Στο συνοικιακό σινεμά, προβάλλονταν “Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακος”. Μία ταινία που είχε κάνει πάταγο όχι μόνο για το θέμα της, αλλά και για το soundtrack. Tα εισιτήρια κόβονταν …βροχή. Μπήκαν στην αίθουσα. Το Μωρό κοιμόταν τρισευτυχισμένο στην αγκαλιά της μητέρας του. Δεν είχε λόγους να ανησυχεί. Δεν είχε άλλωστε ούτε τα προβλήματα που έχουν οι μεγάλοι. Τα φώτα έσβησαν, η ταινία άρχισε...
Το Μωρό έβγαλε έναν αναστεναγμό καθώς κοιμόταν. Εκείνος ανησύχησε.
-Έχει γούστο να ξυπνήσει τώρα που θέλουμε να βγούμε έξω.
-Μην ανησυχείς αγάπη μου. Θα ξυπνήσει αφού γυρίσουμε. Ξέρω τις ώρες του.
-Στο λέω να το ξέρεις. Αυτή την ταινία δεν τη χάνω με τίποτα.
Ετοιμάστηκαν και βάδισαν προς την πόρτα, αλλά ξαφνικά, ένα κλάμα τους κοκάλωσε.
-Ώχ!!!
-Έλα σώπασε. Μην κάνεις έτσι. Θα το ησυχάσω.
-Μα θα χάσουμε την αρχή.
- Ουφ πια!!! Έχεις καταντήσει ανυπόφορος. Θα το πάρω μαζί μου.
-Κάνε ότι θέλεις αλλά γρήγορα. Τελείωνε.
Στο συνοικιακό σινεμά, προβάλλονταν “Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακος”. Μία ταινία που είχε κάνει πάταγο όχι μόνο για το θέμα της, αλλά και για το soundtrack. Tα εισιτήρια κόβονταν …βροχή. Μπήκαν στην αίθουσα. Το Μωρό κοιμόταν τρισευτυχισμένο στην αγκαλιά της μητέρας του. Δεν είχε λόγους να ανησυχεί. Δεν είχε άλλωστε ούτε τα προβλήματα που έχουν οι μεγάλοι. Τα φώτα έσβησαν, η ταινία άρχισε και το Μωρό ….ταράχτηκε μέσα στον ύπνο του. Τι μουσική ήταν αυτή που έρχονταν στ’ αυτιά του; Τι καινούργιο πράγμα ήταν αυτό; Τι πρωτόγνωρος ρυθμός; Ύστερα πάλι το τραγούδι… δεν ήταν σαν κι΄ αυτά που άκουγε ο πατέρας του από το ραδιόφωνο. Οι λέξεις κοφτές και γρήγορες έδεναν τόσο τέλεια με τον ξέφρενο ρυθμό της μουσικής, που….. “ααααααα πρέπει να ασχοληθώ με τούτο δω το πράγμα” –σκέφτηκε- “δεν θα μου είναι δύσκολο. Με λίγο κλάμα παραπάνω, θα μου κάνουν το χατίρι”.
Είναι περίπου 40 χρόνια που η υπόθεση “Ελληνικό” Rock απασχολεί τον τύπο έντονα ή αδιάφορα, θετικά ή αρνητικά, αλλά χωρίς αμφιβολία, το ερώτημα παραμένει: Υπάρχει αυτό που ονομάζεται “Ελληνικό” Rock? Και η ονομασία αυτή που του αποδόθηκε είναι η σωστή;
Το μουσικό αυτό είδος, προήλθε από την ένωση του Rhythm ‘n’ Blues, της Pop, της Folk και της Country και εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’50 στις Η.Π.Α. Άρα, είναι ένα προϊόν Αμερικάνικης κουλτούρας, που αργότερα ανδρώθηκε στη Βρετανία, έλαβε τις προεκτάσεις που όλοι γνωρίζουμε και έγινε χιονοστιβάδα. Προχώρησε, δέχτηκε και έδωσε επιρροές. Πήρε διαστάσεις κοινωνικοπολιτικές και εκτός από μέσον διασκέδασης, έγινε και μέσον αμφισβήτησης και διαμαρτυρίας σε κάθε κρατική αυταρχική ενέργεια.
Στην Ελλάδα, κυριαρχούσε το ελαφρό τραγούδι. Που και που, ακούγονταν και κανένα ξένο. Ο κόσμος όμως είχε αρχίσει να …βράζει. Ο ξέφρενος ρυθμός του Rock Around the Clock/1955, με τον Bill Haley που ακουγόταν στην ταινία “Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακος” και η εκρηκτική παρουσία του Elvis Presley, έβαλαν σε ανησυχία τους ….γονείς. Και πραγματικά, η έκρηξη ήρθε το 1964 όταν ένα άγνωστο συγκρότημα από τη Βρετανία, κυκλοφόρησε ένα δισκάκι 45άρι με τον τίτλο “She Loves You Ye, Ye, Ye”. Το όνομα αυτού του άγνωστου Βρετανικού συνόλου, ήταν ……Beatles!!! Καταιγίδα!!!! Επίδραση καταλυτική για ολόκληρο τον Πλανήτη. Και αυτή η καταιγίδα, συνεχίστηκε και με άλλα Βρετανικά σύνολα όπως οι Rolling Stones, οι Kinks και οι Animals, στέλνοντας στο περιθώριο τα “νερόβραστα” νεανικά είδωλα με το συντηρητικό ντύσιμο και το κοντό λαδωμένο μαλλί.
Οι Έλληνες, δεν αντέδρασαν διαφορετικά σ’ αυτή την καταιγίδα από τον τρόπο που αντέδρασαν οι Άγγλοι, οι Αμερικανοί, οι Ιταλοί, οι Γάλλοι κλπ. Άρχισαν ήδη να δημιουργούνται οι αρχικοί πυρήνες των δύο κορυφαίων συνόλων (Forminx & Charms), που έδωσαν την τελική ώθηση να δημιουργηθούν εκατοντάδες άλλα. Ηρωική και δύσκολη εποχή (η δυσκολία κάνει εξ άλλου τους ήρωες), αφού όλα αυτά τα γκρουπ βάδιζαν σε ερασιτεχνικά πλαίσια. Πού να βρουν την οικονομική άνεση για να αποκτήσουν όργανα και ενισχυτές; Πού να βρουν την επαγγελματική οργάνωση του διεθνούς χώρου; Όλα τα γκρουπ αυτά, έπλαθαν όνειρα. Το μόνο τους εφόδιο ήταν το πάθος για τη μουσική. Τον Απρίλιο του 1964, η Ελληνική Rock Σκηνή, απόκτησε το δικό της έντυπο. Ήταν οι “Μοντέρνοι Ρυθμοί”, ενώ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, δημιουργήθηκαν ικανές και σπουδαίες μπάντες όπως οι Juniors (το πιο άτυχο γκρουπ της δεκαετίας), οι Idols και οι MGC που αργότερα απετέλεσαν το πρώτο καθαρόαιμο rock σχήμα. Όλες αυτές οι εκδηλώσεις διασκέδασης (συναυλίες, μουσικά πρωινά, beach-parties), δεν ήταν τίποτα άλλο από μία κοινωνική επανάσταση, μία αντίδραση και μία διαμαρτυρία, κόντρα στις σεμνότυφες και καταπιεσμένες αντιλήψεις που επικρατούσαν έως τότε. Και όλα αυτά, μέσω της rock μουσικής.
Αλλά και η κορύφωση των συγκροτημάτων, ήταν κάτι το απίστευτο. Κάθε γειτονιά, είχε και το δικό της συγκρότημα. Δεν υπήρχε όμως -αυτό που θα λέγαμε σήμερα- μουσική εξειδίκευση. Η πλειονότητα των μουσικών αυτών συνόλων, άκουγε και έπαιζε τα πάντα. Από την ελαφρά pop, μέχρι το Ιταλικό και το Γαλλικό ελαφρό τραγούδι. Και όλοι τους αντέγραφαν απλοϊκά, τους στίχους της Βρετανικής Σκηνής, με κυρίαρχο θέμα το ερωτικό στοιχείο στις σχέσεις των δύο φύλων. (Please don’t leave me, Come back my darling, I love you so much), για να φτιάξουν έτσι αυτό που –κακώς-- ονομάστηκε “Ελληνικό” Rock.
Γιατί να είναι –και να λέγεται- Ελληνικό; Η μουσική ήταν ξενόφερτη όπως και οι στίχοι επίσης. Τι ήταν αυτό που του έδινε αυτή την ταυτότητα; Το μόνο Ελληνικό που βλέπω εγώ, είναι η εθνικότητα του καλλιτέχνη. Με την εθνικότητα όμως του καλλιτέχνη θα χαρακτηρίσουμε και τη μουσική; Ε τότε αν φτιάξουμε μία μπάντα και παίζουμε αφρικάνικους ρυθμούς, με αφρικάνικα λόγια, θα κάνουμε “Ελληνικό” ….Afro? Και να το αντιστρέψω. Εάν ένα Αγγλικό σύνολο παίζει και τραγουδάει π.χ. Αλεξίου, Νταλάρα ή Τσαλιγοπούλου, θα κάνει ….Αγγλικό Έντεχνο; Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει όλα να τα βαφτίζουμε σώνει και καλά ….Ελληνικά!!!
Μέχρι στιγμής, το Μωρό δεν έκανε απολύτως τίποτα. Όπως όλα τα μωρά, έτσι κι’ αυτό, πιθήκιζε. Επαναλάμβανε τις κινήσεις και τις λέξεις που άκουγε, μέχρι που άκουσε κάτι ….δικό του. Κάτι που το ώθησε να αποφασίσει ότι ήταν πια καιρός να κάνει το πρώτο του βήμα. Τι κι’ αν έπεφτε; Θα προσπαθούσε πάλι και πάλι… και πάλι.
Αυτό που έγινε και άλλαξε την Ελληνική Σκηνή εντυπωσιακά, ήταν ένα σχήμα από τη Θεσσαλονίκη οι Olympians, που το 1966 τάραξαν τα νερά με τον “Τρόπο” τους. Στα δισκοπωλεία δημιουργήθηκε πανικός και οι εταιρίες δίσκων έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στις παραγωγές Ελληνόφωνων διασκευών γνωστών ξένων επιτυχιών, που όμως θεματικά, ακολουθούσαν τα καθιερωμένα πλαίσια. Τζίφος.
Όταν παίζεις rock και τραγουδάς Αγγλικά χωρίς να είσαι Άγγλος, αυτό που κάνεις, είναι απλά ….μίμηση. Το rock είναι ένα και είναι αυτό που είναι. Όλα τα υπόλοιπα είναι “….όφωνα”. Το rock έχει ΜΙΑ ταυτότητα. Όπως το Πολυφωνικό της Ηπείρου, το Flamengo, ή τα Τυρολέζικα τραγούδια. Εάν ένα γκρουπ από την Κίνα παίζει και τραγουδάει Πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου στα Ελληνικά, απλά θα ….μιμείται!!!! Εάν δε, τα τραγουδάει στα…..Κινέζικα, αυτό που θα κάνει, δεν θα είναι “Κινέζικο” Πολυφωνικό Τραγούδι, αλλά Κινεζόφωνο!!!!
Μέχρι τώρα πάντως, δεν έτυχε να ακούσω “Γιαπωνέζικο” Ηπειρώτικο, ούτε “Μεξικάνικο” Τυρολέζικο, ούτε “Σιγκαπουριανό” Flamengo.
Οι Olympians, άνοιξαν έναν δρόμο. Έπαιξαν μία ξενόφερτη μουσική με Ελληνικό στίχο και έκαναν το rock Ελληνόφωνο. Αυτός είναι ο όρος και έτσι πρέπει να λέγεται. Ελληνόφωνο Rock και όχι “Ελληνικό”.
Ας δούμε τώρα, τα σημαντικότερα σύνολα που δημιουργήθηκαν μέσα σ’ αυτή τη Μουσική Έκρηξη.
ΤΑ ΓΚΡΟΥΠ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1960
* ADAM’S BOYS (1959, Αθήνα)
Νίκος Αδάμας: Κιθάρα, Τραγούδι
Βασίλης Τζαβάρας: Ντραμς
Θέμις Ζέρβας: Τραγούδι (-1965, +Βρασίδας Χαραλαμπίδης –ο γνωστός μας Δάκης, +Ία Κούκα)
-Σχόλιο: Το πρώτο σχήμα που δημιουργήθηκε στην Ελληνική Σκηνή και οι προάγγελοι (με την είσοδο του Δάκη), των Play Boys.
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Τρέμει η Καρδιά Μου/1967
-Σχόλιο: Το 1968, το γκρουπ διέλυσε. Ο Μηλιός έφτιαξε ένα καινούργιο σχήμα που το ονόμασε Αρίωνες και οι αδελφοί Αρχοντίδη έφτιαξαν ένα άλλο που το ονόμασαν …….Αρίωνες. Ούτε οι Pink Floyd να ήταν….
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Το Τζίνι/1967
-Σχόλιο: Η σύνθεση αυτού του γκρουπ στα πέντε περίπου χρόνια της καριέρας του, ήταν ένα συνεχές “φύγε ‘συ, έλα ‘συ”, αφού παρέλασαν απ’ αυτό δεκάδες μουσικοί, όπως οι μπασίστες Ντίνος Μιχαηλίδης και Στέλιος Φωτιάδης, ο σαξοφωνίστας Άρης Θωμάς, οι κιθαρίστες Νέστωρ Δάνας και Άδωνις Παπασωτηρίου, οι οργανίστες Γιώργος Παρωτίδης και Νίκος Φιλιππίδης και ο τραγουδιστής Γιώργος Πολυχρονιάδης.
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Express 007/1967
-Σχόλιο: Το πρώτο σύνολο που λογοκρίθηκε από τη χούντα για το τραγούδι τους “The First Gun”, που το επανακυκλοφόρησαν με τίτλο “The Forest of my Place”.
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Jeronimo Yanka/1965
-Σχόλιο: Το γκρουπ που έριξε το σπόρο για την έκρηξη της Ελληνικής Σκηνής και το πρώτο γκρουπ που στις συναυλίες τους σημειώθηκαν εκδηλώσεις υστερίας.
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Special Yanka ‘65/1965
-Σχόλιο: Από τα κορυφαία σχήματα της δεκαετίας, αλλά και το πιο άτυχο, αφού τον Οκτώβριο του 1965 ο μπασίστας τους, Θάνος Σουγιούλ και ο μάνατζέρ τους Γιάννης Κρασούδης, σκοτώθηκαν σε τροχαίο. Μία εβδομάδα μετά, μέσα σε μία συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, τα υπόλοιπα μέλη έδωσαν μία συναυλία αφιερωμένη στους χαμένους τους φίλους. Στη θέση του επίσης τραυματισμένου από το ατύχημα Αλέκου Καρακαντά, έπαιξε ένας άγνωστος Βρετανός κιθαρίστας που είχε ξεμείνει στην Ελλάδα. Ο κιθαρίστας αυτός, ήταν ο …..Eric Clapton!!!!!
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Τρόπος/1966
-Σχόλιο: Η δημοφιλέστερη μπάντα της Θεσσαλονίκης και η μπάντα που άλλαξε τη ροή της Ελληνικής Σκηνής, εισάγοντας Ελληνικό στίχο.
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Το Δικό Σου Μυστικό/1969
-Σχόλιο: Το μοναδικό διεθνώς σχήμα που διάλεξε για την ονομασία του, το ψευδώνυμο του μάνατζέρ τους Στάυρου “Σόβερ” Μεταξά.
-Σχόλιο: Το γκρουπ αυτό, συνόδευε ξένους κυρίως καλλιτέχνες (Tony Pinelli, Guitone, Lulu, Fefe), ενώ από τις τάξεις του, πέρασαν διάφορα μέλη όπως οι: Δημήτρης Ταμπόσης (τραγούδι) και Λάκης Βλαβιανός (όργανο).
-Σχόλιο: Η μπάντα που διέθετε στις τάξεις της το νεαρότερο μέλος που πέρασε ποτέ από την Ελληνική Σκηνή. Ο ντράμερ τους, ήταν 11 ετών. Από το γκρουπ αυτό, πέρασε για ένα διάστημα και ο Robert Williams.
* UNITED LOVELY SOUNDS (1966, Αθήνα)
Σταμάτης Σπανουδάκης: Μπάσο
Σπύρος Αμπατζόπουλος: Κιθάρα, Τραγούδι
Γιάννης Κύρης: Όργανο
Freddy Werber: Ντραμς
-Σχόλιο: Ηχογράφησαν το πιο δυσεύρετο 45άρι single της Ελληνικής Σκηνής. Είναι σύνθεση του Σταμάτη και λέγεται “My Friends”.
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: Francoise/1967
-Σχόλιο: Ο έρωτας του Στεφανίδη για μία Γαλλίδα τουρίστρια, έδωσε στην Ελληνική Σκηνή μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες, που τραγουδούσε όλη η Ελλάδα. Ωστόσο, αυτή η επιτυχία, έγινε και η αιτία της διάλυσης του γκρουπ, γιατί δεν μπόρεσαν να την επαναλάβουν ξανά. Βλέπετε, η “Catherine”/1968 και η “Louise”/1968, ήταν έρωτες μικρότερης …..έντασης!!!
* WE FIVE (1966, Αθήνα)
Ντέμης Ρούσσος: Μπάσο, Τραγούδι (-1967, +Γιώργος Πετρίδης)
Αλέκος Καρακαντάς: Κιθάρα
Σπύρος Μεταξάς: Κιθάρα (-1967, +Δημήτρης Κατακουζηνός)
Λάκης Βλαβιανός: Όργανο
Μάκης Σαλιάρης: Ντραμς
-Μεγαλύτερη Επιτυχία: When A Man Loves A Woman/1966
-Σχόλιο: Το πρώτο σούπερ γκρουπ της Ελληνικής Σκηνής.
-ACROPOLE QUINTET
-BILL & PSYCHEDELIC BAND
-BLUE ROCKS
-CROSSWORDS (Το γκρουπ του Βασίλη Παπακωνσταντίνου)
-CROWNS
-DAVE SET
-DORIANS
-FOREMOST (Το γκρουπ του Γιώργου Γερολυμάτου)
-GUS & GEORGE
-HOOKS
-MAGICS
-METEORS
-QUITES
-RIDDLES
-SAINTS
-SEMPRINI
-SETTE AMICI
-SPIES
-STARS
-SWEET GIRLS (Ιστορικά, το πρώτο γυναικείο γκρουπ και το πρώτο γυναικείο της Θεσσαλονίκης. Χωρίς όμως δισκογραφία).
-THORNS
ΟΙ ΣΟΛΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
* ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΗΣ: Σπουδαία φωνή και έξοχος ερμηνευτής. Τραγουδιστής των Forminx που ακολούθησε σόλο καριέρα.
* ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: Κατέθεσε δύο πολύ σημαντικά άλμπουμ σ’ αυτή τη δεκαετία. “Το Φορτηγό” & “Το Περιβόλι του Τρελού”.
* ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ: Άλλος ένας σπουδαίος καλλιτέχνης που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση.
* ΤΕΡΗΣ ΧΡΥΣΟΣ (Λευτέρης Χρυσόγελος): Ασχολήθηκε κυρίως με διασκευές ξένων επιτυχιών.
* ΖΩΗ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ: Η πρώτη εξαδέλφη της Ζωής Λάσκαρη, έκανε τη μεγαλύτερη επιτυχία της με το τραγούδι “Τραμουντάνα”. (Μία διασκευή του Γάλλου Antoine.)
* ΒΙΚΥ (Βίκυ Παπαθανασίου): Κόρη του τραγουδιστή Λέανδρου που έκανε διεθνή καριέρα.
Πέρασαν και ξένοι καλλιτέχνες τότε από την Ελλάδα που έκαναν “καριέρα” στην Ελληνική Σκηνή. Ιταλοί ως επί το πλείστον, που είχαν εύκολη την πρόσβαση και δεν ξέρω γιατί (;;;;) δεν έκαναν καριέρα στην πατρίδα τους. Δεν τους σήκωνε το κλίμα; Τέτοιοι ήταν ο Tony Pinelli, ο Gino, ο Fefe και ο Guidone.
Μη με ρωτήσετε τώρα, τι σχέση έχει π.χ. η Ζωή Κουρούκλη με το rock. Δεν έχει καμία σχέση, θα σας απαντήσω. Και ας με πάρει τηλέφωνο να το πω και στην ίδια. Έγραψα όμως πιο πάνω για μια Καταιγίδα. Ένα τεράστιο κύμα που όπως ήταν φυσικό, παρέσυρε στο διάβα του ότι βρήκε μπροστά του. Άλλωστε, υπήρχαν κι’ άλλοι καλλιτέχνες που δεν χρειάζεται να τους αναφέρω. Το πόσοι ή ποιοι άντεξαν σ’ αυτό το …..τσουνάμι, φάνηκε ύστερα. Πολλοί βρέθηκαν στο δρόμο του. Άλλους τους κατάπιε και άλλους τους έβγαλε στον αφρό.
Σας ανέφερα εξ άλλου στην εισαγωγή, ότι είχαμε να κάνουμε με ένα Μωρό και είναι επόμενο ένα Μωρό να ρουφάει τα πάντα γύρω του σαν σφουγγάρι. Το Μωρό αυτό, θα έκανε αργότερα τις επιλογές του και θα τις βρίσκαμε μπροστά μας στη δεκαετία του ’70, γιατί όπως και να το κάνουμε, για να χωνέψεις κάτι, πρέπει πρώτα να το φας. Και εμείς, είχαμε μόλις καθίσει στο τραπέζι.
Να αναφέρω τέλος, ότι τα στοιχεία που αφορούν στη σύνθεση των συγκροτημάτων, είναι από τόμους του παλιού περιοδικού “Μοντέρνοι Ρυθμοί” και εκεί δεν αναφέρονται όλα αυτά τα – και τα + (που σημαίνουν “έφυγε από το γκρουπ” και “ήρθε στο γκρουπ” αντίστοιχα. Αυτό ήταν για μένα μία εξαιρετικά χρονοβόρα διαδικασία, γιατί έπρεπε να διασταυρώνω χρονολογίες και περιοδικά κάνοντας συνειρμούς.
EYGE!!! PARA POLY KALO Orfeus...
Idiaitera eystoxh h dieykrinish gia to "Ellinofwno Rock"...
Poly tha ithela na diavasw kai merika pragmata epipleon gia tous Aphrodites Child (se kapoio allo afierwma isws,afou apo oti katalava yparxei yliko...) mia pou mazi me tous Socrates apoteloun gia mena oti kalytero exei na epideiksei h Ellada sto Kefalaio Rock.
GIOURGIA gia ta 70's!!!!!
Κάτι τέτοιο άρθρα είναι πραγματικά θυσαυρός. Έχουν ιστορική αξία.
Και νιώθω οτι είναι πραγματικά προνόμιο μεγάλο, για εμάς τα μέλη του MusicHeaven, να έχουμε στην παρέα μας κάποιον που έζησε όσα διηγείται, έχει βιώσει τις αλλαγές και τα γεγονότα που περιγράφει, γνωρίζει κάποιους από τους μουσικούς που αναφέρει, έχει έναν απλό, σαφή και ξεκάθαρο τρόπο να μας διηγείται την ιστορία του ελληνόφωνου ροκ, αλλά και που δε φοβάται να πει τα πράγματα με τ' όνομά τους.
Εμείς οι νεότεροι θέλουμε να ξέρουμε την ιστορία της μουσικής που ακούμε και ο Orfeus μας την προσφέρει.
Το SHE LOVES YOU είναι του 1963 και όχι του 1964....
νομίζω ότι το garage rock της δεκαετίας του 60 μαζί με το Νέο Κύμα και τα τραγούδια του Μ.Θεοδωράκη εξέφρασαν εκείνη την εποχή ό,τι πιο ελπιδοφόρο μέσα σε μία κοινωνία συντηρητική και φοβισμένη από το κήρυγμα του παπά και το κράτος του χωροφύλακα .
Σχετικά με το ελληνικό garage rock και το ελληνικό rock γενικότερα,θα ήταν προτιμότερο να είμαστε λιγότερο ιδεαλιστές σχετικά με το τι είναι 'ελληνικό' και τι δεν είναι.Δηλαδή ελληνικό είναι μόνο ότι έχει μπουζούκι και κλαρίνο;
'Η μόνο ό,τι βγαίνει στην ελληνική γλώσσα; Ήμαρτον....
Απλά η ανάπτυξη του ελληνικού rock έχει να κάνει με τις συνθήκες της ελληνικής κοινωνίας που έμοιαζαν με τις συνθήκες των χωρών στις οποίες αναπτύχθηκε το rock ....το rock μην ξεχνάμε ότι είναι η μουσική της πόλης ,η μουσική της ζωής στην μαζικότητα της ανωνυμίας , της ζωής στην ατομική αναζήτηση της ευτυχίας ,της ζωής μέσα στα πλαίσια του αγώνα για επιβίωση.
Είναι δηλαδή μία μουσική κατεξοχήν εναρμονισμένη με το κλίμα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης της δεκαετίας του 1960 όπου και πρωτοεμφανίστηκε.
Τώρα αν μερικά συγκροτήματα τραγούδησαν στα αγγλικά ,αυτό σημαίνει και μόνο ότι ακολούθησαν μία διεθνή καλλιτεχνική πεπατημένη που ήθελε το rock αγγλόφωνο.
Αυτό δεν έχει να κάνει με 'παγκοσμιοποίηση' και άλλες τέτοιες αμπελοφιλοσοφίες,γιατί εκείνη την εποχή το rock ήταν ένα δημιούργημα από τα κάτω.Παγκοσμιοποίηση είναι τα τραγουδάκια του σωλήνα που φτιάχνουν στα εργαστήριά τους οι εταιρίες και που δεν έχουν καμία σχέση με κάτι το οποίο έχει γίνει βίωμα και ανάγκη -και τα οποία σημειωτέον ότι ακούν και αρκετοί από τους θιασώτες της όποιας καθαρής 'ελληνικότητας'....
SHE LOVES YOU:
Ηχογραφήθηκε τον Ιούλιο του 1963 και βρέθηκε στο # 1 σε όλα τα Αμερικανικά charts τον Μάρτιο του 1964. Παίχτηκε live από τους Beatles στην περιοδεία τους στις Η.Π.Α. τον Αύγουστο / Σεπτέμβριο του 1964.
Δεν διαφωνώ καθόλου με το:
“το garage rock της δεκαετίας του 60 μαζί με το Νέο Κύμα και τα τραγούδια του Μ. Θεοδωράκη εξέφρασαν εκείνη την εποχή ό,τι πιο ελπιδοφόρο μέσα σε μία κοινωνία συντηρητική και φοβισμένη από το κήρυγμα του παπά και το κράτος του χωροφύλακα.”
Αλλά για το:
“ελληνικό είναι μόνο ότι έχει μπουζούκι και κλαρίνο; 'Η μόνο ό,τι βγαίνει στην ελληνική γλώσσα;”
Νομίζω πως γίνεσαι ακραίος. Άσε δηλαδή τα γράφεις αυτά που εκ των υστέρων. Τα γράφεις το 2005 σε μια εποχή δηλαδή που το Μωρό όχι μόνο έχει φάει το φαγητό του και το έχει χωνέψει, αλλά έχει ανδρωθεί.
Μιλώντας λοιπόν για το rock, ποιες είναι οι αναφορές του; Και αφού βρισκόμαστε ακόμα στη δεκαετία του ’60, ποιες είναι οι αναφορές του σ’ αυτή τη δεκαετία; Από πού μας ήρθε; Ποια ήταν η Ελληνικότητά του; Γιατί δεν μας προέκυψε πιο πριν;
Να μην ξεχνάμε ότι το είδος αυτό της μουσικής, απλώθηκε σε όλο τον πλανήτη γρήγορα και εύκολα, έχοντας για στρωμένο χαλί την Αγγλική γλώσσα. Παραπέρα όμως, εξαρτάται από τον κάθε λαό το πώς θα ενσωματώσει το κάθε καινούργιο που έρχεται.
Και ασφαλώς, εάν εμείς διεκδικούμε τον όρο “Ελληνικό” rock, έχουν κάθε δικαίωμα να κάνουν το ίδιο και οι Βούλγαροι και οι Τούρκοι δίπλα μας, αλλά και οι Περουβιανοί και οι Ρώσοι.
Στη δεκαετία του ’60 όμως, δεν ήταν καθόλου “βίωμα”. “Ανάγκη” ναι. Ήταν!!!
Έχεις κάθε δικαίωμα να διαφωνείς. Εγώ καταθέτω την άποψή μου.
Χίλια ευχαριστώ γιά τις αναμνήσεις κι ένα συμπλήρωμα : Στους HARLEMS το ΄ 65 συμμετείχαν : Γιώργος Κυρμιζάς (σαξόφωνο), Αντώνης Σέμπος (πιάνο) και Σπήλιος Παπαγιαννόπουλος (κιθάρα) !
Ευχαριστώ και πάλι.
Γιωργο ...οπως πάντα αφιέρωσες.
Τι να πω, βαρέθηκα να σου δίνω συγχαρητήρια. Οτι μας έχεις προσφέρει είναι τουλάχιστον ... θησαυρός όπως τόνισε και ο jorge.
Αρχίζω να σκέφτομαι ... μήπως πρέπει να αλλάξω nickname?
Θα ηθελα να σε ευχαριστισω για την ερευνα σου. Εψαχνα να βρω μερικα στοιχεια για τον πατερα μου - Τζιμης Τζιμοπουλος - και χαρηκα οταν βρηκα μια οργανωμενη συλλογη πληροφοριων. Ενα πραγματικο διαμαντι. Ευχαριστω.
Συγχαρητήρια πολλά πολλά ! ! πολύ ευχάριστη έκπληξη και πολύ κατατοπιστικο
Θα ηθελα να σας θυμισω και ένα ΠΡΟΜΠΙΤΛΙΚΟ συγκροτημα που ειμουν κι εγω μελος τους DREAMERS (χρυση αραχνη Αιγαλεω, Ταιτη Γλυφαδα , Silver House Γλυφαδα κλπ )
Με ρεπερτοριο συνηθως SHADOWS CLIFF RICHARD κλπ
Τραγουδι Γρηγορης Λαλοπουλος
Κιθαρα Μανωλης Σουβατζης
Κιθαρα Φανης
Μπασο Αντρεας Μεταλιδης
Drums Τακης Γκοβοστης
Το e-Περιοδικό του MusicHeaven αποτελείται από δημοσιεύσεις που στέλνουν εθελοντικά τα μέλη της μουσικής μας κοινότητας. Ως εκ τούτου, πρόκειται για ένα ανεξάρτητο, πολυφωνικό και υγιές μουσικό ηλεκτρονικό περιοδικό, που προσπαθεί να ασχοληθεί με όσα δε μας προσφέρουν τα σύγχρονα media.
Οι Rush στη Νέα Υόρκη
Η δυναμική έναρξη του Ghost House (4/9)
Δωρεάν Συναυλία για το AIDS
Οι Αμερικάνοι: Jefferson Airplane
Οι Αμερικάνοι: Crosby, Stills & Nash (& Young)
Οι Αμερικάνοι: Eagles
Ιστορικές Μπάντες: Rolling Stones (Α' Μέρος)
Ιστορικές Μπάντες: Doors
