αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
25 Αυγούστου 2019, 17:41
Απόψε σιωπηλοί...


Η Θεσσαλονίκη, από Περαία, ένα Αυγουστιάτικο δειλινό του 2019...(Φωτο sven)

Το έχω ακούσει εκατοντάδες φορές, όπως και το «Βαριά βαλίτσα», και δεν υπήρξε  ούτε μία που να μη συγκινηθώ βαθιά και, συνηθέστερα, να μη δακρύσω ή και να μην κλάψω. Τις ευαισθησίες μου και τους λόγους ύπαρξής-τους τους γνωρίζω πολύ καλά, μα υπάρχει κι ένας επιπλέον λόγος που δεν είναι άλλος από τις φορές που έχω ακούσει τα υπέροχα αυτά τραγούδια από τον ίδιο το Νικόλα, στις Σαββατιάτικες τσιπουροκατανύξεις μας σε μικρά, απλά, συνοικιακά ταβερνάκια ή στο εργαστήριο κατασκευής παραδοσιακών οργάνων του Γιάννη. Σ΄αυτό το τελευταίο, είτε ψήναμε ψάρια, από τον Απρίλη και μετά που είναι η εποχή τους, που τα βάζαμε φρεσκοψημένα σε ένα τεράστιο ταψί για να παίρνει άνετα ο καθένας με το χέρι, και σε ένα άλλο δίπλα τη μοσχοβολιστή αγγουροντοματοσαλάτα, με μπόλικο κρεμμυδάκι, αγνό λαδάκι και μυρωδάτη βουνίσια ρίγανη, μαζεμένη πάντα από τα χέρια κάποιου από εμάς. Και, φυσικά, όλα αυτά να τα συνοδεύει άφθονο τσιπουράκι καζανεμένο από την παρέα μας, όπως και κρασάκι από τον αμπελώνα του Νικόλα που τον τριγούσαμε, όταν έρχονταν η ώρα του, όλοι μαζί με φαγοπότι, οργανοπαιξίες, τραγούδια, χορούς, αλληλοπειράγματα και μπόλικα…ανέκδοτα.

Τις υπόλοιπες εποχές, έφερνε ο καθένας μας ό,τι εκλεκτό μεζεδάκι ή έδεσμα έφτιαχνε σπίτι του που το πάντρεμα όλων τα έκανε ακόμα νοστιμότερα…

Ο επιπλέον λόγος συγκίνησής μου, λοιπόν, από τα συγκεκριμένα τραγούδια έχει να κάνει με τον τρόπο που τα τραγουδούσε ο Νικόλας, αφήνοντας, καθώς ήμασταν «εν στενώ», τα δικά του συναισθήματα και τη συγκίνησή του να εκφρασθούν ελεύθερα, αβίαστα και ανεπιτήδευτα. Εμείς οι υπόλοιποι σιωπούσαμε ή το πολύ-πολύ να σιγοτραγουδούσαμε, τα όργανα χαμήλωναν αυθόρμητα την έντασή τους και αφήναμε τη μοναδική προσωπική ερμηνεία να διαπεράσει σώμα και ψυχή. Το όλο σκηνικό ήταν μια πραγματική μυσταγωγία.  Δεν ήταν λίγες οι φορές που το δάκρυ άστραφτε και στα δικά του μάτια, βάζοντας μία επιπλέον μοναδική πινελιά στον καμβά των μαγεμένων αισθήσεών μας.

Μια από τις φορές αυτές, κάπου στη μέση της ερμηνείας του «Απόψε σιωπηλοί», έτυχε να κάθομαι δίπλα του όταν, κάποια στιγμή, πιάνοντάς μου σφιχτά το χέρι, μου ψιθυρίζει χαμηλόφωνα στο αυτί: «Καρντάσι, θέλω να μιλήσουμε». Ήρθε η ώρα και μιλήσαμε…

Πόσο αγαλλιάζουν και ανακουφίζονται οι ψυχές όταν μπορούν να αλληλοεμπιστεύονται, να ξεγυμνώνονται και να σφιχταγκαλιάζονται…

Αγαπημένο καρντασάκι, θα είσαι για πάντα μέσα στην καρδιά μου.


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από freddieKrueger (26.08.2019)
Αντρίκια δάκρυα..όμορφες αναμνήσεις..

Υπέροχος ερμηνευτής ο Παπάζογλου..

Η ανάγνωση του κειμένου με κάνει να νοιώθω πως οι ξεχωριστές στιγμές ποτέ δεν πεθαίνουν..

Όσο για τη φωτό με το Περαιότικο δειλινό..έγινε αφορμή της αναβίωσης δικών μου αναμνήσεων...


Σχόλιο από CHE (26.08.2019)
Με πιάνει κατάθλιψη -ή... απελπισία- όταν σκέφτομαι ότι οι σημερινοί τραγουδιστές (εννοώ της τελευταίας γενιάς) είναι σχεδόν όλοι για τα μπάζα. Επιεικώς ανεκδιήγητοι. Φωνές σαν του Παπάζογλου δεν υπάρχουν πια. Και όχι μόνο σαν φωνή, αλλά ούτε και σαν στάση ζωής, σαν άνθρωπος. Κανένας στα χνάρια του κι αυτό κάνει την απουσία του ακόμα πιο επώδυνη...


Σχόλιο από freddieKrueger (26.08.2019)
Κοινές σκέψεις έκανα κι εγώ κατα καιρούς αγαπητέ CHE.

Δυστυχώς το πεντάγραμμο έχει στερηθεί από ξεχωριστές φωνές.

Είναι όλοι μια "κόπια" από ένα "μοντέρνο" καλούπι.

Γνωρίσαμε ξανά Καζαντζίδη,Διονυσίου,Μητροπάνο,Παπάζογλ
ου?
Κατι εφάμιλλο;



Σχόλιο από sven (31.08.2019)
Freddie,
για μένα, το να κλαίει ή να παραδέχεται πως κλαίει κάποιες φορές ένας άνδρας αποτελεί ένδειξη ΔΥΝΑΜΗΣ και όχι αδυναμίας...


Σχόλιο από sven (31.08.2019)
Αγαπητέ, CHE,
έχεις τόσο δίκιο σε αυτά που εκφράζεις!

Ο Νικόλας δεν ήταν μόνο μια πολύ ξεχωριστή φωνή, αλλά και μια μοναδική προσωπικότητα, με ήθος και συνέπεια απέναντι σε όλα όσα πρέσβευε. Οι αρχές του ήταν αυτές που τον καθοδηγούσαν στη μακρόχρονη πορεία του στον κόσμο της μουσικής, αλλά και στη ζωή του συνολικά και όχι το χρήμα και η προσωπική του προβολή...

Όλα αυτά και πολλά άλλα τον έκαναν ξεχωριστό για αυτούς που τον αγαπούσαν από μακριά, αλλά και για όλους εμάς που είχαμε την τύχη να είμαστε φίλοι του.

Θεωρώ πως ο μόνος που ακολουθεί έναν ανάλογο δρόμο στη μουσική και που κι αυτός έχει έναν ξεχωριστό και πολύ όμορφο τρόπο ερμηνείας είναι ο Δημήτρης Ζερβουδάκης.

Νίκος Παπάζογλου, όμως, είναι ΕΝΑΣ!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης