αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

18 Νοεμβρίου 2008, 10:39
Τα καδράκια.


 

   Ήταν όλοι εκεί. Όσοι τουλάχιστον χρειαζόμουν στο οπτικό μου πεδίο για να μην νοιώθω καλά. Όλοι. Ή σχεδόν όλοι. Πείσμωσα όμως. Για χάρη φίλου παλιού βρισκόμουν εκεί, και δεν μπορούσα να παραιτηθώ.  Έτσι  στράφηκα να τους αντιμετωπίσω.
   Σε ένα ασπρόμαυρο flash τους είδα απογυμνωμένους: Τόσο καθώς πρέπει. Τόσο απεγνωσμένα επιτηδευμένοι.Τόσο παγωμένοι μέσα στα καλά τους. Μερικά μοναχικά χαμόγελα που πήρε το μάτι μου, ήταν απλά γκριμάτσες. Από κείνες που μπορεί να σπάσουν, να θρυμματιστούν με μία λάθος κίνηση.
   Προσεκτικά υπολογισμένες κινήσεις, μελετημένη συμπεριφορά: Μπλαζέ όπου δεν υπήρχε ενδιαφέρον και προοπτική, και σχεδόν δουλική όταν το γλείψιμο θα μπορούσε να αποσπάσει ένα χαμόγελο συγκατάβασης από τον  Χ, Ψ, Ω «Υψηλά Ιστάμενο». Καλοβολεμένα ανδρείκελα, εποφθαλμιούντες τσανακογλύφτες, κακογαμημένες μεγαλοκυρίες, ματιές που κοστολογούσαν γοργά τα ρούχα και το ρολόι του διπλανού, εκφράσεις χωρίς καμία πλαστικότητα. Ανέκφραση. Υπολογιστικά βλέμματα και υπολογισμένα λόγια. Λεπτοδείκτες λασπωμένοι από αφόρητη πλήξη.   
    Ξαφνικά η σάλα μου φάνηκε εντελώς άδεια.  Μ΄ένα σάλτο, άλλαξα γυάλα και βρέθηκα να κολυμπάω στη σιωπή της δικής μου. Θυμήθηκα ένα χαρτί που είχα γεμίσει κάποτε με κάτι λόγια που πολύ έντονα μου θύμιζαν όλα τούτα. Το ξέθαψα από ένα παλιό τετράδιο, και  να το:

 

       ΤΑ ΚΑΔΡΑΚΙΑ    

  
Είμαστε εικόνες σε καδράκια σκονισμένα
  
σε άϋλους τοίχους κρεμασμένα κάποιου κόσμου
  
παρατημένοι να μετράμε αργά το χρόνο
  
με τη σφραγίδα πάνωθέ μας του αποκόσμου. 

  
Είμαστε εκθέματα σε χώρους ξεχασμένους…
  
κάποια φυλλάδια τ’ όνομά μας μόνο γράφουν.
  
Άγνωστα σύνολα για θεατές αγνώστους
  
έργα πρωτόλεια κάποιου άσημου ζωγράφου.

  
Άκαμπτοι αιώνια, τόσο μέτριοι και κρύοι
   
άχαρα δείγματα στην πιο φτηνή λινάτσα.
  
Στεγνοί από έκφραση κι από αισθήματα άδειοι
   τ
ην ίδια πάντα ,κι όλοι,  θα’ χουμε γκριμάτσα.

   Μες το μυαλό μας βρίζοντας και απειλώντας
  
αφού δεν θα μπορεί κανείς μας  να μιλήσει
  
όλο και πιότερο θα στέκουμε γελοίοι
  
ώσπου η πολυκαιρία να μας σαπίσει.

 
 Κι όπως δε θα χαμογελάσουμε ποτέ μας,
  
ποιος ν’ αγοράσει, ποιος, πίνακες σκάρτους;
  
Ποιος θέλει εικόνες σε καδράκια σκονισμένα
  
με μια έκφραση φριχτή στα πρόσωπά τους;     



14 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από movflower (18.11.2008)
Κι αν όμως υπάρχει κάτι άλλο, που να ΄ναι ατόφιο, μέσα/κάτω/πίσω από τις μάσκες;


Σχόλιο από PHILIPPOSSM (18.11.2008)
Τα σχόλια ειναι περιττά.


Σχόλιο από adreo (18.11.2008)
αγαπητέ κύριε Παυλάκο, Για το σημερινό σου δημοσίευμα, σε συγχαίρω εκ βάθους καρδίας. ( για να θυμηθώ την ωραία μας παλιά γλώσσα). Είσαι μια σταγόνα δροσιάς, στη ξεραϊλα του Site.
adreo


Σχόλιο από pavel (18.11.2008)
Φίλιππε, σ'ευχαριστώ πολύ.

Χάρις, αυτό είναι το είδος της μάσκας που στραγγαλίζει και αφομοιώνει ό,τι έχει απομείνει απο το παλιό "κάτι άλλο". Με το να αποδεχτείς αυτη τη συγκεκριμένη μάσκα πάνω σου, πίσω της δεν υπάρχει τίποτα πιά. Άποψή μου, φυσικά.

Αγαπητέ κύριε Ανδρεόπουλε, ευχαριστώ ειλικρινά για το σχόλιό σας. Πραγματικά ευχαριστώ... Με μία επισήμανση όμως:
Η τελευταία φράση,(ξεραϊλα του site) εμπεριέχει απαξίωση. Μέχρι που θα μπορούσε να ερμηνευθεί απο κάποιον με λιγότερο αφελές μυαλό απο το δικό μου, ακόμα και ως "μπανανόφλουδα". Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω λοιπόν, μαζί σας σ'αυτό το σημείο, γιατί έχω γνωρίσει ΑΞΙΟΛΟΓΟΤΑΤΟΥΣ ανθρώπους στο site, και γιατί θα έβρισκα πιό σωστό, τυχόν απαξιωτικές απόψεις να εκφράζει κάποιος μέσα απο το δικό του blog , και ΟΧΙ μέσα απο τον χώρο των άλλων. ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να αφήσω το blog μου να μετατραπεί σε εμποροπανήγυρη, ούτε σε πεδίο αντιπαραθέσεων... Και πάλι ευχαριστώ.


Σχόλιο από chocolat (18.11.2008)
Φοβερό χάρισμα να μπορείς να χάνεσαι στη σιωπή σου. Και τιμωρία ταυτόχρονα...

καλησπέρα Pavel :)


Σχόλιο από thank (18.11.2008)
επιτέλους, τέτοια θέλω να μου γράφεις οκ ? Ειχες παρει κάτι απουσίες το τελευταίο διάστημα. Επί της ουσίας το συνεχίζουμε, ή εδώ, ή ... αλλού. Πρέπει να φύγω.

Θέλω κι άλλα παλιά τετράδια ... οκ ? ευχαριστώ.


Σχόλιο από mprizas (18.11.2008)
Επόχή μεσοπολέμου μου θύμισε..
δε ξέρω, έτσι την είδα δηλαδή.


Σχόλιο από thank (19.11.2008)
Επανήλθα. Λοιπον, οκ πάρε και τον διάλογό σου. Σε πρώτη ανάγνωση ίσως είναι έτσι. Οχι σε πρώτη .. και σε δεύτερη και σε τρίτη ... Ισως και σε διαρκή. Σκέφτηκα πως για να τα βλέπεις έτσι, ... κάτι θα ξέρεις. Γιατί ανεβαίνεις εκεί. Μόνος. Οπου η ψυχή σου αναμετράται με τους απο κάτω. Η παράστασή σου, ενάντια στην ακινησία τους. Δεν ξέρω αν είχες αυτό στο μυαλό σου, αλλά δεν μ' ενδιαφέρει :):):)

Αλλά - πιάνομαι από το σχόλιο της μοβφλάουερ - μήπως όλο αυτό, το σιωπηλό, το ανέκφραστο, είναι αδυναμία, ίσως φόβος, ν' ανοίξουν οι πόρτες τους ? Μήπως τελικά στο μέσα τους γίνεται το "ελα να δεις" ? Οχι σε όλους. Μήπως τελικά, σε κάποια διπλανά δωμάτια, (οκ, έστω σε υπόγεια), βρίσκονται άλλες ζωγραφιές, γλυπτά και μουσικές, που όμως φοβούνται να εκτεθούν στο φως? .
΄
Οκ είπαμε, μπορεί να αυθαιρετώ, και για σενα και για τη μοβ, αλλά α) είναι αργα και β) αυτά παθαίνει όποιος γράφει ποίηση. Τη δωρίζει στους άλλους για να την κάνουν ότι θέλουν. :):):)

Α ναι και για τη Σοκολα, συμφωνώ για το δώρο και για την τιμωρία σε ότι αφορά τις διαδρομές της σκέψης. Αλλά, καμμια φορά και οι σκέψεις οι ίδιες έχουν ανάγκη από αέρα, γίονται πιο πλούσιες και οι άλλοι τις έχουν περισσότερο ανάγκη απ' ΄το φανταζόμαστε. Ακόμα και αν μας προσκαλούν να περάσουμε μέσα από δρόμους με τα κάδρα του Παβελ μας.

Καλό βράδυ (ξημερώματα θα το διαβάσεις δηλ, αλλά ούτε κι αυτό με νοιάζει ) :):):):)


Σχόλιο από pavel (19.11.2008)
Ναι, Σοκολατίτσα, έτσι ακριβώς είναι και η μοναξιά του σχοινοβάτη. Αποθεούμενη και κατακρημνίζουσα...

Γιώργο, έχεις απόλυτο δίκιο. Αν το δούμε σαν περιεχόμενο, είναι υποκειμενικό θέμα το κατα πόσο βλέπει κάποιος άλλος τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Σαν φόρμα όμως, δομή και "κλειδώματα" και πιό πολύ σαν ατμόσφαιρα,σαφώς και παραπέμπει στον τρόπο γραφής του μεσοπολέμου.

Θάνο, όντως αυτό είχα στο μυαλό μου. Κι ας μην σ' ενδιαφέρει :)))
Η όποιας αξίας παράστασή μου, ενάντια στην ακινησία τους. Σωστά το έθεσες. Η ένστασή μου είναι οτι επειδή με τα χρόνια έχω αναπτύξει μια ιδιότυπη μορφή αντίληψης, ενοχλούμαι πολύ απο το "Δηθεν". Όπως επίσης απο τους ενδοαπουσιάζοντες. Αλλά και αν υπάρχουν μέσα τους κρυφά δωμάτια με όμορφα πράγματα, και πάλι είναι δική τους υπόθεση να πιαστούν απο το ερέθισμα που τους προσφέρεται. Όπως είπες πολύ σωστά, ας την κάνουν ότι θέλουν την όποια ποίηση. Ή, ότι μπορούν, θα συμπλήρωνα. Πίστεψέ με όμως, σε ότι αφορά τα άτομα που αντιμετώπισα, θα σου πω μόνο αυτό: Ένα χαμόγελό τους θα κρατούσε φρέσκο το γάλα για ένα μήνα τουλάχιστον...:))))


Σχόλιο από marylin (20.11.2008)
Θοδωρή μου...
Δεν έχω λόγια να περιγράψω το πως αισθάνομαι...

Υποκλίνομαι!


Σχόλιο από faltsoo (24.11.2008)
γιατι... ?...στον αδρεο ?
και γιατι αγαπητε απαξιωνετε την εμποροπανηγυρη ?
ολα εδω συμβαινουν και ολα εδω πληρωνονται .
everything i do ...
i do it for you.




Σχόλιο από pavel (24.11.2008)
Ναι, μορτάκο.... όλα εδώ συμβαίνουν, κι όλα εδώ πληρώνονται. Έχεις δίκιο. Για άλλη μια φορά. Εγώ φεύγω.


Σχόλιο από thank (25.11.2008)
Δεν το κατάλαβα, πραγματικά, το τελευταίο. Φεύγεις γράφεις ... Δεν ξέρω. Μπορεί και να ξέρω δηλαδή. Τελος πάντων, σε έχω χάσει εκτός νετ και μάλλον αυτό είναι κακό ...


Σχόλιο από thank (25.11.2008)
ωραια ... :):):) συνεχίζει λοιπον η παράσταση των ποιητών, στον κόσμο του μεγαλείου και της κατάρας που επέλεξαν να ταξιδέψουν. Ετσι δεν είναι ? Κι εμείς θα είμαστε εκεί, εδω, οπουδήποτε, πάντα όμως κάτω απ' τη σκηνή, να τρεφόμαστε απ τις ομορφιές σας. Και να σας πετάμε τα άλλοθί μας για επισκευή. Προς τον παρόν λοιπον, έχεις να κορνιζάρεις τις τόσες ομορφιές που ζωγραφίζει ο λόγος σου. Αλλάζω τη διακόσμηση του σπιτιού μου ξέρεις. Θέλω καδράκια. Πλιζ. ε? :):):) (Α μπαι δε γουέϊ. Δες και το ποστ του πτέραρχου περί ποίησης :):)



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι






Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης