αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
the never never land
29 Σεπτεμβρίου 2006, 00:00
Υπάρχω...


 Διαβάζοντας στο φόρουμ το τόπικ Blog 42 μέρες και πηγαίνοντας στο αντίστοιχο λινκ, θυμήθηκα -ναι θυμήθηκα- πόσο ανόητη είμαι που σήμερα δεν ευχαρίστησα τον Θεό, το σύμπαν...

 Υπάρχω. Αναπνέω. 

 Υπάρχω. Θα δω και σήμερα τον ήλιο να ανατέλλει και να δύει. Θα δω και πάλι τον χορό την θάλασσας και θα ακούσω τον παφλασμό των κυμάτων της.

 Υπάρχω. Έχω τη ευλογία να αγαπώ και να με αγαπούν.

 Υπάρχω. Έχω την δυναντότητα να μπορώ να χαρώ και πονέσω, να γελάσω και να κλάψω.

 Υπάρχω. Είμαι εδώ!

 Ναι, ξαφνικά η δουλειά δεν φαίνεται να είναι τόσο βαρετή σήμερα.

 Μετά θα πάω για καφέ με τους φίλους μου κι αυτά που θα πούμε δεν θα είναι τα ίδια και τα ίδια.

 Σήμερα δεν θα γκρινιάξω αν έχει κίνηση στον δρόμο, παρά θα γυρίσω να κοιτάξω προς τον ουρανό. Είναι όμορφος σήμερα, έχει φορέσει ξανά τα γαλάζια του. Κι ύστερα θα χαμογελάσω τον οδηγό του διπλανού αυτοκινήτου.

 Θα περάσω κι από το ανθοπωλείο της γειτονιάς μου. Είδα κάτι πολύ ωραίους Ήλιους περνώντας και θα τους στολίσω στο κέντρο του δωματίου μου.

 Και μετά θα ανοίξω το παράθυρό μου, να μπει αυτό το γλυκό φθινοπωρινό αεράκι, να φυσήξει στο πρόσωπο μου και να καθαρίσει τον αέρα του δωματίου μου από όποια πικρή σκέψη μπορεί να κρατάει στα μόριά του.

 Ευχαριστώ άγνωστε φίλε μου! Σου στέλνω ό,τι θετικό έχω μέσα μου, να έρθει να σε βρει, να γίνει ένα με τις ψυχές όλων αυτών που σε αγαπούν, να σε πλημμυρίσει, να κερδίσουμε παρέα την μάχη που δίνεις!

 

 

 


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από megaloserwtikos (29.09.2006)
Το διάβασα κι εγώ το ''42 μέρες'' και περιμένω σήμερα που είναι Παρασκευή, να μας μιλήσει για την εμπειρία του.


Σχόλιο από yokor (29.09.2006)
Μπράβο σου Δήμητρα, περιέγραψες με έναν πολύ εύστοχο τρόπο όσα ένιωσα και γω όταν επισκέφτηκα το μπλογκ και φαντάζομαι όσα νιώσανε κι οι περισσότεροι...Ας ελπίσουμέ ότι όλα θα πάνε καλά στον άγνωστο φίλο μας...


Σχόλιο από JimmyBloodyRose (01.10.2006)
Είναι πάντως μεγάλο ζόρι όταν μαθαίνεις τα αποτελέσματα των εξετάσεων.
Μεγάλο σοκ που πρέπει να συνειδητοποιήσεις όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, ώστε στη συνέχεια είτε να δώσεις τον αγώνα σου δυναμικά, είτε να μείνεις ψύχραιμος συμπαραστάτης σε εκείνον που τον δίνει!


Σχόλιο από gate (01.10.2006)
Όμορφα λόγια Δήμητρα, ...και ξέρω -έτσι όπως τα έγραψες, φαίνεται- ότι τα νιώθεις δυνατά, όπως μας κάνεις κι εμάς να νιώθουμε έτσι, όταν τα διαβάζουμε και να κουνάμε επιβεβαιωτικά το κεφάλι... Όμως... πόσο διαρκεί αυτο το συναίσθημα...;
Νομίζως πως για όλους εμάς που δεν έχουμε περάσει μια παρόμοια εμπειρία των 42 ημερών, λόγια σαν κι αυτά εύκολα ξεχνιούνται... Μια τέτοια όμως εμπειρία δε σε κάνει μόνο να θυμάσαι αυτές τις σκέψεις αλλά και να τις ζεις κυριολεκτικά καθημερινά... Κι αυτό νομίζω πως είναι το ωφέλιμο αντιστάθμισμα στο "κακό" της αρρώστιας..., μαθαίνεις να ΖΕΙΣ πραγματικά και να εκτιμάς το δώρο της ζωής, χωρίς να το παραπατές στις τελευταίες σκέψεις σου.


Σχόλιο από dimitrapan (02.10.2006)
Ναι Τζίμυ, είναι πολύ μεγάλο το σοκ. Στην συνέχεια όμως, ενσωματώνεται στην καθημερινότητα σου, "συνηθίζεται" στα έλεγα... Στην πορεία σταματάς να το φοβάσαι και πορεύεσαι μαζί του. Τη μία είσαι εσύ ένα βήμα μπροστά την άλλη αυτό...

Ναι, Νεκταρία μου, όπως τα λες είναι. Αλλά μην νομίζεις και πάλι ξεχνάς τον πόνο από το "χαστούκι", μέχρι να έρθει το επόμενο. Τελικά νομίζω πως όλα στη ζωή έχουν τη θέση τους, τον λόγο τους... Κι ο πόνος έχει μία από τις σημαντικότερες θέσεις...



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
dimitrapan
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/dimitrapan








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (9)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης