ελληνική μουσική
174 online   ·  208.862 μέλη

Η Χαρούλα τα έβαλε με την Αλεξίου...

rapsodos
Φθασμένος
Chat
02.04.2004, 09:24
Χαλαρώστεεεεε....
#21   
wasted_sunsets
Περαστική Νότα
Chat
02.04.2004, 09:41
Μη φοβάσαι, Ορφέα, χαλαροί είμαστε! Συνέχεια επί του θέματος δε θα δώσω... Μεγάλα παιδιά είμαστε, ο καθένας έχει νου και μπορεί να σκεφθεί!
Take care!!!


#22   
falimento
Σολίστ
Chat
05.04.2004, 12:26
Μπορεί η Χαρούλα να τα έβαλε με την Αλεξίου αλλά εγώ θα τα βάλω
με όλους σας!!

Καμμιά φόρα αποπροσονατολιζόμαστε και η συζήτηση πηγαίνει σε αδιέξοδα..
Και σε αδιέξοδο οδηγούμαστε όταν προσπαθούμε να αποδείξουμε την αξία
μερικών καλλιτεχνών συγκρίνοντας τους με άλλους..

Γενικά πιστεύω οτι η σύγκριση μεταξύ ανθρώπων,χαρακτήρων είναι ολέθριο λάθος διότι ο καθένας μας αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα με διαφορετική ιδιοσυγκρασία.. Εγώ είμαι καλός εκεί, εσύ είσαι αλλού..
Έτσι είναι η ζωή...

Το να συγκρίνεις Πορτοκάλογλου,Αλεξίου,Νταλάρα είναι ακόμα πιο ολέθριο λάθος..

Ο καθένας έχει διαγράψει τη δική του πορεία, μας έχουν χαρίσει υπέροχα τραγούδια,έχουν συνοδεύσει όμορφες στιγμές μας, έχουμε παίξει άπειρες φορές τα τραγούδια τους στη κιθάρα..



Ποιος είναι καλύτερος?
Ο τάδε τη βρίσκει με Νταλάρα ο δείνα με Αλεξίου.. Εγώ τώρα θέλω να ακούσω Πορτοκάλογλου..

Είναι επομένως ανούσιο να συγκρίνουμε και να δικάζουμε..

Εγώ αυτό που θέλω είναι να ακούω Ωραία Τραγούδια..Και οι 3 το κάνουν καλά αυτό!!
#23   
rapsodos
Φθασμένος
Chat
05.04.2004, 13:24
Συμφωνώ απόλυτα falimento με την τοποθέτησή σου . Η ιστορία του κάθε καλλιτέχνη χαράσεται στη ψυχή μας και όπως διαφορετικός είναι ο καθένας μας έτσι διαφορετική είναι και η ψυχή μας και τα συναισθήματα με τα οποία ντύνουμε καταστάσεις και γεγονότα. Αυτό φυσικά και δεν μειώνει αλλά ούτε και αυξάνει την αξία και την ιστορία κάποιου. Ελπίζω να γίνει κάποτε κατανοητό αυτό.
(έχουμε ξεφύγει λίγο απο το θέμα gate , αλλά ας μας συγχωρέσεις )
#24   
yiannisyiannis
Φθασμένος
Chat
06.04.2004, 10:09
Λοιπόν, αφού έκλεισε αυτή η παρένθεση, νομίζω ότι καιρός είναι να επιστρέψουμε στο θέμα, το οποίο άνοιξε η Νεκταρία. Αν και ήδη έκανα μια σύντομη τοποθέτηση, θα ήθελα να πω δυο λόγια ακόμη εκ των υστέρων.

Ας το γενικεύσουμε λίγο. Όταν ένα δημόσιο πρόσωπο συμμετέχει σε μια εκδήλωση αμφιβόλου ήθους και ποιότητας, ή όταν δίνει συνέντευξη σε μια φυλλάδα, ή εν πάση περιπτώσει όταν ανακατεύεται με τα πίτουρα, δύο τινά μπορούν να συμβούν.

1) Να αναβαθμιστούν τα πίτουρα, λόγω της παρουσίας μιας τόσο αξιόλογης προσωπικότητας.
2) Να αφομοιώσουν τα πίτουρα τον συμμετέχοντα.

Λαμβάνοντας υπόψη μια σοφή παροιμία του λαού μας, «Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες», κλίνω υπέρ της δεύτερης άποψης. Για το λόγο αυτό, τάσσομαι υπέρ της επιλογής του Νταλάρα και των άλλων καλλιτεχνών, οι οποίοι αποφάσισαν να απέχουν από τη βράβευση.
#25   
jorge
Musantiquus , Administrator
Chat
06.04.2004, 11:28
Δεν ξέρω αν είναι μόνο δική μου σκέψη, αλλά θα την πω γιατί σε αυτό το site υπάρχει, πάνω απ' όλα, ελευθερία έκφρασης.

Έχω την εντύπωση πως η Χαρούλα, που τόσο αγαπώ και εγώ, προκαλεί σιγά-σιγά το γκρέμισμα του μύθου που έχει δημιουργήσει. Εγώ προσπαθώ να την προστατεύσω τα τελευταία χρόνια. Και να με προστατεύσω, προκειμένου να μη χάσω αυτή τη μαγική εικόνα που έχω για τη Χαρούλα. Επομένως, δεν ακούω τα live της. Έχει πέσει πάρα πολύ και είναι κρίμα να εκτίθεται στα μάτια των ανθρώπων που τη λατρεύουν. Είναι η άποψη μου και ελπίζω μόνο δική μου, για το καλό της.

Επίσης, νομίζω πως μπήκε πλέον στο εμπορικό παιχνίδι, έστω και με ένα δίσκο που θα μείνει στην ιστορία. Η διαφήμιση, οι αφίσες στους δρόμους, η συνεύρεση στη σκηνή με έναν καλλιτέχνη που είναι ίνδαλμα για μεγάλο μέρος της αγοράς (Κότσιρας) και η συνεύρεση με όλο το εμπορικό μουσικό κόσμο στα Αρίων, μάλλον δείχνουν οτι προσπαθεί από κάπου να πιαστεί για να μην πέσει. Διότι από τη φωνή της, δεν μπορεί - δυστυχώς - να πιαστεί.

Μακάρι, το ξαναλέω, όλα αυτά να είναι δικές μου σκέψεις και όχι δικές σας.
#26   
wasted_sunsets
Περαστική Νότα
Chat
07.04.2004, 16:49
Καλά, όπως νομίζεις...

Να φροντίζεις όμως να ανανεώνεις το οξυγόνο στη γυάλα, γιατί θα σου ψοφήσει και θα στεναχωρηθείς...
#27   
jorge
Musantiquus , Administrator
Chat
07.04.2004, 17:24
Τι ακριβώς θέλεις να πεις; Δεν σε κατάλαβα... Είναι και μια ώρα δύσκολη...
#28   
wasted_sunsets
Περαστική Νότα
Chat
07.04.2004, 23:17
Ok, λοιπόν! Αφού ζητήσω συγγνώμη για την ελαφρά ειρωνεία, η οποία, χωρίς τέτοια πρόθεση, μπορεί να ήταν και ενοχλητική, εξηγούμαι όσο το δυνατό πιο σύντομα:

Κάθε καλλιτέχνης έχει, όχι απλά το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση, να βρίσκεται μέσα στην εποχή του, να είναι σύγχρονος, τόσο στα μηνύματά του (όχι απαραίτητα ιδεολογικά, αλλά όσον αφορά στο τι θέλει μα μας μεταδώσει γενικότερα) όσο και στη μορφή με την οποία επιλέγει να το κάνει αυτό. Η Χαρούλα, προς τιμήν της, το τόλμησε αυτό με τον τελευταίο της δίσκο. Πρίν από αυτή εξάλλου είχαν κάνει το ίδιο ο Πάριος, ο Νταλάρας (τον οποίο στο ίδιο thread μέμφομαι για άλλο λόγο, αλλά τα του Καίσαρος τω Καίσαρι) και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες με ιστορία εικοσαετίας και βάλε.
Αυτή είναι η εξέλιξη, η οποία όχι μόνο είναι αναπόφευκτη, αλλά και απαραίτητη για τη συνέχεια στη δημιουργία.
Εσύ, φίλε μου, παραγνωρίζεις αυτή την πραγματικότητα, δεν είσαι έτοιμος να τη δεχτείς, και ταμπουρώνεσαι πίσω από αυτό που έχεις ήδη αφομοιώσει, αναμασώντας το και, τολμώ να διακινδυνεύσω νοιώθωντας ανασφάλεια για να εμπιστευθείς καινούριες προσπάθειες των ήδη καταξιωμένων καλλιτεχνών.
Πϊστεψε με, και εμένα, το "κι εγώ σαν πόλη αφήνομαι" και τα "παλικάρια απ' τ΄Αϊβαλί", είναι, ακόμα και σήμερα, από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, και ψυχαγωγούμαι αφάνταστα ακούγοντάς τα. Αλλά δε μένω εκεί γιατί είναι παρελθόν, και το παρελθόν είναι στατικό, δεν έχει κίνηση, εξέλιξη. Και, ότι δεν κινείται, μουχλιάζει και απονεκρώνεται.
Με εκτίμηση,
#29   
jorge
Musantiquus , Administrator
Chat
07.04.2004, 23:37
Φοβάμαι πως υπήρξε παρανόηση.

Καταρχήν για τον καινούριο της δίσκο έγραψα πως "θα μείνει στην ιστορία".
Εσύ μου γράφεις οτι:

1. " νίώθεις ανασφάλεια για να εμπιστευθείς καινούριες προσπάθειες των ήδη καταξιωμένων καλλιτεχνών" και οτι
2. "παραγνωρίζεις αυτή την (νέα) πραγματικότητα, δεν είσαι έτοιμος να τη δεχτείς, και ταμπουρώνεσαι πίσω από αυτό που έχεις ήδη αφομοιώσει"

Επομένως δεν διάβασες καλά τα λόγια μου και θεωρώ πως όσα έγραψες δεν με αφορούν ούτε στο ελάχιστο.

Η μόνη ένσταση που είχα και έχω είναι για τη φωνή της σήμερα, εν έτει 2004. Μόνο αυτό.


#30   
aggeliki
Σολίστ
Chat
08.04.2004, 00:38
Den nomizo kallitexnes san tin alexiou na exoun anagki ta vraveia arion...mallon auta tin exoun!!!xoris autin ti tha itan auta ta vraveia???
Theoro oti meta apo kapoia xronia o kosmos den tha tin thimatai os tin xaroula pou pige sta arion kai ekane auto i ekane to allo!Antitheta tha tin agapa gi'auto pou tha exei afhsei piso ths, kai auto einai i diskografia tis....
H alitheia einai oti oute kai ego simfono apolyta me thn stash ths tora teleutaia alla tin agapao gi'auto pou mou exei prosferei tosa xronia k auto pou sinexizei na mou prosferei kai tora (an kai den nomizo oti einai kai ap'tous kalyterous diskous pou exei vgalei,o teleutaios,xoris ostoso na diafono me t'oti einai enas diskos pou tha meinei)...
Opos epishs den symfono kai me kapoies apopseis kai staseis pou exei krathsei o ntalaras par'ola auta den pauei na einai o agapimenos mou tragoudisths dioti exei fonara!
Telos nomizo pos oloi thimomaste pos i proti pou ta ipostirixe auta ta vraveia itan i episis megali galani...asxoleitai pleon kaneis me ayto to thema???
elpizo na egina katanoiti...
#31   
wasted_sunsets
Περαστική Νότα
Chat
08.04.2004, 09:46
Quote:

Το μέλος jorge στις 07-04-2004 στις 23:37 έγραψε:


Επομένως δεν διάβασες καλά τα λόγια μου και θεωρώ πως όσα έγραψες δεν με αφορούν ούτε στο ελάχιστο.

Η μόνη ένσταση που είχα και έχω είναι για τη φωνή της σήμερα, εν έτει 2004. Μόνο αυτό.







Quote:

Το μέλος jorge στις 07-04-2004 στις 23:37 έγραψε:


Επίσης, νομίζω πως μπήκε πλέον στο εμπορικό παιχνίδι, έστω και με ένα δίσκο που θα μείνει στην ιστορία. Η διαφήμιση, οι αφίσες στους δρόμους, η συνεύρεση στη σκηνή με έναν καλλιτέχνη που είναι ίνδαλμα για μεγάλο μέρος της αγοράς (Κότσιρας) και η συνεύρεση με όλο το εμπορικό μουσικό κόσμο στα Αρίων, μάλλον δείχνουν οτι προσπαθεί από κάπου να πιαστεί για να μην πέσει.









Παρ΄'ολα αυτά για τη φωνή της θα συμφωνήσω ότι δεν είναι όπως παλιά, αλλά η περίπτωσή της δεν είναι τίποτα μπροστά στην πλειάδα των αφώνων "δήθεν" που κάνουν καριέρα στη χώρα μας
#32   
Giorgos
Σολίστ
Chat
10.04.2004, 08:53
Κατ' αρχάς, νομίζω ότι έχει γίνει ένα μικρό αλλά ουσιώδες λάθος εξ αρχής. Θεωρώ ότι ο τίτλος του topic θα έπρεπε να είναι "Η Αλεξίου τα έβαλε με τη Χαρούλα". Εξηγούμαι.

Την ιστορία που κουβαλά η συγκεκριμένη καλλιτέχνις την γνωρίζετε λίγο-πολύ όλοι. Με το να κάτσουμε να αραδιάσουμε με ποιους έχει συνεργαστεί 30 χρόνια τώρα και τι έχει τραγουδήσει, δε θα μας πάρει ούτε η επόμενη βδομάδα. Μιλάμε για ένα ιερό τέρας του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού.

Μα ακριβώς εδώ είναι το θέμα! Ότι όλοι αγαπήσαμε τη Χαρούλα απ' το "Δυο παλλικάρια απ' τ' Αϊβαλί", το "Όλες του κόσμου οι Κυριακές", την "Αριστοτέλους", το "Όλα σε θυμίζουν" και δε συμμαζέυεται. Και όταν μπήκε η δεκαετία του '90, η Χαρούλα δεν έμεινε στάσιμη. Με το "Δι' ευχών", τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα της εγχώριας δισκογραφίας, προσφέροντάς μας έναν άρτιο και κυρίως (γιατί αυτό είναι που λείπει πλέον από την εποχή μας) διαχρονικό δίσκο. Και πολύ καλά έκανε που συνεργάστηκε με τους ΟΠΑ και ερμήνευσαν το πολύ όμορφο "Μες στα δυο της μάτια" (προτιμήστε την live εκτέλεση).

...και μετά, τι έγινε; Γιατί κάτι -αναγκαστικά- συνέβη. Και δεν αναφέρομαι στην -πασιφανή- πτώση της φωνής της, μοιραία επήλθε κι αυτό. Όπως όμως επήλθε και στους άλλους 3 της "παλιοπαρέας" (Νταλάρας, Πάριος, Γαλάνη). Είναι απόλυτα φυσιολογικό όταν μιλάμε για άτομα που 35 χρόνια ασκούν τη φωνή τους αδιάλειπτα και έχουν φτάσει την ηλικία των 55-60. Αναφέρομαι στις επιλογές της. Αναφέρομαι στο ύφος της. Αναφέρομαι τέλος στον λόγο της. Γιατί ένας καλλιτέχνης δεν είναι αποκομμένος από την κοινωνία, οφείλει να έχει λόγο με ουσία. Στην αρχή, θεώρησα ότι ήταν ιδέα μου να βλέπω ένα μπλαζέ ύφος σε οποιαδήποτε συνέντευξή της τα τελευταία χρόνια. Ώσπου ήρθε η περίφημη συνέντευξή της με τη...Ρούλα Κορομηλά. Ειλικρινά, πίστεψα ότι ήταν φάρσα. Μέχρι που την παρακολούθησα ιδίοις όμμασι και ωσί. Δεν άντεξα μέχρι τέλους. Στο μπλαζέ ύφος είχε προστεθεί μια άκρατη αυταρέσκεια, όμοια με εκείνη των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Το αν κάποιος καλλιτέχνης εκπέμπει ειλικρίνεια ή όχι, για μένα -και όχι μόνο- μετρά σε τεράστιο βαθμό, διότι, εκτός της ιδέας του στρατευμένου καλλιτέχνη (για μένα δεν υπάρχει άλλος), έχει άμεσο αντίκτυπο και στη δουλειά του. Κάπου εκεί η Χαρούλα έπαψε για μένα να λέγεται Χαρούλα και μετετράπη σε Αλεξίου.

Όταν πριν κάποιους μήνες άκουσα ότι θα συνεργαζόταν με τον Θεοφάνους, δεν εξεπλάγην ουδόλως. Μάλιστα είπα: γιατί όχι; Πλέον η εμπορικότητα είναι το ζητούμενο, οι πρωτιές στην ΙFPI, το άνοιγμα σε όλα τα στρώματα του κοινού. Όταν όμως επιλέγεις αυτόν το δρόμο, τότε μοιραία έρχονται και οι επιπτώσεις. Θες αγαπητή κα Αλεξίου να πουλήσεις και σε αυτόν που -για να χρησιμοποιήσω και λέξεις της αγορας- "την βρίσκει" με τα ελληνάδικα; Καλά κάνεις. Θα χάσεις όμως από την άλλη ένα πιστό κοινό που σε αγάπησε χρόνια τώρα για την αγάπη που έδειξες στο ποιοτικό τραγούδι. Γιατί, με συγχωρείτε, αλλά εγώ δεν μπορώ να "την βρω" με το "Κύμα", ένα κατ' εξοχήν εμπορικό τραγούδι του κου Θεοφάνους και να ακούω και κλεφτά μια "Αριστοτέλους" να θυμάμαι τη μουσική μου παιδεία. Άμα θέλω κάτι τέτοιο, ακούω μια Γαρμπή που τουλάχιστον είναι αυθεντική. Γράφει ο Jorge ότι ο δίσκος θα μείνει στην ιστορία. Ναι, θα μείνει ως το επιστέγασμα της κατάρριψης του μύθου "Χαρούλα". Γιατί μουσικά, θα ξεχαστεί σαν τον κάθε δίσκο που βγάζει μια Βανδή ή Βίσση. Θυμηθείτε το μετά από 2 χρόνια. Κι επειδή καλύτερος και πιο αμείλικτος κριτής από τον ίδιο το χρόνο δεν υπάρχει, εδώ είστε κι εδώ είμαι.

...τα Αρίων; Μα διαβάσατε τα παραπάνω, και σας ξενίζουν τα Αρίων; Ο δίσκος είναι ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ, τα Αρίων είναι μια αμιγώς ΕΜΠΟΡΙΚΗ φιέστα, όπερ έδει, δείξαι. Απλή επαγωγή είναι. Και δεν γνωρίζω αν όλα αυτά -η συνεργασία με τον δημοφιλή Κότσιρα, με τον Θεοφάνους, τα Αρίων- γίνεται λόγω φωνητικής πτώσης. Δεν το αποκλείω καθόλου. Θεωρώ όμως ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στην αλλοτρίωση του χαρακτήρα και των ιδεών της, το άνοιγμα στο "απέναντι" κοινό έγινε για τη δημοσιότητα και την εμπορικότητα, κι όχι μόνο για να κρατηθεί στο παιχνίδι.

Η Χαρούλα δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Θα την ακούμε και θα την αγαπάμε και θα αγοράζουμε τους δίσκους της κι εμείς και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Η Αλεξίου θα πουλάει τρελλά στο παρόν. Απλά κάποτε θα σταματήσει, όταν το παρόν θα γίνει παρελθόν. Και τότε θα έρθει νέο κύμα εμπορικών τραγουδιών. Θα πουλήσει, θα σταματήσει. Μέχρι πότε θα τραγουδά; Όταν τα τραγούδια έχουν ημερομηνία λήξης, από ένα σημείο και μετά μπαγιατεύουν. Και σε 6-7 χρόνια, θα βγάλει και έναν -έσχατο- δίσκο με τίτλο "40 χρόνια Χαρούλα", κάτι σαν κάθαρση, όπου θα περιλαμβάνει τα τραγούδια για τα οποία την αγαπήσαμε, γιατί η υστεροφημία είναι το πιο σημαντικό για κάθε καλλιτέχνη που έχει δημιουργήσει ολόκληρο μύθο γύρω από το όνομά του και συνήθως, αυτό που θυμόμαστε για έναν άνθρωπο, είναι το τελευταίο πράγμα που έκανε. Στο μεταξύ, όταν θα συζητάμε για την Χαρούλα Αλεξίου (Χαρούλα+Αλεξίου), νομίζω ότι η λέξη "κρίμα" θα είναι αυτή που θα βγαίνει πιο συχνά από το στόμα μας, όπως -mutatis mutandis φυσικά, για να μην παρεξηγηθώ, το τονίζω- όταν ακούμε το "Δώδεκα" της Άννας Βίσση και στο καπάκι το "Μπουμ μπουμ μπουμ". Κι ένα γιατί με ένα μεγάλο ερωτηματικό πάντα θα αιωρείται στη συνείδησή μας.

Όλα αυτά γιατί δε μου αρέσουν οι μετά Χριστόν προφήτες. Εύχομαι με όλη μου την καρδιά ο χρόνος να με βγάλει ψεύτη.
#33   


Αυτά τα διάβασες;