ελληνική μουσική
356 online   ·  203.019 μέλη

Γιατί όσοί παίζουν κλασσική δεν μπορούν να παίξουν τίποτε με το αυτί;

Hastaroth
Βετεράνος
Chat
24.12.2010, 12:36

Παράθεση:

Το μέλος DrTrerl στις 24-12-2010 στις 00:44 έγραψε...

Η μουσική διανοητική αντίληψη του ερμηνευτή μια χαρά μπορεί να ξεπεράσει
αυτή του συνθέτη. Και όπως είπα υπάρχουν πολλά σύγχρονα παραδείγματα.
Το "διαφορετικα" μπορεί να ισχύει αλλά εξίσου συχνά είναι απλώς μια
δικαιολογία για να μην παραδεχτεί κάποιος την καλλιτεχνική ανεπάρκεια
του συνθέτη στην ερμηνεία του ίδιου του έργου του. Δεν έχει πάντοτε ο
συνθέτης μεγαλύτερη καλλιτεχνική διόραση απο τον ερμηνευτή ακόμα κι αν
πρόκειται για το δικό του έργο. Και μπορεί η άποψη του συνθέτη για την
ερμηνεία του έργου να μην αρέσει στον ακροατή ή να είναι άστοχη.
Προφανές παράδειγμα είναι π.χ. το "βαλς του λεπτού" του Chopin για το οποίο
έχει λεχθεί από τον ίδιο ότι πρέπει να παίζεται όσο το δυνατόν ταχύτερα και
αν είναι δυνατόν σε ένα λεπτό (εξ ου και το όνομα). Κι' όμως οι ταχύτατες
εκτελέσεις είναι οι χειρότερες και δεν αρέσουν σε κανέναν. Προφανώς ο συνθέτης
είχε λάθος ερμηνευτικη άποψη και όχι διαφορετική.

Χμμμ θα σε στενοχωρήσω λιγάκι αλλά..κοίταξε τί βρήκα στην Wikipedia:

The piece is given the tempo marking Molto vivace. It has long been known as the "Minute Waltz" but, despite its nickname, Chopin did not intend for this waltz to be played in one minute: a typical performance of the work will last between one and a half to two and a half minutes;[2] Chopin's publisher, who coined the nickname, intended by "minute" a small or little waltz.[3]

και η βιβλιογραφική παραπομπή:

^ Maurice Hinson (June 2004). The pianist's dictionary. Indiana University Press. p. 114. ISBN 9780253216823. http://books.google.com/books?id=ov6znsHlhboC&pg=PA114. Retrieved 2 October 2010. "This piece bears an erroneous nickname since the story long associated with this nickname presumes the pianist is supposed to play the piece in one minute. The word "minute" means small or little waltz."

Δέν είπε λοιπόν ποτέ ο Φρειδερίκος ότι αυτό το βάλς πρέπει να παίζεται σάν να τρέχη ο πιανίστας να προλάβη την σούπα μήν τού κρυώση.Και είναι λογικό,γιατί δέν θα είχε νόημα να δώση μιά οδηγία την οποία ο ίδιος δέν είχε δοκιμάσει ποτέ να εφαρμόση και δέν μπορούσε να "μαντέψη" πώς θα ακουγόταν.

Εξ άλλου,και η ταχύτητα παιξίματος ενός ανθρώπου έχει τα όριά της,κάτι που και ο ίδιος ο Chopin σίγουρα το ήξερε όπως το ξέρουμε όλοι μας.Τώρα άν βάλουμε την παρτιτούρα αυτή να την "παίξη" ένα πρόγραμμα σε υπολογιστή,μπορεί τελικά η ταχύτατη αυτή εκτέλεση να αρέση,γιατί θα έχη την ακρίβεια και καθαρότητα που δέν μπορεί να πετύχη ακόμα και ο ταχύτερος πιανίστας τού κόσμου.Αλλά τότε δέν έχει κανένα νόημα....

Παράθεση:

Το μέλος DrTrerl στις 24-12-2010 στις 00:44 έγραψε...

Το δεύτερο που λες είναι αλήθεια. Η μουσική δημιουργία πρέπει να εξακολουθήσει.
Αλλά και κάποια έργα δπινουν πολύ μεγάλο περιθώριο για να αναπτύξει ο ερμηνευτής
ηχητικό όραμα. O πιανίστας C. Arrau (μακαρίτης πλέον) κλήθηκε από την Philips να
ηχογραφήσει τις μπαλλάντες του Chopin σε ηληκία 81 ετών. Όταν ρωτήθηκε ο υπεύθυνος
για την παραγωγή αν έχει νόημα, δεδομένου ότι "τόσες ηχογραφήσεις ήδη υπάρχουν"
απάντησε ότι "τα κομμάτια αυτά είναι ανεξάντλητοι ορίζοντες και ο εν λόγω πιανίστας
μπορεί να αναδείξει πράγματα που δεν έχουμε ακούσει ακόμη". (Το γράφει στο συνοδευτικό
φυλλαδιο του δίσκου). Το αποτέλεσμα για τις 3 απ' τις 4 τον δικαίωσε.
Φυσικά αυτό δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : DrTrerl στις 24-12-2010 00:47 ]

Ο Arrau δέν είναι αυτός που έφτιαξε τίς παιδικές ορχήστρες στην Βολιβία;Είχα διαβάσει κάτι περί αυτού παλιότερα και είχα δεί και σχετικά βιντεάκια (άν δέν απατώμαι,μαέστρος σ'αυτές τίς ορχήστρες είναι σήμερα ο Gustavo Dudamel,που και ο ίδιος από εκεί μέσα ξεκίνησε-όλο αυτό το πράγμα μάλιστα λέγεται Sistema de Educacion Musical ή κάπως έτσι).Δέν αμφιβάλλω ότι ισχύει αυτό που λές,αλλά ακόμα και η ανάδειξη πραγμάτων από κάποιον στο έργο ενός άλλου έχει τά όριά της.Μετά απο εκεί,τί κάνει ο ερμηνευτής;

Εξ άλλου,μήν ξεχνάς ότι στην μουσική παίζει πρωταρχικό ρόλο η υποκειμενική (ποιοτική) εκτίμηση τών ιδιοτήτων ενός έργου-δέν υπάρχουν μέθοδοι ή όργανα που να μετράνε ποσοτικά π.χ.την εκφραστικότητα (που και η ίδια σάν έννοια είναι πολύ υποκειμενική-ακόμα και μιά τελείως "ψυχρή" εκτέλεση ενός κομματιού κάτι εκφράζει).Αν βάλουμε δίπλα δύο υπερ-βιρτουόζους πιανίστες να παίξουν το ίδιο έργο,οι διαφορές μεταξύ τους θα είναι τόσο δυσδιάκριτες ώστε γιά να τίς καταλάβη κάποιος,έστω και έμπειρος ακροατής θα πρέπη να έχη ακούσει και ξανακούσει εκατοντάδες φορές το ίδιο έργο από δεκάδες πιανίστες.

Τέλος πάντων,η κουβέντα έχει ξεφύγει από το αρχικό θέμα και καλό θα ήταν να σταματήσουμε εδώ....

 


#41   
Pentatonikos
Φθασμένος
Chat
24.12.2010, 14:36

 

Δείτε μετά το 5:50.... {#emotions_dlg.tt2}


-----------------
If it's not dissonant it's not music...!

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Pentatonikos στις 24-12-2010 14:36 ]


#42   
djmetronomos
Σολίστ
Chat
24.12.2010, 17:19

"He played the "Minute Waltz" in 34 seconds!"

Απίθανο... Και μου είχε ξεφύγει αυτό το επεισόδιο.

Τώρα, ας βρούμε ένα βίντεο με την περιβόητη σύνθεση "4:33" του John Cage...

4':33" απόλυτης σιωπής, όπου ο πιανίστας απλά κάθεται μπροστά από το πιάνο...

Ίσως, δύο βίντεο. Και μετά να συγκρίνουμε τις εκτελέσεις...


#43   
DrTrerl
Περαστική Νότα
Chat
24.12.2010, 17:33

O C. Arrau ήταν από τους μεγαλύτερους πιανίστες του 20ου αιώνα.
Ντροπή σου αν ασχολείσαι με το πιάνο και δεν τον ξέρεις !

