Στο τελευταίο μάθημα της ποντιακής λύρας χτες με τον φίλο μου και δάσκαλο μου και η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη.δεν ήθελα να δακρυσω μόνο όταν πια έφυγε έβγαλα μια βαθιά ανάσα ξέροντας ότι τελείωσε αυτό το μουσικό ταξίδι που με έκανε τόσο ευτυχισμένη.

Ίσως να μην ξανακουσω ποτέ να παίζεις λύρα ξανά και μου κοστίζει πιο πολύ αποτι σε εσένα. Σ αγκάλιασα και σ άφησα να φύγεις, είχες διαλέξει.

Έπαιξες ότι σου ζήτησα χτες και ηχογραφήσαμε κι ένα τραγούδι,εσύ έπαιζες εγώ τραγούδησα όσο μπορούσε να βγει η φωνή μου που λίγο έσπαγε σε κάποια σημεία.

"Μενεξεδες και ζουμπούλια και θαλασσινά πουλιά 

Σαν θα δείτε την καλή μου χαιρετίσματα πολλά" 

Ευχαριστώ για το ταξίδι κι ας κράτησε τόσο λίγο.