ελληνική μουσική
356 online   ·  208.889 μέλη

Ποιό ποίημα θα ταίριαζε στη διάθεσή σου σήμερα?

altamira
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
16.05.2006, 14:28
Ελύτης..


Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Eπειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Nα μπαίνω σαν Πανσέληνος
Aπό παντού, για το μικρό το πόδι σου μέσ' στ' αχανή
σεντόνια
Nα μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Aποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Mέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας
στοές
Yπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε

Aκουστά σ' έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το "τί" και το "έ"
Tριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά

Πάντα εσύ τ' αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό
πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Tο βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά

Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Tα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά
που μεγαλώνει
Tο γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Eπειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το
εξαργυρώνει:

Tόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Tόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Tριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Kαμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Tόσο η ελάχιστή σου αναπνοή

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Mέσ' στους τέσσερεις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Nα φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Nα μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Eπειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Eίναι νωρίς ακόμη μέσ' στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Nα μιλώ για σένα και για μένα.

#101   
rouli726
Φθασμένος
Chat
16.05.2006, 19:11
Quote:

Το μέλος altamira στις 16-05-2006 στις 14:28 έγραψε:

Ελύτης..


Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Eπειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Nα μπαίνω σαν Πανσέληνος
Aπό παντού, για το μικρό το πόδι σου μέσ' στ' αχανή
σεντόνια
Nα μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Aποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Mέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας
στοές
Yπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε

Aκουστά σ' έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το "τί" και το "έ"
Tριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά

Πάντα εσύ τ' αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό
πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Tο βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά

Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Tα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά
που μεγαλώνει
Tο γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Eπειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το
εξαργυρώνει:

Tόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Tόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Tριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Kαμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Tόσο η ελάχιστή σου αναπνοή

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Mέσ' στους τέσσερεις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Nα φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Nα μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Eπειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Eίναι νωρίς ακόμη μέσ' στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Nα μιλώ για σένα και για μένα.





Monogramma.....authentiko...monadiko...eksairetiko...antaksio tou dimiourgou tou!

me sugklonizoun panta ta simeia pou leei...

einai noris..einai noris akoma ston kosmo auto agapi mou
na milo gia sena kai gia mena....

se agapo...
se agapo...
me akous;

Euxaristo pou mou to thumises file sotiri!
#102   
houlina
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
16.05.2006, 19:47
Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου...!!
#103   
alexia-vicky
Φθασμένος
Chat
17.05.2006, 01:15
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Την ανοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιαχνεις
και ή πας να παιξεις τρικυμια ή πνιγεσαι
θελει τουφεκι ο χρονος
αν επιθυμει να γινεις μια σκετη αναμνηση
καπου στον κοσμο των κλειδιων
αν υπαρχει καποια παρατεταμενη λυπη
και ζηλευει σμαραγδι το πιο σπανιο
των παιδικων μου χρονων δακρυ.
#104   
yokor
Φθασμένος
Chat
17.05.2006, 13:58
Οι κερασιές θ΄ ανθίσουν και φέτος-ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

Οι κερασιές θ΄ ανθίσουνε και φέτος στην αυλή.
Και θα γεμίσουν μ΄ άνθη το παρτέρι.
Μικρή που είναι η άνοιξη σαν είσαι δίχως ταίρι-
πικρή πούν΄ η ζωή.

Άνοιξε το παράθυρο στην πρωινή γιορτή,
για να μπουν οι μοσκοβολιές από το περιβόλι.
Α! κάθε του τριαντάφυλλο και μια πληγή από βόλι-
είναι, για σε ποιητή.

Νύσταξα να σε καρτερώ, έρωτα, και να λιώνω,
πα στο βιβλίο της ζωής, σκυμμένος, μια ζωή!
Μ΄ αν ήτανε να ερχόσουνα για ένα, έστω, πρωί,
χίλια θε να ΄δινα πρωινά, να ζούσα εκείνο μόνο!


#105   
Jimy
Φθασμένος
Chat
17.05.2006, 15:57
Ματθαίος Μουντές-Νηπιοβαπτισμός

Η σκληρότητα του Θεού
ήταν,βέβαια φαινομενική.
Ο βιαστικός μορφασμός της αυστηρότητας
ακύρωσε
τη σαγήνη της παρηγοριάς
στην οποία ήταν ώς τώρα
συνηθισμένος.
Του φάνηκε αποτροπιασμός
και τον απόκοψε
απο τον ομφάλο του ανθισμένου
χρόνου.
Ξέπεσε και κατάντησε αλκοολικός


#106   
yokor
Φθασμένος
Chat
17.05.2006, 23:17
…Έτσι κάθε μέρα ξυπνάς με την πικρή αόριστη απόφαση:
αν έπεφτα απ΄ το παράθυρο;
Και κάθε βράδυ κοιμάσαι μ΄ έναν θησαυρό: αυτήν την πολύ-
σήμαντη αυριανή σου μέρα.

Από μέρα σε μέρα-ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ


#107   
tzoy
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
18.05.2006, 10:25
Αγάπη,
πιάσε απ' το χέρι και οδήγησε με.
Χάθηκα.
Αγάπη,
πολλές φορές κάθισα
στο πλούσιο τραπέζι σου,
πολλές φορές θυσίασα στο βωμό σου.
Όμως τώρα,
κάνε να μην είναι τούτο το ποτήρι που με κέρασες,
γεμάτο δάκρυα.
#108   
yokor
Φθασμένος
Chat
18.05.2006, 14:01


Κι άλλη Άνοιξη-ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

Καρδιά μου πόσο το ΄θελα καινούργια να σε δω,
τώρα που βιαστικά ο χυμός μες στα κλαριά χυμάει…
Σιγά, λουλούδια μου, κι εσύ σιγοπερπάτα, Μάη…
Μη μου ξυπνήσεις το Γενάρη που΄ χω εδώ!


#109   
ge01415
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
19.05.2006, 00:16
Ξεσκονίζοντας τις ποιητικές συλλογές του Λουντέμη βρήκα αυτό το ποίημα με μια σημείωση γραμμένη με στυλό!!!


14-5-1996 Τρίτη προς Τετάρτη 1:40 μμ
"Μη στεναχωριέσαι
για το γάλα που χύθηκε"

Ατάκα απο εκείνη την εποχή...του σχολείου!!!


ΜΑΓΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ

Πες το μου θαρρετά
Εγώ ήμουν κείνος που αγάπησες;
Βάλε το χέρι στην καρδιά – όχι εκεί –
Στ’ αριστερά! Έτσι. Και τώρα πες μου:
Ήμουν εγώ;

Θαρρώ πως κάνουμε λάθος.
Λάθος κι οι δυο.
Εσύ που το είπες – εγώ που το πίστεψα.
Αγαπηθήκαμε; Ίσως.
Αν ο ένας δεν ήταν τρελλός
Ο άλλος ήταν ψεύτης.

Αγάπησα; - Μπορεί.
Αγάπησες; - Ποιος ξέρει…
Αγαπηθήκαμε; Ένας θεός –
Μόνο ένας θεός το ξέρει.
(Και κείνος δεν υπάρχει…).

Αλίμονο…
Το κρασί του έρωτα
Το πίνουν δυο-δυο
Μα μεθάει μόνο ο ένας.
Ένας-ένας όπως οι βαρυποινίτες,
Πίσω από τα μολυβένια τους βαρίδια.
Μη με πεις «σκληρό». Αν μ’ αγάπησες
Κάνε υπομονή. Σε λίγο θα ξεχάσεις.

Και τότε θάρθει η σειρά μου
Για μιαν αγάπη…
Αγάπη του έφηβου,
Του γέρου,
Του παιδιού,
Αγάπη ως τα πέρατα
Ως τα έσχατα
Ως το χαμό.
Αγάπη—
Που αν στ’ αληθινά σ’ αγάπησα
Δεν πρέπει να στη δώσω!



10 χρόνια μετά......εκείνη ξέχασε, κι εγω...ξεχάστηκα!!!






#110   
alexia-vicky
Φθασμένος
Chat
19.05.2006, 00:34
Πάρα πολύ όμορφο...
#111   
anastasisk
Σολίστ
Chat
19.05.2006, 03:47
Quote:

Το μέλος ge01415 στις 19-05-2006 στις 00:16 έγραψε:

Ξεσκονίζοντας τις ποιητικές συλλογές του Λουντέμη βρήκα αυτό το ποίημα με μια σημείωση γραμμένη με στυλό!!!


[i]14-5-1996 Τρίτη προς Τετάρτη 1:40 μμ

"Μη στεναχωριέσαι
για το γάλα που χύθηκε"

Ατάκα απο εκείνη την εποχή...του σχολείου!!!


ΜΑΓΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ

Πες το μου θαρρετά
Εγώ ήμουν κείνος που αγάπησες;
Βάλε το χέρι στην καρδιά – όχι εκεί –
Στ’ αριστερά! Έτσι. Και τώρα πες μου:
Ήμουν εγώ;

Θαρρώ πως κάνουμε λάθος.
Λάθος κι οι δυο.
Εσύ που το είπες – εγώ που το πίστεψα.
Αγαπηθήκαμε; Ίσως.
Αν ο ένας δεν ήταν τρελλός
Ο άλλος ήταν ψεύτης.

Αγάπησα; - Μπορεί.
Αγάπησες; - Ποιος ξέρει…
Αγαπηθήκαμε; Ένας θεός –
Μόνο ένας θεός το ξέρει.
(Και κείνος δεν υπάρχει…).

Αλίμονο…
Το κρασί του έρωτα
Το πίνουν δυο-δυο
Μα μεθάει μόνο ο ένας.
Ένας-ένας όπως οι βαρυποινίτες,
Πίσω από τα μολυβένια τους βαρίδια.
Μη με πεις «σκληρό». Αν μ’ αγάπησες
Κάνε υπομονή. Σε λίγο θα ξεχάσεις.

Και τότε θάρθει η σειρά μου
Για μιαν αγάπη…
Αγάπη του έφηβου,
Του γέρου,
Του παιδιού,
Αγάπη ως τα πέρατα
Ως τα έσχατα
Ως το χαμό.
Αγάπη—
Που αν στ’ αληθινά σ’ αγάπησα
Δεν πρέπει να στη δώσω!



10 χρόνια μετά......εκείνη ξέχασε, κι εγω...ξεχάστηκα!!!







[/I]

Τί όμορφο ποιήμα είναι αυτό!?!Σ'ευχαριστώ Τάσο που μου έδωσες την ευκαιρία και το διάβασα!!και....και...και...

Μου φτάνει που δεν γουστάρω να ησυχάσω...


[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : anastasisk στις 19-05-2006 03:50 ]
#112   
tzoy
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
19.05.2006, 09:47
Ένα τυχαίο άγγιγμα,
η αγάπη
ο ψίθυρος
ο έρωτας.
Ακούμπησε το γόνατο μου στο δικό σου,
ρίγος
πυρετός
καταμεσήμερο.
Ένα καράβι περνούσε ράθυμα στο βάθος,
μια στιγμή
η θάλασσα
τα μάτια σου.
Οι λέξεις βουλιάξαν στο φως.
Θέλω να μιλήσω,
τραγουδάω.
Τόπο,
ανοίξτε τόπο,
ο ήλιος χορεύει.

#113   
Aiolos_m
MusicHeaven Guru
Chat
19.05.2006, 10:43
Ήσουν φως στο κορμί μου πορφύρα
ήσουν άνεμος κι έγινες μοίρα
ποιός σκοπός θα σε φέρει, κρυφός
ποιό τραγούδι-νεκρός αδερφός;

ΔΚ
#114   
altamira
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
19.05.2006, 13:49
ΕΛΥΤΗΣ.....


Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ’ακούς
Νά τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ’ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης,μ’ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ’ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου,άκου
Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει- ακούς;
ποιος γυρευει τον αλλο,ποιος φωναζει-
ακους;
Είμ’εγώ πού φωνάζω κι είμ’εγώ πού κλαίω,μ’ακούς
Σ’αγαπώ,σ’αγαπώ,μ’ακούς.

#115   
yokor
Φθασμένος
Chat
19.05.2006, 14:18
ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ-Αδυναμίες

Καμιά δεν είχες.
Εγώ είχα μία:
Αγάπησα.


#116   
Emaki
Φθασμένος
Chat
19.05.2006, 14:51
Ήρωας

Οι άνθρωποι τελικά πονάνε
Λένε λόγια και ύστερα απλά σε προσπερνάνε.
Αν πιστέψεις
πρέπει να βρεις την δύναμη μετά για να αντέξεις
Αν ελπίσεις
πρέπει να βρεις την δύναμη στην γη ήρεμα να ακουμπήσεις.

Είναι ψέμα
Κάθε αλήθεια πίσω της κρύβει και ένα ψέμα
Πάντα τα πράγματα είναι προδιαγραμμένα
Και εσύ ήρωας που πρέπει να νικήσεις
Για άλλη μια φορά απ΄ την μάχη
χωρίς πληγές να αποχωρήσεις

Ήσουν ψέμα
Ήσουν μια αλήθεια κρυμμένη πίσω από ένα ψέμα
Και βρήκες άνθρωπο και εσύ για να πατήσεις
Λίγες καλές στιγμές να του χαρίσεις
Πιστεύω και ελπίδες να τον γεμίσεις
Κι ύστερα απλά να τον αφήσεις.

Μα εγώ δεν ήμουν ήρωας ποτέ,
Δεν ξέρω να νικάω
Πάντα απ’ τις μάχες λαβωμένη έβγαινα
Και μια ζωή πονάω.
Και αν δεν το ήξερες αυτό έπρεπε να ρωτήσεις
Στην μάχη να μη με έβαζες
την ήττα και εσύ να μη μου την γνωρίσεις.

Παραδόθηκα
Στην μάχη έπεσα και χωρίς όπλα δόθηκα
Και νικήθηκα
Για άλλη μια φορά με πληγές γέμισα
και για τον τόπο της γιατρειάς μου ξεκίνησα.
Άραγε πού να ‘ναι?

Δικό μου.....



Όλες οι μάχες στη ζωή, μας μαθαίνουν κάτι , ακόμη κι εκείνες που χάνουμε...


[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Emaki στις 19-05-2006 15:04 ]


[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Emaki στις 19-05-2006 15:06 ]
#117   
yokor
Φθασμένος
Chat
20.05.2006, 17:32
[...] Μαλάκιο αηδές η ματαιότης.
Μιλώντας μεγαλοπιάστηκε
κι έλαβε σάρκα και οστά
που τα αφαιρεί βεβαίως από μας
κάθε φορά για να ορθοποδήσει.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ-Επεισόδιο
Από την συλλογή «Ενός λεπτού μαζί»



#118   
alexia-vicky
Φθασμένος
Chat
20.05.2006, 18:36
Do not shed tears when i have gone
but smile instead because i have lived.

Do not shut your eyes and pray to God that i'll come back
but open your eyes and see all that i have left behind

I know your heart will be empty because you cannot see me
but still i want you to be full of the love we shared

You can turn your back on tomorow and live only for yesterday
or you can be happy for tomorrow because of what happened between us yesterday.

You can remember me and grieve that i have gone
or you can cherich my memory and let it live on.

You can cry and lose yourself, become distraught and turn your back on the world
or you can do what i want
smile, wipe away the tears, learn to love again and
GO ON


#119   
yokor
Φθασμένος
Chat
21.05.2006, 13:21
ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ Γ. Σ.

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει.

[…] Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει
δεν ξέρουμε τίποτε δεν ξέρουμε πως είμαστε ξέμπαρκοι
όλοι εμείς
δεν ξέρουμε την πίκρα του λιμανιού σαν ταξιδεύουν όλα
τα καράβια΄
περιγελάμε εκείνους που τη νιώθουν.

[…] Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει΄
παραπετάματα βουνών αρχιπέλαγα γυμνοί γρανίτες…
Το καράβι που ταξιδεύει το λένε ΑΓΩΝΙΑ 937.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

#120   


Αυτά τα διάβασες;