ελληνική μουσική
    668 online   ·  210.929 μέλη
    αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

    Αφιερωμένο στη μουσικη κατάντια

    Λίγοι είναι οι καλλιτέχνες που τολμούν να πάνε κόντρα στο ρεύμα της εποχής, που ‘επιβάλει’ εύκολο χρήμα και τραγούδια της δεκάρας ή αλλιώς της ‘μιας χρήσης’. Ίσως να ήθελαν πολλοί περισσότεροι καλλιτέχνες να πάνε ‘κόντρα στο ρεύμα’, αλλά τελικά λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να το επιβάλουν στις δισκογραφικές τους και ακόμα λιγότεροι αυτοί που δεν υποκύπτουν στο εύκολο χρήμα και την εφήμερη δόξα.

    Δεν είμαστε όμως τόσο αφελείς και τόσο χαμηλής νοημοσύνης, όσο θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε...
    Γράφει η Δώρα Μοσχοπούλου (dora21kipseli)
    2 άρθρα στο MusicHeaven
    Τρίτη 20 Φεβ 2007
    Γιατί αυτό πιστεύουν οι περισσότεροι ‘ειδικοί’ και ‘κατέχοντες εξουσία’ στο χώρο της ελληνικής δισκογραφίας για όλους εμάς. Θεωρούν πως δεν έχουμε νοημοσύνη, πως δεν ψάχνουμε το βαθύτερο νόημα και ‘τρώμε’ ό,τι μας ‘σερβίρουνε’.

    Φυσικά αυτό δεν γίνεται μόνο στον χώρο της δισκογραφίας, (δυστυχώς) αλλά και στην πολιτική μας ζωή και στην ενημέρωση μας από τα Μ.Μ.Ε. και αυτό δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Απλά προσωπική μου αίσθηση είναι ότι έχει παραγίνει το κακό. Ο περισσότερος κόσμος το αντιλαμβάνεται αυτό.

    Στέκομαι όμως στον τομέα του τραγουδιού, γιατί δεν αντέχω να ανοίγω το ραδιόφωνο και με μεγάλη δυσκολία να μπορώ να βρώ ένα τραγούδι με νόημα, που να μην είναι ‘σουξέδάκι’ που θα κρατήσει ένα μήνα. Υπάρχουν εξαιρέσεις, που μοιάζουν όμως με αναμμένο σπίρτο, μέσα σε απέραντο βαθύ σκοτάδι.

    Δεν πιστεύω στο διαχωρισμό της μουσικής, με ταμπέλες του στυλ «έντεχνο», «ποπ» κ.τ.λ πιστεύω μόνο στο καλό και το όχι καλό τραγούδι.

    Οι δισκογραφικές και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί όμως πληρώνουν το τίμημα αυτών τους των ενεργειών και επιλογών... Η πειρατεία στα cd καλά κρατεί (αλήθεια ξέρετε απο που τα βρίσκουν τα cd οι ‘πειρατές’ έτσι..;) και οι περισσότεροι ραδιοφωνικοί σταθμοί έχουν απαξιωθεί από τον κόσμο, γιατί όλοι μας ξέρουμε ότι πλέον δεν επιλέγει ο μουσικός παραγωγός τραγούδια, αλλά οι δισκογραφικές εταιρίες επί πληρωμή βέβαια.

    Λέει δηλαδή η δισκογραφική στον ραδιοφωνικό σταθμό: «πόσα θες για να παίξεις το τραγούδι π.χ ‘χωρίσαμε για μια μπουγάτσα’ πέντε φορές την ημέρα; Τόσα; Πάρτα και κάνε φίρμα τον τάδε καλλιτέχνη». Προσπαθούν να μας επιβάλουν τραγούδια και τραγουδιστές που ‘δεν τραβάνε’, με πλύση εγκεφάλου!

    Σε μια εκδήλωση που παραβρέθηκα στο βιβλιοπωλείο ‘Ιανός’, που κάθε Τετάρτη τιμά και έναν Έλληνα στιχουργό (θερμά συγχαρητήρια παρεμπιπτόντως για το γεγονός), ο στιχουργός Ισαάκ Σούσης που ήταν και ο τιμώμενος την συγκεκριμένη βραδιά μετέφερε στον κόσμο, μια κουβέντα που άκουσε από μεγάλο παράγοντα της ελληνικής δισκογραφίας που έλεγε:

    «θέλουμε τραγούδια φιλικά προς τον χρήστη». Aυτή η λέξη αηδίασε τον πολύ ταλαντούχο στιχουργό (πλην όμως όχι ιδιαίτερα γνωστό, καθώς δεν είναι των σουξέ βλέπετε) και εμένα μου προκάλεσε αλγεινή εντύπωση επίσης! Όταν ο Ισαάκ Σούσης έγραφε τους στίχους από το τραγούδι ‘Επίδαυρος’, που ερμήνευσε ο μοναδικός Γ. Κότσιρας δεν θα φανταζόταν σίγουρα, ότι λόγω του ότι αυτό το τραγούδι είναι πολύ ελληνικό στο νόημα και το περιεχόμενο του, δεν θα παιζόταν από το ραδιόφωνο!

    Κι όμως, κάποιοι της δισκογραφίας επιμένουν..«Να μου θυμίζουν ότι είμαι εγκλωβισμένος, μέσα σε ψέματα που γίνανε θεσμοί, να ειρωνεύονται πως ζω ευτυχισμένος
    κι άλλος στη θέση μου έχει θυσιαστεί...» όπως λένε οι στίχοι του Ισαάκ Σούση.

    Από τις λαμπρές εξαιρέσεις στον χώρο του τραγουδιού και ο Σφακιανάκης με το καινούργιο του τραγούδι, με στίχο: «Πές’ τα ρε Στέλιο, πες’ τα ρε Στράτο, πιάσαμε πάτο, δεν πάει πιο κάτω..». Το αφιερώνω στους υπεύθυνους της κατάντιας του ελληνικού τραγουδιού!


    Δώρα Μοσχοπούλου

    Tags
    Μουσική Γενικά:ραδιόφωνοΚαλλιτέχνες:Ισαάκ Σούσης


    σχολιάστε το άρθρο


    Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

    #7245   /   20.02.2007, 17:35   /   Αναφορά
    Σε όλα συμφωνώ εκτός από την τελευταία παράγραφο..χάλασε όλο το άρθρο και καλύτερα να έλειπε...ο νοών νοείτω γιατί........
    #7252   /   20.02.2007, 21:42
    Συμφωνω απολυτως! Ο συγκεκριμενος σουξεδιαρης παει πασο στην καταντια του τραγουδιου δεκα και... χρονια τωρα!

    Κατα τ αλλα το κειμενο μεστο και σωστο.

    Αντισταση παιδες!!

    #7246   /   20.02.2007, 18:49   /   Αναφορά
    Σύμφωνα με το λεξικό Τριανταφυλλίδη, "φιλικός" είναι αυτός "που ανήκει ή που αναφέρεται στο φίλο ή στη φιλία" και "φίλος" το "άτομο με το οποίο αναπτύσσει κάποιος μια (στενή) κοινωνική σχέση, η οποία βασίζεται στην αμοιβαία αγάπη, συμπάθεια, εκτίμηση". Με βάση λοιπόν αυτούς τους ορισμούς κι εγώ θα ήθελα "τραγούδια φιλικά προς το χρήστη". Ο καημένος ο μεγαλοπαράγοντας μάλλον δεν έχει ιδέα τι σημαίνει"φιλικός" (προφανώς στους χώρους το "φιλικό" ισοδυναμεί με το γλύψιμο και την κολακεία), ενώ ο Ισαάκ Σούσης έχασε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την φράση αυτή προς υπεράσπιση του "καλού" τραγουδιού.
    #7247   /   20.02.2007, 20:22
    Με κίνδυνο να καταντήσω γραφικός, αφού σε διάφορους παρόμοιους προβληματισμούς συνεχίζω να επανέρχομαι με το επιχείρημα περί δέντρου και δάσους, θα ξανασχολιάσω, πως αυτή η κατάσταση στη μουσική(βιομηχανία) είναι, φοβάμαι, το δέντρο...Το δάσος είναι ότι τα φράγκα αντικαθιστούν τον άνθρωπο και τις σχέσεις, ως προτεραιότα... και επειδή κανείς μας δεν είναι ανεύθυνος, και επειδή ο Αριστοτέλης το προσδιόρισε πολύ εύστοχα πως όλα τα ζητήματα είναι πολιτικά, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στις κάλπες...Προσέξτε...

    #7276   /   22.02.2007, 11:09
    Θα συμφωνήσω με τη θέση του δέντρου και του δάσους. Η μουσική είναι ένα μόνο κομμάτι του συνόλου της διασκέδασης των ανθρώπων. Απλά από κάπου θα πρέπει να ξεκινήσουμε.




    Administrator
    #7248   /   20.02.2007, 20:48   /   Αναφορά
    Πράγματα γνωστά, αλλά πόσοι έχουν το χρόνο και τη διάθεση να κάτσουν να τα γράψουν, να τα καταγγείλουν ή να τα τραγουδήσουν; Ελάχιστοι... Δώρα, μου άρεσε πολύ το κείμενό σου και το βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Σ' ευχαριστούμε που το μοιράστηκες.





    Που λες τα βρήκα δύσκολα στον χώρο όταν μπήκα

    Με υπομονή περίμενα σαν στην ουρά στο ΙΚΑ

    Εγώ ο τρελός τους έδινα τραγούδια απ' την καρδιά μου

    Μα αυτοί κοιτάζανε το στιλ, το ύψος, την κοιλιά μου



    Μου λέγαν πως δεν έπρεπε να έχω οικογένεια

    Να κάνω κάτι στα μαλλιά ν' αφήσω λίγα γένια

    Να φαίνομαι καλό παιδί good morning και goodbye

    Αν θες να πιάσεις την καλή πρέπει να δείχνεις μπαϊ



    Γίνε μπαϊ γίνε μπαϊ παρακάτω αν θες να πάει

    Λαϊ λαϊ λαϊ λαϊ άστο να σε γαργαλάει

    Γίνε μπαϊ γίνε μπαϊ, αυτή η δουλειά θυσίες θέλει

    Λαϊ λαϊ λαϊ λαϊ έλα πνίξε το κουνέλι



    (απόσπασμα από το Paracmount Music - Νίκος Ξύδης)
    #7249   /   20.02.2007, 20:55   /   Αναφορά
    όπως είπε και ο Χόρχε γνωστά τα πράγματα γνωστές και οι αιτίες...

    Δυστυχώς πολλύ λίγοι από εμάς προσπαθούμε να αλλάξουμε την κατάσταση!!!

    Γενικά επικρατεί μια μιζέρια και πολύ πολύ έλλειψη αυτοπεποίθησης.

    Έχω γράψει δυο άρθρα στο blog μου για το θεμα και διαπιστώνω από τα σχόλια οτι λείπει η τόλμη....Δυστυχώς ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη....

    #7250   /   20.02.2007, 21:23
    οι κούκοι, επηρεασμένοι προφανώς από την παροιμία, νομίζουν ο καθένας πως είναι μόνοι τους... δεν είναι όμως... δεν το ξέρουν, κι αυτό είναι το πρόβλημα...χρειάζεται να το μάθουν...

    mnk
    #7876   /   03.04.2007, 16:58
    Σοφοτατη αποψη. Με την ιδια λογικη ιδρυθηκε και η Φιλικη Εταιρια.

    Ολα ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

    #7251   /   20.02.2007, 21:32   /   Αναφορά
    Είμαστε (πολλοί) περισσότεροι από όσο πιστεύουμε ή θέλουμε να πιστεύουμε γιατί μας εξυπηρετεί (ο αρνητισμός δεν μας αθωώνει)....Το κέιμενο για εμένα έχει δυστυχώς όλα τα συμπτώματα του έντεχνου τραγουδιού και ορισμένων από τους καλλιτέχνες που το υπηρετούν. Κρίνουμε τα κακώς κείμενα (για να απενοχοποιηθούμε για το δικό μας έλλειμμα) και δεν αφιερώνουμε χρόνο στο να δημιουργήσουμε τα θετικά. Θα προτιμούσα ένα κείμενο που να μιλά για το νέο δίσκο πχ της Μαρίας Βουμβάκη, του Θ. Παπακωνσταντίνου, του Γ. Χαρούλη, του Ν. Ξυδάκη, της Σ. Γιαννάτου (τυχαία αναφορά, θα μπορούσα να αραδιάσω άλλους 10 σύγχρονους δίσκους) για τις πάρα πολλές καθημερινές εμφανίσεις νέων συγκροτημάτων σε μικρές μουσικές σκηνές, για τις καθημερινές (πολλές εκ των οποίων άξιες) παρουσιάσεις cd και βιβλίων, για τις βραδιές του Δεύτερου, για τα μουσικά περιοδικά (νέα και καινούρια), για τα διαδικτυακά μουσικά sites (με πρώτο και καλύτερο το τι γίνεται εδώ μέσα) κτλ. Που βρίσκονται όλα αυτά; Δίπλα μας. Πολύ κοντά μας. Γιατί να χαλιόμαστε με το ραδιόφωνο; Γιατί να μένουμε μόνο σε αυτό; Υπάρχουν τόσες πορτοκαλιές...γιατι τις αδικούμε; Αν δεν ψάχνουμε εμείς είναι δικό μας θέμα. "Ο, τι δεν πάρεις μοναχός, κανείς δεν θα ρθει να στο δώσει..." (Κατσιμίχα).



    #7253   /   20.02.2007, 22:18
    'ντάξει Σπύρο... σωστό αυτό... από την άλλη επειδή κι εγώ έχω φάει πολύ σκατό σε μια άλλη ζωή, τρέχοντας από δισκογραφική σε δισκογραφική και από πα(πα)ραγωγό σε παραγωγό καταλαβαίνω την ένταση. Απλά, μεγαλώνοντας συνειδητοποιείς ότι μερικές φορές, απλά, δεν είσαι αρκετά καλός ή δεν έχεις να πείς κάτι που δεν έχει ήδη ειπωθει με κάποιον πιο δικό σου τρόπο...ούτε αυτό είναι κακό...είναι λίγο σκληρό καμμιά φορά... και λέγεται ενηληκίωση... ειμαι εντός θέματος...???

    #7254   /   20.02.2007, 22:26
    Φυσικά και τα πράγματα είναι στριμωγμένα (πότε δεν ήταν όμως;). Δεν είναι εύκολα. Σαφώς. Όμως δεν είναι τόσο τραγικά. Δεν μπορούμε να μιλάμε για κατάντια με τόση ευκολία. Τα αποτελέσματα δείχνουν οτι κάτι παράγεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Και δεν είναι οτι βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. Προτίμώ την πίεση να γράψουν οι δημιουργοί κάτι καλό από την γκρίνια και την ανούσια σπατάλη.

    #7255   /   20.02.2007, 23:56
    Η αλλόκοτη εποχή που ζούμε έχει αντίκτυπο δυστυχώς σε όλους τους τομείς ... Το άρθρο σου είναι μια " αυστηρώς ακατάλληλη " ταινία για αυτόυς που δεν αγαπούν την καλή ποιοτική μουσική και μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να την προβάλλουν στο ευαίσθητο "Σαλόνι" του μυαλού τους ... Έτσι ίσως απομένει μόνο ... ο "αποκεφαλισμός" σε όλους αυτούς που συνεχίζουν να πληγώνουν έτσι βάναυσα τη μουσική μας...Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα έρθει ο χρόνος και ο καιρός που θα περιμένουν υπομονετικά στη γωνία να εισπράξουν από όλους εμας μια ευκαιρία αλλά ως "αντίδραση" δική μας . ποτέ ξανά να μη τους τη δώσουμε.



    Πολύ ωραίο άρθρο αλλά ..."πονάει" ... Για μερικούς "γλυκά" για κάποιους άλλους "σκληρά" ...



    να σαι καλά .




