Ζωή μικρή μεγάλη

Ζωή μικρή μεγάλη

Του ρολογιού αδέσποτος
Ήχος νυχτερινός
Βόγκους μετρά καρτερικούς
Του έκθετου παιδιού του
Που λύνει επιδέξια απόψε τη φασκιά
Κρατάει δισκοπότηρο μες στ’ ακροδάχτυλά του
Γυρεύοντας τα σπάργανα
Ακούρσευτης φωλιάς

Άμα κοιτάς το φάρο μου
Δεν είν’ μικρή η ζήση
Ούτε η αγωνία μου ξόδι μοναχικό
Αλλιώς στην απουσία σου γεννιέται άγρια δύση
Που αφήσανε να κείτεται μέσα στον κουρνιαχτό
Μία στρατιά ολάκερη μάχιμες αυταπάτες
Μια νύχτα που ξορκίστηκαν
Σε τελετουργικό!

Ασκληπιάδα Κυριακου