ελληνική μουσική
82 online   ·  204.574 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

Η μουσική στα τουρκικά σήριαλ ως ένα από τα συστατικά επιτυχίας τους

Παρά την πεζότητα των θεμάτων τους, τις απλοϊκές ερμηνείες, τη γενικότερη χαμηλή αισθητική τους, είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλα ανεξαιρέτως, έχουν πρωτότυπη μουσική γραμμένη για κάθε ξεχωριστή σκηνή!

Η μουσική στα τουρκικά σήριαλ ως ένα από τα συστατικά επιτυχίας τους

Γράφει το μέλος xray5 άρθρα στο MusicHeaven
Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Έχει γίνει πολύς λόγος για την υπεράσπιση της ύπαρξης και λειτουργίας των μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων, αλλά και γενικότερα για τη μουσική και την ευρύτερη καλλιτεχνική παιδεία στη χώρα μας.

Το 2011 η πόλη της Κορίνθου φιλοξένησε την ετήσια συνδιάσκεψη των συλλόγων γονέων των μαθητών και μαθητριών των μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων όλης της χώρας, μια εκδήλωση που γίνεται για να αναδείξει τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες των σχολείων και να προτείνει λύσεις και ιδέες για το μέλλον τους.

Οι γονείς φυσικά για μια ακόμη (πολλοστή) φορά επανέλαβαν τις ανησυχίες τους για τη χρηματοδότηση της λειτουργίας των σχολείων και τη γενικότερη αντιμετώπιση από το κράτος και τους αρμόδιους υπουργούς.

Σε μια άλλη εκδήλωση, μια συναυλία προς τιμή του Μίκη Θεοδωράκη, ο μεγάλος δημιουργός μίλησε για την ανάγκη της διατήρησης της καλλιέργειας της τέχνης στις μέρες μας, καθώς η τέχνη μπορεί να μας συνδράμει ηθικά και ψυχικά, ειδικά στους χαλεπούς καιρούς που περνάμε τα τελευταία χρόνια.

Κοινή πεποίθηση των ομιλητών στις δύο εκδηλώσεις, τόσο των γονέων, όσο και του Μίκη Θεοδωράκη, ήταν, από ότι ακούστηκε, το γεγονός ότι η μουσική και γενικότερα η τέχνη, κάνει τα παιδιά μας και συνακόλουθα ολόκληρη την κοινωνία, καλύτερους ανθρώπους. Μας δίνει αυτό το κάτι περισσότερο, όπως το έθεσε ένας από τους γονείς, αυτό το ‘αλατοπίπερο’, που στην πορεία θα κάνει το γιατρό που έχει σπουδάσει μουσική, καλύτερο γιατρό, ομοίως το δικηγόρο, αλλά και τον αγρότη, τον έμπορο, το δημόσιο υπάλληλο.

Κανείς δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει με αυτή τη λογική, ούτε και με εκείνη που αναφέρεται στα εντυπωσιακά στατιστικά των μουσικών σχολείων, την έλλειψη σχολικής βίας, την έλλειψη φαινομένων ναρκωτικών κλπ. Όλα αυτά είναι πάρα πολύ σωστά. Όμως είναι επίσης ανεπαρκή. Σκεφθείτε να πήγαινε κάποιος στο υπουργείο εμπορίου και να ζητούσε επιδότηση για να εμπορεύεται ας πούμε είδη κουζίνας με το επιχείρημα ότι αυτό θα τον έκανε καλύτερο άνθρωπο! Κανείς δεν θα μπορούσε να πάρει στα σοβαρά ένα τέτοιο επιχείρημα, ειδικά τώρα, με την οικονομική στενότητα που υπάρχει.

Εκεί ακριβώς, βρίσκεται και η δύναμη ενός επιχειρήματος που για κάποιο περίεργο λόγο δεν έχει αξιοποιηθεί από κανέναν υποστηρικτή της καλλιτεχνικής παιδείας στη χώρα μας.

Ας το εξηγήσουμε με δύο παραδείγματα: Οι Rolling Stones έχουν κάθε χρόνο έσοδα που φτάνουν τα 130.000.000 δολάρια από δικαιώματα. Από το 1989, από συναυλίες μόνο έχουν εισπράξει 1.800.000.000 (1,8 δις) δολάρια. Μόνο η σειρά συναυλιών ‘Bigger Band’ τους απέφερε 160.000.000 δολάρια. Ένα πρωτότυπο σάιτ για να δείτε πόσα κερδίζει η μπάντα ανά δευτερόλεπτο (!) εδώ:

http://www.salary-money.com/rolling-stones-salary-88000000.php#.UWhh76LBobI

Ένα άλλο παράδειγμα είναι τα γνωστά σε όλους μας τουρκικά σήριαλ, σε αντιπαραβολή με τα ‘δικά μας’. Παρά την πεζότητα των θεμάτων τους, τις απλοϊκές ερμηνείες, τη γενικότερη χαμηλή αισθητική τους, είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλα ανεξαιρέτως, έχουν πρωτότυπη μουσική γραμμένη για κάθε ξεχωριστή σκηνή! Οι γείτονες πουλάνε αυτά τα σήριαλ σε όλο τον κόσμο, προπαγανδίζουν τη μουσική και γενικότερα τον τρόπο ζωής τους, προβάλλουν τη χώρα τους με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, και όλα αυτά εισπράτοντας πολύτιμο συνάλλαγμα.

Ορίστε και ένα παράδειγμα:

 Οι ημέτεροι σκηνοθέτες, αρκούνται σε μουσική – κονσέρβα, κατά παράδοση αγγλοσαξωνικής προέλευσης, για την οποία πληρώνουν τα αντίστοιχα δικαιώματα, που φυσικά αποδίδουν φόρους σε κάποια άλλη χώρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα:

Ας δούμε υπ’ αυτό το πρίσμα την κατάσταση στη χώρα μας. Τα μουσικά σχολεία και η μουσική εκπαίδευση γενικότερα αντιμετωπίζεται ως ‘χάρη’ που κάνει το κράτος στους σπουδαστές, για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι, επικαλούμενο και τις αρχαίες μας παραδόσεις περί μουσικής και τέχνης, ενώ οι παραγωγοί της τέχνης - οι μουσικοί και οι σκηνοθέτες για το παράδειγμά μας - αντί να επικαλούνται τη δυνατότητα παραγωγής ενός εξαγώγιμου προϊόντος με εξαιρετικά χαμηλό κόστος και πολλαπλά οφέλη, ζητιανεύουν τα ψίχουλα που χρειάζεται η τέχνη ως επενδύσεις για να καλυτερεύσουμε προσωπικά εμείς και τα παιδιά μας.

Ένα από τα αποτελέσματα όλων αυτών είναι και η εσωστρέφεια της τέχνης γενικά στη χώρα μας. Είναι χαρακτηριστικός ο προσανατολισμός της μουσικής στην εσωτερική κατανάλωση με τα σκυλάδικα, (μέχρι πρότινος η μόνη μουσική που έδινε ένα αξιοπρεπές μεροκάματο στους μουσικούς), των σήριαλ- σκουπιδιών και των αντίστοιχων ταινιών στην αυτοαναφορικότητα και τη χρήση μουσικής – κονσέρβας που χρυσοπληρώνουμε σε δημιουργούς του εξωτερικού.

Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα με τις αυτιστικές ταινίες που αυτοπεριορίζονται στην προβολή σε φεστιβάλ και που ζητάνε χρηματοδότηση από το κράτος που πρέπει να ενισχύει την τέχνη κλπ. Είδατε να ζητάει κανείς παραγωγός του Χόλυγουντ χρήματα από το αμερικανικό κράτος για να γυρίσει ταινία; Όχι. Τη γυρνάει μόνος του και κερδίζει χρήματα που μετά φορολογούνται και αποδίδουν σε όλη την αλυσίδα παραγωγής.

Δύο πράγματα πρέπει να γίνουν: Το κράτος μας να σταματήσει τη χρηματοδότηση των έργων των δημιουργών και να στρέψει τις προσπάθειές του στην εκπαίδευση. Η τέχνη χρειάζεται ελάχιστες επενδύσεις σε σχέση με την αξία του τελικού προϊόντος και τα παράπλευρα οφέλη από τη διάδοσή του. Αυτό είναι και το πλεονέκτημα ενός πνευματικού έργου: Σε αντίθεση με ένα βιομηχανικό προϊόν που για να παραχθεί χρειάζεται εγκαταστάσεις, προσωπικό, μεταφορικά έξοδα κλπ., η σύνθεση ενός τραγουδιού που θα γίνει επιτυχία και θα κυκλοφορήσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παγκόσμια, δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά. Η μουσική βιομηχανία δεν χρειάζεται επενδύσεις σε εργοστάσια, κτίρια, μηχανήματα, προσωπικό κλπ. Η επένδυση σε σχέση με το τελικό προϊόν είναι ελάχιστη. Επίσης, η δημιουργία ‘ονόματος’ στη μουσική και στην τέχνη γενικότερα, αποφέρει ένα μόνιμο όφελος. Το συγκρότημα των Stones που αναφέραμε, έχει συνολική ‘προσωπική’ αξία, οικονομική αξία δηλαδή των μελών του, πάνω από 1.000.000.000 δολάρια. Και αυτό αφορά τέσσερις ανθρώπους μόνο. Ποια βιομηχανία μας έχει αντίστοιχη αξία και με ποιες υποδομές και εγκαταστάσεις; Φανταστείτε να είχαμε τέσσερα ας πούμε συγκροτήματα σαν τους Stones και να εισπράτταμε τους φόρους που θα αντιστοιχούσαν στα κέρδη τους. Φανταστείτε να γυρίζαμε σήριαλ που θα τα ζητούσαν από όλο τον κόσμο και που θα μας τα πλήρωναν σε πολύτιμο συνάλλαγμα. Άσχημα θα ήταν;

Τα ίδια βέβαια ισχύουν για όλες τις υπόλοιπες τέχνες, αλλά δεν θα αναφερθούμε εδώ για την οικονομία στην έκταση του άρθρου.

Αντί λοιπόν να παρακαλάμε για τα ψίχουλα που χρειάζονται για τη μουσική και καλλιτεχνική παιδεία, θα πρέπει να απαιτούμε αυτά τα χρήματα ως ανταποδοτική επένδυση, μια επένδυση που, ειδικά τώρα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και του youtube, μπορεί να αποδώσει άμεσα και πολλαπλάσια οφέλη τόσο στη χώρα, όσο και στους δημιουργούς. 




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (23)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

loukas76gr Chat
Σολίστ
#27089   /   16.04.2013, 15:24   /   Αναφορά

Ενδιαφέρουσα ανάλυση, αλλά χαοτικός ο τρόπος σκέψης και ένας τίτλος που δεν ανταποκρίνεται στο θέμα με το οποίο καταπιάνεται ο αρθρογράφος.

noizreduction Chat
Βετεράνος
#27090   /   16.04.2013, 15:26

Θα συμφωνησω απολυτως με τον προλαλησαντα. Δεν μπορω να συνδεσω τη μουσικη παιδεια με τη μουσικη βιομηχανια τοσο ευκολα. Ισως επειδη ειμαι αρκετα ρομαντικος για να καταλαβω για ποιο λογο πρεπει να βλεπουμε τις σπανιες περιπτωσεις επιτυχιας σε αντιθεση με τις απειρες περιπτωσεις ανεχειας των καλλιτεχνων.



{#emotions_dlg.sad}


xray Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27091   /   16.04.2013, 20:21

Ομολογώ ότι αιφνιδιάστηκα με τα σχόλια. Αν θέλουν οι φίλοι που έκαναν τον κόπο να διαβάσουν το άρθρο, ας με διαφωτίσουν σχετικά:


Με τι άλλο μπορεί κανείς να συνδέσει τη μουσική παιδεία αν όχι με τη μουσική βιομηχανία; Όσο για το δεύτερο σκέλος του σχολίου, οι περιπτώσεις της επιτυχίας δεν είναι καθόλου σπάνιες. Η μουσική βιομηχανία κάνει τζίρους δισεκατομμυρίων παγκοσμίως. Οι περιπτώσεις λοιπόν επιτυχίας κάθε άλλο παρά σπάνιες είναι. Επίσης, κάθε μουσικός δεν φιλοδοξεί να επιτύχει την αναγνώριση και να βγει από την ανέχεια; Αυτό δεν είναι και το ζητούμενο στο άρθρο;


Αυτό που δεν καταλαβαίνω εγώ στο σχόλιο είναι το που εμπίπτει ο ρομαντισμός.


noizreduction Chat
Βετεράνος
#27093   /   16.04.2013, 21:10

Ενδεχομενως ο συγγραφεας να εχει συνδεσει τη μουσικη με τη βιομηχανια του θεαματος, κατι που τελικα δεν ειναι απολυτα σωστο, μιας και η μουσικη ειναι μια μορφη Τεχνης κι ετσι πρεπει να αντιμετωπιζεται.



Η φημη, η ενασχοληση με τη βιομηχανια, κλπ ειναι προιον της καλης τεχνης. Αλλιως οτιδηποτε αλλο ειναι οντως μια "μπιζνα" που προωθει ατομα κι οχι καλλιτεχνες!


Οσο και καλη θεληση να υπηρχε εκ μερους του αρθρογραφου, επιμενω πως η σχεση μουσικης και βιομηχανιας πρεπει να αφορα οσους θελουν να γινουν παραγωγοι, συντελεστες στην εν λογω βιομηχανια, κλπ κι οχι τους κατεξοχην μουσικους...ποσο μαλλον οταν μιλαμε για παιδια μουσικων σχολειων!



Εκτος εαν πιστευει ο συγγραφεας πως ο αυτοσκοπος καθε μουσικου ειναι το σανιδι και τα φωτα της δημοσιοτητας...κι ενας παχουλος μισθος!


TRAVELOGUE Chat
Φθασμένος
#27092   /   16.04.2013, 21:02   /   Αναφορά

Θα συμφωνήσω κι εγώ με τον προλαλήσαντα, που συμφώνησε με τον προ-προλαλήσαντα!Smile


Οπωσδήποτε, ο τίτλος του άρθρου είναι ελαφρώς αναντίστοιχος με το κυρίως θέμα του άρθρου, εφόσον πρόκειται για τα χαμηλά επίπεδα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα και όχι στη μουσική επένδυση των τουρκικών τηλεοπτικών σειρών.


Επιπλέον, το άρθρο ξεκινάει με αναφορά στο Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος "μίλησε για την ανάγκη της διατήρησης της καλλιέργειας της τέχνης στις μέρες μας, καθώς η τέχνη μπορεί να μας συνδράμει ηθικά και ψυχικά, ειδικά στους χαλεπούς καιρούς που περνάμε τα τελευταία χρόνια", δήλωση με την οποία συμφωνώ απολύτως. Ωστόσο, ως τελική ιδέα στο άρθρο προωθείται η άποψη να μετατραπεί η καλλιτεχνική δημιουργία σε "μπίζνα" που, ενδεχομένως, θα μας ξελασπώσει, εμπορευόμενοι ως χώρα την τέχνη σαν φοροεισπρακτικό μηχανισμό! Κι αναρωτιέμαι... ή μάλλον λέω ξεκάθαρα πως αυτή η αντίφαση, μόνο τέχνη δεν θα δημιουργήσει!

xray Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27094   /   16.04.2013, 22:12   /   Αναφορά

Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω τα σχόλια στην άποψη του άρθρου. Θα ζητήσω για άλλη μια φορά από τους προλαλήσαντες να με διαφωτίσουν.


Πράγματι, θεωρώ ότι οι εκκολαπτόμενοι μουσικοί και όχι μόνο από τα μουσικά σχολεία βέβαια, πρέπει να έχουν στόχο τη θέση τους στη μουσική βιομηχανία που δεν καταλαβαίνω γιατί αποκαλείτε με τον απαξιωτικό όπως μου φαίνεται όρο 'μπίζνα'. Δηλαδή ποια άλλη θα πρέπει να είναι η κατεύθυνση των παιδιών που μαθαίνουν μουσική; Και δεν το θέτω ως ρητορική ερώτηση, περιμένω κάποια απάντηση, όχι μόνο άρνηση.


Φυσικά και ο φυσικός χώρος της μουσικής είναι το σανίδι και η έκθεση στο κοινό και τα φώτα της δημοσιότητας. Αλλιώς μιλάμε για μουσική για την παρέα μας;


Αν βγουν χρήματα από αυτή τη διαδικασία τόσο το καλύτερο. Μήπως είναι κανείς ερωτευμένος με την ένδεια που λέγαμε; Επίσης, από που θα καλυφθεί το κόστος οργάνων, μηχανημάτων, όσων χρειάζονται τα μουσικά έργα για να υπάρξουν; Από το χαρτζηλίκι της γιαγιάς;


Και γιατί να μην μας ξελασπώσει τώρα και στο μέλλον μια βιομηχανία της τέχνης; Έχει κανείς αντίρρηση σε αυτό; Οι Rolling Stones που αναφέρονται στο άρθρο δεν είναι τέχνη; Οι Pink Floyd με τα εκατομμύρια των πωλήσεων δεν έκαναν τέχνη; Ποιο έκαναν τέχνη; εκείνοι που 'ζούνε τις μικρές τους ιστορίες στο κέντρο και τις συνοικίες;' Επίσης, δεν είναι καλύτερα να μας ξελασπώσει η βιομηχανία της τέχνης, παρά η βιομηχανία του τσιμέντου, ή των πετροχημικών ας πούμε;


Όσο για την ηθική και ψυχική συνδρομή που επικαλείται ο Θοδωράκης, θα μπορούσε ο φίλος travelogue να μας δώσει ένα πρακτικό παράδειγμα; Εγώ προσωπικά μεγάλωσα ακούγοντας κυρίως rock και tzaz μουσικές, που με συνέδραμαν ψυχικά και ηθικά τα μέγιστα. Μιλάμε δηλαδή για το mainstream της μουσικής βιομηχανίας και πιστεύω ότι οι περισσότεροι αναγνώστες τα ίδια ακούσματα θα έχουν. Αυτά τα ίδια ακούσματα που ξορκίζουν ως προϊόντα της 'μπίζνας' που προαναφέραμε. 

noizreduction Chat
Βετεράνος
#27095   /   16.04.2013, 22:51

[QUOTE]Πράγματι, θεωρώ ότι οι εκκολαπτόμενοι μουσικοί και όχι μόνο από τα μουσικά σχολεία βέβαια, πρέπει να έχουν στόχο τη θέση τους στη μουσική βιομηχανία που δεν καταλαβαίνω γιατί αποκαλείτε με τον απαξιωτικό όπως μου φαίνεται όρο 'μπίζνα'. Δηλαδή ποια άλλη θα πρέπει να είναι η κατεύθυνση των παιδιών που μαθαίνουν μουσική; Και δεν το θέτω ως ρητορική ερώτηση, περιμένω κάποια απάντηση, όχι μόνο άρνηση.[/QUOTE]


 


Υπαρχουν πολλοι που δεν βλεπουν τη μουσικη ως εργασια ή ως μελλοντικη εργασια. Ατομα που μπορει να παιζουν για 20-30€ σε μικρα βραδινα μαγαζακια ή σε σκηνες/καφετεριες. Υπαρχουν ατομα που η μουσικη ειναι ενα παραλληλο συμπαν, αφου η κανονικη τους δουλεια καλυπτει τις αναγκες τους.


 


Δεν ξερω τι εχει ο καθε γονεας ως ονειρο για το παιδι του, αλλα ποτε ( μα ποτε ομως ) δεν θα ελεγα στο παιδι μου να γινει μουσικος γιατι ο Πλουταρχος βγαζει λεφτα, οι Rolling Stones εχουν εκατομμυρια και ο Gilmour ποταμοπλοιο με studio μεσα!


 


Παραδειγμα για τη μουσικη αποτελει η ιδια η τεχνη. Ειναι βαθυτερη εννοια απο ενα ποσο σε μια επιταγη. Και η τεχνη που χειροκροτειται, δεν ειναι αμεσα και η τεχνη που οδηγει στην χρηματικη καταξιωση!


 


[QUOTE]Φυσικά και ο φυσικός χώρος της μουσικής είναι το σανίδι και η έκθεση στο κοινό και τα φώτα της δημοσιότητας. Αλλιώς μιλάμε για μουσική για την παρέα μας;[/QUOTE]


 


O φυσικος χωρος καθε τεχνης, αρα και της μουσικης, ειναι η καρδια ή η ψυχη του ανθρωπου ( ο καθενας επιλεγει ο,τι πιστευει ). Ειτε ειναι μουσικη σε παρεα, ειτε σε μεγαλο σανιδι, ειτε στην τουαλετα του σπιτιου μας, εαν μας γεμιζει, τοτε ειναι μουσικη. Οτιδηποτε αλλο ειναι ενα φθαρτο προιον που καταληγει στον καλαθο των πνευματικων αχρηστων...


 


[QUOTE]Επίσης, από που θα καλυφθεί το κόστος οργάνων, μηχανημάτων, όσων χρειάζονται τα μουσικά έργα για να υπάρξουν; Από το χαρτζηλίκι της γιαγιάς;[/QUOTE]


 


Ειναι τελειως διαφορετικο πραγμα να επενδυεις σε αυτο που θα σε παει μπροστα ( πχ ενα καλυτερο οργανο, ενα καλυτερο μικροφωνο, κλπ ) και τελειως διαφορετικο πραγμα να βλεπεις τον μουσικο ως επιχειρηματια του εαυτου του.


 


Πολλοι καλλιτεχνες, πριν γινουν γνωστοι, μοιραζαν πιτσες, επλεναν αμαξια, κουβαλουσαν κιβωτια, δουλευαν στο λιμανι, κλπ.


 


Οπως καθε χομπυ ( που μετεπειτα μετατρεπεται σε τεχνη ), απαιτει μια επενδυση απο κατι αλλο!


 


Ακομα και οι ρεμπετες ζουσαν απο κατι αλλο και οι περισσοτεροι πεθαναν φτωχοι; Αυτοι δηλαδη δεν αναγονται στη μουσικη, επειδη απετυχαν ως...βιομηχανοι;


 


 


[QUOTE]Ποιο έκαναν τέχνη; εκείνοι που 'ζούνε τις μικρές τους ιστορίες στο κέντρο και τις συνοικίες;' Επίσης, δεν είναι καλύτερα να μας ξελασπώσει η βιομηχανία της τέχνης, παρά η βιομηχανία του τσιμέντου, ή των πετροχημικών ας πούμε;[/QUOTE]


 


Εαν τα συνδεεις μονο με οικονομικα μεγεθη, τοτε μαλλον μιλαμε για διαφορετικα πραγματα.


 


Ομως τεχνη ειναι και η ραπ των 80s απο τα γκετο, τεχνη ειναι η φλογερα του βοσκου, τεχνη ειναι το μπουζουκακι που ακουγεται σε κανα υπογειο, τεχνη ειναι ακομα και το κιθαριστικο σολο στη μεση της Ερμου!


 


Εαν η αξια του καθε ανθρωπου και της τεχνης του, ισορροπειται ( οπως λες ) με το ποσα χρηματα βγαζει απο αυτο, τοτε μαλλον οντως εγω κοιταω ρομαντικα το θεμα κι εσυ με αριθμους!


 


 


[QUOTE]Μιλάμε δηλαδή για το mainstream της μουσικής βιομηχανίας και πιστεύω ότι οι περισσότεροι αναγνώστες τα ίδια ακούσματα θα έχουν. Αυτά τα ίδια ακούσματα που ξορκίζουν ως προϊόντα της 'μπίζνας' που προαναφέραμε. [/QUOTE]


 


Ekseption, Nektar, Overhead, Gryphon, Earth and Fire κι αλλα πολλα συγκροτηματα που αποτελουσαν σημαντικες βασεις της progressive rock σκηνης των 60s-00s ειναι σχεδον αγνωστοι.


 


Παρολαυτα, δεν μπορεις να πεις πως δεν ειναι καλλιτεχνες ή δεν εκφραζουν ενα ειδος μουσικης που καποιοι αλλοι μπορει να το εκαναν εμπορικο!


 


Τελοσπαντων, εμενα η διαφωνια μου ειναι καθαρα στο γεγονος πως πρεπει να μετραμε τα παντα με εμπορικες εννοιες, ξεχνωντας πως η μουσικη ειναι προιον του ανησυχου ανθρωπου κι οχι προιον του γεωργου, του σουβλατζη, κλπ...


Και δεν θεωρω με τιποτα σωστο να πω σε καποιον μαθητη "Κοιτα, ασχολησου με τη μουσικη γιατι ειδες οι Rolling Stones? Μια χαρα τα καταφεραν"!


ΥΓ1: Το να συγκρινουμε με το τωρα, την εποχη που οι Rolling Stones, οι Pink Floyd και λοιποι καλλιτεχνες εγιναν γνωστοι, ειναι τραγικο λαθος. Δεν ειναι καν ιδιος ο τροπος που μεταδιδεται η δουλεια τους ή γινονται γνωστοι!


Τωρα, αναμεσα στα reality shows και στους 10.000 καλλιτεχνες που ανεβαζουν τα video τους καθημερινα στο youtube, ειναι αδυνατον να ξεχωρισεις! Και η μουσικη βιομηχανια χωλαινει τοσο πολυ, που αναγει εναν Παντελιδη σε γνωστο.


ΥΓ2: ...δεν θα ηθελα κανεις να μοιασει στον παντελιδη...επειδη ειναι πετυχημενος ως θεαματικοτητα....


xray Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27096   /   17.04.2013, 00:10   /   Αναφορά

Είναι ξεκάθαρο ότι δεν καταλαβαινόμαστε. Μου αποδίδεις πράγματα που δεν έγραψα και αυτό σίγουρα δεν συμβάλλει στη συνεννόηση. Το ότι υπάρχουν πολλοί που δεν βλέπουν τη μουσική ως εργασία δεν λέει τίποτα απολύτως. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί που την βλέπουν έτσι και είναι πολύ καλοί επαγγελματίες, όπως αυτοί που ανέφερα ενδεικτικά. 


Εσύ μπορεί να πεις στο παιδί σου ότι θεωρείς σωστό και μαγκιά σου. Που αναφέρθηκε όμως ότι πρέπει να γίνει κάποιος μουσικός γιατί ο Πλούταρχος... κλπ κλπ; (Επίσης, έχεις παιδί, ή συζητάμε ακαδημαϊκά;)


Έχεις κάποιο πρόβλημα με τα χρήματα; Εγώ όχι. Πολύ καλά κάνουν όσοι τραγουδάνε στο μπάνιο τους, όπως και όσοι παίζουν στο δρόμο, ή σε μπαράκια για 20Ε. Ας συνεχίσουν να το κάνουν και θα τους χειροκροτήσω, όπως το έχω κάνει πολλές φορές. Νομίζω όμως ότι είναι καλύτερα για έναν μουσικό, όπως και για οποιονδήποτε να ζει από αυτό που του αρέσει και να μην είναι αναγκασμένος να κάνει άλλα πράγματα για να χρηματοδοτήσει το πάθος του. Φυσικά αν η μουσική του δεν μπορεί να ξεφύγει από το μπάνιο ή τα μπαράκια, τότε είναι μόνο για εκεί. Και αυτό δεν έχει τίποτα το μεμπτό, όπως όμως δεν έχει και η επιτυχία και το οικονομικό της αντίκρυσμα.


Δεν καταλαβαίνω τη φράση 'παράδειγμα για τη μουσική είναι η ίδια η τέχνη'. Επίσης ποιοι είμαστε 'εμείς' που 'μας' γεμίζει η μουσική; Εμένα με γεμίζει άλλη μουσική από ότι εσένα και από ότι έναν δεκάχρονο κ.ο.κ. Από που και ως που αποφασίζεις ότι υπάρχει μουσική για τον κάλαθο των αχρήστων; Και όλοι αυτοί που ακούνε Πλούταρχο; Μήπως πρέπει να τους πετάξουμε και αυτούς στον κάλαθο;


Το άρθρο αναφέρεται στο οικονομικό μέγεθος της μουσικής και όχι σε αοριστολογίες και θεωρίες περί του τι είναι μουσική. Και είναι ξεκάθαρο και σαφέστατο. Αυτό, για οποιονδήποτε καλόπιστο αναγνώστη, δεν σημαίνει ότι αυτό είναι το μοναδικό μέγεθος που αφορά τη μουσική ως τέχνη. Εγώ όμως δεν αναφέρθηκα σε κάτι άλλο. Και για το τι είναι τέχνη, βρίσκω πολύ απόλυτες τις απόψεις σου. Ακούγεσαι πολύ σίγουρος για ένα θέμα που έχει απασχολήσει και συνεχίζει να απασχολεί από φιλοσόφους μέχρι θεράποντες της τέχνης και από δασκάλους μέχρι μαθητές και όχι μόνο. Βλέπω όμως ότι εσύ έχεις καταλήξει στο ζήτημα.


Τα συγκροτήματα που αναφέρεις είναι σχεδόν άγνωστα, αλλά όπως είπα, υπάρχουν και άλλα, πολύ γνωστά. Εσύ πιστεύεις ότι τα άγνωστα κάνουν καλύτερη τέχνη από τα γνωστά; 


Το τι δεν θα έλεγες στον μαθητή, (είσαι δάσκαλος ή μιλάμε πάλι ακαδημαϊκά;) το καταλάβαμε από την προηγούμενη συμβουλή. Δεν μας είπες όμως τι θα του έλεγες. Θα τον συμβούλευες να ζήσει σαν ρεμπέτης και να πεθάνει φτωχός; Και από που συνάγεται ότι υποστήριξα ότι αυτοί δεν έκαναν μουσική;


Ο γεωργός, ο σουβλατζής δεν μπορεί να είναι ανήσυχοι άνθρωποι;


