αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
ΠΟΙΗΜΑΤΙΚΑ
17 Ιουνίου 2020, 21:14
Σε ψάχνει αργά μέσα στο πλήθος
ποίηση  

Γλυκό κι ανάλαφρο το φεγγαρόφωτο 

κόκκινο,

το σημάδι της καρδιάς

μια βαθιά πληγή

και φυλαχτό

το πικρό μας το φιλί.

Ασημένια τα μαλλιά σου

Κρατημένα τα χείλη μας

Βουβή η φωνή μας

Η ματιά μου σε ψάχνει αργά μέσα στο πλήθος.

---

Παλλόμενος αέρας κύματα οι μοσχοβολιές απ' τις ανάσες

σαν τα γαρύφαλα της γλάστρας μου 

δυνατές οι φωνές.

Τα νιάτα του κόσμου περνούν μπροστά μου 

στα πρώσοπα τους βλέπω την εικόνα σου. 

Δακρίζω χαρούμενος. Στην αχνοφέγγουσα ανατολή 

κρεμασμένο το μανιφέστο του μέλλοντος 

εκείνο που υπογράψαμε με μια υπόσχεση κι

ένα πικρό φιλί.


- Στείλε Σχόλιο


07 Ιουνίου 2020, 20:26
Η αιτία και η λύση
ποίηση  

Τα σύνορα διαστέλλονται,
οι κόρες διαστέλλονται
Η αγάπη μένει άφωνη
η υπέρβαση εμποδίων δύσκολη
των  αντιξοοτήτων η συνάντηση συνεχής.

Κρυστάλλινοι ουρανοί
χωρίζουν κι ορίζουν τα άστρα μας.
Σκεπάζουν τη βούληση
πάνω από στον θολό κόσμο μας.

Καθαρίζω το τοπίο λύνω το πρόβλημα,
βρίσκω τη λύση, αλλάζω τη ζωή,
μέσα
από τις απλές γραμμές του σύμπαντος .

Απλές, καθημερινές ανάγκες
απλών ανθρώπων
που με ενέργειες σπασμωδικές,
ασύνδετες, προσευχές και τάματα
προσπαθούν
να γλυκάνουν την κάθε δυσκολία.

Κι όσο
ο πλούτος αυξάνει πάνω στη γη
τόσο
στενεύει ο χώρος αποθήκευσής του.

Και συνεχώς αυξάνει,
γιατί μια ιδιώτης
ξεχωριστή
της εργασίας είναι αυτή.
Μα για δες
αυξάνει και η φτώχεια στον πλανήτη.

Για πες πως συμβαίνει αυτό το θαύμα;
Γιατί πεινά τόσος κόσμος
ενώ καταστρέφουν ολόκληρες παραγωγές ;

Κρίση.
Σαν βρεθεί η αιτία κι η λύση,
τότε θα πείσει,
μια άλλη κοινωνία σοσιαλιστική
που σαν όνειρο θ’ ανθίσει.

Σκλάβοι, φτώχια και πείνα,
αβεβαιότητα ανεργία,
στολίδια αυτού του κόσμου
του γερο-μπεκρή του μισοζαλισμένου,
παρελθόν
μαζί μ’ αυτόν για πάντα θα είναι

 


- Στείλε Σχόλιο


26 Μαΐου 2020, 23:46
Φραντς Κάφκα . . . από κάποιο φίλο
Πεζό  

Φραντς Κάφκα.Λίγο πριν το τέλος της ζωής του, ο Φραντς Κάφκα έζησε μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Καθώς περπατούσε στο πάρκο Στέγκλιτζ στο Βερολίνο, συνάντησε ένα κοριτσάκι που έκλαιγε απαρηγόρητο γιατί είχε χάσει την κούκλα της.Ο Κάφκα προσφέρθηκε να το βοηθήσει να βρει την κούκλα της, όμως μην μπορώντας να την βρει, σκέφτηκε ένα τέχνασμα για να πάρει την λύπη από το μικρό κοριτσάκι.Έγραψε ένα γράμμα, δήθεν προερχόμενο από την κούκλα της μικρής και της το έδωσε:«Σε παρακαλώ μην κλαις για εμένα, έφυγα σε ταξίδι για να γνωρίσω τον κόσμο. Θα σου ξαναγράψω σύντομα για να σου διηγηθώ τις εμπειρίες μου».Κάθε φορά που εκείνος και το κοριτσάκι συναντιόντουσαν, της διάβαζε προσεκτικά τα γράμματα που περιέγραφαν τις φανταστικές ιστορίες της κούκλας. Το κοριτσάκι παρηγοριόταν και αδημονούσε κάθε φορά για νέα από την κούκλα.Ο καιρός περνούσε και όταν ήρθε η στιγμή να αποχωριστούν, ο Κάφκα έκανε δώρο στο κοριτσάκι μια κούκλα, που ήταν όμως εντελώς διαφορετική από την αρχική.Η καινούρια κούκλα, έφερε επάνω της ένα συνοδευτικό σημείωμα που έλεγε:«Εγώ είμαι! Τα ταξίδια μου με άλλαξαν.»Μετά από χρόνια, το κοριτσάκι που είχε γίνει πια μεγάλη γυναίκα, βρήκε ένα κρυμμένο σημείωμα μέσα στην κούκλα που της είχε δωρίσει ο Κάφκα:«Κάθε τι που αγαπάς πολύ πιθανόν μια μέρα να το χάσεις, όμως στο τέλος, έστω με διαφορετική μορφή, η αγάπη θα επιστρέφει».


- Στείλε Σχόλιο


20 Μαΐου 2020, 15:47
Πέθανε μετά από 288 μέρες απεργίας πείνας η Χελίν Μπολέκ


Σάββατο 04/04/2020 - 13:56

Πέθανε μετά από 288 μέρες απεργίας πείνας η Χελίν Μπολέκ, μέλος του συγκροτήματος Grup Yorum

 

Η απεργία πίνας φαντάζει σαν το τελευταίο βήμα,

όταν η αξιοπρέπεια φτάνει στο έσχατο σημείο.

Όταν οι νόμοι τους παραβιάζουν την υπόσταση του ανθρώπου.

Όταν είναι γεμάτες οι άδικες φυλακές τους,

σήμερα πια  σε όλο τον κόσμο.

Όταν φτάνεις να προτιμάς να πεθάνεις γιατί το να ζεις έτσι,

δεν χωρά μέσα σου.

Ξέρεις πως δεν νοιάζονται γι ένα νεκρό παραπάνω.

Μετά τους τόσους πολέμους που κάνουν μόνο ο αντίκτυπος στην κοινωνία τους δυσκολεύει κάπως,

Αλλά να έτσι γιατί το κουράγιο η απελπισία η πίστη φωνάζει πως πρέπει να αντιδράσουμε.

Γιατί οι δικές μας σφαίρες είναι τα ίδια τα κορμιά μας.

Αυτοί είναι σκληροί επιδέξιοι τσαρλατάνοι ειδικοί στο ξεζούμισμα του εργάτη

στην υπερεκμετάλλευση των πόρων του πλανήτη.

Μα πως μπορείς να δεχθείς να πεθαίνεις εσύ που αγαπάς τόσο τη ζωή.

Σαν τραγουδάς φτιάχνεις συγκινητική έπαρση, επανάσταση και αγώνα σε κάθε καρδιά.  

Γύρο μας τριγύρω, φυλακές αλυσίδες κάγκελα!

Και η φωνή σου οι νότες σου σα το σπουργίτι

πετούν και περνούν ανάμεσα μας.

Κάθονται στην καρδιά για να ξαποστάσουν!

Με τα νύχια με τα γυμνά μας χέρια που με αυτά σκάβουμε

το δρόμο της εκπλήρωσης των ονείρων.

Είναι τρομερό να παλεύεις απέναντι στα σιδερόφρακτα τανκ και τους πυραύλους.

Να στέλνεις το μήνυμα σε ένα λαό που δε θέλει να κάνει πίσω.

Τα τραγούδια σου βοηθούν να μαθαίνει ο λαός ότι μπορεί,

ότι πρέπει να ξεπεράσει τα όρια του σάπιου τους καπιταλισμού.

Καλύτερα παρτιζάνος στα ψηλά βουνά

του καθαρού αέρα. . . . κλέφτης, 

λεύτερος σα το πουλί σα. . . . νότα στο δοξάρι,

φεγγοβόλα κόρη, φιγούρα πανώρια του ονείρου , καταμεσής Φλεβάρη.

Παρά νωθρός και μισοταϊσμένος αυτολογοκριμένος

με ρεκλάμες πρωθυπουργικές, φιλιά και χειραψίες

για να κοιμίζεις το λαό με τέχνη νεκρή ενός κάποιου επιπέδου.


- Στείλε Σχόλιο


10 Μαΐου 2020, 14:05
Βηματισμός


Με μια κούραση εξήντα ετών.

Σε ένα κορμί αλλιώτικο

ταριχευμένο με ελπίδες ενστάσεις απογοητεύσεις.

Αποστολές μυστηριακές

σε διστοπικές διευθύνσεις.

Μην ξεχάσεις το χωνευτικό για τις παθήσεις.

αν τα μάτια χάνουν την οξύτητα τους

αν μια απέραντη οξυδέρκεια έρχετε στη μνήμη.

Κρατούν από το χέρι τον περασμένο χρόνο

με το βαρύ το παραγεμισμένο δισάκι κρεμασμένο στον ώμο

Κοιτούν το κενό, ούτε το μέλλον ούτε το παρελθόν.

 

Τις αγάπες που έκλαψαν μόνες τις νύκτες

Στον ουρανό τον ξάστερο

Κάθε λάμψη του και μια λαχτάρα

Κάθε αστράκι ένα δάκρυ

Αναφιλητά που έφυγαν μακριά

Αχός ξέμακρος αναλαμπές ευτυχίας.

 

Τρεμάμενα λυχνάρια φωτίζουν τις μεγάλες

Λείες πέτρες στα σκοτεινά καλντερίμια

Με το δαιδαλώδες μήκος τους

Και οι ξερολιθιές δίπλα να συγκρατούν την πλαγιά

Γεμάτες χορτάρια φυτρωμένα ανάμεσα στα λιθάρια.  

 

Στις συκιάς τη σκιά των φύλλων της το πλάτος

Ζωγράφισε τον όγκο της στο έδαφος

Μια προβολή δύο διαστάσεων του τρισδιάστατου είναι της

Με τη βοήθεια του ήλιου.  Με ρίζες βαθιά στο έδαφος ανακύκλωνε τη ζωή με τα ευωδιαστά σύκα της

 

Ίδια με τις νότες που γλυκαίνουν οι αποστάσεις οι εναλλαγές

οι σιωπές η απαλότητα η ένταση η ποικιλία. Χρώματα της αυγής και της ζωής που μένουν πίσω μας ακούραστα αυθύπαρχτα προορισμένα για την συνέχεια που δεν μπορώ να βηματίσω.  


- Στείλε Σχόλιο


15 Απριλίου 2020, 22:57
Tο φεγγοβόλο
ποίηση  

Tο πρόσωπο σου βαθιά κουρασμένο σκαμμένο αυλακωμένο από την υπομονή

αντίκρισα μπρος μου σαν άναψε το φως από το πλήκτρο του διακόπτη στο γνώριμο δωμάτιο.

Μπροστά στον καθρέφτη καθισμένος κοίταζα το δικό μου μου άρεσε τώρα γιατί δεν μπορώ να σας εξηγήσω ίσως να μην είναι ζήτημα αισθητικής μόνο.

Ξέρω πως αισθάνομαι μπλεγμένος σε αέναες πλάνες για το σήμερα και το χθες δεν έβρισκα καμιά απάντηση στην μπλεγμένη εποχή μας.

Μπλεγμένη εποχή την ώρα που πτώχενε ο κόσμος με την απώλεια της ελπίδας.

Τα υπέρβαρα αεροπλάνα τα υπερβολικά μεγάλα κανόνια απεικονίζονταν στον ιστό της σκέψης που την αλυσοδένουν.

Βαθαίνουν οι ρυτίδες στο βάρος του χρόνου μα ο χρόνος δεν είναι καινός περιέχει εμένα εσένα το παιδί το γείτονα την Αφρική την χαρά και τη λύπη την αλλαγή των κυττάρων.

Είναι καθαρό αλλά όχι προφανές ευχάριστο θα έλεγα το φεγγοβόλο μέλλον του θανάτου των.


- Στείλε Σχόλιο


15 Απριλίου 2020, 21:42
Έκλαψα


Έκλαψα για το παιδί που πεινά.

Έκλαψα για τον εργάτη πού άνεργος πια γύριζε σπίτι

πληρώνοντας το ταξί με την αποζημίωση της απόλυσης του.

Έκλαψα, για την γυναίκα με το πράσινο παλτό που συνάντησα στο νοσοκομείο

για χημειοθεραπεία μαζί με τα τρία παιδιά της, για δεύτερη φορά μετά πολύ καιρό,

την ώρα του επιθανάτιου ρόγχος στο διπλανό κρεβάτι από αυτό της μάνας μου.

Έκλαψα για την κοπέλα που συμβιβασμένη με τη μοίρα της

στήθηκε στο πεζοδρόμιο για μεροκάματο.

Έκλαψα για τη γιαγιά που δέχτηκε να την ταΐσω στο γηροκομείου με ένα χάδι στην παλάμη.

Έκλαψα για το πρεζάκι που αλαφιασμένο προσπαθεί να τρυπήσει το κορμί του.

Έκλαψα για το ανυπεράσπιστο αύριο.

Για τους χιλιάδες απολυμένους και τον εξευτελισμό τις σύνταξης.

Κλαίω για όλα αυτά που δεν είναι όπως απαιτείται.


- Στείλε Σχόλιο


15 Απριλίου 2020, 21:32
Προχωρημένο το μοντέλο


το απόγευμα. . . .

Κριμένος πίσω από τις γρίλιες του παραθύρου

παρατηρούσε το φως που σιγά σιγά χαμήλωνε

έβλεπε τη μέρα να φεύγει.

Μια περίεργη ανυπομονησία χαρακτήριζε κάθε σκέψη κάθε κίνηση.

Γλώσσα λανθάνουσα . . . . έχει.

Την σκέπτονταν συνεχώς

Προσπαθούσε να της γράφει ευχάριστα γράμματα αισιόδοξα γεμάτα όνειρα για το μέλλον.

Αυτά του τα γράμματα τα δίπλωνε με προσοχή τα έβαζε καθημερινά σε ένα κουτί.

Δεν παρέλειπε την ημερομηνία πάντα καλογραμμένη με καλλιγραφικούς χαρακτήρες.

Το περιεχόμενο του γράμματος ταξίδευε νοερά, εξίσου ήταν και η απάντηση που λάμβανε.

Πάντα συμβουλευόταν τα προηγούμενα καθώς και τις νοερές απαντήσεις.

Θεριό που τρώει τη σάρκα του ο χρόνος που περνά

μα και τα όνειρα που δε βρήκαν εκπλήρωση.

Κάποιες ατυχίες. . .

λέμε να δεν ήρθαν τα πράγματα όπως τα περιμέναμε.

Ύστερα έκλεισα τα παραθυρόφυλλα και κλείδωσα τις θύμησες

πέρασα από το μυαλό τον πόνο της ανεργίας

που σου σπάει τα κόκαλα και ξεριζώνει την αξιοπρέπεια

είδα το παρωχημένο μοντέλο.


- Στείλε Σχόλιο


11 Μαρτίου 2020, 00:45
Στο καιρό του Μινώταυρου
ποίηση  

Αρχή και τέλος το πέλαγος

βαθύ θαλασσί το χρώμα της ας πούμε λουλακί.

Ξ αγνάντι στον αφρό το ταξίδι 

ο κόπος το μυαλό ο φόρος πικρός.

Στον φάρο λαμπερό φως φανταχτερό

Αστέρι λαμπερό σημάδι στον καιρό του μινώταυρου.

Στο σεργιάνι του κόσμου καταμεσής του πέλαγου

Με οδηγό το αστέρι που φέγγει τα λευκά τετράδια

με τα μεγάλα γράμματα που ξεκόλλησα από τα σάπια καράβια

απ τις πρύμνες τους στα διαλυτήρια της ζωής τους.

Το φως του από το παράθυρο μπαίνει δειλό αλαφρί

Αχνίζει πάνω από τα γραμμένα μυστικά του παρελθόντος.

Λαμποκοπά φωσφορίζει  περιτριγυρίζει τα μάτια του φαροφύλακα

ψάλει τρομερά μαντάτα για το μέλλον

το παρελθόν ζητά εκδίκηση

θέλοντας να βγει από το κουκούλι του

να γεννηθεί το νέο.


- Στείλε Σχόλιο


12 Φεβρουαρίου 2020, 00:06
Το κουκλοθέατρο


                                                        

Στο κουκλοθέατρο που ζούμε

Τις μαριονέτες τις  κινούν χέρια πονηρά.

Φιγούρες  χάρτινες  

στου καραγκιοζοπαίχτη το άσπρο πανάκι.

Δράκοι μεγάλοι χρωματιστοί

φωτιές πετούν απ τα ρουθούνια

και επιδέξια  τρομοκρατούν λιγνούς λιανούς.

Υποταγμένοι σ ένα απάνθρωπο σενάριο μα κερδοφόρο.

Σε  αχαλίνωτη μας οδηγούν  συντριβή.

Μα ένα το φως, ακουμπισμένο πάνω του το μέλλον του κόσμου.

λάμπει μπροστά μας, πίσω αφήνοντας τα τέρατα.

κι αλλάζει μέρα τη μέρα καθώς στις καρδιές μας κατοικεί

η αναπότρεπτη η αλλαγή.


- Στείλε Σχόλιο


01 Ιανουαρίου 2020, 23:34
Χρήσιμη κούραση
ποίηση  

Φωτεινό το πρόσωπο του.

Λάφυρα χαράς το χαμόγελο.

Χρήσιμη κούραση κρεμασμένη στο κορμί του.

Δέσανε τις ελπίδες .

Η κούραση ευλογημένη καρπός γλυκός της εργασίας.

Η απόμακρα σκληρή αμοιβή εξαΰλωνε τη χαρά της δημιουργίας.

Τρίβει τις μέρες τα χρόνια με το ανάκατο μίγμα μιας τέτοιας ζωής.

Πικρό καταστάλαγμα αναποτελεσματικότητας.

Και η χαρά μας πάει.

Ζωγράφιζε τις εικόνες της πικρόγλυκης αλληλουχίας,

Μπερδεμένη με την φυλίσυχη ζωή ξεχνά να βάλει σε σειρά τα χρώματα.


- Στείλε Σχόλιο


19 Δεκεμβρίου 2019, 06:41
Frans Kafka



- Στείλε Σχόλιο


06 Δεκεμβρίου 2019, 20:48
Το προφανές
ποίηση  

Tο πρόσωπο σου βαθιά κουρασμένο σκαμμένο αυλακωμένο από την υπομονή αντίκρισα μπρος μου σαν άναψε το φως από το πλήκτρο του διακόπτη στο γνώριμο δωμάτιο. Μπροστά στον καθρέφτη καθισμένος κοίταζα το δικό μου μου άρεσε τώρα γιατί δεν μπορώ να σας εξηγήσω ίσως να μην είναι ζήτημα αισθητικής μόνο.

Ξέρω πως αισθάνομαι μπλεγμένος σε αέναες πλάνες για το σήμερα και το χθες δεν έβρισκα καμιά απάντηση στην μπλεγμένη εποχή μας. Μπλεγμένη εποχή την ώρα που φτώχαινε ο κόσμος με την απώλεια της ελπίδας. Τα υπέρβαρα αεροπλάνα τα υπερβολικά μεγάλα  κανόνια απεικονίζονταν στον ιστό της σκέψης που την αλυσοδένουν. Βαθαίνουν οι ρυτίδες στο βάρος του χρόνου μα ο χρόνος δεν είναι καινός περιέχει εμένα εσένα το παιδί το γείτονα την Αφρική την χαρά και τη λύπη την αλλαγή των κυττάρων.

Είναι καθαρό αλλά όχι προφανές ευχάριστο θα έλεγα το φεγγοβόλο

31-08-16  


- Στείλε Σχόλιο


02 Δεκεμβρίου 2019, 13:41
Ντροπή
ποίηση  

Καρτερικά ήσυχα προσμένει η στιγμή.

Επανάσταση και αλαφιασμένα μόρια στο σημείο βρασμού.

Τη ντροπή συνάντησα κι έκλαψα μανιασμένα.

Στα μαβιά χρώματα του ουρανού το άπειρο δένεται με την αιωνιότητα .

Έτσι γατί ο χρόνος παίζει διαστέλλεται συστέλλεται παράξενα.

Αποκτά άλλη διάσταση στη ροή του είναι .

Ποιος τον μετρά ; 


- Στείλε Σχόλιο


22 Νοεμβρίου 2019, 23:55
Ανατολή
ποίηση  

Κι ανατολή ζεμάταγε το βλέμμα όποιου κοίταζε αντίκρυ τον ήλιο.

Κι ο ήλιος δεν ξεστράτιζε στο δρόμο του.

Πάταγε γερά βαριά σαν βασιλιάς σαν εξουσιαστής κυβερνήτης σήμερα και αύριο.        

Μένει ξανά η ανέμη μόνη, γυρνά ακανόνιστα τυχαία χωρίς πρόγραμμα

δεμένα νήματα στην άκρη του φεγγαριού χλωμά κίτρινα,

λεωφόροι αδιάβατοι όμορφα πυροτεχνήματα στολίζουν την καρδιά σου

δεμένα λόγια σε καρδιές ραγισμένες σε βράχια άχαρα ριγμένες.

Κι θάλασσα με αλμύρα πότισε το αίμα το μυαλό με τις γοργόνες ξόβυζιες

να χορεύουν τα βράδια στα αδέσμευτα όνειρα που ξαμολιούνται αλάνια και φωνάζουν χωρίς να τα ακούνε

οι άλλοι που βλέπουν τα ίδια ανομολόγητα βασανιστικά

ίδια με τον ήλιο τον κοσμοκράτορα τον πούστη

που δίνει φώς και δύναμη στους δυνάστες αυτούς με τα μαστίγια τους επιβλητικούς άρχοντες,

ευφραίνεσαι τα δροσερά απογεύματα με την μικρή κυρία που σε μάζεψε στην αγκαλιά της  

σκύβεις ευλαβικά κάτω από τις σταγόνες της βροχής που πότισε το μέλλον

κλαίγοντας στην νύχτα που δε ξημέρωνε για να χορτάσει τον ύπνο

τα ξυπνητήρια φωνάζουν κοιμήσου

σήκω χόρεψε πιες κρασί κόκκινο παλιό δέσε τα μάτια πάνω στα νέα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων

χάιδεψε τη γάτα σου μια τρομερή μικρούλα.


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
anestis12
Anestis
από ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/anestis12

ΠΟΙΗΜΑΤΑ




Tags

Αλλαγές νότες ρομαντικές ποίηση Πεζό Σκέψεις Τραγούδι




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης