αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Μέσα στη Νύχτα
(ή όταν η αυτοψυχανάλυση συνάντησε τη ματαιοδοξία)

11 Ιανουαρίου 2007, 03:45
Σκιές σε Καθρέφτη


Τους βλέπω συχνά. Μεσήλικες με μουστάκι κιτρινισμένο απ΄τον καπνό, γυναίκες με ομιχλιασμένο βλέμμα, κοπέλες με ντροπαλά σιδεράκια, κουρασμένοι οικογενειάρχες που γελούν και βλέπεις να βγαίνει νύχτα, άνθρωποι μονάχοι. Όλοι τους έχουν φτιάξει τις άμυνές τους γερά, μες στα τείχη που 'χει χτίσει ο καθένας για να ζήσει, κρύβοντας καλά τις δικές τους ιστορίες. Μονάχα κάποιες στιγμές, όταν νομίζουν ότι δεν τους βλέπει κανείς, βγάζουν για λίγο τη μάσκα που φορούν για να γυρνούν στο καρναβάλι ετούτο. Τότε κοιτάζουν γύρω σαν τους κλόουν όταν ξεβάφονται μετά από μια παράσταση.

Νησιά χειμωνιάτικα όλοι τους ( όλοι μας ), περιμένουν ένα χέρι άγονης γραμμής. Ψάχνουν για αυτιά που θα ακούσουν για το διαζύγιό τους μετά από δεκαετίες γάμου, για τις ανασφάλειες της παρατεινόμενης μοναξιάς τους, για το πως είναι να πνίγεσαι σε μια δουλειά που δεν αγαπάς (και που -ακόμα χειρότερα- αγαπούσες κάποτε). Θέλουν να αφήσουν την κούραση να τους κυριέψει, να μη χρειάζεται να σου πουν κάθε φορά που θα σε δουν: "Γειά σου, τι κάνεις;", να πάψουν να πετούν κούφια και άτονα "Καλά, ευχαριστώ", να απολύσουν τον τύπο στο μυαλό τους με τις ταμπελίτσες για το κοινό: "Χαμογέλα", "Δείξε ότι ακούς", "Πες αστείο", "Απάντησε έξυπνα"...

Σπάνια πετυχαίνουν κάτι απ' όλ' αυτά. Παίρνουν καμιά-δυο βιαστικές ανάσες έξω απ' τη στολή τους κι έπειτα φορούν το σκάφανδρο και καταδύονται ( ή μήπως "υποδύονται"; ) και πάλι. Κλείνονται και πάλι στο δάσος της σιωπής -της μέσα, όχι της έξω- παίζοντας κρυφτό ο καθένας με τα δικά του φαντάσματα. Οι πιο τυχεροί έχουν για συντροφιά αναμνήσεις, προβάλλοντας στο μυαλό τους για χιλιοστή φορά την προσωπική τους βιντεοκασέτα. Για αυτούς λωτός δεν είναι η λήθη, αλλά η ανάμνηση. Θυμούνται ένα δικό τους, εξωραϊσμένο παρελθόν, αφήνοντας το παρόν για το μέλλον. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να θυμηθούν ένα (καλύτερο) μέλλον αφήνοντας το παρόν στο παρελθόν.

Πιάνω συχνά τον εαυτό μου να τους παρατηρεί καθώς γίνονται ζεϊμπέκικα που τρεκλίζουν μ' ένα στριφτό στο χέρι, μπαλάντες σε βρώμικες ταράτσες, στιχάκια σε τοίχο φυλακής, λες και ο μόνος δρόμος για να βρεθούν στα χείλη μας είναι να γίνουν τραγούδι. Συλλέγω μια-μια τις κρυφές τους κινήσεις, τις ανεπαίσθητες αλλαγές στο βλέμμα τους, τα ραγίσματα της φωνής τους, σαν να είναι τα κομμάτια του θρυμματισμένου καθρέφτη μου.

Φαίνεται όμως ότι έχω χτίσει κι εγώ ψηλά τείχη. Δεν τολμώ να απλώσω τα χέρια. Κρύβομαι πίσω από ανούσια λογοπαίγνια, δήθεν φιλικές συμβουλές, αμήχανα χαμόγελα. Ίσως δεν έχω τα φτερά ακόμα. Κι όταν τους αφήνω με ένα "Τα λέμε!" ή μια μαγκωμένη καληνύχτα, θυμάμαι ένα τραγούδι που άκουγα σε μια παλιά κασέτα είκοσι λεπτά -τι λέω, είκοσι χρόνια- πριν ("Πώς πέρασεν η ώρα...Πώς πέρασαν τα χρόνια..."): "Μα τα φτερά μας βγαίνουνε την ώρα που πεθαίνουμε..."

 

 


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από eua (11.01.2007)
καθρέφτη- καθρεφτάκι μου ποιος είναι ο ........................ ?


Σχόλιο από Aiolos_m (11.01.2007)
Φταίμε άραγε εμείς;


Σχόλιο από neerie (11.01.2007)
Πόσο σωστά τα θέτεις... Κάνουμε όμως τίποτα για να το αλλάξουμε αυτό? Να βγούμε από τη στολή και τα τείχη μας?


Σχόλιο από nefos (12.01.2007)
τι κι αν βρεθεί ποιος είναι, τι κι αν βρεθεί ποιος φταίει, παρατηρείς και διακρίνεις εσύ, εγώ, ο δίπλα, ο παράλλος. Στη τελική είναι μια διαδικασία κι αυτή, με ή χωρίς αποτέλεσμα.


Σχόλιο από Geeskcat (12.01.2007)
Είναι κάποιοι που γρεμίζουν τους τοίχους τους και αντέχουν - τους θαυμάζω - αλλά για μας που δεν είμαστε τόσο μέγαλες ψύχες, (και αφού γέμισε ο κόσμος άπονα μάτια...) ας κυβόμαστε μεσ' τα τοίχη μας όταν χρειάζεται, μόνο να μην ξεχάσουμε πού είναι η πύλη...


Σχόλιο από Mythos (12.01.2007)
Με όλο το σεβασμό και προς εσένα και προς αυτόν, θεωρώ πως αν ο Καβάφης έγραφε πεζά κείμενα, θα ήταν σίγουρα στο δικό σου μοτίβο φίλε gazaka. Το γράφω αυτό ξέροντας πως εσύ έχεις διαβάσει Καβάφη, ο Καβάφης όμως ως προγενέστερος δεν είχε την τύχη να διαβάσει gazaka. Τέτοια τύχη έχουμε όλοι εμείς, οι αναγνώστες αυτού του αιώνα και θαμώνες του παρόντος blog...

----------------------------
Για τυχόν ορθογραφικά λάθη στο παρόν σχόλιο δεν ευθύνεται ο υπολογιστής μου...


Σχόλιο από eua (12.01.2007)
αγαπητό νέφος αν ψάξουμε ποιος φταίει χαθήκαμε διότι η απάντηση του καθρέφτη σίγουρα δε θα ναι: " Η Χιονάτη" :)


Σχόλιο από gazakas (12.01.2007)
Μεταφέρω αυτούσιο ένα σχόλιο του bigfish που για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν μπόρεσε να το ανεβάσει ο ίδιος:
"O gazakas exei thavmastes kai stin Portogalia! Sas vlepo kai sas xaireto apo to terres vedras.
Oi anthropoi einai oi idioi pantou. kai oi mesilikoi to idio. Aftoi pou pethainoun gia ena xamogelo.Theloun na epikoinonisoun, theloun na ginoun to kentro toy endiaferontos. Opou kai an pao o ouranos einai o idios. kai epeidi oloi zoume apo kato tou, kanoume tis idies skepseis, trefomaste apo tis idies epithimies, mas kinigan ta idia fantasmata.
Stelios"


Σχόλιο από thank (14.01.2007)
εγώ απλά νοιώθω .. πως να το πω ..λίγο υπερήφανος, τυχερός που ανακάλυψα το πνεύμα και το λόγο σου .. Που κάποια τα μοιράζεσαι και με μένα. Ξεχωριστέ Αντώνη, απλά .. να μας τροφοδοτείς. Τίποτε άλλο ...


Σχόλιο από gazakas (14.01.2007)
Θάνο μου, εγώ πάντως το ψάχνω ακόμα το πνεύμα μου...


Σχόλιο από thank (15.01.2007)
τότε καλύτερα .. βοηθάς και στις δικές μας διαδρομές :):):)



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
gazakas
Αντώνης
Φιλόλογος
από Θεσσαλονίκη, Πρόχωμα, Κουφάλια, όχι κατ' ανάγκη με αυτή τη σειρά
32 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/gazakas

Το ίχνος που αφήνουν τραγούδια και σκόρπιοι στίχοι σε μια ξεκούρδιστη ψυχή...






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (9)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης