτη γαργαλιστικές μυρωδιές κουζίνα.

Στο οβάλ τραπέζι ήταν στρωμένο το άψογα κολλαρισμένο λευκό τραπεζομάντηλο και το καλό σερβίτσιο, ενώ ένα βάζο με λουλούδια συμπλήρωνε τη χαρούμενη κυριακάτικη ατμόσφαιρα. Τα πάντα ήταν συγυρισμένα με επιμέλεια: τα πιάτα και τα σκεύη που είχαν χρησιμοποιηθεί πλυμένα, σκουπισμένα και τακτοποιημένα στις θέσεις τους, ο νεροχύτης πεντακάθαρος, οι ηλεκτρικές συσκευές αστραφτερές σαν άθικτες, το χαλί σκουπισμένο και τα ντουλάπια δίχως ίχνος δαχτυλιάς, σαν καινούρια. Η μόνη ένδειξη πως κάποιος είχε προηγουμένως μαγειρέψει εκεί μέσα ήταν τα ευχάριστα αρώματα που ανέδυαν τα φρεσκοψημένα φαγητά και γλυκά.

-Εμμανουήλ, ξαναφώναξε η νεαρή γυναίκα και κατευθύνθηκε στο σαλόνι.

Ένας άντρας λίγο μετά τα τριάντα ήταν καθισμένος μπροστά σε μια μεγάλη τηλεόραση και δυο πιτσιρίκια έπαιζαν ήσυχα πάνω στο παχύ χαλί με μία στοίβα λούτρινα ζωάκια κάθε είδους, μεγέθους και χρώματος.

-Το φαγητό θα κρυώσει, συνέχισε η γυναίκα στέλνοντας ένα φιλί στα παιδιά της. Τι βλέπεις με τόση αφοσίωση;

-Τίποτα, γλυκιά μου, για ένα ατύχημα έλεγαν, απάντησε και έκλεισε την τηλεόραση.

Πλησίασε και πήρε αγκαλιά το ένα μικρό. Το άλλο είχε ήδη προλάβει να σκαρφαλώσει στη φιλόξενη αγκαλιά της μητέρας του.

Ήταν 20 Απριλίου. Παρόλ’ αυτά ο καιρός θύμιζε καλοκαίρι. Μια ευτυχισμένη οικογένεια έπαιρνε το κυριακάτικο γεύμα της. Την ίδια στιγμή μια νεαρή γυναίκα έδινε την πιο σοβαρή μάχη της ζωής της. Μια μάχη σκληρή και άνιση. Μα για πολύ κόσμο -ίσως για την πλειοψηφία- αυτό δεν είχε καμία σημασία. Ο πόνος κι η δυστυχία έσβηναν αστραπιαία με το πάτημα ενός μαγικού κουμπιού.

«Τίποτα, για ένα ατύχημα έλεγαν…»

«Τίποτα…»

«Τ ί π ο τ α…»

………………………………………………………………………

ΤΕΛΟΣ

Γιώτα Κοτσαύτη (Ανέκδοτο κείμενο) 

 

Για το BOOK TOUR, Γιώτα Κοτσαύτη.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.booktourmagazine.com/news/emeis-kai-oi-alloi/


- Στείλε Σχόλιο


14 Απριλίου 2015, 17:12
Κυρα-Λάμπραινα, η μαμή
Ένα κείμενο  μία εικόνα  

-Θεια-Λάμπραινα, θεια-Λάμπραινα. Τρέξε γρήγορα, ακούστηκε συρτή η φωνή του μπάρμπα Γιάννη στην πλακόστρωτη αυλή.


-Ποιος είναι; ρώτησε αλαφιασμένη η Λάμπραινα βγαίνοντας στον μπαξέ, ισιώνοντας το τσεμπέρι, που κρέμονταν  στο κεφάλι της.   


-Έσπασαν τα νερά της Αντώνας. Τρέξε.


-Ουφ! Σε καλό σου Γιάννη. Λάμπρο, το νου σου στο φαί. Πάω στα Ζαφειρακαίϊκα. 


Η κυρά Λάμπραινα, έβγαλε την μπροστέλα, έπλυνε τα χέρια, έστρωσε το φόρεμά της και κίνησε για το σπίτι της ετοιμόγεννης. Μπήκε φουριόζα, χαμογελαστή και ευχήθηκε με το πλατύ χαμόγελό της, στολίδι μοναδικό στο καθάριο, φωτεινό της πρόσωπο. Ύστερα έπλυνε ξανά τα χέρια της με νερό και σαπούνι χωριάτικο, φτιαγμένο με αλισίβα και ελαιόλαδο, έδεσε την καθαρή ποδιά που της έδωσαν, σήκωσε τα μανίκια της και ετοιμάστηκε για τη γέννα. 


-Έλα Αντώνα, ήρθε η στιγμή να καρτερέψω και το τέταρτο. Σε λίγο θα κρατάς το γιο σου στην αγκαλιά. Ήταν σίγουρη για το αγόρι. Το είχε πει στη μάνα και στον πατέρα, που την εμπιστευόταν τυφλά, όταν τη ρώτησε με αγωνία, αν είχε τούτη τη φορά αγόρι η γυναίκα του. Η μυτερή κοιλιά, δείγμα αλάθητο για την ίδια, της μαρτύρησε το φύλο του παιδιού και του το έκανε καλά. 


-Αχ! Γεωργία μου, (αυτό ήταν το βαφτιστικό της κυρα-Λάμπραινας) της αποκρίθηκε ξέπνοα, λουσμένη στον ιδρώτα η γυναίκα. Έχουν αρχίσει μικροί, κοφτοί πόνοι. Της χαμογέλασε βρέχοντας της το φλογισμένο μέτωπο με ένα καθαρό πανάκι, βουτηγμένο σε δροσερό νερό. Τα μακριά της δάχτυλα με επιδέξιες κινήσεις χάιδευαν την κοιλιά της Αντώνας, την ηρεμούσαν και βοηθούσαν με τις απλές μαλάξεις, να καθησυχάσουν μητέρα και μωρό, που πίεζε να βγει. Το πρόσωπό της ξαφνικά συνοφρυώθηκε, τα μάτια άστραψαν αλλά η γλυκύτητα δεν την εγκατέλειψε. Η γέννα δεν πήγαινε όπως επιθυμούσε. Το μικρό ερχόταν ανάποδα με τα πόδια του να προσπαθούν, πρώτα αυτά, να βγουν έξω. Δεν πανικοβλήθηκε. Το γιατρό δεν γινόταν να τρέξουν να τον φωνάξουν, αφού ήταν Κατοχή και οι Γερμανοί είχαν απαγορεύσει την κυκλοφορία μετά τις 8 το βράδυ. Έστρεψε το βλέμμα της στο εικονοστάσι, να κοιτάξει τη Μεγάλη Μητέρα.


Με ένα σάλτο ανέβηκε πάνω στο κρεβάτι. Με γρήγορες κινήσεις άρπαξε τα πόδια της μάνας από τους αστραγάλους και άρχισε να τα στριφογυρίζει δεξιά αριστερά στον αέρα, για να γυρίσει το μωρό. Παιδεύτηκε αρκετά, μιλώντας ταυτόχρονα και στην ετοιμόγεννη, καθησυχάζοντάς την. Το γοερό κλάμα του νεογέννητου κάποια λεπτά αργότερα την αποζημίωσε, την έστειλε στα ουράνια.


-Καλορίζικο, καλότυχο Αντώνα μου. Να’ ναι ανθοσπαρμένο το διάβα του. Στράφηκε στα εικονίσματα, έκανε το σταυρό της και ευχαρίστησε για άλλη μια φορά την Παναγιά τη Σκαφιδιώτισσα*,  για τη βοήθειά της στο καρτέρεμα, όπως έλεγε των παιδιών. Χωρίς να σταθεί, έπλυνε το μικρό, ναι ήταν αγόρι, ποτέ της δε λάθευε, περιποιήθηκε τη λεχώνα, το έβαλε στον κόρφο της να τη νιώσει, να τη μυρίσει και έφυγε για το σπίτι της, να φροντίσει τη φαμελιά της. 


Ο δρόμος της επιστροφής είχε αλαφρύνει. Η ψηλόλιγνη φιγούρα βάδιζε αργά, σταθερά μέσα στο σκοτάδι. Έκλεισε το μπελερίνι* της σφιχτά στο λαιμό, αγροικώντας τους ήχους της νυχτιάς. Τα πέλματά της δεν πατούσαν στο χώμα, μα πάνω από αυτό. Τα πόδια της έβγαλαν φτερά και πέταγε με τη χαρά ζωγραφισμένη στο καθάριο, δωρικό της πρόσωπο, για το θαύμα της ζωής, που κι απόψε την ευλόγησε η Παναγιά της να δει. 


*Παναγία Σκαφιδιώτισσα: Μοναστήρι, 10 χμ. έξω από τον Πύργο κοντά στις εκβολές του ποταμού Ιάρδανου. 

*Μπελερίνι : σάλι


ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΑΠΑΔΗ (ανέκδοτο κείμενο)


Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.


Από τον Δεκέμβριο του 2014 φιλοξενούνται στη στήλη και ανέκδοτα κείμενα νέων δημιουργών.


Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.


Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

Τη σημερινή εικόνα έκανε η Εύα Κουστέρη Σωτηροπούλου.

Γεννήθηκα σε ένα μικρό χωριό της Πελοπονήσσου, το οποίο όμως δεν πρόλαβα να γνωρίσω γιατί με τους γονείς μου μετακομίσαμε στην Αθήνα όταν εγώ ήμουν δεν ήμουν δυό χρονών. Εκτοτε ζώ στην Αθήνα, χωρίς μνήμες και νοσταλγία για ένα μέρος που στην ουσία δεν γνώρισα ποτέ. Το χωριό μου.  Μου το θυμίζει μόνο η ταυτότητά μου.


Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με πολύ αγάπη, η οποία όμως μου απαγόρεψε να σπουδάσω αυτό που ονειρευόμουν. Το όνειρό μου ήταν να σπουδάσω στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αλλά άλλα μυαλά, άλλες ιδέες, δεν τους κακολογώ, για εκείνες τις εποχές «ο ζωγράφος» δεν ήταν ικανός να ζήσει …έτσι το όνειρο παρέμεινε όνειρο που πάντα σιγόκαιγε όμως μέσα μου. Όταν το χέρι μου, αργότερα, δουλεύοντας στον ιδιωτικό τομέα, συναντούσε λευκό χαρτί,  αμέσως το γέμιζε με διάφορες παραστάσεις, τόσο όσο κρατάει ένα τηλεφώνημα, έφτανε για να αφήσω στο χαρτί το ίχνος μου…
Πέρασαν 35 χρόνια , έκανα οικογένεια, 2 παιδιά, μεγάλα πια, δεν με χρειάζονται συνέχεια δίπλα τους, έχουν πάρει τη ζωή τους στα χέρια τους και είπα και γω ότι είναι πια καιρός να κάνω πράγματα για μένα. Τόσα χρόνια , πάντα ήμουν παρούσα για τους άλλους… τώρα ήταν η σειρά η δική μου. Εξοπλίστηκα λοιπόν πριν από 6 χρόνια με τα υλικά μου, πινέλα, χρώματα, κάρβουνα, μολύβια, μπλοκ, καμβάδες και ότι άλλο χρειάζεται κανείς για να ακουμπήσει την ψυχή του σε ένα καμβά και ξαναγεννήθηκα. Άνοιξα ένα καινούργιο κεφάλαιο στη ζωή μου που το ονόμασα «Για μένα» , και άρχισα να δημιουργώ και να αισθάνομαι ευτυχισμένη με έναν διαφορετικό τρόπο αυτή τη φορά.


Τον Νοέμβριο του  2011 πραγματοποίησα την πρώτη ατομική μου Έκθεση στο Εκθεσιακό κέντρο του Περιστερίου στην Αθήνα με τίτλο «Του νου ταξίδια».


Το 2012 έλαβα μέρος σε μια ομαδική έκθεση σε εικαστικό χώρο του  Κολωνακίου.


Τον Νοέμβριο του 2013 πραγματοποίησα μία ακόμη ατομική έκθεση με τίτλο «Με άρωμα γυναίκας».
Τον Φεβρουάριο του 2014 μαζί με άλλες δύο φίλες πραγματοποιούμε μια ακόμη έκθεση με τίτλο «Η συνάντηση».


Η τελευταία μέχρι στιγμής έκθεσή μου έλαβε χώρα στο Δημαρχείο Περιστερίου αρχές Απριλίου.


Η σελίδα της Εύας στο facebook:


https://www.facebook.com/EvaKousteriSotiropoulou?fref=ts

Το κείμενο έγραψε η Μαριάνθη Παπάδη.

Η Μαριάνθη Παπάδη είναι δασκάλα Ειδικής Αγωγής και εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Αγαπημένες της ασχολίες είναι η κατασκευή χειροποιημάτων, όπως κοσμήματα από ασήμι, αλπακά και μπρούτζο, καράβια με ξύλα θαλάσσης και αντικείμενα με φυσικά υλικά. Λατρεύει τη χρυσόσκονη που αναδύεται στην ψυχή, όταν το μολύβι της τρέχει πάνω στη λευκή κόλλα γεμίζοντάς τη με λέξεις και εικόνες, τα χαρούμενα πρόσωπα των παιδιών, την άνοιξη, το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού.

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.


Η σελίδα της στήλης «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:


https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


13 Απριλίου 2015, 14:21
Ένα κορίτσι στον αγρό
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ώρες κοιτώ ένα αξέγνιαστο κορίτσι

στου δειλινού την άτρεμη γαλήνη

 άγρια λουλούδια στον αγρό να κόβει.

 

Στην ανοιχτή ποδιά του μ’ ένα γέλιο

πασίχαρο, σαν πρώτο αυγούλας φέγγος,

τα ρίχνει και δε βλέπει που βραδιάζει.

 

Γύρνα, λέω να του πω -ζυγώνει η νύχτα!

Όμως σωπαίνω, για να μην ταράξω

την τέλειαν αρμονία που συνταιριάζει.

 

με τ’ άυλα ρόδα που αχνοσβούν στο δείλι

 και τα βουνά τα γύρω που έχουν χάσει

 γραμμή και σχήμα κι έχουν γίνει πνέμα.

 

Δεν του φωνάζω να γυρίσει’ ας μείνει!

Σα μαγικό μαγνάδι είναι η ποδιά του,

που όλα χωρούν της πλάσης τ’ άνθια μέσα.

 

Βραδιάζει και ζεστή σε λίγο η νύχτα

 στον κάμπο τ’ ουρανού κι άλλα λουλούδια

 αμέτρητα θα φέρει κι όλο φέγγος.

 

που σα φωτοβολίδες θ’ αρχινήσουν

να πέφτουν στα γαλάζιαμέσα χάη.

Και λέω σα μαγικό μαγνάδι πάλι

 

την πλουμιστή ποδιά του πως θ’ ανοίξει,

 καθώς θα πέφτουν σα χρυσό χαλάζι,

και τ’ ουρανού τ’ αστέρια για να μάσει.

 

ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ

Καλή εβδομάδα

 

 

 


- Στείλε Σχόλιο


06 Απριλίου 2015, 21:12
Πούρο
Το ποίημα της εβδομάδας  

Η γεύση της αδιαφορίας

είναι ένα πολύ μεγάλο πούρο

που ποτέ δεν σβήνει’

όσο και να το αφήνεις στο τασάκι

για να πιείς μπράντι

ή να βυθιστείς στις χρηματοοικονομικές αναλύσεις,

αυτό ποτέ δεν σβήνει.

Η ζωή τελειώνει με το πούρο

ακόμα αναμμένο στο χέρι σου.

Τί παίρνει φωτιά μετά από την ζωή

είναι ζήτημα

που δεν απασχολεί τους καπνιστές.

Και αύριο μέρα είναι.

 

ΙΣΑΑΝ ΣΟΥΣΗΣ, Κλίνατε επ’ άπειρον, εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2004.


...

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
yokor
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία, φοιτήτρια μεταπτυχιακού τμήματος δημιουργικής γραφής ΕΑΠ
από ΦΛΩΡΙΝΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!






Ηλιαχτίδες

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας






Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου :( :) Book Tour E-book Sugar Mama Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αγαπημένες Φράσεις Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναμνήσεις Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία ΑΣΕΠ Βιβλία Βιβλία μας Βιβλίο Βιβλιοθήκη Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εαρινή Ισημερία Εικαστικά Εκδόσεις Αλάτι Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Λογοτεχνία Ένα κείμενο μία εικόνα Ένα κείμενο μία εικόνα Ενδοσχολική βία Σχολικός εκφοβισμός Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργασία και χαρά Εργαστήριο συγγραφής Εργαστήριο Συγγραφής Αλάτι Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Η Σοφία των Λαών Η χρονιά των παραμυθιών Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Θρησκευτικές γιορτές Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλικάντζαροι Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Κυρά-Σαρακοστή Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μαγικά! Μάρτης Μαρτίνγκες Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μια μαγική βραδιά! Μικροδιήγημα Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Όνειρα Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρίες Παγκόσμια Ημέρα Παιδικου Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδαγωγικά Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βιας και του Εκφοβισμού Παραδοσιακά παιχνίδια παρελθόν παραμύθι Παράξενα και όμορφα Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Πορτραίτα λογοτεχνικών ηρώων Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σκέψεις... Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Σχολείο Τα βιβλία μας Τα βιβλία μου Τα κακά τα στραβά και τα ανάποδα Τα παιδία παίζει Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Τρελά κι αγαπησιάρικα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Φτιάξε ένα παραμύθι Χαϊκού Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (25)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης