ελληνική μουσική
157 online   ·  208.862 μέλη

Ένα δικό μου ποίημα...
Γράφει το μέλος DimitrisMaliousis4 άρθρα στο MusicHeaven
Δευτέρα 26 Ιούλ 2004
Τι είναι άραγε αυτό που φτιάξαμε
Απο ένα κράμα αγάπης και πόθου,
γλυπτό αρχαίο ελληνικό.
Στα χέρια μας φωτιές,στις καρδιές μας πληγές,
ένα μουντό μονοπάτι οι χωριστές μας ζωές.

Τι είναι άραγε αυτό που φτιάξαμε με αγάπη
Τι έγιναν τα όνειρα και οι ελπίδες,
σκόνη και αέρας στη μαγική σου θάλασσα.
Εκεί και εγώ χτυπιέμαι στα βαθιά νερά σου,
απελπισμένος ναυαγός στα μαγικά φιλιά σου.

Ας είναι το κύμα σου ψηλό εγώ θα βρώ την λύση,
θα βρώ στεριά για να σωθώ-λιμάνι μαγικό-
εκεί για πάντα να σταθώ.
Και αν η θάλασσα σου ξανά,
με πάρει μέσα στα ανοιχτά,
πάλι θα μείνω ναυαγός,
πάλι σε εσένα θα 'ρθω,
κι ας είναι η θάλασσα σου δυνατή,
σαν βράχο να με σπάσει !




σχόλια (2)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

svouitsa Chat
Βασική Νότα
#697   /   27.07.2004, 09:34   /   Αναφορά
Το ποίημα σου μιλάει στην καρδιά κάθε ερωτευμένου ανθρώπου...Είναι τυχερή αυτή στην οποία απευθύνεται...Συγχαρητήρια
joan Chat
Συγχορδία Μινόρε
#712   /   09.08.2004, 08:24   /   Αναφορά
Είναι πολύ συναισθηματικό !!!

Θα συμφωνήσω,πως μιλάει στη καρδιά κάθε ερωτευμένου και θα συμπληρώσω πως ταξιδεύει και κάθε ερωτευμένο μυαλό !!!!!!!!!

Ο νοών νοείτω....


Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;