αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ
 
08 Φεβρουαρίου 2020, 02:56
Στο δρόμο άκουγα now groovy


Τα τέκνο που μεγάλωσα πορώθηκα πόθησα πληγώθηκα γέλασα κι ονειρεύτηκα

Τα άκουγα στο λεωφορείο ΖΩΗ με προορισμό το μέρος ΘΑΝΑΤΟ

Γράφω πιωμένος καλύτερα...

Κοπέλα στα 19 φαντάρος το μικρό παιδί...

Τι λες τωρα...ποτέ δεν είχα τόσο όμορφη κοπέλα...

Ναι δε λεώ γαμησα πολλες αλλα...

Τι κοπελες και μαλακιες...τωρα στα 41?Κοπελα δεν εχω...

Αγαπώ μια γυναίκα ναι...που είναι και μητέρα παιδιών που δεν είναι δικά μου

Ουισκάρα πέφτει στο στομάχι και δακρύζω πάλι...οι ίδιες νότες ακούγονται με τότε που ζύγιζα 20 κιλά λιγότερα και κάρφωνα σε κανονική μπασκετα...κι ημουν ο κυριαρχος...

Τωρα μονο αναμνησεις...

Πουτανα ζωη...γιατί να μην είμαι πάλι νέος?

Γιατί με μεγαλώνεις?

Φοβάμαι...όχι τόσο γρήγορα...

Σε ένα άλλο πλανήτη είμαι 15 και φιλάω την Ιφιγένεια στο στόμα και μου φαίνεται παράξενα όμορφο...

Κάπου στο Πασαλιμάνι κι είναι απόγευμα και λέω πως είμαι 1,90 ενώ είμαι 1,86 χαχα

Τώρα τι να πω που ξεπερασα τα 40 και ειμαι ΜΟΝΟΣ....

TAKE YOU TO THE POINT OF NO RETURN

Η ζωή δε γυρίζει πίσω ΜΑΛΑΚΕΣ...


- Στείλε Σχόλιο


02 Φεβρουαρίου 2020, 14:46
Ένας καθρέφτης μοτοσακού


...απεικόνιζε δύο χαογελαστά πρόσωπα.

Ενός νεαρού ζευγαριού.

Η ευτυχία δεν θα μπορούσε να είχε καλύτερο πορτρέτο.

Τους χάζεψα πριν γκαζώσουν και χαθούν μέσα στην πόλη.

Σκέφτηκα πως ίσως έχουν τις δουλειές τους και μια ισορροπία στη ζωή τους.

Πως είναι ερωτευμένοι.

Αλλά και πάλι τώρα σκέφτομαι...τί σημασία έχει;

Ήταν ή δεν ήταν μια τέλεια στιγμή ξεγνοισιάς γι αυτούς;;


- Στείλε Σχόλιο


28 Ιανουαρίου 2020, 00:28
Αποχώρηση


Η οριστική και πολυπόθητη αποφυλάκισή μου έφτασε.

Όταν είσαι καιρό μέσα ξαφνικά διαπιστώνεις πως τελικά η φυλακή ήταν το μόνο σου σπίτι.

Αποχώρησα λοιπόν και δεν χαιρέτησα κανένα.

Βγήκα έξω στην απόλυτη μοναξιά του κόσμου.

Η μοναξιά ένα άγριο σαρκοβόρο θηρίο.

Η αβεβαιότητα,η έλλειψη διάθεσης για δημιουργία.

Τι να δημιουργήσω?Σκατά?

Ποιός έχει όρεξη να φτιάξει σκατά?

Δύσκολα τα πράγματα.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Ιανουαρίου 2020, 12:47
tears for the past



- Στείλε Σχόλιο


20 Ιανουαρίου 2020, 12:28
Η λήξη


Το καμπανάκι του τέλους χτύπησε και τυπικά.

Ανάμεικτα συναισθήματα.

Φόβος για το αβέβαιο μέλλον ανακούφιση που προχωράω έστω και με αργά βήματα.

Η έλλειψη σαφούς σχεδίου είναι η κύρια αιτία των δισταγμών μου.

Μακριά από μεγαλεπίβολα και φιλόδοξα σχέδια που δεν ταιριάζουν στο χαρακτήρα μου.

Όχι.Ο στόχος μου δεν είναι η επαγγελματική μου καταξίωση αλλά η επιβίωση και κάτι παραπάνω:να μπορώ να αγοράζω ευτυχία.

Συνεπώς χρειάζομαι μικρά βήματα που θα γεμίσουν τον κουμπαρά μου λίγα χρήματα και παράλληλα θα με κάνουν να νοιώσω μια στοιχειώδη χαρά που ασκώ κάτι χρήσιμο...κάτι που θα με ξεβαλτώσει από τη μονοτονία του τίποτα.

Δεν έχω μεγάλες απαιτήσεις.Ένας είμαι.Δεν έχω οικογένεια να κάνω ανούσιες σπατάλες..

Μια λήξη σημαίνει μια νέα αρχή...αλλά κάθε αρχή θέλει αρχίδια...


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Ιανουαρίου 2020, 08:34
Κι όμως είναι αλήθεια


Αν δεν ήταν το σεξ δεν θα ήθελα να έχω ουδεμία σχέση με τις γυναίκες.

Τρομακτικά πεζή μα και αληθινή δήλωση.

Πώς να νοιώσεις έστω και συμπάθεια για εγωκεντρικά όντα που σκοπό έχουν πάνω απ όλα να εξυπηρετήσουν τα δικά τους ένστικτα για αυτοπροβολή και ασφάλεια;

Μόνο το παιδί της βάζει πιο πάνω από την ίδια μια γυναίκα και τίποτε άλλο.

Κι αυτό την καθιστά σιχαμερή.

Αν μπορείς να αγαπάς μόνο από ένστικτο τότε είσαι ένα τίποτα.


- Στείλε Σχόλιο


11 Ιανουαρίου 2020, 19:46
Δηλητηρίαση


Αν πιείς πολύ μεθάς

Αν.πιείς πολύ και γρήγορα,δηλητηριάζεσαι

Έρχεσαι κοντά στο θάνατο και την αίσθηση της απώλειας της ζωής σου

Μαθαίνεις να.εκτιμάς τη μίζερη ζωή σου φίλε.

Ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό;

Μα τι κλισέ ανοησία

Απλά σε αφήνει μισό

Η επόμενη μέρα περίεργη...ψυχρή και ηλιόλουστη

Ένας ήλιος που δε ζεσταίνει...απλά διακοσμεί και τυφλώνει.

Σταμάτα τη γκρίνια και την αυτολύπηση λέω συνέχεια στον εαυτό μου

Τί καταφέρνεις;

Τίποτα απολύτως.

Νοιώθω με τα χέρια δεμένα και τα πόδια σε τσιμέντο.

Τι δηλητήριο και αυτό..

Το έφτυσα μα δεν.έφυγε τελείως

Συνεχίζει να.κυλά στις φλέβες μου και να με.ασχημαίνει.


- Στείλε Σχόλιο


09 Ιανουαρίου 2020, 23:34
Παγωμένο φεγγαρόφως


Κρατά την ψυχή σε μια ψυχρή φυλακή.

Ούτε χαρά ούτε λύπη.Κανένας παλμός.

Φύλλο δεν κουνιέται.

Πλήξη.

Ουσία πουθενά.

Πανσέληνος του τίποτα,σαν ένας φωτεινός κύκλος που μοιάζει με συμπιεσμένο μηδέν.

Τα αστέρια την εγκατέλειψαν και πήγαν για ύπνο.

Τίποτα δε λάμπει απόψε από χαρά.

Μόνο πάγος υπάρχει που τρυπά το στήθος και σβήνει τα σκιρτήματα κάθε λογής.


- Στείλε Σχόλιο


07 Ιανουαρίου 2020, 02:06
Ηoliday


Απόγνωση στη σκέψη της αποχώρησής σου...

Έντονη αίσθηση κενού μέσα μου και μόνο που δοκιμάζω να το φέρω στο νου μου...

Τί σχέση έχουν αυτά με τον τίτλο?

Γιατί και η μουσική των scorpions τί σχέση έχει με τις διακοπές?

Θλίψη και απόγνωση βγάζει η μελωδία και με εκφράζει απόλυτα.

Διακοπές σε ένα μέρος που εσύ θα λείπεις εννοεί μάλλον

Εκεί που δεν θα έχεις πλεον σοκολάτες για μένα...

εκεί που αν ρωτήσω στο μινι μαρκετ αν σε ειδαν θα μου πουν πως δε σε ξέρουν

Εκεί που τίποτα δε θα μπορεί να σε φέρει πίσω...

Ούτε αν σταματήσω στο ζαχαροπλαστείο κοντά στη γειτονιά σου να πάρω γλυκά για να σου φέρω...όπως τα ζεστά Χριστούγεννα του 2018...που με περίμενες για φαγητό...

Είχε έναν ήλιο τότε...

Τα βράδυα προπονούμαι να κλαίω για σένα...για να γίνω δυνατός να αντέξω την απουσία σου...

σε κάτι διακοπές που θα είναι αφόρητες...δίπλα σε μια θάλασσα δακρύων...


- Στείλε Σχόλιο


06 Ιανουαρίου 2020, 21:47
Η αγάπη μου


Το κορίτσι που αγαπώ το πληγώνω άθελά μου

Τα αγκάθια μου το τραυματίζουν

Οι μικροεπιπολαιότητές μου τα πάθη μου...την πληγώνουν...

Πόσο δε θέλω να συμβαίνει αυτό...

Οι δικές μου αμαρτίες να χρεώνουν το δικό της λογαριασμό.

Η κοινωνία καταδικάζει τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τις σχέσεις.

Πως βλέπω την αγάπη,τον έρωτα,την έλξη

Γι αυτό και καταδικάστηκα και έμεινα μόνος

Τίμια

Ποιά γυναίκα δέχεται να μην έίναι η μοναδική στη ζωή ενός άνδρα;

Καμμιά.

Δε ζητώ κάτι τέτοιο.

Θα ήταν παράλογο.

Απλά να...αλήθεια σε αγαπώ.. 

Δε θέλω να σε χάσω...

Λυπάμαι που με γνώρισες τώρα...


- Στείλε Σχόλιο


05 Ιανουαρίου 2020, 20:44
Το σκονισμένο πικ απ


Κάνει θόρυβο στη ψυχή μου.

Τα αιματηρά αυλάκια της ξανανοίγει

Σαν να αναστήθηκε από τα παλιά και χορεύει στις 45 στροφές...

Το φσσσσσσ με ξεκουφαίνει

Με μεταφέρει στο δέσιμο των αθλητικών παπουτσιών στις τραυματισμένες νύχτες στα χαμένα μυστικά δείπνα που δεν έγιναν ποτέ.

Στο σκοτάδι της εφηβείας,στους δαίμονες των παθών,μια λέξη λίλιθ αντηχεί στα έγκατα του μυαλού μου...

Δαιμονισμένα πάθη...ναι...


- Στείλε Σχόλιο


05 Ιανουαρίου 2020, 20:30
Στη φουφού


Ψήνονται κάστανα και δίπλα ζεσταίνονται χέρια

Μυρίζει μια περίεργη άνοιξη αυτή η χειμωνιά

Πόνος και χαρά,γλυκό και πικρό,καμμένο ξύλο και ανθισμένη αμυλδαλιά...καταδίκη και ελπίδα... μαζί...

Και ο Bryan Ferry να παίζει...


- Στείλε Σχόλιο


28 Δεκεμβρίου 2019, 13:21
Χριστούγεννα


Ο κόσμος πηγαίνει για ψώνια,τα παιδιά ενθουσιασμένα για τα δώρα που θα τους φέρει ο Άγιος Βασίλης...

Κρίμα να πάψει κάποιος να πιστεύει σε αυτόν.

Πόσο ανόητο χαζό και ρηχό από μεριάς των ενηλίκων να απομυθοποιούν αυτό το πρόσωπο...

''Ξέρεις δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης...''

Ναι ρε βλάκα...δεν υπάρχει με τη μορφή που εσύ με το ρηχό μυαλουδάκι σου αντιλαμβάνεσαι...

Γιατί όμως με προσγειώνεις σε μια πεζή δήθεν πραγματικότητα?

Για να με κρατήσεις ενήμερο μη με πιάσουν κορόιδο?

Ποιός να με πιάσει κότσο?

Ο Αγιος Βασίλης δεν είναι ψέμμα...!!

Είναι η φανταχτερή γιορτινή ένδυση της πραγματικότητας με ένα χαρμόσυνο μύθο,που δημιουργεί χαμόγελα και ενθουσιασμό...

Γεμίζει δώρα μικρούς και ενήλικες...

Και δε μιλώ μόνο για ύλη...

Αναφέρομαι στις μικρές εκείνες στιγμές που κάνουν την ψυχή μας να χορεύει...


- Στείλε Σχόλιο


28 Δεκεμβρίου 2019, 12:53
Santa Claus is coming to town



- Στείλε Σχόλιο


23 Δεκεμβρίου 2019, 07:21
Under the black light


Σκέψεις υπό το ημίφως του μαύρου φωτός...μπλέ και μωβ σε τρελό χορό βάφουν αστείο το χώρο

Το οπτικό ερέθισμα παραπέμπει σε επίσκεψη σε οίκο ανοχής.

Στο μέρος που τα βογκητά του ''κοριτσιού'' σου με τον ''πρώην'' βρίσκονται ένα λεπτό ξύλινο χώρισμα μακριά.

Παρελθόν,παρών και μέλλον...3 πελάτες που γέμισαν τα 3 διαθέσιμα δωμάτια του οίκου..

Όταν κλείνεις τα μάτια,το μαύρο γεμίζει από το φως του χαμόγελου της ουτοπίας της οποίας τη σάρκα έμελλε ποτέ να μη γευθείς...και δαγκώνεις άγευστα υποκατάστατα προκειμένου να νοιώσεις λίγο από τη γλύκα και την αθανασία που θα προσέφερε η απόλαυσή της αν...


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddiekrueger
Χρήστος
Οδηγός VW SCIROCCO :-)



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddiekrueger

Αυθόρμητες δίχως λογοκρισία σκέψεις που καθορίζονται απο μια στιγμή...αυτη ειναι ικανη να φερει την καταστροφη η το μεγαλειο...τις πιο πολλες φορες απλα φερνει την επομενη στιγμη...




Tags




Επίσημοι αναγνώστες (4)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης