αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
10 Δεκεμβρίου 2014, 12:27
ΘΥΜΩΜΕΝΑ ΣΤΑΧΥΑ
Μενέλαος Λουντέμης  

-Και τι θέλεις να γίνεις, βρε τζιβαέρι μου;

-Καβαλάρης.

-Να το! έλεγ’ ο παππούς κι έστριβε τα μουστάκια του. Καβαλάρης ε; Μπράβο! Δεν είναι τέχνη αυτό. Μα είναι περηφάνια. Ε, έτσι θα την περπατήσουμε μεις τη ζωή μας. Καβαλάρηδες!

Ήθελε να ‘χει κι αυτός κάτι για να προστατεύει σ’ αυτόν τον κόσμο. Κάτι να ‘χει για να περηφανεύεται. Βασιλοπούλες -όπως γίνεται στα παραμύθια- δεν υπήρχαν. Μα ούτε και ήθελε αυτές να τις γλιτώσει. Ούτε μία. Αυτοί που γλίτωναν τις βασιλοπούλες πέθαναν μια και καλή πριν από καιρό. Και οι σημερινές βασιλοπούλες δεν άξιζαν για γλίτωμα. Μα εδώ που τα λέμε, ούτε κι αυτές καταδέχονται να γλιτωθούν από χωριατόπουλα. Και για να τα λέμε ακόμη καθαρότερα, κείνες σιχαίνονται πια σήμερα τ’ άλογα. Προτιμούν τα βαποράκια, τ’ αεροπλάνα ή τ’ αυτοκίνητα.

Πόσο αλλιώτικος, αλήθεια, ήταν ο κόσμος απ’ αυτόν που γράφανε τα βιβλία! Λοιπόν… τίποτα. Πρέπει το γρηγορότερο να γραφούν βιβλία για τον καινούριο κόσμο. Γιατί όλα όσα γράφτηκαν για το παλιό πάλιωσαν. Γράψε, σε παρακαλώ, για ένα παιδί που χάνει τον πατέρα του και φοράει μπαλωμένα ρούχα. Γιατί δεν το γράφεις; Ή γράψε για ένα παιδί που προστατεύει τ’ αβγά από τα φίδια. Μπορείς; Γιατί  μόνο ένα τέτοιο βιβλίο αξίζει σήμερα…

-Δαμάλι, Φώτη! Να. Δαμάλι είν’ ο άνθρωπος χωρίς μόρφωση. Τι κάνει στη ζωή του; Δουλεύει… δουλεύει… πεινάει… σωπαίνει… Και περιμένει τον παπά να ‘ρθει να τον πάρει. Γλώσσα λέει. Ε, ναι. Απ’ αυτήν ξεχωρίζει ο άνθρωπος. Κι όσο λιγότερο την καταπίνει τόσο περισσότερο άνθρωπος είναι.

-Ε… ξεκίνα τώρα και συ να πας, μάτια μου, για να μην σε προφτάσει η νύχτα. Δε σου λέω για τα φαντάσματα. Εσύ -το ξέρω- τα φαντάσματα δεν τα φοβάσαι. Αλλά είναι κάτι άλλα φαντάσματα ζωντανά που τουφεκάνε. Αυτά φοβήσου τα, γιε. Φοβήσου τα ώσπου να φύγουνε. Και θα φύγουνε. Λένε πως τα φαντάσματα σκορπούνε με το ξημέρωμα. Ε, θα ‘ρθει το ξημέρωμα. Και θα σκορπίσουνε. Να ‘σαι σίγουρος…

-Α, εδώ θα τα χαλάσουμε. Είσαι μικρός ακόμη, Φώτη. Και δε θέλω να μεγαλώσεις με το μίσος στην ψυχή. Τα παιδιά δεν πρέπει να μεγαλώνουν με το μίσος στην ψυχή. Είναι τρυφερή και θα την κάψει. Άμα θέλεις να βγάλεις το άχτι σου βγάλ’ το αλλιώς. Γίνου ακόμα πιο καλός και βγάλ’ το. Περίμενε όμως πρώτα να μεγαλώσεις. Τότε θα το βρεις μόνος σου το τι πρέπει να κάνεις.

-Αχ… παραμύθια που φκιάνουν καμιά φορά οι άνθρωποι σαν είναι λυπημένοι…

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Θυμωμένα στάχυα, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.  


- Στείλε Σχόλιο


08 Δεκεμβρίου 2014, 20:31
ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Κοιμήσου, αστέρι της αυγής,

κοιμήσου, χελιδόνι,

 για σένα τ’ άσπρο γιασεμί

στο λιακωτό σκαλώνει.

 

 Για να σε ιδεί πεντοβολεί

κι αστροφεγγιά θυμίζει,

 μ’ ανθούς ραίνει τον ύπνο σου

 και σε μοσχομυρίζει.

 

 Κοιμήσου, ελπίδα της καρδιάς,

 να ‘ρθουν οι τρεις αγγέλοι,

να ‘ρθουν στον ύπνο σου να  πιούν

το γάλα και το μέλι.

 

 Να ‘ρθουν οι μοίρες των μοιρών

να σε μοιράνουν, φως μου,

με τη δροσιά του ανθόνερου,

 με το άρωμα του δυόσμου.

 

 Κοιμήσου, ρόδο τ’ Απριλιού,

κι εγώ σε νανουρίζω,

σπέρνω τραγούδια κι όνειρα

 στον ύπνο σου θερίζω.

 

 Κοιμήσου και παράγγειλα

στον ήλιο τη στολή σου,

κρίνο, ζουμπούλι τ’ ουρανού

και φως του Παραδείσου.

 

ΠΑΥΛΟΣ ΚΡΙΝΑΙΟΣ

Καλή εβδομάδα. 


- Στείλε Σχόλιο


05 Δεκεμβρίου 2014, 12:03
Η Καρδιά της Βασιλοπούλας (ιστ’ μέρος)
Κόκκινη κλωστή δεμένη...  

-Γιατί είσαι εδώ και δεν πας σπίτι σου; ρώτησε.

-Δεν μπορώ να κουνήσω, κυρά μου, είπε το παιδί με κλαψιάρικη φωνή. Στραμπούλισα το πόδι μου και δεν μπορώ να σηκωθώ’ κι έρχεται η βροχή, και τι θα γίνω!

Και πάλι άρχισε το παράπονο, βγάζοντας όλο και μεγαλύτερες φωνές.

-Πού είναι το σπίτι σου; ρώτησε η βασιλοπούλα.

Το αγόρι άπλωσε το χέρι.

-Να, είπε, αυτού.

-Δε βλέπω τίποτα.

-Δε φαίνεται, μα είναι από κει, πίσω απ’ το βράχο.

Η βασιλοπούλα, στεναχωρημένη κοίταξε τον ουρανό που όλο και περισσότερο μαύριζε, και γύρευε να λογαριάσει πόσος δρόμος της έμενε ακόμα ώσπου να φθάσει στη χώρα.

-Είναι μακριά το σπίτι σου; ρώτησε πάλι.

-Όχι, ούτε μισό στάδιο δε μας χωρίζει από κει. Μα δεν μπορώ να περπατήσω μόνος μου.

-Έλα να σε βοηθήσω, είπε η βασιλοπούλα. Μα κάνε γρήγορα, είμαι βιαστική.

Το αγόρι της έριξε μια ύπουλη ματιά, που της θύμισε τη γριά που είχε ελεήσει πρωτύτερα. Συλλογίστηκε μια στιγμή  βασιλοπούλα να μη χασομερήσει κοντά του, μήπως πάγει χαμένη η πονοψυχιά της. Αλλά λυπήθηκε να τον αφήσει μονάχο στη βροχή.

-Θα τρέξω πιο γρήγορα και θα ξανακερδίσω τον χαμένον καιρό, είπε μέσα της.

Σήκωσε με προσοχή το αγόρι και, κρατώντας το από το μπράτσο, προχώρησε μαζί του κατά το βράχο. Αυτό κλαίγουνταν και όλο περισσότερο κούτσαινε’ κάθε λίγο της έριχνε καμιά πονηρή ματιά, και πάλι άρχισε το παράπονο.

Έφθασαν στο βράχο, μα σπίτι δε φάνηκε.

Η βασιλοπούλα σταμάτησε.

-Μου είπες ψέμα, είπε αυστηρά, και τώρα δεν πιστεύω πια τίποτε απ’ όσα λες. Δείξε μου το πόδι σου.

Το αγόρι γύρευε να διαμαρτυρηθεί, μα η βασιλοπούλα επέμενε:

-Δείξε μου το πόδι σου ειδεμή σε παρατάω εδώ.

Αυτός, αντί να υπακούσει, έβαλε δυο δάχτυλα στο στόμα και σφύριξε δυνατά.

Η βασιλοπούλα ξαφνίστηκε και κατάλαβε πως είχε πέσει σε παγίδα. Κοίταξε γύρω της βιαστικά και, βλέποντας από πίσω τα χαμόκλαδα να βγαίνουν σκιές ανθρώπων, έτρεξε με όλη της τη δύναμη προς το μεγάλο δρόμο.

Μόλις όμως έκαμε μερικά βήματα, πετάχθηκε από πίσω από ένα θάμνο η βρώμικη κουρελιασμένη γριά με τα πονηρά μάτια,  και όρμησε πάνω στη βασιλοπούλα, χώνοντας τα κοκαλιάρικα αγκυλωτά της δάχτυλα μέσα στον άσπρο της λαιμό.

-Πιάστε την! Πιάστε την! τσίριξε με τη σπασμένη γέρικη φωνή της, ανοίγοντας σαν πηγάδι το κουτσοδόντικο στόμα της.

Γύρεψε η βασιλοπούλα να της ξεφύγει, μα η γριά είχε κρεμαστεί πάνω της και δεν την άφηνε…

(συνεχίζεται…)


- Στείλε Σχόλιο


04 Δεκεμβρίου 2014, 14:22
Μπάτ-Τάι (β’ μέρος)
Μενέλαος Λουντέμης  

… Η μόρφωση ήταν λίγη όσο κι η ανεξαρτησία σ’ αυτή τη χώρα (σ.σ. Βιετνάμ), κι η απόχτησή της δύσκολη όσο και η απόχτηση της λευτεριάς.

Ο πρώτος στόχος κάθε καταχτητή ήταν τα σχολεία. Τα σχολεία ήταν κάτι παράξενα εργαστήρια που βγάζανε κακοκέφαλους. Κάτι «οχιές που δηλητηριάζανε το φιλήσυχο λαό».

Ήξεραν καλά ότι πίσω από κάθε λαϊκή εξέγερση ήταν κάποιος που ήξερε ν’ ανάβει τα μυαλά. Και πως την τέχνη αυτή την έμαθε στο σχολείο. Φωτιά λοιπόν στα σχολεία και να μην μείνει ούτε ένα όρθιο καλάμι απ’ αυτά τα καταραμένα μαγαζιά που πουλάνε ψύλλους για τ’ αυτιά του χωριάτη.

Είναι γνωστό πως η ρόδα της ιστορίας κολλά στη λάσπη όταν δεν έχει φωτεινούς οδηγούς.

[…]

Σ’ ένα υπόδουλο λαό καλύτερα να του δώσεις βόλια παρά γράμματα. Τα βόλια θα τα ρίξει μια φορά πάνω σου, θα του σωθούν, και θα πάει να τρυπώσει στο καλύβι του. Ενώ τα γράμματα όχι μόνο είναι ανεξάντλητα αλλά και κληρονομικά. Περνούν από κεφάλι σε κεφάλι. Τα γράμματα έπρεπε να γίνουν μόνο για τους βασιλιάδες και τους μανδαρίνους. Στους άλλους έπρεπε ν’ απαγορεύονται με ποινή θανάτου. Τώρα τα κυλούν από καλαμόσπιτο σε καλαμόσπιτο και τα βρωμίζουν. Το κεφάλι που γεμίζει μ’ αυτά τα καταραμένα κουνούπια γίνεται ανήσυχο και δεν μπαίνει καλά στο ζυγό.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣΥΝΗ

Η πρώτη επίθεση κατά της αγραμματοσύνης άρχισε μαζί με την επανάσταση. Τόσο ήταν το πάθος τους για το ξερίζωμα του αναλφαβητισμού, που όταν οι στρατιώτες βρισκόντουσαν σε πορεία κρεμούσαν στην πλάτη τους από ένα σανίδι με γράμματα για να το μελετούν οι κατοπινοί.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Μπάτ-Τάι (Δος μου να σου σφίξω το χέρι)-Οδοιπορικό στο Βιτνάμ, εκδόσεις Δωρικός.

 

 


- Στείλε Σχόλιο


03 Δεκεμβρίου 2014, 07:31
3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία
Παγκόσμια Ημέρα  

http://www.saitapublications.gr/2013/12/ebook.67.html


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
yokor
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία, φοιτήτρια μεταπτυχιακού τμήματος δημιουργικής γραφής ΕΑΠ
από ΦΛΩΡΙΝΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!






Ηλιαχτίδες

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας




Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου E-book Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία Βιβλία Βιβλία μας Βιβλίο Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εαρινή Ισημερία Εικαστικά Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική Λογοτεχνία Ελληνική λογοτεχνία Ένα κείμενο μία εικόνα Ένα κείμενο μία εικόνα Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Θρησκευτικές γιορτές Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Κυρά-Σαρακοστή Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μάρτης Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Παιδικου Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βιας και του Εκφοβισμού Παράξενα και όμορφα Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Τα βιβλία μας Τα βιβλία μου Τα παιδία παίζει Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Χαϊκού Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (25)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης