αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Όσα τολμάει η γλώσσα κι άλλα τόσα...
20.000 λεύγες μέσα στη σκέψη μου
 
16 Δεκεμβρίου 2007, 02:45
16/12/1995


Κι αν περάσαν τόσα χρόνια

κι ήρθαν άλλες Κυριακές.

Η αγάπη ταπεινώνει,

τις ανέραστες ψυχές.

 

Σαν την ώρα μπρος στον δείκτη

σαν στο κρίμα η ενοχή,

η αγάπη πήγε κρύφτει

στης καρδιάς μου εσοχή.

 

Στου μυαλού μου το θρονάκι,

είσ’ εικόνα ζωντανή.

Τ’ όνομά σου κοριτσάκι,

σαν το φως θε να φανεί.

 

Μες την αγκαλιά μου σ’ έχω

και τα μάτια σου κοιτώ.

Θα πεθάνω δεν αντέχω,

μη μ’ αφήσεις σου ζητώ.

 

Ημέρα μνήμης η σημερινή. Η ταυτότητα ενός ανθρώπου, ακόμα και ολόκληρου έθνους χάνεται, όταν ξεχνιέται η Ιστορία του.

Δώδεκα χρόνια αργότερα, δεν ξεχνώ. Σε αγάπησα, σε εμπιστεύτηκα. Ήθελα να χτίσω ένα κάστρο γύρω από την αγάπη μας, ώστε τίποτα να μην μπορέσει να ταράξει τη ζωή που σχεδιάζαμε....Παραμέρισα ακόμα και προσωπικές πεποιθήσεις και ανέβηκα τα σκαλιά της εκκλησίας, ως ελάχιστο δείγμα ψήγματος αγάπης...

Δεν υπολόγισα όμως τους Δούρειους Ίππους που μόνοι μας ανοίξαμε τις πύλες να μπουν και νά 'μαστε δώδεκα χρόνια μετά, να μην υπάρχει τίποτα αναμεσά μας που να θυμίζει εκείνη τη μέρα, αλλά το χειρότερο... σε έχω ξεπεράσει τόσο που με ξενερώνει η ιδέα πως κάποτε θα πέθαινα για σένα.

- Ήθελες η 16η Δεκέμβρη να είναι η μέρα που άλλαξε ο κόσμος (σου)?

χαχα χα χα χαχαχα χαχαχαχα

χα χα χα χα χα χα χα

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

 

Καραγκιόζη... σε ένα ερείπιο μένεις, μια καλύβα ξεχαρβαλωμένη. Πότε επιτέλους θα πάψεις να ονειρεύεσαι παλάτια?

 

ΑΣΧΕΤΟ: δεν υπάρχει σήμερα άσχετο

 

(το παραλίγο ποίημα, γράφτηκε 16/12/'96 και αποτελούσε το περιτύλιγμα του επετειακού δώρου)

 


16 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από asxetos (16.12.2007)
Οι σάλπιγγες μας ξυπνησαν άγουρα Πάνο. Να αναγγείλουμε το μελλούμενο θάνατο. Η ζωή συνεχίζεται.


Σχόλιο από MISangie (16.12.2007)
Είναι πολύ όμορφο το ποιηματάκι που της είχες γράψει...
Λυπάμαι που το κάστρο της αγάπης σας καταπατήθηκε...
Εύχομαι να βρεις την δύναμη να χτίσεις ένα άλλο όμορφο παλάτι και να μείνεις εκεί ευτυχισμένος τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής σου...


Σχόλιο από Panos72 (16.12.2007)
Η ζωή συνεχίζεται Άσχετε. Το θέμα είναι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Να έχουμε τα μάτια ανοιχτά, πρωτού σαλπίσουν τα μελλούμενα.


Σχόλιο από Panos72 (16.12.2007)
Να είσαι καλά MIS... angel !!!


Σχόλιο από mprizas (16.12.2007)
Η επαίτειος του "αγνώστου στρατιώτη"? Δες το έτσι. Οι εχθροί γίνονται φίλοι, τα πτώματα τα μαζεύουν όλοι παρέα μετά κι οι πρωθυπουργοί παρά τους χιλιάδες νεκρούς, πίνουν κόκκινο κρασί ονόματι μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης.
Αυτό που μένει από σένα που επέζησες είναι μια πληγή από μια φάλτσα σφαίρα. Δες το έτσι. Κι αγάπησε την που δεν σε σκότωσε, και να τη θυμάσαι.


Σχόλιο από aurelia (16.12.2007)

Τοτε ετσι ηταν,και ηταν αληθινο,γιατι ο τοτε κυριος Πανος και η τοτε κυρια Χ ειχαν αυτες τις συναισθηματικες αναγκες..
Ελα..αφου δεν εισαι χαζος,ΑΣΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ..


Σχόλιο από Tren (16.12.2007)
Θα συμφωνησω με την aurelia:)


Σχόλιο από Panos72 (16.12.2007)
@ O Πέτρος, ο ΓΙόχαν κι ο Χανς... mprizάκο!
@ Aurelia δεν πρόκειτε για μνημόσυνο, αλλά για μνήμη προς αποφυγή των ίδιων λαθών.


Σχόλιο από Panos72 (16.12.2007)
... και Διόνη.


Σχόλιο από aurelia (16.12.2007)
Allo MNHMH kai allo ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ..εγω για μνυμοσυνο το βλεπω!


Σχόλιο από aurelia (16.12.2007)
Εσυ ξερεις καλυτερα.Λαθος μου..
:)


Σχόλιο από Mesogeios (17.12.2007)
Ωραίες εποχές!!! Πρόλογος και εισαγωγή σε ωραιότερες. Αλλωστε είχε και κέρδη αυτή η ιστορία…


Σχόλιο από salut (17.12.2007)
«Ειλικρινά, αγαπητή μου, δεν δίνω δεκάρα» (Ο Ρετ Μπάτλερ στην Σκάρλετ Ο'Χάρα)


Σχόλιο από fantasma (19.12.2007)
Πολύ ωραιο το ποιημα...

οσο για τα υπολοιπα... τα είπες μονος...


μη στεναχωριεσαι ...ολα ειναι μεσα στη ζωή...

να σαι καλα...


Σχόλιο από -Sadahzinia- (19.12.2007)
"σε έχω ξεπεράσει τόσο που με ξενερώνει η ιδέα πως κάποτε θα πέθαινα για σένα." αυτη η φραση σου με ταραξε λιγο τολμω να πω....φανταστηκα να μου τη λεει αργοτερα ο ανθρωπος που τωρα μου ψιθυριζει να μην τον αφησω ποτε και....:( Παντως εισαι σιγουρος βρε πανουλη οτι εχεις ξεπερασει πληρως το ολο θεμα?? Πολυ συχνα λες γι'αυτο.....


Σχόλιο από Panos72 (19.12.2007)
@ Ναι λέω συχνά πράγματα γύρω από το θέμα. Σκέψου όμως λίγο... Τα μίσα μου, σχεδόν, χρόνια πέρασαν με έναν άνθρωπο. Μνήμες, μέρη, καταστάσεις... είναι τόσα πολλά που μοιράστηκα. Και ομολογώ πως μέχρι πριν 1,5 χρόνο περίπου, παραλίγο να κάνω πίσω. Ωστόσο, υπάρχουν πράγματα, μικρά ή μεγάλα, που σε παίρνουν μακρυά με μια κίνηση. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ΟΛΑ άλλαξαν. Τώρα τολμώ να πω ΝΑΙ το ξεπέρασα. Κι όπως έχω αναφέρει, αιτία ήταν εκείνη, που με μια κίνησή της απαλλάχτηκα από ενοχές που είχα.

Σ¨ορυ αν σε φόβισα. Σου εύχομαι να μη ζήσεις αυτό συναίσθημα!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
panos72
Πάνος
Γραφίστας
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/panos72

Απόψεις επί παντός, αλλά πάντα δικες μου




What a wonderfull ...



Tags




Επίσημοι αναγνώστες (6)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
Template design by Jorge

Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης