Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
04 Ιουλίου 2013, 14:07
Στιγμή και υδάτινη μεμβράνη
Διηγήματα και ιστορίες  

στιγμή

 Πάλι φυσάει δυνατά σήμερα. Όποτε τυχαίνει ν’  αποφασίσω να σου γράψω, ο αέρας μου φαίνεται ότι είναι πάντα θυμωμένος. Πάλι καλά όμως που πήρα την απόφαση αυτή. Λίγο ν’  αργούσα ακόμα ποιος ξέρει πότε θα ερχότανε η κατάλληλη πάλι στιγμή. Γιατί η μια στιγμή, η κατάλληλη, όταν έρχεται σπανίως μόνη της, όσο μόνη θέλει ο καθένας για να της μιλήσει. Έπειτα έρχεται η επόμενη, αλλά μπορεί και μετά από έναν αιώνα.

Μιλάμε σε μια στιγμή, σημαίνει ότι μιλάμε όχι όσο μπορούμε πιο γρήγορα, αλλά όσο μπορούμε πιο άνετα στο μόνο πλάσμα που βιάζεται τόσο πολύ.

Επειδή αυτό είναι και θέμα αγωγής, εύκολο είναι να το διαπιστώσει κανείς στους ανθρώπους, απ’  τον τρόπο, φέρ’  ειπείν, που σηκώνουν το χέρι τους με το φλιτζάνι τον καφέ. Ο βαρύς ρυθμός εξαιτίας μια αυτοσυγκέντρωσης στην κίνηση είναι ανώτερος εμφανώς απ’  τον ευέλικτο που υπονοεί απλώς μιαν άσκηση στη συνήθεια.

Ο πρώτος φέρει έντονα τα σημάδια μιας παιδείας που τον έχει μάθει να σέβεται το άγνωστο. Ο δεύτερος αγνοεί την πιο βασική προϋπόθεση της ζωής. Οτιδήποτε «επαναλαμβάνεται» δεν είναι ποτέ το ίδιο. Αυτή η άγνοια ισοδυναμεί με το να κατατάσσουμε μια ευρεία περιοχή κινήσεων σε αυθαίρετες κατηγορίες. Η κατηγορία π.χ. «πίνω τον καφέ μου» ή «φοράω το παντελόνι μου».

Κάθε κίνηση θα παραδεχόταν ο πρώτος, τείνει να ολοκληρωθεί μέσα σ’  έναν απεριόριστο χρόνο. Όσο διαρκεί, το ενδεχόμενο επιτέλεσής της μοιάζει αχνό. Ο δεύτερος, πριν αρχίσει η κίνηση να διαγράφεται ως πρόθεση στο χέρι, είναι ήδη βέβαιος για τη συνέχεια, τόσο πολύ που μπορεί να κάνει πολλές μαζί.

Ο δεύτερος είναι πιο παραγωγικός, ο πρώτος ζει πιο πολύ.

Ο δεύτερος βιάζεται να συναντήσει το μέλλον, ο πρώτος ζει όσο γίνεται στο παρόν. Έτσι ανάλογα με την παραγωγικότητα των κινήσεων «προχωράμε» ή μένουμε «στάσιμοι».

Ένα πρόχειρο συμπέρασμα θα έλεγε: έρχεται πιο γρήγορα ή πιο αργά ο θάνατος, ανάλογα με το πόσο βιάζεται ο καθένας να τον συναντήσει.

 

 

υδάτινη μεμβράνη

 Πλαστικές σακούλες κι άλλα σκουπίδια επέπλεαν σήμερα στην επιφάνεια του νερού. Τα λίκνιζε το κυματάκι που έσπαγε στη μικρή προβλήτα.

Κι όπως  η διάφανη μεμβράνη της θάλασσας τα κρατούσε χωρίς προσπάθεια χορεύοντας, ο υδάτινος όγκος του βυθού που άνοιγε από κάτω έμοιαζε ανώφελος. Ανύπαρκτος, από το λευκό φως του απογεύματος που τον διαπερνούσε στα ρηχά ολόκληρο, ήταν ίδιο το κενό, κάπως πιο συμπυκνωμένο και πλαδαρό.

Έτσι μοιάζουν περίπου και τα ποιήματα. Ένας αφανής, ανυπόφορος κόπος πάντα τα καθοδηγεί και τα στηρίζει να λάμψουν στο δέρμα της μέρας. Ογκώδης όσο απαιτείται για να μη βουλιάξουν.

 

Από τα Εφτά μικρά πεζά του Σπύρου Γεωργίου (περιοδικό Πλανόδιον, τεύχος 48, Ιούνιος 2010).

 

 

 

 

- Στείλε Σχόλιο


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog
Συγγραφέας
yokor
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία, φοιτήτρια μεταπτυχιακού τμήματος δημιουργικής γραφής ΕΑΠ
από ΦΛΩΡΙΝΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!




Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου E-book Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία Βιβλία Βιβλία μας Βιβλίο Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εαρινή Ισημερία Εικαστικά Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική Λογοτεχνία Ελληνική λογοτεχνία Ένα κείμενο μία εικόνα Ένα κείμενο μία εικόνα Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Θρησκευτικές γιορτές Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Κυρά-Σαρακοστή Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μάρτης Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Παιδικου Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βιας και του Εκφοβισμού Παράξενα και όμορφα Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Τα βιβλία μας Τα βιβλία μου Τα παιδία παίζει Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Χαϊκού Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (26)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links