Τώρα, φυσικά και είναι διαφορετικός ο τρόπος διάδοσης της μουσικής, αλλά η Μπιγιονσέ, η Λαίδη Γκάγκα, η Γουάινχάους, η Αντέλ, παιδιά της σημερινής εποχής είναι και ανάμεσα στα ριάλιτι και τους άλλους θορύβους ξεχώρισαν και πέτυχαν. Και ο Παντελίδης και ο κάθε Παντελίδης έχει το κοινό του, αυτό το κοινό που έδωσε δουλειά και έκανε γνωστούς μουσικούς που με κινητήρια δύναμη το χρήμα των σκυλάδικων έκαναν τη δική τους πορεία στο είδος που αγαπούσαν. Γιατί θεωρείς ότι έχεις το δικαίωμα να απαξιώνεις με αυτό τον επιτιμητικό τρόπο όλους αυτούς τους ανθρώπους; Και τι θα απαντούσες αν κάποιος από αυτούς σου έλεγε ότι η μουσική που ακούς εσύ είναι για τα σκουπίδια, όπως πολύ προσβλητικά και απαξιωτικά έγραψες εσύ;


ΥΓ. Τα έντονα γράμματα δείχνουν εκνευρισμό; Αν απαντήσεις με έντονα, θα το γυρίσω κι εγώ στα κεφαλαία.. {#emotions_dlg.rockon}

noizreduction Chat
Βετεράνος
#27098   /   17.04.2013, 00:24

Καθε μια απαντηση μου ηταν απεναντι σε κομματια απο δικες σου τοποθετησεις. Νομιζω πως αρχιζουμε εσκεμμενα να ξεφευγουμε απο ενα θεμα που ετσι κι αλλιως απο το ιδιο το θεμα ηταν...εκτος θεματος.



Επειδη θεωρω πως η συζητηση ειναι μη ωφελιμη σε ενα θεμα που δεν οριζεται, αλλα ουτε καν εχει μια δομη ( οπως παρατηρησαν κι αλλοι συνομιλητες ), θα πω εν ολιγοις πως ουτε παιδια εχω, ουτε θα συμβουλευα τους μαθητες μου να ακολουθησουν τη μουσικη για τα χρηματα, αλλα μονο για την αγαπη τους γι' αυτην. 


Εχω φαει πανω απο 12 χρονια της ζωης μου για να σπουδασω τη μουσικη. Δεν ξερω εαν φταινε οι ανθρωποι που με περιστοιχιζαν ή οι καθηγητες που δεν μου εδειξαν τον πλουτο των Rolling Stones, ομως ποτε δεν ειχα την αναγκη να μετατρεψω σε εμποριο αυτο που κανω.



Εξου και ο ρομαντισμος, ο οποιος απουσιαζει απο τη ψυχρη λογικη που προσεγγιζεις το θεμα, τουλαχιστον με την αντιληψη "Γινε μουσικος, αρα γινε γνωστος, αρα βγαλε λεφτα, αλλιως τι σοι μουσικος εισαι".



Επειδη σιγουρα διαφωνουμε, σταματαω εδω κι ελπιζω το επομενο αρθρο να ειναι πιο συγκροτημενο, τουλαχιστον οσον αφορα του τι ακριβως πραγματευεται. Ισως απο εκει να ξεκινανε και οι παρανοησεις.



Καλο βραδυ.



EVAGGELIASAKELLARIOU Chat
Φθασμένος
#27097   /   17.04.2013, 00:12   /   Αναφορά

Kαλησπέρα xray, Λουκά, Θανάση και Παναγιώτη. Αγαπητέ/-ή xray, καλώς ήρθες στην μουσική μας κοινότητα. Θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω τι κατάλαβα από την ανάγνωση  του άρθρου σου και των σχολίων των υπόλοιπων μελών του ΜΗ. Από τον τίτλο του άρθρου, περίμενα να επιχειρηματολογείς για τους Τούρκους μουσικούς και την μουσική που ντύνουν τη κάθε σκηνή του σήριαλ. Αντί για αυτό παραθέτεις εφτά παραγράφους για τα μουσικά σχολεία και τη δευτεροβάθμια μουσική εκπαίδευση της Ελλάδας. Μετά παραθέτεις το παράδειγμα των Rolling Stones και αμέσως επανέρχεσαι στα τούρκικα σήριαλ. Αναφέρεσαι στη συνέχεια στους Έλληνες σκηνοθέτες και επανέρχεσαι στην Ελληνική μουσική παιδεία. Επίσης, παραβάλλεις μια παράγραφο για τον ελληνικό και ξένο κινηματογράφο και μετά προτείνεις λύσεις, συνδέοντας την εκπαίδευση με τη παραγωγική διαδικασία. Αυτή τη μη αλληλουχία των παραγράφων του άρθρου σου, θέλησα να σου υποδείξω. Η γνώμη μου είναι ότι για την άσκηση κάθε επαγγέλματος είναι απαραίτητη η κατάλληλη εκπαίδευση, κατάρτιση και συνεχής ενημέρωση στο αντικείμενο, που ο καθένας έχει σπουδάσει. Πέραν όμως αυτών των προϋποθέσεων, αναγκαίο είναι ο καθένας μας να έχει μια γενικότερη παιδεία και όσο το δυνατό σφαιρικότερη αντιμετώπιση των γεγονότων. Όσον για τη μουσική βιομηχανία αυτή δεν απαιτεί μόνο μουσική παιδεία, η οποία αφορά κυρίως το τι φαίνεται στη σκηνή. Όπως μαρτυρεί η λέξη "βιομηχανία" απαιτούνται και άλλοι κλάδοι επιστημών για να προχωρήσει μπροστά. Αυτά είχα να πω σε πρώτη φάση, χαίρομαι πραγματικά για την προσπάθεια σου αυτή και είμαι στη διάθεση σου για κάθε περαιτέρω διάλογο. Αυτή τη διάθεση για διάλογο έχουν όλα τα μέλη του ΜΗ και εδώ ισχύει το ρητό: "Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυό το πρόσωπο". Μόνο έτσι προχωράμε μπροστά. Ευχαριστώ για το άρθρο σου και σε ευχαριστώ για τη καλοπροαίρετη κριτική σου στα λόγια μου. Ε.Σ.

xray Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27099   /   17.04.2013, 00:57

Θα μου επιτρέψετε ένα τελευταίο σχόλιο, ως συντάκτη του άρθρου. Ο φίλος noizereduction δεν αγαπάει τη διαφωνία, όπως εγώ, που πιστεύω ότι είναι η μητέρα της συζήτησης και της διαμόρφωσης των απόψεων. Γι αυτό και σταματάει εδώ όπως λέει. Η ένστασή μου στα λεγόμενά του όμως συνίσταται στο ότι μου αποδίδει πράγματα που δεν είπα, όπως συνεχίζει και στο τελευταίο του σχόλιο, που μου αποδίδει την άποψη "Γινε μουσικος, αρα γινε γνωστος, αρα βγαλε λεφτα, αλλιως τι σοι μουσικος εισαι", πράγμα που όχι μόνο δεν είπα, αλλά και διευκρίνισα ότι δεν πιστεύω. Ίσως τα έντονα γράμματα να θόλωσαν την κρίση του.


Το άρθρο επιμένω ότι είναι πολύ σαφές και συγκροτημένο, αντίθετα με τα σχόλια. Η κεντρική του ιδέα για όσους δεν κατάλαβαν, έχει να κάνει με τα μουσικά σχολεία και γενικά τη μουσική εκπαίδευση που πάσχει στον τόπο μας. Το πνεύμα του άρθρου αναφέρεται στην ανταποδοτικότητα της μουσικής και στη δυνατότητα να βγει κέρδος (ναι, χρηματικό) από αυτή την όμορφη δραστηριότητα, κάτι που δεν αναφέρεται από κανέναν και η αντίδραση του noizereduction με βοήθησε να καταλάβω λίγο περισσότερο το γιατί. Τα μουσικά σχολεία ζητάνε χρήματα από το κράτος και τους φορολογούμενους και πρέπει κάπως να δικαιολογήσουν την ανάγκη γι αυτή τη χρηματοδότηση. Και εγώ υπέδειξα ακόμα ένα τρόπο για να γίνει αυτό.


Πράγματι, η μουσική βιομηχανία έχει ανάγκη και άλλες ειδικότητες, αλλά εγώ αναφέρθηκα μόνο στους μουσικούς. Οι υπόλοιπες επισημάνσεις μου αφορούσαν τα ίδια φαινόμενα σε άλλες τέχνες, όπως ενδεικτικά στον κινηματογράφο. Αν τα παραδείγματα ήταν άστοχα ή παραπλανητικά, φταίω. Αμφιβάλλω όμως, καθώς σε όλες τις απαντήσεις μου αποδόθηκαν απόψεις που δεν εξέφρασα και φράσεις που δεν έγραψα, ακόμη και στο τελευταίο σχόλιο του noizreduction. 


ΥΓ. Ευχαριστώ για τη νηφάλια και ευγενική απάντηση, αλλά θα μου επιτρέψεις να επισημάνω ότι το τελευταίο σχόλιο του προηγούμενου φίλου, ότι δηλαδή 'διαφωνούμε γι αυτό και σταματάω το διάλογο' δεν συνάδει με την τελευταία δική σου πρόταση περί διάθεσης όλων των μελών του ΜΗ. 


Καλή και δημιουργική συνέχεια.


TRAVELOGUE Chat
Φθασμένος
#27100   /   17.04.2013, 10:42   /   Αναφορά

Φίλε xray,


Δεν νομίζω οτι ο Θανάσης, με του οποίου την τοποθέτηση συμφωνώ, σταμάτησε το σχολιασμό επειδή δεν μπορεί να κάνει διάλογο λόγω της διαφωνίας. Είπε την άποψή του επαρκώς τεκμηριωμένα, όπως κι εσύ τη δική σου. Έπεσαν τα σχετικά αντεπιχειρήματα ένθεν κι ένθεν. Θεωρώ πως οι λοιποί αναγνώστες έχουν υλικό απόψεων από εσάς για να βγάλουν τα συμπεράσματά τους  σε συνδυασμό και με τις δικές τους απόψεις ή να τοποθετηθούν κατά το δοκούν.


Να σου θυμίσω μόνο ότι συμφώνησα με τη δήλωση του Θεοδωράκη που αναφέρεις. Όμως, επειδή σε ένα σχόλιό σου μου ζήτησες πρακτικά παραδείγματα σχετικά με την ψυχική και ηθική συνδρομή της τέχνης, θέλω να αναφέρω ενδεικτικά 1-2 θεατρικές παραστάσεις όπως του Μπέρτολτ Μπρεχτ (π.χ. Ο αφέντης Πούντιλα και ο δούλος του Μάτι) ή του Κώστα Βάρναλη (Το φως που πάντα καίει). Α, και κάποια μουσικά έργα, μιας και μιλάμε για μουσική, "Άξιον εστί" του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη, "Χρονικό" του Γιάννη Μαρκόπουλου  σε ποίηση Κ.Χ. Μύρη.


Δεν θα μπω σε περαιτέρω διευκρινήσεις του λόγου ψυχικής και ηθικής συνδρομής των ανωτέρω, εφόσον αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό και μεγάλο θέμα για να αναλυθεί εδώ.


Όπως και να 'χει, το γεγονός ότι μπήκες στη διαδικασία να εκθέσεις τις απόψεις σου είναι σημαντικό και σε τιμάει.


Εφόσον συνεχίσεις το ταξίδι σου στην κοινότητά μας και γράφεις στο περιοδικό, στα forum κτλ, θα διαπιστώσεις κι εσύ πόση διάθεση για διάλογο υπάρχει, όπως είπε σωστά και η Ευαγγελία. Η συμμετοχή των μελών στα forum, αλλά και στους σχολιασμούς των άρθρων, το αποδεικνύουν περίτρανα νομίζω.



Την καλημέρα μου!Smile

EVAGGELIASAKELLARIOU Chat
Φθασμένος
#27102   /   17.04.2013, 17:07   /   Αναφορά

Αγαπητέ xray, χαίρομαι για την απάντησή σου. Ο Παναγιώτης-Travelogue με πρόλαβε και απάντησε κατά το ήμισυ, από αυτά που ήθελα να σου πω. Η φράση μου ότι : "τη διάθεση για διάλογο έχουν όλα τα μέλη του ΜΗ" συνεχίστηκε με το ρητό: "Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυό το πρόσωπο". Το συμπληρώνω με τη φράση ότι δεν είναι ίδια όλα τα δάκτυλα του ενός χεριού. Αυτή η διαφορετικότητα μας κάνει ξεχωριστούς, μοναδικούς, αλλά δεν σταματάνε να είμαστε μέλη μιας ομάδας ή κοινότητας ή κοινωνίας. Ε.Σ.

hp Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27103   /   17.04.2013, 17:09   /   Αναφορά

Νόϊζ, το δεύτερο ποστ σου για πολλά λάϊκ .... ''Ελληνικά 2013 ''


Xray, η επένδυση που κάνει η πολιτεία (και όχι το κράτος) στον πολιτισμό και τις τέχνες δεν έχει σκοπό την άμμεση απόδοση σε χρήμα αλλά την σταδιακή βελτίωση του επιπέδου ζωής, του δικού μας και κατα συνέπεια του κόσμου όλου, σιγά σιγά.


Αυτό που μας έκανε πραγματικά τη μεγαλύτερη ζημιά και έγινε τόσο άχαρη η ζωή και τόσο άδειοι-ψέυτικοι-ανικανοποίητοι  οι άνθρωποι -και οι καλλιτέχνες ακόμη περισσότερο- είναι αυτή η λογική του μάθε να πουλάς τον εαυτό σου, φτιάξε ενα καλό πακέτο και πούλα τις δεξιότητες σου και τα χαρίσματα σου, την ομορφιά σου στη καλύτερη δυνατή τιμή.


Να μη το κουράσω άλλο, ο πλούταρχος και ο παντελίδης είναι αυτοί που είναι γιατί τους πουλήσαν μεθοδικά γιατί λειτούργησε ολόκληρη μηχανή για να πετύχει το deal, γιατί είναι εύκολο. Στο κάλαθο των αχρήστων φυσικά φίλε μου και η ιστορία θα το δείξει, όπως το βλέπεις σε μικρότερη κλίμακα να συμβαίνει με όλο αυτό το συφερτό που τη μια βδομάδα είναι ακριβοπληρωμένοι σταρ και την άλλη μπαςκλας-πασέ, ποιός έιπαμε ????


Ααααα...Μια φίλη Αμένισσα μου είπε πως η μουσική που παίζεται στα εισαγώμενα σήριαλζ..είναι κυρίως αρμένικη....δε τόψαξα κιόλας, αλλά μιας και το άκουσα το μοιράζομαι.

xray Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27107   /   17.04.2013, 21:51

Φίλε hp, απαντώ παράγραφο προς παράγραφο. 


Είδες εσύ να βελτιώνεται έστω και σταδιακά το επίπεδο ζωής από τις όποιες επενδύσεις στον πολιτισμό;


Οι δεξιότητες, όχι μόνο στη μουσική, αλλά γενικώς, φυσικά και πρέπει να πουλιώνται στην καλύτερη δυνατή τιμή. Εγώ φυσικά δεν ανέφερα τίποτα για ομορφιά ή χαρίσματα. Αν πιστεύεις ότι θα πρέπει να γίνεται το αντίθετο, θα σε παρακαλούσα να επιχειρηματολογήσεις. Όσο για τη ζωή, εγώ δεν τη βρίσκω καθόλου άχαρη, ούτε και τους ανθρώπους άδειους. Εσύ είσαι άδειος;


Εσύ αγόρασες τον Παντελίδη; Αν όχι, γιατί η περίφημη μηχανή δεν λειτούργησε σε εσένα; Μάλλον αυτοί που τον αγόρασαν είναι οι 'άλλοι'. Ο συρφετός που αναφέρεις υπάρχει σε όλη την ιστορία των τεχνών και είναι φυσικό να υπάρχουν καλοί και λιγότερο καλοί καλλιτέχνες. Προσωπικά δεν ξέρω τι θα δείξει η ιστορία και δεν καταλαβαίνω από που αντλείς αυτή τη σιγουριά ως προς τις μελλοντικές εξελίξεις. Στην επαρχία που ζω εγώ, σε όλα τα σχολεία εκτός του μουσικού, το 95% περίπου (πραγματικό, μετρημένο νούμερο), ακούει βαριά σκυλάδικα. Μόνο. Και μιλάμε για παιδιά γυμνασίου και λυκείου. Δεν νομίζω ότι μπορείς να πετάξεις όλον αυτό τον κόσμο στο καλάθι των αχρήστων. Και με ποιο δικαίωμα άλλωστε; 


Τα σήριαλ, ναι, οι αρμένιοι λένε ότι είναι αρμένικη η μουσική, έχω ακούσει έλληνες καθηγητές μουσικού γυμνασίου να λένε ότι είναι ελληνική κ.ο.κ. Το ρεζουμέ όμως είναι ότι η επένδυση στην πρωτότυπη γραμμένη ειδικά για κάθε σκηνή μουσική κάνει μεγάλη διαφορά και το πνεύμα του άρθρου είναι το γιατί δεν γίνεται αυτό και σε κάποιο ελληνικό αντίστοιχο. Είναι κάτι που θα έδινε δουλειά σε έλληνες μουσικούς και θα αναβάθμιζε ποιοτικά τα σήριαλ(ζ) που φτιάχνουμε εδώ, με σκοπό να τα πουλήσουμε και έξω και να βγάλουμε χρήματα, ιδέα που ενόχλησε πάρα πολύ για κάποιο λόγο μερικούς σχολιαστές, που κατά τα άλλα διεκτραγωδούν την ένδεια των μουσικών στην Ελλάδα.


Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και την απάντηση. Καλή και δημιουργική συνέχεια.


hp Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27120   /   18.04.2013, 19:13

μέλος x ray:


Είδες εσύ να βελτιώνεται έστω και σταδιακά το επίπεδο ζωής από τις όποιες επενδύσεις στον πολιτισμό;


Ναι είδα. Αν εσύ δε βλέπεις ή δε ζεις, δεν απολαμβάνεις τους καρπούς είναι γατί ανακατεύεσε με τα πίτουρα. Η γιατί εκτός απο το χρήμα δε βρίσκεις σε τίποτα άλλο αντίκρισμα.


Οι δεξιότητες, όχι.....είσαι άδειος;


Και το κοινό καλό εξρέυ?? Μάθε οτι πολλοί άνθρωποι ΕΥΤΥΧΩΣ δε σκέφτονται σαν εσένα. Θες επιχείρημα? Ωραία...πρέπει να βάλεις λεφτά σε ενα λογαριασμό που θα σου στείλω, μη ξοδέψω τσάμπα τις σκέψεις μου.


Αν είναι η ζωή άχαρη??????????ΜΑΝΩΛΑΔΑ εξρέυ ΜΑΝΩΛΑΔΑ ελληνική επαρχία προφανώς σκυλάδες με τζιπάκια νεκροζώντανες παχουλές μίζερες γυναίκες που μισούν, αλλοδαπές ερωμένες, και αρχές σα και τις δικές σου- το χρήμα και το κέρδος πάνω απο όλα-. Ναι μας κάνετε τη ζωή μας άχαρη ώρες ώρες.


Αδειος δεν είμαι, μπουκωμένος είμαι και με τα καλά και με τα κακά.


...Δεν νομίζω ότι μπορείς να πετάξεις όλον αυτό τον κόσμο στο καλάθι των αχρήστων.
Και με ποιο δικαίωμα άλλωστε;


Να νομίζεις και να είσαι και σίγουρος xray. Γατί? με ποιό δικαίωμα? Γιατί δεν έχω απεριόριστο χρόνο ούτε και υπομονή και γιατί η φύση, η ανατροφή και οι εμπειρίες μου με προίκησαν με την  ικανότητα να κρίνω και να επιλέγω τι βάζω στη ζωή μου. Θέλω να ακούσω να παίξω και να μελετήσω τόσα πολλά που δε περισεύει ούτε στιγμή για αυτά σκουπίδια ούτε για αυτούς που τα καταναλώνουν. Και που ξέρω για το παντελιδη πολύ σας είναι.








trelakias Chat
Φθασμένος
#27108   /   18.04.2013, 03:20   /   Αναφορά

Στο άρθρο βρήκα μερικές από τις πιο τεχνοκρατικές τοποθετήσεις που έχω διαβάσει, ειδικά πάνω στην τέχνη. 



Το πρώτο που διαφωνώ είναι με το ότι η εκπαίδευση θεωρείται οικονομική επένδυση.  Το οποιοδήποτε ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης πρέπει δηλαδή να παράγει εργαλεία και προϊόντα ικανά να αποσβέσουν το κόστος εκπαίδευσής τους και να αποφέρουν κέρδος?  Δηλαδή ένας άνεργος με 2-3 μεταπτυχιακά είναι πολύ πιο ανεπιθύμητος από έναν άνεργο με απολυτήριο γυμνασίου...



Το "καλός" άνθρωπος το βάλαμε στο ζυγό με το "κερδοφόρος" άνθρωπος?  Αυτό είναι πολιτισμός...  Πολλοί κλάδοι περίμενα να αντιμετωπίζονται έτσι, αλλά το να παρομοιάζουμε τη μουσική με εργοστάσια όχι δεν το περίμενα.  Χρειάζεται μια βελτιστοποίηση στους μουσικούς μας, να αυξήσουμε την απόδοση, να μειώσουμε τα κόστη και να μεγιστοποιήσουμε τα κέρδη.  Η αντικειμενική συνάρτηση θα έχει μέσα τη μεταβλητή του "καλού ανθρώπου"...



Επίσης αδυνατώ να πιστέψω ότι συζητάμε για τέχνη και εννοούμε το Hollywood...  Δεν μπορώ να φανταστώ χειρότερα αποτελέσματα από το να θέσουμε στόχο της τέχνης το χρήμα.  Αν τον συγγραφέα τον απασχολούν οι χρηματοροές της μουσικής θα μπορούσε να μιλήσει για τόσα άλλα θέματα που απασχολούν τους μουσικούς... Η κατάντια μας όμως οφείλεται στην ίδια λογική που υπερασπίζεται το άρθρο.  Δήλαδή, κάνε μουσική για να βγάλουμε χρήμα και ζήτω η Eurovision.


Η λογική αυτή ευνόησε την κονσέρβα και το σκυλοτράγουδο.  Αρκεί να διαβάσουμε τι είναι τέχνη για να καταλάβουμε ότι αν αυτό το πράγμα το κάνεις μηχανή, παύει να ναι τέχνη.



Από κει και πέρα, ποιός είπε ότι η μουσική παιδεία είναι χάρη?  Πόσο τεχνοκράτης μπορεί να ναι κάποιος για να θεωρεί την οποιαδήποτε τέχνη χάρη και πολυτέλεια?  Γιατί αν δεν είναι τεχνοκράτης τότε βλέπει πολλή τηλεόραση...



Είπαμε να έρθει ο καπιταλισμός και στην Ελλάδα αλλά το να έχουμε την Αμερική και σαν πρότυπο πολιτισμού πάει πολύ...

xray Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27109   /   18.04.2013, 09:43

Καλημέρα φίλε τρελάκια. Να απαντήσω και σε εσένα, που όπως και προηγούμενοι συνομιλητές, δεν διάβασες καλά το άρθρο. 


Παράγραφο προς παράγραφο λοιπόν..


Πράγματι, η θέση μου είναι τεχνοκρατική. (Εγώ παρεμπιπτόντως απαντάω σε πρώτο πρόσωπο και όχι σε πληθυντικό ή γενικά, καθώς δεν εκπροσωπώ κανέναν)


Η εκπαίδευση πρέπει να είναι συμφέρουσα οικονομικά, αλλιώς δεν μπορεί να μακροημερεύσει και να συνεχιστεί. Το πως θα γίνει αυτό, εξαρτάται από το κάθε αντικείμενο, αλλά εδώ μιλάμε μόνο για τη μουσική, οπότε τα μεταπτυχιακά και οι γενικολογίες που αναφέρεις (είναι ανεπιθύμητος...) είναι εκτός θέματος.


Στο άρθρο δεν αναφέρεται τίποτα για καλούς ή κακούς ανθρώπους. Το τι περίμενες εσύ είναι δική σου δουλειά. Δεν φαντάζομαι να θεωρείς ότι θα πρέπει να δεσμευτώ και να γράφω ότι περιμένεις εσύ να ακούσεις.


Η μουσική έχει διαστάσεις βιομηχανίας και τίποτα λιγότερο. Απασχολεί εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και φυσικά όχι μόνο μουσικούς, όπως σημείωσε και άλλος σχολιαστής και κάνει τζίρους δισεκατομυρίων παγκοσμίως. Υπόκειται σε φορολογία και αποδίδει χρήματα σε ιδιώτες, εταιρείες και κράτη. Αυτό είναι βιομηχανία και αν εσύ θέλεις να το λες αλλιώς, απλώς δεν έχεις καταλάβει περί τίνος πρόκειται.


Εγώ συζητώντας για τέχνη εννοώ και το Hollywood. Φαντάζομαι ότι εσύ δεν βλέπεις τίποτε αμερικάνικο, δεν ακούς αμερικάνικη μουσική, ούτε διαβάζεις αγγλοσάξωνες συγγραφείς. Όσο για το στόχο της τέχνης, το άρθρο δεν λέει ότι πρέπει να είναι το χρήμα, αλλά ότι μπορεί να βγουν χρήματα από αυτήν, κάτι που όπως βλέπω όλοι τρέμουν ως προοπτική. Τα τόσα άλλα θέματα που απασχολούν τους μουσικούς είναι θέματα για άλλα άρθρα. Το παρόν ασχολείται με αυτή την παράμετρο. Η κατάντια σας που αναφέρεις δεν ξέρω  ποια είναι και που οφείλεται, αλλά εγώ δεν ανέφερα την Eurovision, ούτε είπα βέβαια κάνε μουσική για να βγάλεις χρήματα. Αυτό είναι αυθαίρετο δικό σου συμπέρασμα και δεν μπορεί να αποδοθεί στο άρθρο.


Η λογική αυτή δεν υπήρξε στον τόπο μας. Αν ήταν αυτή που ευνοούσε την κονσέρβα και το σκυλοτράγουδο τότε γιατί δεν έχουμε χρήματα; Επίσης που ακριβώς διάβασες εσύ τι είναι τέχνη; 


Το ότι η μουσική παιδεία είναι χάρη το είπα εγώ. Αυτό συνάγεται από τις τοποθετήσεις που ανέφερα στο συνέδριο των γονέων μαθητών των μουσικών σχολείων. Όλοι στις τοποθετήσεις τους ζητούσαν να αυξηθεί η χρηματοδότηση των σχολείων γιατί αυτά κάνουν τα παιδιά μας καλύτερους ανθρώπους και γιατί η παράδοσή μας το επιβάλλει και άλλα τέτοια ηθικολογικά. Κανείς δεν ανέφερε τίποτα για την ανταποδοτικότητα της μουσικής εκπαίδευσης και το πως αυτή μπορεί να φέρει έσοδα και θέσεις εργασίας. Και αυτό ναι, είναι χάρη. Οι χαρακτηρισμοί όπως 'τεχνοκράτης' που επαναλαμβάνεις απλώς δείχνουν ένδεια επιχειρημάτων. Όσο για πολυτέλεια, που διάβασες κάτι τέτοιο; Τηλεόραση, αν εννοείς εμένα, δεν προλαβαίνω σχεδόν καθόλου να δω, αν και θα το ήθελα.


Είπαμε να έρθει ο καπιταλισμός στην Ελλάδα; Πότε δηλαδή να έρθει ακριβώς; Είχα μείνει με την εντύπωση ότι είχαμε καπιταλισμό εδώ και έναν αιώνα. Μήπως έγινε κάτι που δεν κατάλαβα; Δεν βλέπω και πολλή τηλεόραση βλέπεις. 


Ο πολύς ρομαντισμός τυφλώνει. Πολύ χειρότερα από την τηλεόραση.


Όπως λέει και ο φίλος μου captain disilusion, 'Love with your heart. Use your brain for everything else'... It might surprise you θα πρόσέθετα εγώ.


http://www.youtube.com/user/CaptainDisillusion?gl=GR&hl=el


xray Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#27110   /   18.04.2013, 09:51

Θερμή παράκληση: Επειδή θεωρώ υποχρέωσή μου να απαντάω σε σχόλια επί των γραφομένων μου, θα παρακαλούσα όσους κάνουν τον κόπο και έχουν την καλοσύνη να γράψουν σχετικά, να διαβάσουν προσεκτικά το άρθρο και να μην με εγκαλούν για πράγματα που συμπεραίνουν ότι πιστεύω ή εννοώ, αλλά μόνο γι αυτά που γράφω, όπως κάνω και εγώ με τις απαντήσεις προς κάθε φίλο που σχολιάζει. 


Ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον.


trelakias Chat
Φθασμένος
#27113   /   18.04.2013, 12:49

Ένδεια επιχειρημάτων είναι ότι βρίσκω τη θέση σου τεχνοκρατική?  Θα το κοιτάξω, ίσως έχεις δίκιο.  Διάβασε αν θες το σχόλιό μου πάλι κι εσύ, μπορεί να μην είναι εκτός θέματος και τόσο ευφάνταστο.  Ειλικρινά χαίρομαι που βρίσκεις όσα γράφω ρομαντικά.  Προσπαθώ να μην ισοπεδώνω κάποια πράγματα για το χρήμα γιατί μου αρέσει να είμαστε άνθρωποι πρώτα απ όλα.



Μέχρι στιγμής το 100% των σχολιαστών δεν διαβάζει καλά το άρθρο...


TRAVELOGUE Chat
Φθασμένος
#27114   /   18.04.2013, 12:55   /   Αναφορά

Άραγε αν υπήρχε παιδεία σαν αυτή που ισχυρίζεται ο φίλος μας ο XRAY, τότε θα κατανοούσαμε πληρέστερα τα όσα διαβάζουμε, trelakia; Smile Η΄μήπως, με την παιδεία προσανατολισμένη μόνο στο κέρδος δεν θα ξέραμε... ούτε να συλλαβίσουμε;

trelakias Chat
Φθασμένος
#27115   /   18.04.2013, 13:02

Ίσως το πρόβλημα οφείλεται στην παρωχημένη (εκ)παίδευση.  Η σύγχρονη κοινωνία έχει άλλες απαιτήσεις και δεν μπορώ να τις καταλάβω...


noizreduction Chat
Βετεράνος
#27116   /   18.04.2013, 13:05

Πολυ φοβαμαι πως οντως η εκπαιδευση ειναι παρωχημενη, ομως τελικα ακομα και η ιδια η Τεχνη εχει πεθανει για χαρη αυτης της εκπαιδευσης...




Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις