ελληνική μουσική
287 online   ·  208.862 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Σκόρπιες Σκέψεις Ενός Πρωινού (αποσπάσματα)

Ας ξέρουν πως δε με ενδιαφέρει το πλοίο, μα ο καπετάνιος, ότι δε με ενδιαφέρει η μοίρα, μα ο Θεός, δε με συγκινεί ο πόνος, μα η αγάπη, δε με μαγεύουν οι νότες, μα το σαξόφωνο στα χέρια μου...
Γράφει ο Βαγγέλης (AlmaNegra)3 άρθρα στο MusicHeaven
Τρίτη 13 Ιούν 2006
Δε ζητώ πλέον τίποτα. Για τα ρούχα μου θα παλέψω. Για τα τσιγάρα μου θα ματώσω. Για την καρδιά θα ξεψυχήσω. Για τον έρωτα θα τραγουδήσω. Τι να έχω άραγε; Ότι χρειάζομαι, δυο πνευμόνια, μια κιθάρα και μια ζωή. Μοίρα μου είναι η ματιά μου, η κορμοστασιά. Ο άνεμος αρχίζει από μέσα μου, η φωτιές ανάβουν από τη σπίθα των χεριών μου(..) Σβήνω τα πάντα από τό μυαλό μου. Όσο κι αν με τρομάζει, φορώ το σκοτάδι, και μόνος πλέον ισοπεδώνω τα χτισμένα μου όνειρα, τις ετοιμόροπες ιδέες και τους σχολικούς δρόμους, καθαρίζω το κεφάλι μου ακόμη κι από τη σκόνη και τα συντρίμια, αδειάζω. Πετώ όλα αυτά που μου δανείσαν, όλα τα σχοινιά που με έδεσαν στις πλάτες τους. Χαίρομαι με τους ανθρώπους που μου προσφέρουν, γλεντώ με την αγάπη τους. Δεν θέλω όμως βοηθούς, μήτε χορηγούς, σε κανέναν να χρωστάω(..) Τι να τα κάνω τα τραγούδια εδώ; Σπάνε μέσα μου, δε μοιράζονται. Μόνος να ακούω, μόνος να κλαίω και να χορεύω, ποτέ δε νοήθηκα. Μόνος έζησα κοιτάζοντας τη μαύρη θήκη με το βελούδινο μωβ χνούδι. Νύχτες ατέλειωτες, σύννεφα και εφιάλτες άσκοποι. Δεν με τρομάζουν ούτε διδάσκουν. Μόνο εγώ, όρθιος, μικροκαμωμένος και ασάλευτος μπροστά στη βουρκωμένη θήκη. Εγώ είμαι το παιδί της, εγώ την ανασταίνω και τη σκοτώνω κάθε στιγμή. Δεν μπορεί να γεννήσει χωρίς εμένα κι εγώ δεν θα ζήσω αν δε τη βλέπω, αν δεν τη πιάσω, αν την αφήσω κλειστή. Χα. Τα τραγούδια τελειωμό δε ξέρουν, ότι κι αν τους πεις. Απρόσμενα τραίνα στη μέση της ερήμου, που με μαγνήτες σε τραβούν να συμμετάσχεις στην ανούσια ρότα τους. Ας ξέρουν πως δε με ενδιαφέρει το πλοίο μα ο καπετάνιος, ότι δε με ενδιαφέρει η μοίρα, μα ο Θεός, δε με συγκινεί ο πόνος, μα η αγάπη, δε με μαγεύουν οι νότες, μα το σαξόφωνο στα χέρια μου(..) Τώρα σαλιώνω το ξυλάκι και ξεμουδιάζω τα δάχτυλα πατώντας τα μισοσκουριασμένα κλειδιά. Φυσώ να καθαρίσω το λαιμό, τα πνευμόνια και το μυαλό μου. Πεθαίνω για το ολόσωμο τρέμουλο της πρώτης μου νότας. Για την ανατριχίλα του πρώτου λάθους, τα πρησμένα χείλη στο τέλος(..)Είναι εκεί. Όλη η ζωή είναι εκεί, απέναντι, μπροστά μου, εδώ, μέσα μου, παντού. Του κόκκινου κρασιού η μυρωδιά, ένα χάδι σε γυναικείο λαιμό, η σι ύφεση ελάασονα, μια γαρδένια στο στόμα, η ολύμπια δροσιά της ανατολής. Αλήθεια πες μου παράδεισε μου εσύ τι θα μου δώσεις ; Τι κρατάς στα χέρια και στο παινεμένο σου μαυσωλείο; Με ποια φώτα θα μας διώξεις από τη ζωή; (..) Δεν μου φτάνουν τα φώτα, θέλω κι άλλα, πιο δυνατά, πιο λευκά. Να μη μπορώ να κρυφτώ πουθενά. Να βλέπω την ασχήμια μου όσο καλύτερα γίνεται. Την πολυαγαπημένη μου. Αυτή με κάνει άνθρωπο. (..) Ήρωας μου είναι ο εαυτός μου, δεν είμαι εγώ. Έχω την εικόνα του κρεμασμένη και τον θαυμάζω για αυτά που έχει κάνει. Τον χλευάζω και καίω το κάδρο του όταν με απογοητεύει. Τον αγαπώ γιατί δίνει νόημα στις προσπάθειές μου και τον μισώ όταν μου τις καταστρέφει. Μα πάντα τον έχω μέσα μου και προσέχω να έχει ότι χρειάζεται(..) Θα δακρύσω όταν νοιώσουν τα τραγούδια μου, όχι όταν χειροκροτούν το όνομά μου γιατί τα τραγούδια μου δακρύσαν σαν άνθισα την αγάπη μέσα μου, όχι όταν γέμιζα το νου μου με αρώματα (..)

Tags
Μουσικά Όργανα:κιθάρα



σχόλια (6)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

vasiloukos Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#4856   /   13.06.2006, 10:12   /   Αναφορά
Μπράβο ρε ΨυχοNegra [alma].... ’ψογος.



''... καθώς σε φέρνει πιο μακριά κι απ' το κελί σου, Νίκο,

στον ουρανό της μουσικής σου...''
composer Chat
Σολίστ
#4858   /   13.06.2006, 13:05   /   Αναφορά
Μπράβο ρε Βαγγέλη, πολύ όμορφα αυτά που μας λες. Εγώ απλά σου εύχομαι όλες σου οι νότες, μουσικές και μη να είναι κομματι του εαυτού σου όπως αυτό το κείμενο εδώ.....





ΥΓ...Μην με ευχαριστήσεις για τα καλά μου λόγια...θα κεράσεις τραγουδάκι στο radio Musicheaven απόψε....χεχεχε:):)
ageras Chat
Βετεράνος
#4859   /   13.06.2006, 14:44   /   Αναφορά
Ας κάνω κι εγώ μερικά σχολιάκια..

Κατ'αρχην ο λόγος σου εκφράζει και πιστεύω οτι τον εστερνίζονται αρκετοί άνθρωποι.

"Ήρωας μου είναι ο εαυτός μου, δεν είμαι εγώ".....πόσο δίκιο έχεις....

Θέλω να σου δώσω συγχαρητήρια γιατί χαίρομαι ιδιαίτερα όταν υπάρχουν άνθρωποι με τέτοιες σκέψεις ,τέτοιο όμορφο γραπτό λογο......

Μπράβο!!
SWEETHOPE Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4863   /   13.06.2006, 18:52   /   Αναφορά
Θερμά συγχαρητήρια για το περιεχόμενο την ευαισθησία το ήθος και τη λεπτότητα των ιδεών σου που όλα μαζί περιέχουν μιά καλλιτεχνική πρόταση.Καλή δύναμη στο δύσκολο και μοναχικό σου μονοπάτι.Μπράβο σου όχι μόνο για όσα εκφράζεις αλλά κυρίως για όσα γεννάει η δημιουργική σου έμπνευση.Προσωπικά θέλω να σου πώ ένα βαθύ ευχαριστώ και να είσαι καλά με όλα αυτά που νοιώθεις,που ζείς και που κάνεις.Γιατί αυτά αφορούν κατά τη γνώμη μου και πολλούς άλλους ανθρώπους.Πολλούς.
AlmaNegra Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#4864   /   13.06.2006, 19:11
Ευχαριστώ παιδιά για τα λόγια σας. Ειλικρινά χαίρομαι που έχουμε τους ίδιους προβληματισμούς και τις ίδιες σκέψεις, οι οποίες διαφέρουν από τους περισσότερους.

Αλλά κι εμείς είμαστε πολλοί!

floydian Chat
Περαστική Νότα
#8775   /   02.07.2007, 05:05   /   Αναφορά
Τέλειο φίλε, δεν μπορώ να το νοιώσω σαν καλλιτέχνης μα το νοιώθω σαν μουσικόφιλος και πάνω απ'όλα σαν άνθρωπος... Αυτές οι σκέψεις σου και τα λόγια θα μπορούσαν να αποτελούν κομμάτι από βιβλίο ή ακόμα και μιας rock μπαλάντας που μιλάει για τις ανησυχίες και την αισιοδοξία ενός ανθρώπου...


Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;