Θα μπορούσαν να γραφούν πολλά γι' αυτόν.
Το χαρακτηριστικό του ήταν η μεγάλη προσήλωση στο μουσικό κειμενο, η διανόηση,
το βάθος και η εκφραστικότητα του παιξίματος. Ακόμα και μια τριλια ήξερε να
την πλαταίνει και να της δίνει σημασία.
Το μικρό, το τοσο,  το κάνει τοοοοοοοοσο όπως είπε κάποιος μουσικολόγος.
Δεν έπαιζε ποτέ γρήγορα, δεν είχε ποτέ δεξιοτεχνικά πυροτεχνήματα.
"Ένας εγκυκλοπαιδιστής του πιάνου" έλεγαν οι μουσικολόγοι της Philips.
Το παίξιμό του διατήρησε την παιότητά του μέχρι που πέθανε, πάνω από 80 ετών,
σε αντίθεση με πολλούς άλλους διάσημους (Horowitz, Rubinstein κ.α.) που χάλασε
και έγινε φτηνό. Τα νυχτερινά του Chopin από τον Αrrau είναι "state of the art" και
αξεπέραστα.
(Στο youtube που τα έβαλε κάποιος ο ήχος ακούγεται κάπως παραμορφωμένος.)
Έξοχη είναι η ερμηνεία του στις ballades 1,3,4, στα impromptu του Chopin, στην Kreisleriana
του Schumann, στις παραλλαγές Pagannini του Bramhs και σε πολλά άλλα.
Όλα αυτά τα ηχογράφησε από 70 έως 80 ετών.

Για τα υπόλοιπα που γράφεις, τα ξέρω. Προφανώς ότι το εν λόγω βαλς πρέπει να παίζεται
σε ένα λεπτό είναι υπερβολή. Αλλά το γεγονός είναι ότι ο συνθέτης είχε την άποψη ότι
πρέπει να παίζεται γρήγορα εως πολύ γρήγορα. Και πολλοί το παίζουν έτσι.
Ωστόσο, οι πιο αργές ερμηνείες είναι πολύ καλύτερες παρόλο που δεν συνάδουν με
την άποψη του συνθέτη για το tempo. Αυτό συμβαίνει και σε πολλά άλλα όπως με τα
κοντσέρτα του Ραχμανινοφ όπου φανερά άλλοι τα παίζουν πολύ καλύτερα από τον ίδιο.
(Άκου τις ηχογραφήσεις.)
Εξάλλου, παρά τις συχνά αυστηρές υποδείξεις περί ρυθμού, δυναμικής και πεντάλ στην παρτιτούρα,
οι συνθέτες όταν έπαιζαν τα έργα τους δεν τις ακολουθούσαν πιστά. Π.χ. υπάρχει σαφής μαρτυρία
ότι ο Chopin στο τελευταίο του ρεσιτάλ στο Παρίσι έπαιξε piano τις τελευταίες συγχορδίες της
βαρκαρόλας του ενώ προδιαγράφει ff.
Πολλά τέτοια περιστατικά δείχνουν ότι και οι ίδιοι οι συνθέτες πειραματίζονταν και συχνά δεν
είχαν καταλήξει τελεσίδικα για το πώς έπρεπε να παιχτεί κάτι.
Και στον Bach που σημειώνει μόνον νότες τι γίνεται ;
Ότι έγραψε το έγραψε έχοντας κατά νου ότι όλα ηχούν ίδια (τσέμπαλο ή κλαβεσεν γαρ !) και συνεπώς
η ηχητική του εικόνα ήδη περιοριζόταν από το όργανο. Σήμερα ο ερμηνευτής μπορει να "φτιάξει" ένα
πολύ πιο εντυπωσιακό ηχητικό όραμα (δεδομένου ότι το τωρινό πιάνο έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες)
και συνεπώς να αναδείξει πράγματα που δεν είχε ή δεν μπορούσε να σκεφτεί ο Bach.
Tα παραδείγματα μπορούν να αυξηθούν όσο θέλουμε.
Το συμπέρασμα είναι ότι ένας ερμηνευτής αν έχει μεγάλη μουσική αντίληψη μπορεί με αφετηρία
το μουσικό κείμενο να αναδείξει πράγματα που δεν έιχε δει ή σκεφτεί ο συνθέτης αρχικά,
άρα και να τον ξεπεράσει.

Όσο για το "η εκφραστικότητα δεν μετριέται", ναι δεν μετριέται ποσοτικά.
Αλλά οι συνιστώσες της μπορούν να εκτιμηθούν :
H καθαρότητα του παιξίματος, οι διαβαθμίσεις της δυναμικής, το καθαρό πεντάλ, η ταχύτητα
ο ρυθμός, το legato-staccato, όλα αυτά είναι τα (επιμέρους) στοιχεία που καθιστούν
εκφραστικό το παίξιμο.
Όταν κάποιος δεν παίζει εκφραστικά κάτι από τα παραπάνω δεν τηρείται. Άρα η εκφραστικότητα
προσδιορίζεται. Το ποσοτικό βέβαια δεν μπορεί να γίνει διότι δεν υπάρχει εύκολος τρόπος
να μετρηθούν αριθμητικά τα προηγούμενα (αν και έχουν γίνει προσπάθειες).


#44   
Pentatonikos
Φθασμένος
Chat
24.12.2010, 17:34

Παράθεση:

Το μέλος djmetronomos στις 24-12-2010 στις 17:19 έγραψε...

Τώρα, ας βρούμε ένα βίντεο με την περιβόητη σύνθεση "4:33" του John Cage...

 

Αυτό το κομμάτι είναι το πρώτο κομμάτι που έπαιξα ως νεαρός πιανίστας και πλέον το παίζω τέλεια... Και απο μνήμης... {#emotions_dlg.rolleyes}


#45   
Hastaroth
Βετεράνος
Chat
24.12.2010, 20:34

Παράθεση:

Το μέλος DrTrerl στις 24-12-2010 στις 17:33 έγραψε...

O C. Arrau ήταν από τους μεγαλύτερους πιανίστες του 20ου αιώνα.
Ντροπή σου αν ασχολείσαι με το πιάνο και δεν τον ξέρεις !

Εμ,δέν ασχολούμαι με το πιάνο...

Παράθεση:

Το μέλος DrTrerl στις 24-12-2010 στις 17:33 έγραψε...

Για τα υπόλοιπα που γράφεις, τα ξέρω. Προφανώς ότι το εν λόγω βαλς πρέπει να παίζεται
σε ένα λεπτό είναι υπερβολή. Αλλά το γεγονός είναι ότι ο συνθέτης είχε την άποψη ότι
πρέπει να παίζεται γρήγορα εως πολύ γρήγορα. Και πολλοί το παίζουν έτσι.
Ωστόσο, οι πιο αργές ερμηνείες είναι πολύ καλύτερες παρόλο που δεν συνάδουν με
την άποψη του συνθέτη για το tempo. Αυτό συμβαίνει και σε πολλά άλλα όπως με τα
κοντσέρτα του Ραχμανινοφ όπου φανερά άλλοι τα παίζουν πολύ καλύτερα από τον ίδιο.
(Άκου τις ηχογραφήσεις.)
Εξάλλου, παρά τις συχνά αυστηρές υποδείξεις περί ρυθμού, δυναμικής και πεντάλ στην παρτιτούρα,
οι συνθέτες όταν έπαιζαν τα έργα τους δεν τις ακολουθούσαν πιστά. Π.χ. υπάρχει σαφής μαρτυρία
ότι ο Chopin στο τελευταίο του ρεσιτάλ στο Παρίσι έπαιξε piano τις τελευταίες συγχορδίες της
βαρκαρόλας του ενώ προδιαγράφει ff.
Πολλά τέτοια περιστατικά δείχνουν ότι και οι ίδιοι οι συνθέτες πειραματίζονταν και συχνά δεν
είχαν καταλήξει τελεσίδικα για το πώς έπρεπε να παιχτεί κάτι.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι αυτό που πολλοί νομίζουν γιά "καλύτερα" είναι απλώς "διαφορετικά".Ακόμα και η μεγαλύτερη τεχνική ακρίβεια στην εκτέλεση δέν σημαίνει πάντα ότι είναι καλύτερη.Επίσης,το ότι οι ίδιοι οι συνθέτες πειραματίζονταν (και πειραματίζονται) είναι λογικό,αφού αυτό απαιτεί η διεργασία τής σύνθεσης.Ο Chopin μπορεί να έπαιξε τις τελευταίες συγχορδίες τής βαρκαρόλας του με διαφορετική δυναμική απ'ό,τι είχε γράψει,δέν σημαίνει όμως αυτό ότι άν είχε ακούσει κάποιον άλλο να τίς παίζη έτσι θα τού άρεσε.Δικό του έργο ήταν,ό,τι ήθελε το έκανε.

Παράθεση:

Το μέλος DrTrerl στις 24-12-2010 στις 17:33 έγραψε...

Και στον Bach που σημειώνει μόνον νότες τι γίνεται ;
Ότι έγραψε το έγραψε έχοντας κατά νου ότι όλα ηχούν ίδια (τσέμπαλο ή κλαβεσεν γαρ !) και συνεπώς
η ηχητική του εικόνα ήδη περιοριζόταν από το όργανο. Σήμερα ο ερμηνευτής μπορει να "φτιάξει" ένα
πολύ πιο εντυπωσιακό ηχητικό όραμα (δεδομένου ότι το τωρινό πιάνο έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες)
και συνεπώς να αναδείξει πράγματα που δεν είχε ή δεν μπορούσε να σκεφτεί ο Bach.

Κι'εδώ ισχύουν όσα είπα παραπάνω.Να πώ και κάτι άλλο;Αν οι συνθέτες αυτοί είχαν στην διάθεσή τους την τεχνολογία που έχουμε εμείς σήμερα με τα home studios και τούς υπολογιστές,φαντάζεσαι τί θα μπορούσαν να είχαν κάνει με τα ίδια έργα που έγραψαν τότε;Σκέψου μόνο ότι όταν έγραφαν μιά συμφωνία,δέν είχαν την δυνατότητα να την ακούσουν όπως πραγματικά θα ηχούσε παρά μόνο όταν,αφού την είχαν καθαρογράψει,έδιναν τα μέρη στούς μουσικούς να τα παίξουν.....

Παράθεση:

Το μέλος DrTrerl στις 24-12-2010 στις 17:33 έγραψε...

Όσο για το "η εκφραστικότητα δεν μετριέται", ναι δεν μετριέται ποσοτικά.
Αλλά οι συνιστώσες της μπορούν να εκτιμηθούν :
H καθαρότητα του παιξίματος, οι διαβαθμίσεις της δυναμικής, το καθαρό πεντάλ, η ταχύτητα
ο ρυθμός, το legato-staccato, όλα αυτά είναι τα (επιμέρους) στοιχεία που καθιστούν
εκφραστικό το παίξιμο.
Όταν κάποιος δεν παίζει εκφραστικά κάτι από τα παραπάνω δεν τηρείται. Άρα η εκφραστικότητα
προσδιορίζεται. Το ποσοτικό βέβαια δεν μπορεί να γίνει διότι δεν υπάρχει εύκολος τρόπος
να μετρηθούν αριθμητικά τα προηγούμενα (αν και έχουν γίνει προσπάθειες).

Μα και αυτές οι συνιστώσες πάλι δέν μπορούν να μετρηθούν ποσοτικά,οπότε πάλι στα λόγια μου έρχεσαι...

ΥΓ.Τελικά είχες δέν είχες,πάλι με παρέσυρες στην συζήτηση...


#46   
Hastaroth
Βετεράνος
Chat
24.12.2010, 20:43

Παράθεση:

Το μέλος djmetronomos στις 24-12-2010 στις 17:19 έγραψε...

"He played the "Minute Waltz" in 34 seconds!"

Απίθανο... Και μου είχε ξεφύγει αυτό το επεισόδιο.

Τώρα, ας βρούμε ένα βίντεο με την περιβόητη σύνθεση "4:33" του John Cage...

4':33" απόλυτης σιωπής, όπου ο πιανίστας απλά κάθεται μπροστά από το πιάνο...

Ίσως, δύο βίντεο. Και μετά να συγκρίνουμε τις εκτελέσεις...

Κι'εμένα μού είχε ξεφύγει αυτό το επεισόδιο άν και ήμουν μανιώδης φάν τής σειράς.

Οσο γιά το περιβόητο (μη) έργο τού John Cage,είναι γνωστόν ότι ο Beethoven είχε πεί πως "και η παύσις είναι μουσική",αλλά δέν είπε να το παραχ...με κιόλας.

Ιδού κι'ένα βίντεο στό http://www.youtube.com/watch?v=hUJagb7hL0E


-----------------
Αρχισαν τα όργανα,το μπουζούκι εργάζεται....

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Hastaroth στις 24-12-2010 20:46 ]


#47   
DrTrerl
Περαστική Νότα
Chat
25.12.2010, 02:17

Eιδικά για το περιστατικό με την βαρκαρόλα, στον Chopin μπορεί να μην άρεζε αν
άκουγε κάποιον ερμηνευτή να μην τηρεί τις προδιαγραφές του έργου του. Αν όμως αυτό
έπειθε καλλιτεχνικά το κοινό, η γνώμη του Chopin δεν έχει σημασία. Ο πειραματισμός
ενός ερμηνευτή μπορεί μερικές φορές φορές να δώσει καλύτερο αποτέλεσμα από αυτόν
του συνθέτη. Απλούστατο είναι και το έχουμε δει να γίνεται πολλές φορές (είπα για
τον Rachmaninov νωρίτερα...)
Είναι να λάθος να θεωρείται δογματικά ο συνθέτης πάντα ερμηνεύει το έργο του καλύτερα.
Ο ερμηνευτής μπορεί να έχει ανώτερη τεχνική και μεγαλύτερη μουσική αντίληψη/ευαισθησία
και να πάει το έργο παραπέρα αναδεικνύοντας στοιχεία που δεν είχε δει/σκεφτεί ο συνθέτης.
Τόσο απλό είναι !!

Τέλος, έγραψα ότι οι συνιστώσες του καλού παιξίματος είναι δύσκολο να μετρηθούν αλλά όχι ότι δεν γίνεται.
Γίνεται μια χαρά αν θέλεις να το κάνεις. Π.χ. το βιβλίο "Ο δρόμος για την καλλιτεχνική
εξέλιξη στο πιάνο" δίνει σε αρκετά σημεία υποδείξεις και οδηγίες για την δυναμική
χρησιμοποιώντας μια κλίμακα 1-10 και εξηγεί πώς μια συγχορδία μπορεί να ηχεί διαφορετικά ("καλά"  ή "άσχημα")
ανάλογα με την ποσοτική διαφορά της έντασης σε κάθε φθόγγο (πλήκτρο). Προφανώς, αν αναλυθεί
η ένταση των φθόγγων μιας συγχορδίας που μας ακούγεται καλά, θα αποκαλυφθεί ποσοτικά η
δυναμική που πρέπει να χρησιμοποιήσει ο πιανίστας για να έχει καλό άκουσμα. Όμοια και με
τα υπόλοιπα (πεντάλ κλπ). Είναι τεχνικό το θέμα αλλά εφικτό.

Άρα ΔΕΝ έρχομαι στα λόγια σου....

 

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : DrTrerl στις 25-12-2010 02:19 ]


#48   
caterina08
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
25.12.2010, 16:49

Παράθεση:

Το μέλος Hastaroth στις 24-12-2010 στις 20:43 έγραψε...

Κι'εμένα μού είχε ξεφύγει αυτό το επεισόδιο άν και ήμουν μανιώδης φάν τής σειράς.

Οσο γιά το περιβόητο (μη) έργο τού John Cage,είναι γνωστόν ότι ο Beethoven είχε πεί πως "και η παύσις είναι μουσική",αλλά δέν είπε να το παραχ...με κιόλας.

Ιδού κι'ένα βίντεο στό http://www.youtube.com/watch?v=hUJagb7hL0E


-----------------
Αρχισαν τα όργανα,το μπουζούκι εργάζεται....

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Hastaroth στις 24-12-2010 20:46 ]



Περα απο την πλακα των μαεστρων ο cage "εγραψε" το 4:33 με σκοπο ο ακροατης να συγκεντρωθει και να ακουσει πραγματικα τους ηχους που αναγκαστικα υπαρχουν γυρω του, ειτε ειναι καρεκλες που τριζουν ειτε ειναι καποιοι που βηχουν επιτηδες. Ειναι η συχρονη μουσικη που για πολλους (κ εγω εν μερει) φαινεται χαζη, περιεργη και ακατανοητη αλλα καλως η κακως υπαρχει και εξελισσει τη μουσικη. Δεν μπορεις επομενως να το αποκαλεις μη- εργο ... και.... προφανως φιλοσοφιες, "παντογνωσιαστικα" σχολια και στειρα copy-paste που καταδεικνυουν ημημαθεια(επειδη παρακολουθησα τη συζητηση) που αφορουν τη μουσικη σε φορουμ μουσικων δεν περναν.

 

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : caterina08 στις 25-12-2010 16:51 ]


#49   
Nykteria
Βασική Νότα
Chat
31.12.2010, 02:29

Παράθεση:

Το μέλος marilloumajore στις 20-12-2010 στις 14:27 έγραψε...

Γιατί πρέπει όλοι να γράφουμε μουσική?



 

Ακριβώς αυτό θα έλεγα κι εγώ! Γι αυτό έφτασε η κατάσταση με τη μουσική που γράφεται στη χώρα μας να είναι τόσο τραγική, ή καλύτερα τραγελαφική!


#50   
djmetronomos
Σολίστ
Chat
31.12.2010, 19:38

Ενδιαφέρουσες δηλώσεις του John Cage...

http://www.youtube.com/watch?v=pcHnL7aS64Y&feature=related

Μιλάει για το πώς αντιλαμβάνεται τη μουσική, όχι ως μια τέχνη του χρόνου αλλά του χώρου...
Για το πώς η σιωπή στη σύγχρονη κοινωνία σχεδόν έχει ταυτιστεί με τη βοή των αυτοκινήτων (traffic)...
Για να καταλήξει ότι "όταν ακούω Μπετόβεν ή Μότζαρτ, ηχεί πάντα το ίδιο. Όταν ακούω την κίνηση στο δρόμο, ηχεί πάντα διαφορετική..."
Όσο για το 4':33", είναι μια συναρπαστική δήλωση για το ρόλο της σιωπής σε συνδυασμό με τους τυχαίους, περιβαλλοντικούς ήχους.
Συνθέτης μεν, αλλά και φιλόσοφος, πρέπει κάποιος να διαβάσει το βιβλίο του "Silence" για να τον κατανοήσει. Είχε περισσότερους εχθρούς παρά φίλους στο χώρο της μουσικής. Ακραίος μεν, ουσιαστικός δε.

4 x 33 = 132
1+3 = 4. Επί 2 = 8

Τυχαίος? Δε νομίζω!


#51   
caterina08
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
31.12.2010, 21:21

Παράθεση:

Το μέλος djmetronomos στις 31-12-2010 στις 19:38 έγραψε...

Ενδιαφέρουσες δηλώσεις του John Cage...

http://www.youtube.com/watch?v=pcHnL7aS64Y&feature=related

Μιλάει για το πώς αντιλαμβάνεται τη μουσική, όχι ως μια τέχνη του χρόνου αλλά του χώρου...
Για το πώς η σιωπή στη σύγχρονη κοινωνία σχεδόν έχει ταυτιστεί με τη βοή των αυτοκινήτων (traffic)...
Για να καταλήξει ότι "όταν ακούω Μπετόβεν ή Μότζαρτ, ηχεί πάντα το ίδιο. Όταν ακούω την κίνηση στο δρόμο, ηχεί πάντα διαφορετική..."
Όσο για το 4':33", είναι μια συναρπαστική δήλωση για το ρόλο της σιωπής σε συνδυασμό με τους τυχαίους, περιβαλλοντικούς ήχους.
Συνθέτης μεν, αλλά και φιλόσοφος, πρέπει κάποιος να διαβάσει το βιβλίο του "Silence" για να τον κατανοήσει. Είχε περισσότερους εχθρούς παρά φίλους στο χώρο της μουσικής. Ακραίος μεν, ουσιαστικός δε.

4 x 33 = 132
1+3 = 4. Επί 2 = 8

Τυχαίος? Δε νομίζω!



Την ειχα δει αυτη τη συνεντευξη και ομολογω πως ευστοχοτερη απαντηση δε θα μπορουσε να δοθει στην παρενθεση περι Cage και ηχου vs θορυβου...


#52   
panos68
Βασική Νότα
Chat
03.01.2011, 12:04

Μια δυο απλές απαντήσεις και δυό ανεκδοτα:

Πολλοί κλασικά εκπαιδευμένοι μουσικοί δυσκολευονται να πάιξουν κάτι "με το αυτί" γιατί δεν έχουν συνηθήσει δέν εχουν κάνει εξάσκηση. Κι ας είναι το αυτι τους (π.χ. βιολίστες, τσελίστες κλπ) πολύ καλό στο να βρίσκει τους σωστούς τόνους. Ετσί όταν τους παίξεις μια μελωδία θα σου ζητήσουν να τη γραψεις γιατι ετσι θα παιξουν πιο γρηγορα και πιο καλα.

Πολλοί αυτοδίδακτοι μουσικοί δυσκολευονται να διαβάσουν νότες έχουν (γιατί δεν έχουν συνηθήσει, δεν έχουν εξάσκηση). Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα δεν ξέρουν όυτε καν σε πια κλίμακα παίζουν ετσι ώστε οταν τους ζητηθεί να αλλάξουν κλιμακα, θα σου ζητήσουν να τους πεις από ποια νότα να αρχισουν  (για να πάιξουν μετα αψογα τα σωστα διαστήματα στη καινουργια κλίμακα)

 

Και οι μεν και οι δε ειναι μουσικοί - και μερικοί από αυτούς μουσικάρες -.Ο ισχυρισμός του αντιθετου είναι απλή ηλιθιότητα και κακομοιριά... τελεία και παύλα.

 

Υ.Γ. Πώς μπορεις να κάνεις έναν ηλεκτρικό κιθαρίστα να πάιξει πιο σιγά; δώστου νότες

Υ.Γ.Γ. Λεει ο Μαέστρος στον κοντραμπασσίστα: "μπορείτε να κουδίσετε ξανά παρακαλώ;" . Και ο κονταμπασσίστας: "δεν χρειάζεται, οι χονρδές είναι ακόμα τεντωμένες"

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : panos68 στις 03-01-2011 12:33 ]


#53   
Pentatonikos
Φθασμένος
Chat
03.01.2011, 13:40

Παράθεση:

Το μέλος panos68 στις 03-01-2011 στις 12:04 έγραψε...

Υ.Γ.Γ. Λεει ο Μαέστρος στον κοντραμπασσίστα: "μπορείτε να κουδίσετε ξανά παρακαλώ;" . Και ο κονταμπασσίστας: "δεν χρειάζεται, οι χονρδές είναι ακόμα τεντωμένες"

 


Και του απαντάει ο τσελίστας... 'Τι λές βρέ ηλίθιε, τα κλειδιά πρέπει να είναι παράλληλα'...{#emotions_dlg.lol}


#54   
panos68
Βασική Νότα
Chat
03.01.2011, 14:01

Παράθεση:

Το μέλος Pentatonikos στις 03-01-2011 στις 13:40 έγραψε...

Παράθεση:

Το μέλος panos68 στις 03-01-2011 στις 12:04 έγραψε...

Υ.Γ.Γ. Λεει ο Μαέστρος στον κοντραμπασσίστα: "μπορείτε να κουδίσετε ξανά παρακαλώ;" . Και ο κονταμπασσίστας: "δεν χρειάζεται, οι χονρδές είναι ακόμα τεντωμένες"

Και του απαντάει ο τσελίστας... 'Τι λές βρέ ηλίθιε, τα κλειδιά πρέπει να είναι παράλληλα'...{#emotions_dlg.lol}

{#emotions_dlg.thumbup}{#emotions_dlg.lol}


#55   
djmetronomos
Σολίστ
Chat
03.01.2011, 18:39

"Το πρόσωπό σου μού φαίνεται γνώριμο", είπε ο δικαστής.

"Βεβαίως, εντιμότατε", απάντησε ο κατηγορούμενος, ανακουφισμένος. "Αν θυμάστε, πέρυσι έκανα μαθήματα βιολιού στο παιδί σας".

"Αν θυμάμαι, λέει... Τριάντα χρόνια!!!"

 


#56   
delta66
MusicHeaven Guru
Chat
03.01.2011, 18:46

Σατυρα για την "ενεργητικοτητα" του παιξιματος της πλειοψηφιας των κοντραμπασιστων.

Αινιγμα : Τι διαφορα εχει ο νεκρος απο τον κοντραμπασιστα.

Απαντηση: ο κοντραμπασιστας βρισκεται εξω απο το "επιπλο". {#emotions_dlg.whistling}


#57   
panos68
Βασική Νότα
Chat
04.01.2011, 03:13
το ακουσα σημερα: Ποια ειναι η διαφορά ματεξύ ενός ροκ κιθαρίστα και ενός τζαζ κιθαρίστα; Ο ροκ κιθαρίστας παίζει 3 ακκόρντα σε κοινό 1000 άτομων...
#58   
marilloumajore
Συγχορδία Μινόρε
Chat
04.01.2011, 10:06

Παράθεση:

Το μέλος panos68 στις 04-01-2011 στις 03:13 έγραψε...

το ακουσα σημερα: Ποια ειναι η διαφορά ματεξύ ενός ροκ κιθαρίστα και ενός τζαζ κιθαρίστα; Ο ροκ κιθαρίστας παίζει 3 ακκόρντα σε κοινό 1000 άτομων...

 

Ενώ ο τζαζ 1000 ακόρντα σε κοινό 3 ατομων?? χιχιχχιι.....σατανικο


#59