αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
30 Δεκεμβρίου 2015, 17:44
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
Χριστούγεννα  

Ελάτε, στο τραπέζι μας απόψε!

Για τη χαρά θα κάνομε μια θέση.

Την πίτα μας, πατέρα, τώρα κόψε,

να δούμε το φλουρί σε ποιον θα πέσει.

 

Κι ας μένει έτσι στρωμένο απόψε, ας μένει·

κι σόμπα μας ας καίει εκεί στο πλάι.

Απόψε με την κάπα χιονισμένη

θα ‘ρθει κι ο Άγιος Βασίλης για να φάει.

 

ΣΤ.ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ


- Στείλε Σχόλιο


24 Δεκεμβρίου 2015, 22:11
Μια μαγική βραδιά!
Μια μαγική βραδιά!  

Όλα στο σπίτι είναι στολισμένα. Τα λαμπιόνια αναβοσβήνουν χαρούμενα. Τα φαγητά και τα γλυκά για το αυριανό τραπέζι είναι σχεδόν έτοιμα. Τα κορίτσια μου κοιμούνται. Απόλυτη ησυχία επικρατεί. Και εκεί που κάθομαι στον υπολογιστή και γράφω, κάτι μικρές φατσούλες με μυτερά αυτιά και πράσινα καπελάκια με κρυφοβλέπουν από την πόρτα… «Γκλιν γκλιν γκλιν…»: ήχος από κουδουνάκια δεν είναι αυτός; Σβήνω το φως και αφουγκράζομαι… «Χο! Χο! Χο!», ακούω! Ήρθε! Δεν το πιστεύω! Και φέτος δεν μας ξέχασε...! Ανυπομονώ να ξυπνήσουν αύριο και να δω τις αντιδράσεις τους! Τα λαμπερά ματάκια να χαμογελάνε από ευχαρίστηση! Τώρα πια το ξέρω: είναι η γέννηση του Χριστού που σκορπάει παντού αυτή τη μαγική αστερόσκονη και φέρνει μόνο χαρά -ακριβώς όπως πρέπει να γίνεται στη γέννηση κάθε παιδιού…! Χρόνια πολλά και Καλά Χριστούγεννα. Και αγάπη! Αγάπη πολύ!

1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Δεκεμβρίου 2015, 08:30
Να τα πούμε...;
Χριστούγεννα  

Καλημέρα!


Να τα πούμε...;


(Τη ζωγραφιά έκανε η Παναγιώτα Χρυσοβαλάντου!)


- Στείλε Σχόλιο


22 Δεκεμβρίου 2015, 15:30
Προσφορά και αγάπη
Ανθρωπιά  

Σήμερα το μεσημέρι τα κορίτσια μου, ερχόμενα από το σχολείο, εκτός από τις ευχές και την όμορφη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, έφεραν μαζί τους και δύο σακούλες. Γνώριμη κατάσταση για τους ανθρώπους της περιοχής μας, καθώς επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Εμείς όμως μετακομίσαμε φέτος εδώ και γι’ αυτό το επισημαίνω τώρα.

Οι σακουλίτσες μέσα είχαν διάφορα πράγματα, αλλά και ένα χρηματικό ποσό. Και δόθηκαν σε όλα τα παιδιά όλων των σχολικών βαθμίδων του χωριού (παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο).

Ομολογώ ότι συγκινήθηκα πάρα πολύ όταν η μεγάλη μου κόρη μου είπε «Μαμά, μας τα έστειλε ένας κύριος από την Αμερική, που ήταν από το χωριό και έχει κάνει μεγάλη περιουσία. Και, τώρα, ξέρω και γω τι θα κάνω όταν μεγαλώσω και βγάλω πολλά χρήματα…».

Ο άνθρωπος αυτός, πράγματι, γεννήθηκε στο χωριό και μεγάλωσε σε μία πολύτεκνη οικογένεια, μόνο με τη μητέρα, καθώς ο πατέρας έφυγε νωρίς από τη ζωή –αν δεν κάνω λάθος σκοτώθηκε. Με πολλές δυσκολίες ορθοπόδησε, έφυγε στο εξωτερικό, έκανε επιχειρήσεις -λεπτομέρειες δεν γνωρίζω και, νομίζω, είναι και περιττό να τις αναφέρω. Εγώ θα σταθώ σε κάτι άλλο: εδώ και χρόνια, αυτός ο άνθρωπος, συστηματικά, προσφέρει στην τοπική κοινωνία ό, τι περισσότερο μπορεί. Στην εκκλησία, στο σχολείο, σε οικογένειες που έχουν ανάγκη. Έφτιαξε για τα παιδιά μία ολοκαίνουργια παιδική χαρά. Επιβραβεύει τους καλούς μαθητές. Προσφέρει ανιδιοτελώς και με αγάπη ασταμάτητα… Αθόρυβα και διακριτικά.

Κάποιος μπορεί να πει «Ε, και τι έγινε; Έχει χρήματα και το κάνει». Μα δεν είναι έτσι. Γιατί πολλοί έχουν χρήματα. Και δεν δίνουν ούτε ένα ποτήρι νερό στον διπλανό τους…

Πιο πολύ απ’ όλα όμως με έχουν συγκινήσει τα λόγια που επέλεξε να γραφτούν στην παιδική χαρά μας και, με την ευκαιρία, θα τα μοιραστώ μαζί σας:

«Αυτή η παιδική χαρά είναι αφιερωμένη στην αγαπημένη μου μητέρα Κυριακή Βουλγαρίδου, που με έμαθε να πολεμώ το μίσος και την κακία με αγάπη».

Υπάρχει καλύτερο μήνυμα απ’ αυτό για τα παιδιά μας…;

Ελπίζω η τοπική κοινωνία, ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων, οι εκπαιδευτικοί μας, κάποια στιγμή, να τιμήσουν τον κύριο Βουλγαρίδη Θεόδωρο, αν και ό, τι και να κάνουμε θα είναι λίγο μπροστά στα όσα έχει κάνει…

 


- Στείλε Σχόλιο


22 Δεκεμβρίου 2015, 08:12
Χριστούγεννα με τους φυτοφάγους
Χριστούγεννα  

Είχα γίνει εκείνη τη χρονιά μέλος σ’ ένα σύλλογο φυτοφάγων. Φυτοφάγος δεν είχα καταφέρει ποτέ να γίνω ο ίδιος, ήμουν όμως πάντα θεωρητικώς ακρεοφάγος. Η ιδέα της σκληρής θυσίας τόσων αθώων πλασμάτων στο βωμό της ανθρώπινης βουλιμίας με αναστάτωνε. Το χασάπικο, τα αίματα, η πτωμοφαγία, η κουζίνα των κρεάτων, μου προξενούσε φρίκη. Όλα αυτά όμως μ’ έναν τρόπο θεωρητικό. Στην πράξη κατόρθωνα να συμβιβάζω την αποστροφή μου στην κρεοφαγία με τις κακές συνήθειες του στομαχιού μου, τρώγοντας όσο μπορούσα, το κρέας, ελευθερωμένο από κάθε ανατομική λεπτομέρεια, που να θυμίζει το ζώο. Θεωρητικά όμως δεν είχα κανέναν λόγο να μη συμπαθώ κάθε κίνηση ακρεοφαγική και να μην εκτιμώ τους ανθρώπους, που είχαν τη δύναμη να βάζουν και σε πράξη τις ιδέες τους. Έγινα λοιπόν μέλος του συλλόγου, με την απόφαση να συντρέξω ειλικρινώς στον ευγενικό τους αγώνα και με την ελπίδα, κοντά σ΄  αυτούς και το παράδειγμά τους, ν’ αξιωθώ να γίνω και ‘γω κάποτε φυτοφάγος.

 Τις παραμονές λοιπόν των Χριστουγέννων της χρονιάς εκείνης έλαβα μια πρόσκληση από το σύλλογο: «Παρακαλείσθε, εάν ευαρεστηθήτε να μετάσχετε, την ημέραν των Χριστουγέννων, εις το ετήσιον γεύμα του συλλόγου, διδόμενον εις το φυτοφαγικόν εστιατόριον της οδού…».

 Προθυμοποιήθηκα να δεχθώ την πρόσκληση και να ειδοποιήσω τα γραφεία του συλλόγου για την αποδοχή μου. Έτσι κι έτσι την ημέρα των Χριστουγέννων όλοι οι δικοί μου θα ‘λειπαν σε κάποια εκδρομή, σύμφωνα με τη χριστιανική συνήθεια που καθιερώθηκε τα τελευταία χρόνια. Αντί να φάω λοιπόν μοναχός μου σ’ ένα άλλο εστιατόριο μου ήταν πολύ πιο ευχάριστο να φάω συντροφιά με τους φυτοφάγους και να κάνω το χρέος μου στον καλό σύλλογο, τιμώντας το γεύμα των.

 Πήγα λοιπόν από τους πρώτους. Στο δρόμο που πήγαινα είχα διασταυρωθεί με διάφορες υπηρέτριες, που κουβαλούσαν από το φούρνο ταψιά με γαλοπούλες, αρνάκια του γάλακτος και μικρά γουρουνόπουλα, που η κνίσσα τους με συνόδεψε, σαν να με κυνηγούσε, ως την πόρτα του φυτοφαγικού εστιατορίου. Έδιωχνα όμως μακριά μου τον πειρασμό, με τα ξόρκια της νέας μου ιδεολογίας. «Τι βαρβαρότητα -έλεγα μέσα μου- τι φρίκη, τι καννιβαλισμός!». Και ελεεινολογούσα τους ανθρώπους, που θέλανε να περνούν για πολιτισμένοι και εξακολουθούσαν να είναι απαίσιοι πτωματοφάγοι. Το στόμα μου όμως γέμισε νερά, χωρίς να το καταλαβαίνω.

 Το μεσημέρι, με την καμπάνα της Μητροπόλεως, καθίσαμε στο τραπέζι. Το γεύμα ήτανε πλουσιότατο. Στην αρχή μας επρόσφεραν τα ορεκτικά, με ραπανάκια. Έπειτα ήρθε μια ζεστή χορτόσουπα, μαγειρεμένη με όλα τα χορταρικά της εποχής. Ύστερα μας σέρβιραν κοτολέττες καμωμένες, αντίς για κρέας, με σπανάκι. Κατόπιν φέτες από κόκκινη κολοκύθα, τηγανιτή. Και τέλος, πατατοκεφτέδες, με σαλάτα από αντίδια, ρόκα και κάρδαμο. Μια κομπόστα από μήλα έκλεισε το γεύμα. Ξέχασα να προσθέσω, ότι, αντίς για κρασί, σε όλο το γεύμα, πίναμε ραδικόζουμο, και μ΄ αυτό έγιναν, στα επιδόρπια, και οι προπόσεις. Τελευταίος, ενόμισα χρέος μου, να κάνω κι εγώ μια πρόποση. Ύψωσα συγκινημένος το κύπελλον με το ραδικόζουμο και ευχήθηκα για την επικράτηση των ανθρωπιστικών ιδεωδών του σωματείου. Τα χέρια μου όμως έτρεμαν όλη την ώρα. Δεν ξέρω, αν από κάποιο τρακ, που με είχε πιάσει, ή από την αδυναμία, που με είχε κυριέψει, ύστερ’ από το πλουσιότατο αυτό γεύμα και τις άφθονες σπονδές του καμπανίτου των ραδικιών.

 Όταν αποσυρθήκαμε για τον καφέ, ο πρόεδρος του σωματείου μου είπε:

-Ποια είναι η εντύπωσή σας από το γεύμα, κύριε συνάδελφε;

 -Αρίστη!, του είπα.

 -Και να συλλογίζεται κανείς –επρόσθεσε- ότι άνθρωποι, που έχουν την αξίωση να λέγονται πολιτισμένοι, γιορτάζουν, τη στιγμή αυτή, τη Γέννηση του Χριστού, γύρω από τραπέζια καννιβάλων, στρωμένα με γαλοπούλες και αρνάκια και γουρουνόπουλα…

 -Μην εξακολουθείτε, κύριε πρόεδρε… τον διέκοψα. Για όνομα του Θεού, μην εξακολουθείτε, παρακαλώ.

 -Καταλαβαίνω τη δικαιολογημένη ταραχή σας…, μου είπε. Αυτό τιμά την ευσυνειδησία σας και τον ανθρωπισμό σας.

 Πράγματι δεν αισθανόμουν καθόλου καλά. Το στόμα μου είχε αρχίσει πάλι να γεμίζει με νερά, όπως τη στιγμή, που είχα διασταυρωθεί στο δρόμο με τα ταψιά, που έφευγαν από τον φούρνο και σκόρπιζαν ολόγυρα την κνίσσα, την αρεστή στους βαρβάρους θεούς.

 Ετοιμασθήκαμε να φύγουμε.

 -Θα είχατε τίποτα να μας προτείνετε, κύριε συνάδελφε;, με ρώτησε, αποχαιρετώντας με ο αγαπητός πρόεδρος.

 -Μια μικρή λεπτομέρεια, κύριε πρόεδρε. Γιατί το ετήσιον γεύμα του συλλόγου μας να γίνεται τα Χριστούγεννα; Δεν θα ήταν καλύτερα να γίνεται τη Μεγάλη Παρασκευή;

Ο πρόεδρος επεφυλάχθη να φέρει την πρότασή μου στην ολομέλεια. Από τότε όμως δεν έλαβα άλλη πρόσκληση του Συλλόγου. Τα χριστουγεννιάτικο εκείνο γεύμα μου στο Σύλλογο των Φυτοφάγων ήτανε το τελευταίο.

Παύλος Νιρβάνας, Μικρές Ιστορίες

 

 

 

 


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


21 Δεκεμβρίου 2015, 08:10
Καλές γιορτές!
Χριστούγεννα  

Έφτασε, λοιπόν, και η εβδομάδα των Χριστουγέννων.


Καλές γιορτές με υγεία και αγάπη! Είθε ο καθένας από μας να βρει το τυχερό αστέρι που θα τον οδηγήσει στη Βηθλεέμ που ποθεί η ψυχή του...


Χρόνια πολλά!


(Την εικόνα της κάρτας ζωγράφισε η Αθηνά Μιχοπούλου)


- Στείλε Σχόλιο


20 Δεκεμβρίου 2015, 20:49
Τα δώρα των μάγων
Χριστούγεννα  

Ξέρετε ποια ήταν τα δώρα που έφεραν οι σοφοί μάγοι στον νεογέννητο Χριστούλη;

Θα σας πω, λοιπόν: του έφεραν χρυσάφι, λιβάνι και σμύρνα.

Χρυσάφι, γιατί ήξεραν πως είναι βασιλιάς των όλων και στους βασιλιάδες ταιριάζουν τα πιο πολύτιμα και σπάνια αγαθά του κόσμου.

Λιβάνι, γιατί ήξεραν πως ήταν ο Θεός και ήθελαν να θυμιατίσουν, όπως κάνει ο παππούλης στην εκκλησία.

Και σμύρνα, που είναι σπάνιο μυρωδικό και το χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να δείξουν την παντοτινή ζωή και την ανάσταση του Χριστού.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ-ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ (ήθη, έθιμα, ιστορίες, δραστηριότητες), εκδόσεις Άγκυρα.


- Στείλε Σχόλιο


19 Δεκεμβρίου 2015, 07:33
Απόσπασμα από τις Μικρές Κυρίες
Χριστούγεννα  

-Χριστούγεννα χωρίς δώρα δεν είναι Χριστούγεννα, γκρίνιαξε η Τζο, καθισμένη σταυροπόδι στο χαλί.

-Φοβερό να μην είμαστε πια πλούσιοι, στέναξε η Μεγκ, κοιτώντας το φθαρμένο φουστάνι της.

-Μου φαίνεται, μάλιστα, πως δεν είναι καθόλου δίκαιο μερικοί να δέχονται πολλά και όμορφα δώρα κι άλλοι να μη δέχονται τίποτα, πρόσθεσε η Έμι, φυσώντας τη μύτη της με ύφος αγανακτισμένο.

Μονάχα η Μπετ, η τέταρτη αδελφή, δε συμφώνησε μαζί τους.

-Αν και δεν είμαστε πια πλούσιες, είπε από τη γωνία όπου ήταν καθισμένη, έχουμε σπουδαία αγαθά: έναν καλό πατέρα, την αγαπημένη μας μανούλα και είμαστε τέσσερις αδελφές αχώριστες.

Τα πρόσωπα των τριών αδελφών της φωτίστηκαν με τα λόγια αυτά.

Λουίζα Μέι Άλκοτ, Μικρές Κυρίες, εκδόσεις Μίνωας, διασκευή Δημήτρης Καραδήμας (από τη σειρά Γαλάζια Βιβλιοθήκη)


- Στείλε Σχόλιο


18 Δεκεμβρίου 2015, 13:52
Διαδικτυακοί φίλοι!


Πολλοί λένε πως το διαδίκτυο είναι απρόσωπο ή και επικίνδυνο.

Έχοντας μεγαλώσει στην επαρχία, σε χωριό, και επιστρέφοντας ξανά εδώ απ' όπου ξεκίνησα, είχα και έχω την ανάγκη να συναναστρέφομαι και με ανθρώπους που έχουμε κοινά ενδιαφέροντα. Όχι και τόσο εύκολο να τους εντοπίσω στην περιοχή μου. (Τουλάχιστον παλιότερα, γιατί τώρα με μεγάλη χαρά βλέπω πως υπάρχει μεγάλη εξέλιξη.) Έτσι, το διαδίκτυο, εκτός από εργαλείο δουλειάς, γίνεται και ένα ισχυρό και πολυτιμο μέσο αλληλεπίδρασης με ανθρώπους που δεν θα είχα με άλλο τρόπο τη δυνατότητα να γνωρίσω.

Δεν έχουν φτάσει καν τα Χριστούγεννα και το σπίτι μας έχει κατακλυστεί από κάρτες και δέματα διαδικτυακών φίλων από όλη την Ελλάδα, αλλά και από πολλές περιοχές του εξωτερικού. Σε κάποιες περιπτώσεις από ανθρώπους που ποτέ δεν έχουμε βρεθεί από κοντά... Η συγκίνηση μου είναι πολύ μεγάλη κάθε φορά που ανοίγω, μαζί με τα κορίτσια μου (γιατί αυτά είναι συνήθως οι αποδέκτες των... δώρων!), ένα πακέτο, που διαβάζω τις τόσο γλυκές και εγκάρδιες ευχές στις υπέροχες χριστουγεννιάτικες κάρτες σας...

Είναι μεγάλη παρηγοριά να νιώθεις ότι σε αγαπούν. Είναι μεγάλη παρηγοριά να αντιλαμβάνεσαι ότι ο κόσμος είναι μια μεγάλη γειτονιά και αρκεί να ανοίξεις απλά την αγκαλιά σου για να τον κλείσεις μέσα. Είναι μεγάλη παρηγοριά να αποκτάς φίλους που τους καταλαβαίνεις και σε καταλαβαίνουν, ακόμα κι αν σε χωρίζουν χιλιόμετρα και χιλιόμετρα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που, τόσα χρόνια, από το 2006 που ξεκίνησα να έχω ενεργή δράση στο διαδίκτυο, έχετε γεμίσει την ψυχή μου με χαρά, με αγάπη, με ανακούφιση.

Καλές γιορτές σε όλους με υγεία και αγάπη και, ναι, ακόμα και ένα μέσο που πολλοί το "φοβούνται" και το αντιμετωπίζουν με καχυποψία, μπορεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο, ικανό να μας φέρει πιο κοντά...


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


06 Δεκεμβρίου 2015, 20:22
Δεκέμβρης
Χριστούγεννα  

Έναν Θεό που δεν θα κάνει διακρίσεις, που θα προστατεύει και θα αγαπάει όλα τα παιδιά του Κόσμου: αυτό θα ονειρευτώ σήμερα…


Καλό βράδυ....


ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ


Η μητερούλα στον κόρφο της κοιμίζει

το ακριβό της, το μόνο της παιδί.

Έξω με χιόνι Δεκέμβρης τριγυρίζει

κι αυτή το σφίγγει και σαν να τραγουδεί,

σιγομιλάει με γέλιο και τρεμούλα

η μητερούλα.


«Άγιε Νικόλα, που ξέγνοιαστα χτενίζεις

τ’ άσπρα σου γένια ψηλά στον ουρανό

και πέφτουν κάτω σωρός και μας χιονίζεις,

μην το κρυώσεις, λυπήσου τ’ ορφανό.

Λαμπάδα τρέχω σ’εσέ ν ανάψω κι όλα,

Άγιε Νικόλα…


Να, ο Χριστός σου γεννιέται σε λιγάκι,

που αγαπάει, μικρό μου τα παιδιά.

Ζεστό σου φέρνει καινούργιο φουστανάκι

και την ευχή μου πιστή σου συνοδειά.

Κοιμήσου τώρα και θα ‘ρθει στ’ όνειρό σου,

να, ο Χριστός σου.


Κι αφού μας φύγει, δεν μας ξεχνά,

θ’ αφήσει στον Αϊ-Βασίλη για σε παραγγελιά,

χίλια παιγνίδια λαμπρά να σου χαρίσει

και ζαχαρωτά και χάδια και φιλιά.

Με τη χαρά σου η χάρη του θα σμίγει,

κι αφού μας φύγει…


ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ


- Στείλε Σχόλιο


05 Δεκεμβρίου 2015, 07:33
Ο Άγιος Σάββας
Θρησκευτικές γιορτές  

Του Αγίου Σάββα σήμερα!

Καλημέρα, χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!

Τον Άγιο Σάββα, από τις κορυφαίες μορφές του μοναχισμού, τον τιμούν σε κάποιες περιοχές με εθιμική αργία και είναι αξιοπρόσεχτα συχνό το όνομά του ως βαφτιστικό. Παλαιότερα στην πατρίδα του, την Καππαδοκία, τον τιμούσαν με θυσίες ζώων (κουρμπάνια) κι όσοι πήγαιναν στο μοναστήρι του στα Ιεροσόλυμα για προσκύνημα (χατζήδες), έφερναν χουρμάδες από τα γύρω δέντρα, που πρόσφεραν σε άτεκνους ως μέσο θεραπευτικό της στειρότητας.

(Γιολάντα Τσορώνη, Περιοδικό Παράθυρο στην Εκπαίδευση του Παιδιού, τεύχος 42, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2006)


- Στείλε Σχόλιο


03 Δεκεμβρίου 2015, 20:03
«Τι κι αν είμαι διαφορετικός…»
Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρίες  

Μη σε πιάνει πανικός που είσαι διαφορετικός!
Κράτα αυτό για συμβουλή και τραγούδα απ’ την αρχή:
«Τι κι αν είμαι διαφορετικός, είμαι ένας και μοναδικός!».
Αλλιώτικοι είναι όλοι, κάποιο στο χρώμα και άλλοι στο μπόι!
Αυτό δε μας τρομάζει ούτε και μας νευριάζει
αφού όλοι μας πονάμε, ένα φίλο λαχταράμε!
«Φαγητό, σπίτι, νερό, τα χρειάζομαι και γω!».
Μη φοβάσαι λέω εγώ, θα ‘μαι πάντα κάπου εδώ
και μαζί θα περπατάμε, θα μιλάμε, θα γελάμε,
πάντοτε θα τραγουδάμε και ποτέ δε θα ξεχνάμε:
«Τι κι αν είμαι διαφορετικός, είμαι εγώ ξεχωριστός!»
Δεν μπορείς να περπατήσεις ή και λέξεις να μιλήσεις;
Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν ούτε απλά να αγαπούν!
Πάντα έχεις κάποια αξία αν δική σου έχεις ουσία.
Να θυμάσαι πάντα κάτι, σε ένα παζλ είσαι κομμάτι
που σε κάνει ενδιαφέροντα και για μας τον πιο σπουδαίο!
«Τι κι αν είμαι διαφορετικός, είμαι εγώ μοναδικός!»

(Ιουστίνα Γούλα, Περιοδικό Παράθυρο στην Εκπαίδευση του Παιδιού, τεύχος 84, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2013)
...
Στην εικόνα τα πορτραίτα των ηρώων από το μυθιστόρημά μου που πήρε τον δρόμο του και θα κυκλοφορήσει μαζί με τα άλλα δύο μου βιβλία -επιτέλους!- μέσα στο 2016!

Εικονογράφος: (αγαπημένη) Όλγα Μάντζου Design Studio 33 / Olga Mantzou

Καλό βράδυ και, αν θεωρείς ότι σε κάτι «υστερείς», να θυμάσαι πάντοτε αυτό:

«Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν ούτε απλά να αγαπούν…»



- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
yokor
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία, φοιτήτρια μεταπτυχιακού τμήματος δημιουργικής γραφής ΕΑΠ
από ΦΛΩΡΙΝΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!






Ηλιαχτίδες

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας






Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου :( :) Book Tour E-book Sugar Mama Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αγαπημένες Φράσεις Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναμνήσεις Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία ΑΣΕΠ Βιβλία Βιβλία μας Βιβλίο Βιβλιοθήκη Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εαρινή Ισημερία Εικαστικά Εκδόσεις Αλάτι Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Λογοτεχνία Ένα κείμενο μία εικόνα Ένα κείμενο μία εικόνα Ενδοσχολική βία Σχολικός εκφοβισμός Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργασία και χαρά Εργαστήριο συγγραφής Εργαστήριο Συγγραφής Αλάτι Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Η Σοφία των Λαών Η χρονιά των παραμυθιών Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Θρησκευτικές γιορτές Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλικάντζαροι Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Κυρά-Σαρακοστή Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μαγικά! Μάρτης Μαρτίνγκες Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μια μαγική βραδιά! Μικροδιήγημα Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Όνειρα Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρίες Παγκόσμια Ημέρα Παιδικου Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδαγωγικά Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βιας και του Εκφοβισμού Παραδοσιακά παιχνίδια παρελθόν παραμύθι Παράξενα και όμορφα Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Πορτραίτα λογοτεχνικών ηρώων Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σκέψεις... Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Σχολείο Τα βιβλία μας Τα βιβλία μου Τα κακά τα στραβά και τα ανάποδα Τα παιδία παίζει Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Τρελά κι αγαπησιάρικα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Φτιάξε ένα παραμύθι Χαϊκού Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (25)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης