αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Πετάω τη σκουφια μου...
17 Αυγούστου 2012, 11:24
Just a scared kid...
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ-ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ  

that's what I am.

Φοβάμαι τα πάντα, το αναγνωρίζω, αλλά αυτό που φοβάμαι περισσότερο απ'όλα είναι να φεύγουν άνθρωποι απ'τη ζωή μου.Η άμυνά μου είναι που το παίζω άνετη και θυμωμένη  με τρελαίνει να χάνω ανθρώπους απ'τη ζωή μου. Οι καλύτεροι φίλοι μου είναι οι παιδικοί, κάποιους δε από αυτούς τους έχω κυνηγήσει απίστευτα για να τους κρατήσω και το χουν αναγνωρίσει. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από αυτό, να σου αναγνωρίζουν κάτι. Η ζωή είναι σκατά ναι είναι σκατά έχει πολλά ανεβοκατεβάσματα αλλά χωρίς αυτούς που σημαίνουν κάτι για σένα είναι ακόμα πιο σκατά τις δύσκολες ώρες.Ίσως αυτό με κρατάει ακόμα Ελλάδα, το ότι δεν μπορώ να χάνω άτομα απ΄τη ζωή μου. Σαν να μου ανήκουν όλοι ένα πράγμα, δεν μπορώ να αποχωριστώ τίποτα.Πεισματάρικο παιδί είμαι, δεν ανέχομαι ν' αλλάζω άτομα στη ζωή μου, ούτε να πρέπει να μπαίνω στη διαδικασία να διαλέξω, τα θέλω όλα.

Προχτές της Παναγίας έπεσε η μητέρα μου στο μπαλκόνι.Σήκωνε μια γλάστρα που ούτε εγώ δεν σηκώνω και μπουμ έσκασε με το κεφάλι. Να ένα καρούμπαλο, να κι ένα οίδημα στο μάτι.Τώρα πήγαν στο κέντρο υγείας με την αδερφή μου γιατί φαίνεται χειρότερα και δεν ξέρω τι να κάνω, γράφω γράφω να ηρεμήσω.  Τη βλέπω να χάνεται μέρα με τη μέρα και δεν μπορώ να κάνω τίποτα.Τη βλέπω με τις μελανιές στο πρόσωπο και το μάτι κόκκινο και νομίζω ότι ζω σε παράλληλο σύμπαν να μη μπορώ να κάνω τίποτα.Θα τη χάσω κι αυτή σαν το μπαμπά κι είναι νέα ρε γαμώτο.Ήθελα να πάρω κάποιον τηλέφωνο προχτές να μιλήσω αλλά δεν πήρα τελικά κανένα.Φοβόμουν ότι δεν θα άκουγε καν τι είχα να πω, όπως και τις άλλες φορές.Ήθελα να του πω για τη μαμά μου που έπεσε γιατί αυτός ο ηλίθιος κάποιος είχε ένα τρόπο περίεργο όχι μόνο να με νευριάζει αλλά και να με ηρεμεί πάρα πολύ.Κρίμα που οι φορές που με ηρεμούσε ήταν τόσο λίγες και οι φορές που με νευρίαζε τόσες πολλές.Μόνο θυμώνω μέσα μου με τον εαυτό μου και με όλους για να μην στεναχωριέμαι, θέλω να είμαι δυνατή.Αλλά μερικές φορές δεν αρκεί, χρειάζεσαι κάποιον δίπλα σου να σου πιάσει το χέρι και να σου πει "Όλα θα πάνε καλά" ακόμα κι αν διαισθάνεσαι ότι τίποτα δεν θα πάει καλά. Χρειάζεται να ξέρεις ότι οι άνθρωποι δίπλα σου δεν είναι "άνθρωποι-κομήτες" που απλά περνούν βιαστικά και αναστατώνουν τη ζωή σου για λίγο. Που έρχονται και φεύγουν με εντυπωσιακό τρόπο. Αντιθέτως πρέπει να νιώθεις ότι αυτοί οι άνθρωποι θα ναι μαζί σου ότι κι αν γίνει,θα παλεύετε να τα ξεπεράσετε όλα μαζί. Να σου φύγει ο θυμός, κι ο φόβος κατ'επέκταση.

 I'm just a scared kid and I can't help that feeling!

 


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από sven (17.08.2012)
Ειρήνη,
 
η μοναξιά έχει δυο πρόσωπα: μπορεί νάναι ένας θανάσιμα επικίνδυνος συμβουλάτορας, αλλά, αν καταφέρουμε να την τιθασεύσουμε, και ένας ανεκτίμητος φίλος. Ο φόβος για τη φυσική ή/και τη συναισθηματική μοναξιά προκαλεί συνηθέστατα άγχος αποχωρισμού, που, όταν είναι αφόρητο, μετατρέπεται εύκολα σε ένα δραματικό φόβο του να μείνουμε μόνοι και εγκαταλελειμμένοι, κάτι που αποτελεί τη μήτρα κάθε ψυχικού πόνου και θλίψης.
 
ΑΝ, όμως, καταφέρουμε και τιθασεύσουμε το άγχος αποχωρισμού που μας καταδυναστεύει, μετατρέπεται αυτόματα σε  δύναμη και διάθεση ζωής. Αυτή η τιθάσευση, όμως, της μοναξιάς δεν σημαίνει απλά να απαλλαγούμε από το άγχος αυτό, αλλά να συναντηθούμε με αυτό και να το μετατρέψουμε σε εργαλείο ζωής.
 
Αυτό που μετατρέπει το άγχος αποχωρισμού σε φόβο απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου ΔΕΝ είναι μόνο οι οποιεσδήποτε τυχόν τραυματικές εμπειρίες μας αλλά και οι υποσυνείδητες φαντασιώσεις μας γύρω από έναν ενδεχόμενο, ακόμα και πολύ σύντομο, αποχωρισμό. Το άγχος αποχωρισμού σημαίνει πάντα άγχος ενώπιον ενός σύντομου αποχωρισμού. Το ό,τι γίνεται αφόρητο οφείλεται στο γεγονός πως μετατρέπεται, εξαιτίας αυτών των υποσυνείδητων φαντασιώσεών μας, σε άγχος απώλειας του άλλου.
 
Είναι γεγονός πως το άγχος αποχωρισμού αποτελεί μία από τις συνηθέστερες και άμεσες αιτίες παθολογικών καταστάσεων και βρίσκεται πίσω από πολλές μορφές ψυχικών και σωματικών ασθενειών, όπως και πολλών ατυχημάτων…
 
Έχεις να κερδίσεις πολλά, βλέποντας αυτό το δυσβάσταχτο άγχος αποχωρισμού σου όχι μόνο ως πληγή που αιμορραγεί, αλλά και ως πηγή γνώσης για το τι συμβαίνει εντός σου και που μπορεί να οδηγήσει στη λύτρωση και στην πραγματική ελευθερία…
 
Χθες το απόγευμα, κατέβηκα στο ιατρείο για να δω ένα επείγον περιστατικό με κρίση πανικού. Η γυναίκα αυτή διέκοψε άρον-άρον τις διακοπές της σε ένα ελληνικό νησί και έτρεξε δίπλα στη μητέρα της που είναι μια χαρά στην ουσία, μόνο και μόνο επειδή της είπε η αδελφή της πως η μητέρα τους ανέβασε ΛΙΓΟ σάκχαρο. Αν και διευθύντρια κλινικής βαρέων περιστατικών η ίδια, τρομοκρατήθηκε από μία άνευ σημασίας αύξηση του σακχάρου της μητέρας της, σε σημείο που να της προκαλέσει κρίση πανικού. Μετά από μια αρκετή επώδυνη συζήτηση, ξέσπασε σε λυγμούς, λέγοντας: «Δεν αντέχω να μείνω μόνη στη ζωή».
 
Ξαφνιάστηκε απίστευτα κι η ίδια από τα λόγια που εκστόμισε αυθόρμητα. Έχει πολύ καλή οικογένεια, πολλούς και καλούς φίλους και πολλά ενδιαφέροντα. Οι εμπειρίες και οι υποσυνείδητες φαντασιώσεις της, όμως, άλλα της υπαγόρευαν στα βουβά…

Καλό ΣΚ!!!


Σχόλιο από Kristalo (18.08.2012)
Πριν 3 χρόνια περιπου η μεγαλη μου κορη Ελευθερια εκλαιγε συχνα γιατι σκεφτόταν οτι καποια μερα θα χασει καποιον απο το οικογενειακο της περιβάλλον. Την έπιανε τρομος και εγω καθόμουν δίπλα της προσπαθωντας να την ηρεμήσω και να την καθυσυχασω πως δεν συντρεχουν λογοι τετοιας ανησυχίας αφου όλοι στην οικογενεια ειμασταν υγιέστατοι. Και ακολουθούσε ολοκληρη αναλυση για τον κυκλο της ζωής. Ομως τιποτα απο όλα αυτα δεν ηταν παρηγορο και αυτη ξαναπεφτε στην ιδια φαση συχνα πυκνα. Με στεναχωρουσε όλο αυτο. Με τον άντρα μου αποφασίσαμε να δουμε παιδοψυχολόγο. Εκει βέβαια η ιατρός παρέμεινε πολυ λιγο στο συγκεκριμενο σύμπτωμα της κόρης μου αλλα έπιασε καποια άλλα δικά μας καμώματα απέναντι στο παιδι και μας έκανε φύλλο και φτερό στην ανάλυση. Στο τέλος κατέληξε πως για ορισμένες συμπεριφορες της κόρης μας φταιμε εμεις οι ιδιοι. Για το θεμα που πηγαμε δεν μας εδωσε καμια συμβουλη και αρκεστηκε απλα ότι θα το ξεπερασει μόνη της. Θυμόμουν τα δικα μου παιδικα χρόνια και ειχα περασει και εγω τέτοιες φάσεις. Με στεναχωρούσε και ηθελα να βοηθησω το παιδί μου που συνεχιζε να την πιανει πανικος μηπως χασει κανένα μας. Εκεινο τον καιρο πεθανε μια γριουλα γειτόνισσα απέναντι από το σπίτι μας. Η κυρα Δέσποινα. Η Ελευθερία την ηξερε καλα. Της μιλησα και της ειπα πως θα ηθελα να την αποχαιρετησει. Μέχρι τότε ο αντρας μου δεν ειχε αφησει ποτε την κορη μας να παρευρεθει σε κηδεια. Αυτην την φορα δεν τον άκουσα όμως. Εντυσα το παιδι γρηγορα και πηραμε λιγα λουλουδια στο χέρι. Την έβαλα μπροστα και ανεβηκαμε τα σκαλοπάτια του σπιτιου της. Η Ελευθερία κοντοσταθηκε και δεν ηθελε να πλησιάσει. Την προσπέρασα και αφησα τα λουλουδια στην νεκρη. φιλησα την εικόνα της και χαιδεψα το μετωπο της αγαπημενη μου γηραιας γειτόνισσας. Εκανα στην άκρη και την θεση μου πηρε η κόρη μου. Αφησε τα λουλουδια και εμεινε να κοιτα την κυρα Δεσποινα. Της χαιδεψε τα χέρια, φίλησε την εικόνα και μου κανε νοημα να φύγουμε. Δεν συζητησαμε τίποτα εκτοτε. Αλλα δεν ξαναέκλαψε κιολας. Ουτε ξανα μας ανεφερε για θανατο. Περιμένω ακόμη να μου πει....και θα το κανει..


Σχόλιο από renabill (19.08.2012)
"To άγχος αποχωρισμού είναι πίσω από πολλές μορφές ψυχικών και σωματικών ασθενειών, όπως και πολλών ατυχημάτων…"Νομίζω πως ισχύει τελικά αυτό που λές. Τον τελευταίο καιρό που είχα άγχος για διάφορους λόγους έπεφτα στο ίσιωμα. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ή όχι αλλά παίζει ρόλο....
Το άγχος αποχωρισμού δεν είναι μόνο άγχος να μην χάσεις άτομα που αρώστησαν ή πέθαναν (οκ και αυτό) αλλά και να μη σε απορρίψουν άτομα που θες πολύ να χεις στη ζωή σου. Λίγο πολύ όλοι το χουμε νομίζω



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
renabill
Ειρήνη
από ΑΘΗΝΑ ΚΕΝΤΡΟ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/renabill

Ο, τι προκύψει....




ftiaxto.gr

 

 







 

 

 






Tags

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ-ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΘΛΗΤΙKA ΑΣΤΕΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ-ΥΓΕΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ - ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ-ΙΝΤΕΡΝΕΤ-ΜΜΕ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΠΟΙΗΣΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ - ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Σκέψεις ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΕΧΝΕΣ




Επίσημοι αναγνώστες (15)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης