Όλες οι πτυχές της ζωής, μπορούν να περιγραφούν και ως αυτούσιοι συμβιβασμοί, από το ότι αναπνέουμε, μέχρι το ότι αλλάζουμε σταθμό στο ραδιόφωνο ή ότι λέμε καλημέρα το πρωί. Το θέμα είναι ότι άλλοι συμβιβασμοί είναι καλοδεχούμενοι εξ αρχής, άλλοι γίνονται αποδεκτοί διότι εν τέλει είναι λιγότερο κακοί από άλλους, και άλλοι δεν γίνονται αποδεκτοί ποτέ, υπό συνθήκες ελεύθερης βούλησης, εννοείται. Το κοινό χαρακτηριστικό και των τριών είναι ότι σε συνθήκες ζωής και όχι σε αυτές απολύτου ελευθερίας (που μάλλον δεν υφίστανται..), οι συμβιβασμοί, ή επιβάλλονται ή είναι διαπραγματεύσιμοι. Όσοι περισσότεροι είναι οι συμβιβασμοί της πρώτης κατηγορίας που κάνει κάποιος στη ζωή του και μάλιστα όσο πιο διαπραγματεύσιμοι επίσης είναι αυτοί (το υποχρεωτικό, ακόμη κι αν έχει καλό σκοπό, πάντα αφήνει μια σκιά..) τόσο το καλύτερο..!
