ελληνική μουσική
188 online   ·  208.853 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Το Πεφταστέρι που ξαναπήγε στον Ουρανό

«Μη με διώχνεις», είπε το αστέρι στον ουρανό.
«Μη φοβάσαι, θα έχεις ένα όμορφο ταξίδι», του απάντησε εκείνος.
«Βοήθεια αδέρφια δεν θέλω να πάω πουθενά», φώναξε τρομαγμένο το αστέρι καθώς άρχισε να πέφτει προς τη γη.

Όσοι είδαν το πεφταστέρι ευχήθηκαν κάτι. Άλλος ήθελε, υγεία, άλλος αγάπη, άλλος ένα καινούριο αυτοκίνητο, μα το αγόρι που αγνάντευε τη θάλασσα, έκανε μια διαφορετική ευχή:
«Αυτό το πεφταστέρι να γίνει δικό μου» είπε. Και μετά ξάπλωσε στο κρεβάτι του και αποκοιμήθηκε...
Γράφει το μέλος Πηγή Καφετζοπούλου (AlienP)22 άρθρα στο MusicHeaven
μπορώ να ονειρεύομαι χωρίς αλκοόλ και χάπια......
Πέμπτη 12 Μαΐ 2005
Το πεφταστέρι, που είχε πέσει πάνω στα βράχια, αποφάσισε να περάσει τη νύχτα του εκεί, κοιτάζοντας τους φίλους του στον ουρανό. Στην αρχή, ένιωθε ζήλια και πίκρα, μα σιγά-σιγά, αφέθηκε στη γλύκα της βραδιάς, χάζεψε τα φώτα των καραβιών που χόρευαν στη θάλασσα και μαγεύτηκε από τη μελωδία των κυμάτων.

Το άλλο πρωί ο ήλιος βρήκε το λιμάνι σε μεγάλες φούριες. Αυτοκίνητα έφερναν και έπαιρναν κόσμο στα καράβια, μεγάλα φορτηγά κουβαλούσαν εμπορεύματα. Ένας χαμός! Το πεφταστέρι, πανικοβλήθηκε και κούρνιασε στα βράχια.
«Άπαπα δεν πάω πουθενά πια, θα κάτσω εδώ, που δε θα με πειράξει κανείς», σκέφτηκε.

Σε λίγο στάθηκε δίπλα του ένας σκύλος, εκείνο τρόμαξε κι άρχισε να προσεύχεται να μην το πάρει χαμπάρι το κοπρόσκυλο και το καταβροχθίσει. Ευτυχώς, ο σκύλος δεν είδε το πεφταστέρι και έφυγε για να βρει το αφεντικό του.

Το μεσημέρι ο ήλιος τσουρούφλιζε και το πεφταστέρι σκλήρυνε και πήρε ένα όμορφο χρυσαφί χρώμα. Αυτό ήταν, έγινε ένας αστερίας!

Όταν σχόλασε το αγόρι που αγνάντευε τη θάλασσα, κατέβηκε στα βράχια να ψάξει το αστέρι του και μόλις το βρήκε το κράτησε με αγάπη στα δυο του χέρια και το πήρε μαζί του.

Το πεφταστέρι ένιωσε ασφάλεια. Μα επειδή ήταν φοβητσιάρικο, ρώτησε το αγόρι:
«θα με προσέχεις, έτσι;»
«φυσικά θα σε προσέχω», του απάντησε εκείνο χαϊδεύοντάς το.

Τα πράγματα όμως δεν ήταν και τόσο εύκολα. Μόλις η μαμά του αγοριού είδε τον αστερία είπε στο γιο της:
«πάλι μάζεψες βρωμιές; Αμέσως στο σκουπιδοτενεκέ αυτή η βλακεία που κρατάς και πλύνε καλά τα χέρια σου, για να φάμε».

Το αγόρι στεναχωρήθηκε. Δεν μπορούσε να πετάξει το θησαυρό του. Έκρυψε το πεφταστέρι κάτω από τα βιβλία του, μα ήξερε πως δεν θα μπορούσε να το κρατήσει για πολύ εκεί μιας κι η μαμά του τα έβρισκε όλα. Έσπαγε το κεφάλι του για να βρει μια λύση και την άλλη μέρα πήρε μαζί του το πεφταστέρι του στο σχολείο. Λίγο πριν μπει στην τάξη, το ρώτησε:
«Αστεράκι μου, αν δεν μπορώ να σε κρατήσω εγώ, που θα ήθελες να πας;»
«Α, μα να γυρίσω στον ουρανό, πουθενά αλλού», του απάντησε εκείνο.

Σε λίγες ώρες, η δασκάλα ζήτησε από τα παιδιά να μπουν ήσυχα στη σειρά γιατί θα πήγαιναν να επισκεφτούν στο νοσοκομείο, ένα συμμαθητή τους, που από όσο ήξεραν ήταν τόσο άρρωστος, που για να του περάσει ο πόνος θα πήγαινε στον ουρανό. Όλοι του είχαν πάρει από ένα δωράκι. Κι επειδή το άρρωστο παιδί δεν είχε πια μαλλιά, για να μην του κόψουν τη φόρα προς τον ουρανό, το αγόρι, του είχε αγοράσει ένα όμορφο σκουφάκι για να μην κρυώνει.

Τότε του ήρθε μια ιδέα. Πήρε το αστέρι του και το έβαλε πάνω στο σκουφάκι. Το τύλιξε καλά με το κορδόνι από το παπούτσι του και όταν έφτασε στο νοσοκομείο, το χάρισε στο φιλαράκο του, που ξετρελάθηκε από τη χαρά του.

Σε μερικές μέρες το άρρωστο αγόρι αφού μάζεψε την αγάπη όλου του κόσμου, έφυγε τελικά για τον ουρανό φορώντας το σκουφάκι του. Έτσι έφυγε μαζί του και το πεφταστέρι. Που όταν έφτασε επάνω πήρε πάλι την παλιά του θέση, ανάμεσα στους φίλους του και τους είπε όσα έγινα κάτω στη γη.

Το αγόρι που αγνάντευε τη θάλασσα, μεγάλωνε ευτυχισμένο, γιατί τα βράδια έβλεπε πάντα το αστέρι του, που του έστελνε λαμπερά φιλιά και ήξερε πως παρόλο που δεν το είχε κοντά του, ήταν για πάντα δικό του, ήταν χαρούμενο και το αγαπούσε, όπως όταν το κράταγε στα χέρια του.

Κι από τότε, έλεγε πως όταν έχεις αγαπήσει κάτι, θες μόνο το καλό του, και όπου κι αν βρίσκεται στην πραγματικότητα για σένα, δεν μπορεί να πάει πιο μακριά από την καρδιά σου.

Αγαπήθηκε πολύ από μια παρέα παιδιών με λευχαιμία μα νομίζω πως θα αρέσει και στους υγιείς...

Πηγή Καφετζοπούλου




σχόλια (14)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

antonis1 Chat
Περαστική Νότα
#2254   /   22.05.2005, 23:46   /   Αναφορά
Είμαι 39 χρόνων και μόλις το διάβασα θέλω να γίνω ορθοπεδικός με ειδικότητα στις πτώσεις αστεριών.

Ευχαριστώ.
barbarossa Chat
Περαστική Νότα
#2646   /   12.08.2005, 17:00   /   Αναφορά
υπεροχο!!!!!!!!!!!!!!! αλλα εκλαψα πολυ... χαλαλι σου μαθια μου!
gate Chat
MusicHeaven Guru
#2647   /   13.08.2005, 20:02   /   Αναφορά
Χθες βράδυ, περιμένοντας τη βροχή πεφταστεριών, που μας έλεγαν, στεναχωρήθηκα που δεν κατάφερα να τη δω... Μετά απ' ό,τι διάβασα μόλις τώρα όμως, είναι σα να είδα το πιο μαγευτικό θέαμα πεφταστεριών στο σύμπαν! Σ' ευχαριστώ Πηγούλα μου.
DimitrisDimitriadis Chat
Βασική Νότα
#2739   /   30.08.2005, 18:07   /   Αναφορά
Καταπληκτικό! Ευαίσθητο! Ευφυέστατο παραμύθι!

Χαίρομαι όταν ανακαλύπτω ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι τόσο ευαίσθητοι, όπως η Πηγή, γιατί δυστυχώς σπανίζουν στην εποχή μας...

Συγχαρητήρια Πηγή!
AT Chat
Συγχορδία Μινόρε
#2874   /   21.09.2005, 18:51   /   Αναφορά
Πριν ένα χρόνο περίπου είχα γράψει για ένα πεφταστέρι που έγινε αστερίας και ξανά επέστρεψε στο στερέωμα.... καταλαβαίνεις λοιπόν, πόσο με συγκίνησε... το δικό μου, υπήρξε πολύ ανάλαφρο και ερωτικού περιεχομένου... δεν έχει την ψυχή τούτου εδώ...

απλώς, θέλω να πω πως μου άρεσε ιδιαίτερα το θέμα.... μπράβο...
AlienP Chat
Φθασμένος
#2878   /   22.09.2005, 08:57
Α, εδώ το είχες δημοσιεύσει; Στο ΜΗ; Δεν είχα ιδέα αμα θες στείλτο μου p_cafetzopoulou@yahoo.gr

να είσαι καλά!

nicolpet Chat
Περαστική Νότα
#2882   /   22.09.2005, 16:08   /   Αναφορά
Τι λόγια να πει κανείς γι' αυτό το γλυκύτατο πόνημά σου αγαπητή Πηγή που μ' έκανε να κλάψω από συγκίνηση αλλά και από χαρά. Από συγκίνηση για τη γλυκιά παραμυθία της παιδικής ψυχής κι από χαρά, γιατί υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που μπορούν και σκέφτονται και γράφουν όπως εσύ!
hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3754   /   31.12.2005, 09:47   /   Αναφορά
Αγαπημένη φιλενάδα! Μετά από τη Λένα μου το ωραιότερο απόκτημα του 2005 ήταν αυτό εδώ! Ελπίζω και το 2006 να μη μας αφήσεις έτσι, ε πουλάκι;
ageras Chat
Βετεράνος
#3770   /   03.01.2006, 19:04   /   Αναφορά
Πήγη τώρα αυτό το υπέροχο συγγραμα σου και οφείλω να σου δώσω για ακόμα μια φορά συγχαρητήρια.Πολύ ευαισθησία και καλαισθησία στο γραπτό σου.Και άκρως συγκηνιτκό!!
Alexandrinos Chat
Περαστική Νότα
#4129   /   24.02.2006, 12:51   /   Αναφορά
να σου γράψω μπράβο; τι να το κάνεις;

να σου πω πόσο έκλαψα;

τι να μου κάνεις;



Ευχαριστώ γλυκιά μου!
tolaruba Chat
Φθασμένος
#5182   /   20.07.2006, 16:06   /   Αναφορά
ηταν παρα πολυ ομορφο και ιδιαιτερα συγκινιτικο..
Peripetioula Chat
Περαστική Νότα
#5364   /   12.08.2006, 15:36   /   Αναφορά
ααι στο καλό έκλαψα! Θαυμάσια γραφή μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#12611   /   27.03.2008, 15:35   /   Αναφορά
Πολύ συγκινητική ιστορία...
gate Chat
MusicHeaven Guru
#13243   /   22.04.2008, 13:47   /   Αναφορά
Το αστέρι φέτος θα κάνει το ωραιότερο Πάσχα!


Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;