    #7256   /   21.02.2007, 00:43   /   Αναφορά
    πολύ καλο άρθρο!συμφωνω με τη mary σχετικά με τη τελευταία παράγραφο!δυστυχώς τα σκουπιδοτράγουδα μας έχουν πνίξει..
    #7257   /   21.02.2007, 01:28   /   Αναφορά
    Απο τη στιγμη που δεν με αναγκαζει κανεις να τα ακουω τα λεγομενα "σκουπιδοτραγουδα",εγω δεν εχω κανενα προβλημα με αυτα η με τους δημιουργους κ τους ερμηνευτες τους..
    #7258   /   21.02.2007, 04:41
    θα συμφωνησω μαζι σου ρορυ και θα συμπληρωσω λεγοντας οτι ακομη κι αν το αρθρο μου αρεσε παρα πολυ και συμφωνω, οποιος δε θελει δεν τα ακουει. καθομαστε και βριζουμε τα σκουπιδια αυτα συνεχεια ενω υπαρχει κοσμος κακα τα ψεματ απου τα ακουει.πολλα τοπικ αρθρα και συζητησεις εχω δει που ολοι καθομαστε και τα σχολιαζουμε και ασχολουμαστε.δε τα αγοραουμε, δε τα ενισχυουμε δε τα προωθουμε, ακομη κι αν η "ποιοτικη, εντεχνη" μουσικη που ακομε ειναι καλυτερη κατα τη γνωμη μας υοαρχει κοσμος που ακουει σκουπιδια, τοτε αυτοι τι ειναι σκουπιδοκοσμος.

    απλα ολα αυτα τα λογια ειναι σα να λεμε μαζευτηκαμε εδω ολοι οι κουλτουριαριδες και λασπη στους σκυλαδες και στους λαικοποπ που πανε στα μπουζουκια...

    αμαν ρε παιδια, το εξαντρλησαμε το θεμα πια...

    Administrator
    #7259   /   21.02.2007, 09:20
    Μα ασχολούμαστε γιατί έχουμε πήξει. Είναι εκνευριστικό να θέλεις να ακούσεις ραδιόφωνο και να έχεις να επιλέξεις από 2 ή 3 σταθμούς. Και ξεχνάτε επιπλέον οτι αυτό το "σύστημα" επιβραβεύει τη μετριότητα και κλείνει πόρτες σε καλούς και άξιους καλλιτέχνες, με αποτέλεσμα σπάνια να ακούς κάτι νέο και αξιόλογο. Και αυτό προσωπικά το έχω ανάγκη. Και οι τύποι αυτοί μου το στερούν. Πως λοιπόν να μην ασχολούμαι;

    #7262   /   21.02.2007, 15:31
    δεν ειπα να μην ασχολεισαι,γιατι εγω δεν εχω πειξει νομιζεις? και εγω το ζω και εντονα γιατι εκουει η διπλανη μου σκουπιδια και βασανιζομαι ολη μερα ειμαι με τα ακουστικα. βγαινουν καλες και αξιολογες φωνες, με ωραια μουσικη και στοιχους απλα σε πολυ μικρο ποσοστο. Και απο μας ξεκινανε ολα πιστευω. Μπορει οχι εμας ακριβως αλλα ρε παιδια κακα τα ψεματα υπαρχει κοσμος που αγοραζει σκουπιδια και τα κανει πλατινενια. Αρα τι αλλο να πουμε εμεις?Απλα ακουμε οτι θελουμε και τους αλλους τους παραμελουμε. Πιατευω οτι υπάρχουν πολλα ειδη μουσικης γιατι υπαρχουν και πολλα ειδη ανθρωπων. Με το να πετροβολώ την βανδη νιώθω οτι μαζι της πετροβολώ και όλους αυτους που την ακούνε και δυστυχως δεν ειναι λιγοι. Κι εγω θεωρω σκουπιδι του αγριο μεταλ, την καφριλα αυτη την θεωρω η καταντια της μουσικης, υπαρχει όμως κοσμος που τα θεωρει αριστουργήματα. Ποιος μπορεί να μου βάλει στο μυαλό οτι η μουσική αυτή εχει περιεχόμενο και με ποια εχιχειρήματα? Άρα ερχομαστε στο συμπέρασμα οτι ο καθενας θεωωρεί σκουπιδι και κάτι διαφορετικό. Και οι γνωμες διχάζονται, γι αυτο υπάρχουν οι αλλοι που ακουν μεταλ, αλοι πανκ αλλοι κλασσική μουσικη, αλλοι ροκ, αλλοι ροκ εν ρολ, αλλοι λαικα, αλλοι ποπ, αλλοι σκυλαδικα,αλλοι ρεμπετικα, και αλλοι σκουπιδια,τι να κανεις ο καθενας ρε παιδια οπως την βρισκει.

    mnk
    #7877   /   03.04.2007, 17:08
    Επισης μη ξεχνατε οτι υποσκαπτουν εσκεμμενα το αισθητηριο ολων. Εσεις εχετε αισθητηριο γιατι καποιοι σας εδωσαν την ευκαιρια να αποκτησετε. Εχετε την υποχρεωση

    να το μεταλαμπαδευσετε παραπερα. Δεν ειναι για προσωπικη καταναλωση.

    #8643   /   19.06.2007, 11:37
    Φίλε μου θα συμφωνήσω απόλυτα.Η καλύτερη διαφήμηση είναι η αρνητική(Βαδικότερη αρχή του Μάρκετινγκ) γιατί εγείρει την περιέργεια και το απαγορεύμένο γίνεται πιο ποθητό.Ας πάψουμε να τους δίνουμε περισσότερη αξία.Εμείς οι ίδιοι.

    #7260   /   21.02.2007, 09:42   /   Αναφορά
    Πέστα ...χρυσόστομε!
    #7261   /   21.02.2007, 13:26   /   Αναφορά
    Την θέση μου (που ταυτίζεται απόλυτα με της Δώρας), την έχω εκφράσει παντού και επανειλημμένα...

    Με συγχωρείται που θα ευλογήσω τα γένια μου (αλλά και του συνεργάτη μου Κώστα)- δεν άντεξα στον πειρασμό - μα θεωρώ ότι είναι παραπάνω από ταιριαστοί με την περίπτωση (βλέπε Ελληνική πραγματικότητα), οι πιο κάτω στίχοι:



    Στίχοι: Κώστας Κολοβός

    Μουσική: Γρηγόρης Δεσύπρης

    Εκτέλεση: Γρηγόρης Δεσύπρης / "Απλά & Μπερδεμένα"



    Της νέας κιβωτού ιδού κατάλογος δειγμάτων,

    που απ’ τη νέα θα σωθούν πλημμύρα των πραγμάτων

    Θα είναι ο δικηγόρος που φονιά θα ‘χει γλιτώσει

    κι ο δικαστής που μέσα τον ζητιάνο θα ‘χει χώσει

    Θα είναι κι ο γιατρός που με μισό σε βλέπει μάτι

    και θα ‘χει κάνει φάκελο τον όρκο του Ιπποκράτη

    Κι ο δημοσιογράφος που στην άκρη παζαρεύει

    και μπρος στην τηλεόραση τον φταίχτη αλλού γυρεύει

    Δημόσιος υπάλληλος με γάιδαρο δεμένο

    ν’ αδιαφορεί για όλους που τον έχουν πληρωμένο

    O γείτονας που γι’ άλλους φέρνει την αστυνομία

    μα τη δική του κάνει στα κρυφά παρανομία

    Μικροαστός με κάρτες και τα πάντα χρεωμένα

    που θα ‘χει τα παιδιά του μακριά κι αγαπημένα

    Του τραγουδιού εκπρόσωπος γεμάτος με χρυσάφι

    να κάνει σούπα το μυαλό και την καρδιά πιλάφι

    Ο Γιάπης με το κινητό, για να μιλάει πάντα

    στον εαυτό του δε μιλά…τον έβαλε στη μπάντα



    (ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ)

    Της νέας εποχής, Εκπρόσωπος κι εσύ…Τα βλέπεις με καρδιά μισή

    Η ελπίδα είμαστε εμείς κι αν στ όνειρό μας μπεις,

    το φως που βλέπουμε θα δεις



    Θα είναι κι ο ψυχίατρος για να ζητάς βοήθεια

    χωρίς κι αυτός να ξέρει η ψυχή τι ‘ναι στ’ αλήθεια

    Παπάς που τα πνευματικά στα λόγια τα κατέχει

    να σε γεμίζει ενοχές, στο χέρι του να σ’ έχει

    Ο δάσκαλος που την παιδεία παίδεμα την κάνει

    φακές τη γνώση θεωρεί και το μυαλό καζάνι

    Διαφημιστής καπάτσος να πουλά πλαστές ανάγκες

    και να σε πείθει πως αυτές τις έχουν μόνο οι μάγκες

    Να βρέχει ήδη άρχισε απ’ έξω μην κλειστείτε

    όσοι πιστοί προσέλθετε μα πρέπει να βιαστείτε

    Ο Νώε καθαιρέθηκε κι ο τιμωρός λουφάζει

    ο εαυτός σας θα ν’ αυτός που μέσα θα σας βάζει

    Κι εγώ θα παρευρίσκομαι, απ’ όλους πρώτος θα ‘μια

    γιατί όλους τους ανέχομαι και ήσυχος κοιμάμαι

    Εγώ είμαι ο πιο χρήσιμος, ο μέτριος και μέσος

    εγώ είμαι το μέσο τους, θα με δεχτούν αμέσως



    (ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ)

    Της νέας εποχής, Εκπρόσωπος κι εσύ…Τα βλέπεις με καρδιά μισή

    Η ελπίδα είμαστε εμείς κι αν στ όνειρό μας μπεις,

    Το φως που βλέπουμε θα δεις

    Στη Νέα Εποχή, Ελπίδα κι Αντοχή, σε βλέμμα καθαρό ζητάς

    Της κάθε Εποχής, η Ελπίδα είμαστε εμείς…Όπου κοιτάμε να κοιτάς

    Στη Νέα Εποχή, με μια παλιά ευχή… «Να φτιάξουμ’ ένα κόσμο απ την αρχή»…

    Η Ελπίδα είμαστε εμείς κι αν στ όνειρό μας μπεις το Φως που βλέπουμε θα δεις…



    #7264   /   21.02.2007, 17:16   /   Αναφορά
    Όσον αφορά το άρθρο πολύ καλό και δυστυχώς αληθινό.

    Ωστόσο, μ’ αρέσει πολύ η τοποθέτηση της tarkoulis. Πράγματι όλα είναι υποκειμενικά και σε όλα έχουμε τη δυνατότητα επιλογής. Η αλήθεια είναι ότι δεν ακούσω πλέον ραδιόφωνο, γιατί από τη στιγμή που δε μ’ αρέσει αυτό που ακούω το κλείνω και βάζω cd. Αυτή είναι η δυνατότητα της επιλογής. Από την άλλη όμως, μια ραδιοφωνική εκπομπή, με μία φωνή που σου κρατάει παρέα και καλά ελληνικά τραγούδια μου έχει λείψει. Κάποτε τα σκουπίδια κατέκλυζαν μόνο την τηλεόραση και λέγαμε τι καλά που είναι κι έχουμε ραδιόφωνο. Τώρα η κατάσταση είναι πάρε το ραδιόφωνο και χτύπα την τηλεόραση. Και το αντίστροφο φυσικά….

    #7265   /   21.02.2007, 17:17   /   Αναφορά
    Όσον αφορά το άρθρο πολύ καλό και δυστυχώς αληθινό.

    Ωστόσο, μ’ αρέσει πολύ η τοποθέτηση της tarkoulis. Πράγματι όλα είναι υποκειμενικά και σε όλα έχουμε τη δυνατότητα επιλογής. Η αλήθεια είναι ότι δεν ακούσω πλέον ραδιόφωνο, γιατί από τη στιγμή που δε μ’ αρέσει αυτό που ακούω το κλείνω και βάζω cd. Αυτή είναι η δυνατότητα της επιλογής. Από την άλλη όμως, μια ραδιοφωνική εκπομπή, με μία φωνή που σου κρατάει παρέα και καλά ελληνικά τραγούδια μου έχει λείψει. Κάποτε τα σκουπίδια κατέκλυζαν μόνο την τηλεόραση και λέγαμε τι καλά που είναι κι έχουμε ραδιόφωνο. Τώρα η κατάσταση είναι πάρε το ραδιόφωνο και χτύπα την τηλεόραση. Και το αντίστροφο φυσικά….

    #7266   /   21.02.2007, 17:24   /   Αναφορά
    Κατ' αρχήν Δώρα συγχαρητήρια που θίγεις ένα τέτοιο θέμα, γιατι όλοι είμαστε άμεσα η έμμεσα θιγόμενοι από αυτό. Συμφωνώ με όσα λές, όχι μόνο σαν ένας ακροατής που ψάχνει να ακούει καλή μουσική τόσο από το ράδιο, όσο και γύρω του. Αλλά και ώς ένας μουσικός που προσπαθεί να μπεί στη δισκογραφία-χωρίς αυτό να σημαίνει κατ ανάγκη ότι θα πρέπει να αρέσει σε όλους η δουλειά μου, ή ακόμα αν θέλετε ότι αξίζει να κάνω δισκογραφία. Αυτή όμως είναι και η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των υπολοίπων ανθρώπων που ασχολούνται με τη μουσική (και εμού), γράφουν ή ερμηνεύουν κάνοντάς το από καρδιάς και συνειδητοποιόντας τι κάνουν, είτε είναι στη δισκογραφία, είτε όχι, και των ανθρώπων που απλώς είναι "Φιλικοί πρός το χρήστη". Ακόμα και το ψώνιο του καλλιτέχνη, που και αυτό πρέπει να υπάρχει, όταν λειτουργεί επικουρικά είναι υγιές. Όταν χρησιμοποιείς κάπους ανθρώπους κατευθύνοντάς τους μουσικά, ενδυματολογικά και εκφράστικά - τουλάχιστον - δεν προωθείς καλλιτέχνες, αλλά υπαλλήλους. Χωρίς να σημαίνει ότι είναι ντροπή να είναι κανείς υπάλληλος, ο καλλιτέχνης πρέπει να εκφράζει αυτό που έχει στην ψυχή του, ''παλέυοντας" παράλληλα με τον εαυτό του να βελτιωθεί, να αφουγκραστεί τον προσωπικό του μύθο και να δώσει περισσότερο πράγμα από μέσα του. Οπότε όσο λιγότερο έχει κανείς μέσα του, όταν αυτός γίνεται πρώτυπο, στα ίδια επίπεδα θα μεταφέρει και το κοινό του. Έτσι από την Ψυχαγωγία περνάμε στην εκτόνωση, από τον ερωτισμό, στο ξεβράκωμα, από τον προβληματισμό στην λοβοτομή και από την αφύπνηση στην αποχάυνωση. Μεταλασσόμεθα..

    Συμφωνώ όμως και με όσους είπαν ότι είναι στο χέρι μας να μην ακούσουμε αυτό που δεν θέλουμε, και ότι υπάρχει καλό και μη καλό τραγούδι. Δεν είναι δυνατόν ούτε όλη την ώρα να μπαίνεις σε προβληματισμό, αλλά και ούτε να αναζητάς πάντα την αισθητική(τουλαχιστον εγώ δεν μπορώ να το κάνω). Ούτε μπορείς και να κατηγορήσεις αυτούς που ακούνε Βίσση και Βανδή> Δυστυχώς απ' ότι φαίνεται χρειάζονται και αυτά...

    Αυτό όμως που χρειάζεται πραγματικά η εποχή μας σε όλα τα επίπεδα είναι η προβολή Πρωτύπων που να εκφράζουν όσα ζητάει ένας άνθρωπος που ψάχνει πράγματα με ουσία. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει αντίλογος(αντίδοτο) και ισορροπία. Και επειδή υπάρχουν και δημιουργοί με αξία, αλλά και τρόποι (εναλλακτικοί) όπως και μέρη για να τους ακούσουμε, νομίζω πως ενισχύοντας τους και δίνοντας το παρών μπορούμε να ενισχύουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό.

    Όσο για το Σφακιανάκη, ναι όντως τώρα το θυμήθηκε, αλλά από την άλλη όσοι τον ακοίνε πάλι θα πάρουν μια ¨τζούρα¨, έστω κι αν είναι σκέτο τουμπεκί.

    Ευχαριστώ για το χώρο

    #7300   /   23.02.2007, 08:06   /   Αναφορά
    πες τα χρυσόστομη
    #7412   /   02.03.2007, 12:04   /   Αναφορά
    Ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή σας και τα σχόλια σας!



    Είναι σεβαστές όλες οι απόψεις. Για αυτούς που διαφωνούν με τον Σφακιανάκη μου κάνει εντύπωση. θεωρώ ότι ειδικά ο τελευταίος του δίσκος είναι καταπέλτης με αυτά που λέει (μέσω του στιχουργού δηλαδή). Να τονίσω ότι δεν έχω κανένα ιδιαίτερο 'κόλημα΄μαζί του, αντιθέτως όταν τον είδα για πρώτη φορά φέτος στο μαγαζί που εμφανίζεται δεν μου άρεσε. Ωστόσο, ωφείλω να του αναγνωρίσω ότι είναι μεγάλη μαγκιά που κατάφερε να επιβάλει στη δισκογραφική να πεί τραγούδια που πάνε κόντρα στο 'σύστημα'. Ποιος άλλος θα μπορούσε να το κάνει άραγε αυτό; Ελάχιστοι.



    Έλεος με τα σαχλοτράγουδα πια. Κάνουν χρυσό και πλατινένιο δίσκο με ελάχιστες πωλήσεις. Αυτό είναι ο ορισμός της απαξίωσης του τραγουδιού. Κάποτε για να κάνεις χρυσό η πλατινένιο είχε κάποιο νόημα, όχι όμως τώρα πια! (Μειώσανε δραματικά τον αριθμό πωλήσεων που χρειάζεται να πετύχει κάποιος καλλιτέχνης για να γίνει χρυσός ή πλατινένιος ο δίσκος του για όσους δεν το γνωρίζουν).



    Η πειρατία σκοτώνει τη μουσική; Καλά το πιστεύουν αυτό; Σε καμία περίπτωση δεν είμαι υπέρ των πειρατικών σι-ντι (άλλωστε είμαι στιχουργός και με πονάει το θέμα) όμως αφού οι ίδιες οι δισκογραφικές απαξιώνουν τους δημιουργούς (συνθέτες-στιχουργούς) γιατί να πάρει ο κάθε ενδιαφερόμενος το αυθεντικό σι-ντι; Το σταρ-σύστεμ επιβάλει την θεοποίηση και προβολή του καλλιτέχνη. Ο καλιτέχνης όμως είναι απλά ερμηνευτής είναι ίσα με τον στιχουργό και τον συνθέτη, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

    Αυτός είναι και ο λόγος που ο Κότσιρας έχει μια ξεχωριστή θέση και εκτίμιση στην καρδιά μου. Δεν έχει ταμπέλες, δεν έχει κόμπλεξ και προβάλει πάντα τους συνεργάτες του. Το νιώθεις ότι αυτός και λίγοι ακόμα τραγουδάνε κυρίως για την ψυχή τους και την αγάπη τους για το τραγούδι, όχι για τα φράγκα.



    Πιστεύετε και εσείς όπως εγώ ότι οι δισκογραφικές θα είχαν πολύ καλύτερες πωλήσεις εαν είχαν πιο καλά τραγούδια;

    Το πιστεύω πολύ αυτό και το τονίζω καλα τραγούδια δεν εννοώ μόνο το λεγόμενο 'έντεχνο'.

    Άλλωστε ο κόσμος είναι πνιγμένος με προβλήματα και θέλει να ακούει κάτι πιο ανάλαφρο που δεν θα τον προβληματίζει. Όλα τα είδη χρειάζοναται!

    #7429   /   04.03.2007, 02:21   /   Αναφορά


    Είναι δεδομένο, ότι οι δισκογραφικές ετερείες αποσκοπούν στο κέρδος και μόνο στο κέρδος, είτε μας αρέσει είτε όχι. Αν εμείς οι καταναλωτές καταναλώναμε ποιοτικό τραγούδι, οι ετερείες θα μας το πρόσφεραν, γιατί έτσι θα κέρδιζαν. Η αιτία του κακού επομένως δεν βρίσκεται στις δισκογραφικές ετερείες και στούς παραγωγούς, αλλά ανάμεσά μας. Αν ο κόσμος θέλει τραγούδια του στυλ " έφυγε ο Στράτος και παρέλυσε το

    κράτος" μην περιμένουμε από την ετερεία να μας προσφέρει τραγούδια του Ισαάκ Σούση,

    γιατί θα κηρύξει πτώχευση... Είναι κανείς που πιστεύει πως οι ετερείες έχουν στόχο τους

    να μας διδάξουν και να μας προάγουν μουσικά ;

    Με την ευκαιρία να πω, ότι και τηλεόραση προσφέρει όχι αυτό που πρέπει, αλλά αυτό που ο κόσμος ζητάει, γιατί έτσι κερδίζει. Τα κανάλια που κάνουν το αντίθετο, πιάνουν

    πάτο στην τηλεθέαση.

    Μην περιμένουμε επομένως να διδαχθούμε ούτε από την τηλεόραση, ούτε από τις μουσικές παραγωγές, αλλά από κάπου αλλού. Αφού διδαχθούμε, τότε θα απαιτήσουμε καλό τραγούδι, καλή τηλεόραση και να είμαστε σίγουροι ότι θα μας τα προσφέρουν, γιατί

    μόνο έτσι θα ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ !!

    Κ. Καραγιαννίδης
    #7452   /   06.03.2007, 14:16   /   Αναφορά


    Επανέρχομαι για να εκφράσω τη διαφωνία μου στο οτι ο κόσμος δεν ακούει καλή μουσική.

    Οι δίσκοι της Χαρούλας, του Κότσιρα, της Αρβανιτάκη και άλλων πουλάνε πολύ περισσότερο απο κάποιους άλλους ευτελείς τραγουδιστές (ας μου επιτραπεί η έκφραση και η αγανάκτηση μου μαζί.)

    Απλά δεν προβάλλονται το ίδιο οι δίσκοι τους, όσο των καλλιτεχνών 'της άλλης μεριάς'. Ίσως γιατί το καλό τραγούδι δεν θέλει τόση διαφήμιση και πλύση εγκεφάλου, πουλάει απο μόνο του. Διαδίδεται απο στόμα σε στόμα.

    Φανταστείτε τι πωλήσεις θα έκανε το λεγόμενο καλό τραγούδι, αν είχε την ίδια προώθηση και προβολή απο τα μέσα, ίδια με αυτή των άλλων ειδών.

    Βγαίνουνε δίσκοι 'διαμάντια' οι οποίοι δεν προβάλονται και δεν τους ξέρουν πολλοί. Ο καταναλωτής που θέλει να ακούσει καλό τραγούδι πρέπει να το ψάξει απο μόνος του γιατί δυστυχώς δεν θα το ακούσει πολύ ευκολα απο τα Μέσα.

    Επομένως όταν κάποιος θέλει να ακούσει καλό τραγούδι και να αγοράσει ποιοτικό σι-ντι θα πρέπει πρώτα απο κάπου να το ακούσει, ή έστω αν όχι όλο τον δίσκο κάποια κομμάτια του, γιατι κανείς δεν αγοράζει στα τυφλά δίσκους.. Λίγοι είναι αυτοί που αγοράζουνε δίσκους συγκεκριμένου καλλιτέχνη πριν καν ακούσουν τα τραγούδια του. Εγώ αυτό το κάνω μόνο με ον Κότσιρα τον εμπιστευομαι. Γιατί ότι και να πεί θα το πει καλά και με ψυχή.

    Το καλό τραγούδι το ακούει ο κόσμος, πιστεύω ο περισσότερος.

    Υπάρχει καμία περίπτωση να πας έξω να διασκεδάσεις, σε οποιοδήποτε μαγαζί και να μην ακούσεις να παίζουν ούτε ενα τραγούδι του Καζαντζίδη, του Διονυσίου, του Μπιθικότση, της Μαρινέλλας; Καμία! Αυτό μου λέει η πείρα μου.

    Άρα ο κόσμος με τι διασκεδάζει ουσιαστικά;

    Γιατί αυτά τα τραγούδια κρατάνε χρόνια άραγε;

    Ποιά απο τα σημερινά σουξεδάκια θα ακούγονται και μετά απο μερικά χρόνια; ΚΑΝΕΝΑ!
    #7548   /   11.03.2007, 16:45   /   Αναφορά


    κανένας από εκείνους που είναι υπαίτιοι της κατάστασης δεν προκειται να διαβάσουν ουδέποτε ούτε το άρθρο ούτε τα σχόλια που γίνανε εδώ ... εμείς οι άλλοι αντίθετα τείνουμε να γίνουμε γραφικοί κάθε φορά που μπαίνουμε στη διαδικασία να αποδώσουμε ευθύνες .



    Ο καθένας έχει την ευθύνη της επιλογής του.Μόνο που οι επιλογές κάποιων ...των περισσοτέρων ,δυστυχώς , είναι εκείνες που οδηγούν τα πράγματα στη μουσική δισκογραφία από το κακό στο χειρότερο και από εκεί στο χειριστο όλων !!!!



    Μήναμε λίγοι νομίζω ... αλλά ποτέ δεν κερδίθηκαν μάχες από τους πολλούς τελικά! Και δεν θα μας στερήσει κανείς το δικαίωμα να ακούμε και να παίζουμε( και Θεού θέλοντως )να γράφουμε ίσως εκείνα που ακούνε λίγοι !



    Ο καιρός έχει γυρίσματα και ποτέ δενξερει κανείς αν κάποιο πρωί κουραστεί ο κόσμος να χορεύει με βακχικές κραυγές άναρθρα ηπωμένες στα τραπέζια νυχτερινών μαγαζιών...μεθυσμένος για να μην ακούει και κυρίως για να μπορεί να βλέπει διπλό το ημίγυμνο θέαμα στην πίστα μπροστά του!



    και προσωπικά είμαι βέβαιη πως θα αλλάξουν και οι δισκογραφικές και οι επιχειρηματίες ρότα ,γιατί αυτό που σήμερα τους δίνι χρήμα ...ίσως κάποτε να μην πουλάει ...





    Κ αν όχι... εμείς θα συνεχίσουμε να το παλεύουμε για τους λίγους ...έστω και αν γινόμαστε γραφκοί...

    #7643   /   21.03.2007, 16:24


    Ας μην παραμυθιαζόμαστε ότι αυτά τα σουξεδο-τραγουδάκια δίνουν κέρδος στις δισκογραφικές. Είναι γνωστό ότι περνάνε μεγάλη κρίση όλες οι εταιρίες και σε αυτό δεν οφείλονται μόνο τα πειρατικά σι-ντι, το ίντερνετ και άλλοι παράγοντες. Ας προσέχουν τι μας προσφέρουν αν θέλουν να έχουν κέρδος. Και δεν εννοώ φυσικά να το ρίξουν ξαφνικά στην κουλτούρα και την ποιότητα αλλά όχι κι έτσι όπως είναι τώρα βρε παιδιά..μπουχτίσαμε πια!

    Ας ακούσουν πια ενα βροντερό όχι απ' όλους μας γιατί μόνο έτσι θα βάλουν μυαλό.



    Α! έχω να κάνω και μια πρόταση. Αν δουν ότι δεν κάνουν πωλήσεις οι εταιρίες, να ρίξουν κι' άλλο τον αριθμό των σι-ντι που πρέπει να πουλήσει ένας καλλιτέχνης για να γίνει χρυσός και πλατινένιος, ο δίσκος του. Ας πούμε στις 100 πωλήσεις σι-ντι να γίνεται χρυσός ο δίσκος.....Έτσι θα λύσουν το πρόβλημα αφού θα κάνουν χρυσούς και πλατινένιους δίσκους εύκολα. Όμως προς θεού μην προβληματιστούν και μας προσφέρουν κάτι καλύτερο σε ποιότητα...



    Ίσως να ακούγομαι σε κάποιους υπερβολική, όμως αυτό εισπράτω κι' αυτό λέω. Δεν βάζω τους πάντες στο ίδιο τσουβάλι, ούτε επιχειρώ να ανοίξω 'πόλεμο' με τις δισκογραφικές. Υπάρχουν άλλωστε και εξαιρέσεις, αλλά δεν αρκούν. Οι ανεξάρτητες δισκογραφικές ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στην Ελλάδα, έτσι δεν θα εκπλαγώ αν κάποια απο αυτές κάνει το μεγάλο μπαμ κάποια στιγμή και πάρει ενα μεγάλο κομμάτι απο την πίτα της αγοράς.



    Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ, ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΤΕ!




    #8040   /   20.04.2007, 06:14
    Καλησπερα σας



    Παρακολουθω με ενδιαφερον οσα εκφραζετε, σας αποδιδω τα ευσημα,και θα επιχειρισω να ριξω καποιο φως σε ενα-δυο σημεια που θεωρω οτι ειναι αξιολογα και συμπληρωνουν το παζλ της δισκογραφιας.



    1) Πρεπει να αρχισουμε να αντιλαμβανομαστε ενα βασικο πραγμα. Το διαχωρισμο της λεξεως ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ απο την λεξη ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΗΣ. Η μουσικη βιομηχανια (και σε αυτην συμπεριλαμβανω και τα νυκτερινα κεντρα διασκεδασης και τα ΜΜΕ και τις δισκογραφικες κτλ) ενδιαφερεται και βαζει στην γραμμη παραγωγης της την δευτερη κατηγορια δηλαδη αυτη των ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΩΝ. Ο λογος ειναι απλος. Εκτιμουν οτι εχει περισσοτερο οικονομικο ωφελος και δημοσιοτητα για τους ιδιους. Καθε στοιχος γραφεται με συγκεκριμενο στοχο να αγγιξει το καθημερινο προβλημα του απλου ανθρωπου,και δη εκεινου που εχει ερωτικες απογοητευσεις, προβληματα ,παθη κλπ. Με λιγα λογια χτυπανε στο αδυνατο σημειο.Στο σημειο εκεινο, που εσωτερικα μεσα του το ''θυμα'' ειναι ευαλωτο και δεν εχει αντιστασεις. Τον ακους να λεει..αυτο ειναι το τραγουδι μου!!!

    ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ!!! Δηλαδη θεωρει οτι γραφτηκε για αυτον προσωπικα!! Και δυστυχως ευκολο ειναι να καταλαβει κανεις οτι ο περισσοτερος κοσμος εχει τετοιου ειδους προβληματα (τωρα γιατι? αυτο ειναι αλλο θεμα που ολοι λιγο, πολυ γνωριζουμε). Ετσι με αυτον τον τροπο η μουσικη βιομηχανια κατασκευαζει ρομποτικα αβουλα ειδωλα απο την μια μερα στην αλλη και με ημερομηνια ληξεως. Αυτο το ρομποτακι θα το κρατισουμε μεχρι το 2009 μετα θα το αποσυνδεσουμε εξω απο την τροχια της γης για να χαθει οπως ο σπουτινγκ. Η ερωτικη πλευρα των στοιχων που ειναι και η ποιο ''αγρια'' απευθηνεται (εδω θα τονισω το- ΜΕΣΟ ΟΡΟ) στις ηλικιες 20-και ανω μεχρι 55-60. Για τις ηλικιες κατω των 20 η βιομηχανια σκεφτεται αλλιως.Παραγει στοιχους αλλου τυπου ποιο χαζουλικους ποιο αναλαφρους. Ας γραψουμε τωρα παιδια ενα τραγουδακι για τα μωβ κινητα!!! ααααα

    και αρχιζει το τραγουδακι καπως ετσι..το μωβ το κινητουλι πως σου παει πως χτυπαει πως λαλαει..τρα λα λα τρα λα λα.... τσαα!!!! ...ολα τα παιδακια παλαμακιαααα.Εκει ειμαστε στο κοινο των 14 15 16....εμμμ πως θα τα πιασουμε και αυτα με στοιχους σκληρους?? δεν γινεται!! Και καταληγω. Αλλο Κοτσιρας, Λυδακης, Κατσιμιχας, Νταλαρας, Αλεξιου,Φριντζηλα, κλπ οπου εδω αναφερομαστε σε τραγουδιστες και αλλο διασκεδαστες οπως εξηγησα παραπανω. Δεν θα σταθω πολυ , οπως ανεφερε ο φιλος παραπανω, στον λουλουδοπολεμο που πεφτει εκει μεσα και στο ποσο μπορει καποιος νοημον ανθρωπος να χλευασει αυτες τις καταστασεις με το να βλεπει μια γυναικα να χορευει ζειμπεκικο (για να θυμισω οτι για ενα ζειμπεκικο που εθεωρειτο καποτε καθαρα μοναχικα ανδρικος χορος εφαγε ισοβια ο Κοεμτζης-θα πεφτουνε τα μαλλια του με αυτα που βλεπει τωρα- και παρακαλω μην θεωρηθω αντιφεμινιστης, οκ υπαρχουν και γυναικες που το χορευουνε καλα) ουτε θα σταθω στην αντιπερα οχθη, οπου παρατηρεις εκεινον τον κοιλαρα με τα πουκαμισα εξω και το πουρο να χορευει τουρκομπαροκ τσιφτετελι ..τα θεωρω καταντια!! Ανω τελεια εδω.



    2) Ναι αντισταση σωστα!! εγω, εσεις και αλλοι 300..ποιος θελει να ειναι ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ??

    ειμαστε στο music heaven..mmm για κοιταξτε εκει που λεει ποσα HITS εχουν εδω μεσα οι ''ΚΑΚΟΙ'' (τραγουδιστες) και ποσα ΗΙTS εχουνε οι δικοι μας... οι ''ΚΑΛΛΟΙ''.Οχι δεν ειμαι πεσιμιστης πολεμαω και εγω απο τη δικη μου πλευρα τα πραγματα και θα συνεχισω μεχρι τελους...(μανα γιατι δεν με γεννησες με μυαλο σαλιγκαριου να ειμαι ωχαδερφιστης

    κακογουστος και βλακας- δεν θα υπεφερα τοσο!!)





    2) Για τους χρυσους δισκους ,τους πλατινενιους και τους σιδερενιους....χμμμ εδω εχω να πω τα εξεις. Πραγματι οπως και εσεις αναφερετε εχει πεσει το πλαφον τους απο τις 50.000 που ειτανε καποτε ο χρυσος σε πολυ χαμηλα επιπεδα.Αυτο ειναι γνωστο. Αυτο που δεν ειναι γνωστο τοσο ομως ειναι η εξης ιστοριουλα που παιζεται. Ποσοι απο εσας αναρωτηθηκατε...μα καλα...πριν δεκα μερες βγηκε ο καινουριος δισκος του ταδε λεβεντη..και προλαβε να πουλησει 40.000 αντιτυπα?? ξαφνικα δηλαδη σε δεκα μερες μια ολοκληρη πολη π.χ οπως η ΑΡΤΑ εκλεισε επι δεκα μερες την οδο Πανεπιστημιου την οδο Τσιμισκη και αλλους τοσους δρομους στην ελλαδα για να αγορασει το λεβεντοπαιδο?? Ουτε για τη μοιρασια 50 κιλων ψωμιου επι κατοχης δεν γινοτανε τοσος πανικος!! Τι γινεται...γινεται μια αμεση παρακαταθηκη (τοποθετηση και οχι καθαρη πωληση 40.000 τεμαχιων στα μαγαζια ετσι ωστε να δοθει η εντυπωση και να καταγραφει, οτι ο δισκος "ΕΓΩ ΓΑΥΓΙΖΩ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΜΕ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ" εγινε χρυσος και μετα απο εξι μηνες τα μαγαζια μπορουν να επιστρεψουν οτι stock εχει μεινει απουλητο πισω στις εταιρειες.Εχουμε λοιπον και λεμε..40.000 τοποθετηση - 30.000 πισω στις εταιρειες να το φανε!! =10.000 καθαρες πωλησεις!! εεε αυτο ονομαζουνε χρυσο.πλατινενιο τσιγκινο..

    Στην ουσια παραπλανουν προς χαριν δημοσιοτητας.



    3) Ναι! υπαρχουν δισκογραφικες με κουλτουρα, υφος, προσωπικοτητα.Απλα θα αναφερω καποιες ενδεικτικα οπως PROTASIS, ANKH, LIBRA MUSIC, ΑΝΩ ΚΑΤΩ ,LYRA , WIPE OUT , EN XORDES , κλπ. Με μονη διαφορα οτι δεν εχουν τα απαιτουμενα κεφαλαια οπως μια πολυεθνικη εταιρεια για να διαφημισουν καταλληλα τα προιοντα τους σε τετοιο βαθμο ωστε ενας καλλιτεχνης π.χ οπως ο Μακης Αμπλιανιτης η οι Αvaton να φτανουν στα αυτια μας. Πολυ σωστα αναφερθηκε παραπανω η ρηση...εαν ψαχνεις βρησκεις!

    Πολλες δουλειες απο τις παραπανω εταιρειες ειναι αξιολογες..Σας συνιστω να ριξετε μια ματια. Ναι! υπαρχουνε καποιοι μικροι χωροι να απολαυσετε καποιες απο αυτες τις μουσικες ζωντανα ανακαλυπτοντας ισως μια νεα ατραπο,μια διαφυγη απο την ηδη υπαρχουσα σαπιλα.Αναφερω οτι θυμαμαι απο μικρους χωρους (στην Αθηνα και ας με συγχωρεσουν αλλες πολεις, δεν γνωριζω τα μερη εκει)....ΑΛΑΒΑΣΤΡΟΝ, HALF NOTE , ΤΟ ΜΠΑΡΑΚΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ , ΤΣΑΙ ΣΤΗ ΣΑΧΑΡΑ ,ΙΑΝΟΣ, ΧΑΜΑΜ, JAZZ UPSTAIRS κλπ



    4) Μαλιστα! οι ανεξαρτητες δισκογραφικες εταιρειες ξεφυτρωνουν σαν τα μανιταρια στην Ελλαδα....... Μια φιλικη πολυ ζεστη σημειωση. Επι της ουσιας Δισκογραφικη εταιρεια νοηται η εταιρεια,που εχει καταλογο ανω των 10-15 παραγωγων. Μια νεα προσπαθεια ατομων που ξεκινανε κανωντας 1-2 η 3 παραγωγες και παραμενουν σε αυτες για πολυ χρονικο διαστημα (ισως και για παντα ) αυτες καλοσοριζονται απλα ως ...αποπειρες!! Ετσι εγω θεωρω οτι ο ορος δισκογραφικη εταιρεια μεχρι στιγμης εχει σταματισει πισω στο 1995 εκει οπου βγηκαν οι τελευταιες εταιρειες που ανεφερα σε παραπανω ενοτητα.

    Φυσικα ενας που εχει βγαλει ενα δισκακι η ενα singlaki μπορει να αυτοχρησθει ως δισκογραφικη εταιρεια.Στην Ελλαδα ζουμε ολοι προεδροι θελουμε να γινουμε...οτι ορισεις εισαι!!



    Συνηθιζα να κρατω αυτες τις σκεψεις και εμπειριες καλα φυλαγμενες μεσα μου...ισως τωρα τις λεω γιατι νιωθω την μοναξια περισσοτερο κοντα μου..Δεν γραφω συχνα..Σχεδον καθολου..

    Καποτε θα τα ξαναπουμε

    Καλη σας μερα














    #8041   /   20.04.2007, 06:27
    Υ.Γ Για τους χρυσους και πλατινενιους

    Για να μην ειμαι απολυτος δεν συμβενει με ολους τους δισκους αυτο.Υπαρχουν δισκοι που στο πληρωμα του χρονου γινονται και χρυσοι και πλατινενιοι με ολη τη σημασια της λεξεως.

    #8044   /   20.04.2007, 13:24
    Βγάλτε τραγούδια για λίγους μήνες..



    Γέμισε ο κόσμος τραγουδιστάκια...



    Που σε ρε Στέλιο, που' σαι ρε Στράτο;



    Πιάσαμε πάτο δεν πάει πιο κάτω..





    Δεν θα βαρεθώ να το αφιερώνω στους (ανευθυνο)υπεύθυνους της μουσικής κατάντιας!



    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ!



    Είμαι σίγουρη ότι εαν στις μέρες μας γεννιόταν ενας άλλος Καζατζιδης, Μπιθικώτσης, Διονυσίου ή μια άλλη Μαρινέλλα, Μοσχολιού, Διαμάντη, Βάνου ή Μπέλλου (πράγμα αδύνατο) οι δισκογραφικές θα τους απέριπταν ως μη εμπορικούς, θα τους γύριζαν την πλάτη μπρος στο εφήμερο κέρδος που θα τους απέφερε η κάθε Κακομοίρα τραγουδίστρια...

    Γέμισε ο κόσμος προβλήματα αλλά αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω για να παραχθεί πιο καλό τραγούδι, με νόημα που να ξυπνάει συνηδήσεις και σκέψεις. Είναι που είναι άσχημη η κατάσταση στην πολιτική ζωή της χώρας μας αν έχουμε και τραγούδια που το μόνο που μας προσφέρουν είναι η αποχαύνωση και η άρνηση σκέψης τότε χαθήκαμε!



    Η ελεύθερη σκέψη τελικά ίσως είναι το μόνο που μας απέμεινε και δεν θα μπορέσει κανείς να μας την αφαιρέσει!

    #8045   /   20.04.2007, 13:29


    Βγάλτε τραγούδια για λίγους μήνες..



    Γέμισε ο κόσμος τραγουδιστάκια...



    Που σε ρε Στέλιο, που' σαι ρε Στράτο;



    Πιάσαμε πάτο δεν πάει πιο κάτω..





    Δεν θα βαρεθώ να το αφιερώνω στους (ανευθυνο)υπεύθυνους της μουσικής κατάντιας!



    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ!



    Είμαι σίγουρη ότι εαν στις μέρες μας γεννιόταν ενας άλλος Καζατζιδης, Μπιθικώτσης, Διονυσίου ή μια άλλη Μαρινέλλα, Μοσχολιού, Διαμάντη, Βάνου ή Μπέλλου (πράγμα αδύνατο) οι δισκογραφικές θα τους απέριπταν ως μη εμπορικούς, θα τους γύριζαν την πλάτη μπρος στο εφήμερο κέρδος που θα τους απέφερε η κάθε Κακομοίρα τραγουδίστρια...

    Γέμισε ο κόσμος προβλήματα αλλά αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω για να παραχθεί πιο καλό τραγούδι, με νόημα που να ξυπνάει συνηδήσεις και σκέψεις. Είναι που είναι άσχημη η κατάσταση στην πολιτική ζωή της χώρας μας αν έχουμε και τραγούδια που το μόνο που μας προσφέρουν είναι η αποχαύνωση και η άρνηση σκέψης τότε χαθήκαμε!



    Η ελεύθερη σκέψη τελικά ίσως είναι το μόνο που μας απέμεινε και δεν θα μπορέσει κανείς να μας την αφαιρέσει!

    #8069   /   22.04.2007, 14:16
    Ναι οκ Dora. Καταλαβαμε αλλα επαναλαμβανεσαι. Οτι εγραψες στην αρχη μας γραφεις και τωρα. Το νοημα δεν ειναι να αναπολεις μονο το ομορφο παρελθον Καζατζιδη Μαρινελλας, Μοσχολιου κ.α. αλλα να μπορεις να θετεις σε λειτουργεια τον κεντρικο μοχλο μεσα σου που λεει οτι...ΕΞΥΠΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ. πχ.κοιμασαι σημερα και ξυπνας το 2050....ξαφνικα σε περνουνε απο τη γη και βαζουνε στο φεγγαρι να ζησεις......

    Εσυ εισαι στο σημερα η εμεινες στο χτες? Εχεις απολυτο δικιο να παραπονιεσαι οπως αλλωστε κανω και εγω αλλα διαβαζοντας τα γραπτα σου ΔΕΝ ΔΙΝΕΙΣ καμμια εναλλακτικη προταση.



    Σε προηγουμενη αναφορα μου εδωσα καποιες μικρες σχεδιες σωτηριας (που μαλλον τις προσπερασες μιας και προτιμας να ακους μονοφωνικα μονο τον οργισμενο εαυτο σου) αναφερωμενος και σε νεους αξιολογους καλλιτεχνες και σε live χωρους.Αν θελεις αξιοποιησε τες.

    Αξιζει να δωσεις την ευκαιρεια στον ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.



    Με εκτιμιση

    Octoberon


    #8094   /   23.04.2007, 11:27
    Ένα παράδειγμα έφερα με διαχρονικούς τραγουδιστές. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχω προσκοληθεί σε αυτούς ή ότι δεν έχω βρεί σημερινούς τραγουδιστές ή και χώρους να με εκφράζουν. Είναι μάλλον άκυρη η επίθεση σου στο πρόσωπο μου. Στην τελική είναι δικαιωμά μου να μένω προσκολημένη αν το θέλω, δεν θα με κρίνει κανείς για τα γούστα μου. Ούτε είμαι υποχρεωμένη να βρώ λύση στο πρόβλημα.. Σ' ευχαριστώ που απάντησες στο κείμενο μου και έδωσες τη δική σου εκδοχή, το ότι δεν σχολίασα τους χώρους που πρότεινες δεν σημαίνει κάτι.

    #8696   /   23.06.2007, 19:14   /   Αναφορά
    Η διαφορα ειναι μεταξυ του επαγγελματια και του ιδεολογου μουσικου

    #8714   /   25.06.2007, 10:30   /   Αναφορά


    Εννοείς πως είναι προτιμότερο να ειναι κανείς επαγγελματίας μουσικός η ιδεολόγος μουσικός;

    Δεν κατάλαβα,ποια είναι η θέση σου κ τι θες να πεις με αυτό, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν κολάει με το όλο θέμα αυτό που έγραψες οπότε..
    #8882   /   15.07.2007, 16:18   /   Αναφορά
    Σωστή!!!Βέβαια για την τελευταία παράγραφο είναι ένα θέμα,αλλά γενικότερα ευχαριστούμε για τις όμορφες σκέψεις που μοιράστηκες μαζί μας!!





    --Κράτα ρε φίλε,γερά-->νομίζω πως θα χρειαστεί.....
    #14681   /   16.06.2008, 11:34   /   Αναφορά
    Χαίρομαι που ο Βασίλης Παπακωσταντίνου σε συνέντευξη του που δόθηκε και δημοσιεύτηκε στο εδώ στο Music Ηeaven είπε κάτι που επιβεβαίωσε την άποψη μου περι κατάντιας της ελληνικής δισκογραφίας. Χαίρομαι που υπάρχουν τραγουδιστές που εκφράζουν έντονα την ανησυχία τους για την μουσική στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα είπε ερωτηθείς για το πως σχολιάζει την σημερινή κατάσταση της δισκογραφίας σχετικά με την συνεχή προώθηση προσωπικοτήτων με ανύπαρκτη καλλιτεχνική άξια και το θάψιμο αξιόλογω καλλιτεχνών τάσεων: >
    #14700   /   17.06.2008, 13:15   /   Αναφορά
    Η απάντηση του Βασίλη Παπακωσταντίνου λοιπόν ήταν: "Μπορώ να πω ότι τώρα πια μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο «κατάντια» για την δισκογραφία. Είναι και αυτό συνδεδεμένο με την παγκοσμιοποίηση που σας έλεγα πριν. Δες ας πούμε την γιορτή του τραγουδιού που λέγεται Eurovision που είναι ένα πανηγύρι που στήνεται από τις εταιρείες δίσκων και τις τηλεοράσεις που έχουν και αυτές εταιρείες δίσκων! Τα πάντα λοιπόν είναι φτιαγμένα για την διαφήμιση με αποτέλεσμα να δημιουργούν ανθρώπους – «καλλιτέχνες» τυλιγμένους με ένα σελοφάν, από μέσα να φαίνονται οι κοιλιακοί ή τα μπούτια…να πουλάνε οι μόδιστροι τα ρούχα κλπ κλπ…Υπάρχει φώς βέβαια. Και λέγεται μουσικές σκηνές. Που έχουν ανθίσει σε όλη την Ελλάδα, και μάλιστα δε σταμάτησα να πηγαίνω τις καθημερινές, όλο το χειμώνα μαζί με τον Χρήστο Θηβαίο στις μουσικές σκηνές της Ελλάδας και θα συνεχίσω να το κάνω. Αυτές τις σκηνές πρέπει να στηρίξουν οι νέοι άνθρωποι γιατί εκεί πλέον ακούγονται γνήσια τραγούδια."



    Χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα καλλιτέχνες που τα λένε έξω απο τα δόντια, γιατί αν δεν τα πουν οι παλιοί κ καταξιωμένοι τότε ποιος θα τα πει? Πάντως όχι κάποιος που βρίσκεται στο ξεκίνημα της δισκογραφικής του καριέρας...