Η λογική μας συμπίπτει χρονικά με τους φόβους μας.
Αυτό ίσως είναι θετικό γιατί μέσα άπο τους φόβους του ο άνθρωπος καταφέρνει να βρεθεί σε μια κατάσταση αναζήτησης.
Η ιδια αυτή αναζήτηση όμως φέρνει τον άνθρωπο πρόσωπο με πρόσωπο με την αυτογνωσία.
Είναι σημαντικό , ίσως το σημαντικότερο από όλα τα άλλα , το να καταφέρει ο άνθρωπος να εκλογικέψει την αυτογνωσία του.
Να μάθει να χειραγωγεί τις επιθυμίες του με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει πάντα θετικά , ή τουλάχιστον όχι αρνητικά αποτελέσματα.
Η λογική είναι έμφυτη στον άνθρωπο και ουσιαστικά αν και αλλάζει ηλικιακά , το αρχέτυπο μένει πάντα ίδιο.
Η κοσμοθεώρηση αν θες , μένει αναλλοίωτη. Αν το άτομο ψάχνει στον κόσμο του το καλό , θα βρίσκει πάντα το καλό , ενώ αν ψάχνει το άσχημα θα βρεθεί απλά απέναντι στην πιο τρομαγμένη κόλαση της φαντασίας του.
Το επιδιώκεις , δεν το προσμείνεις.
Όταν το αντιλαμβάνεσαι όμως είναι ήδη πολύ αργά. Γιατί έχεις αφήσει πίσω σου μια ζωή γκρίζα , απαίσια και μηδενική. Μια ζωή με κινδύνους και φόβους.
Ο άνθρωπος εκείνος λοιπόν που θα καταφέρει να εκλογικέψει τα πράγματα και να ζυγίσει τα θετικά από τα αρνητικά , δεν είναι διόλου απίθανο να οδηγηθεί σε μια νέα θεώρηση του κόσμου.
Αλέξανδρος Δεμερτζής
