αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Αναξιος εραστης
...Πάντοτε ανήσυχος
28 Οκτωβρίου 2009, 05:31
Ιστορίες απο την κατοχή .
Αναφορές - υπενθυμίσεις  

 

Το κείμενο αυτό ίσως να μην διεκδικεί δάφνες
συγγραφικού λόγου, αλλά εμπεριέχει τις αυθεντικές μαρτυρίες ενός παππού που  έζησε σε ομολογουμένως δύσκολες εποχές.
Γράφει μισή σελίδα κάθε φορά , στην διμηνιαία εφημερίδα ενός χωριού που για την ιστορία λέγεται Λουσικά και βρίσκεται 24 χιλιόμετρα δυτικά της Πάτρας.
Εχει κάποια συντακτικά λαθάκια αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα διορθώσω. Απλές κουβέντες,
τίποτα παραπάνω - τίποτα παρακάτω.

Ο Πάνος Δημ. Ντούμας θυμάται και γράφει...
Για να καταφέρει ο πεινασμένος κόσμος να βρει κάτι να φάει , άρχιζε και πούλαγε τα υπάρχοντα του.
Βγαίνουν έξω στο χωριό και πουλούσαν ότι μπορεί να σκεφτεί ο ανθρώπινος νους . Κοστούμια , μεγαλοκυρίες τις γούνες τους , εσώρουχα , ραπτομηχανές, γραμμόφωνα, κεντήματα , σερβίτσια κλπ.
Ορισμένοι πουλούσαν και τα σπίτια τους για λίγα τσουβάλια στάρι .
Μια ημέρα που ήμουν στο στέκι που πουλούσα τα χόρτα (Σμύρνης και Παναχαϊκού)  μου λέει ο μπακάλης που είχε  μαγαζί δίπλα : Ρε Παναγιώτη αυτό το σπίτι απέναντι είναι του κουνιάδου μου και το πουλάει για 500 οκάδες στάρι .
Πες του πατέρα σου να το πάρετε εσείς γιατί σε έχω αγαπήσει .
Ήταν ένα διώροφο νεοκλασικό . Όταν ήρθα το βράδυ και το είπα στους γονείς μου , η μητέρα μου άρχισε τα κλάματα και μου είπε : αυτό παιδάκι μου μη διανοηθείς ποτέ να το κάνεις και αύριο θα βάλεις 10 οκάδες στάρι σε μια σακούλα,
θα πας σ` αυτό το σπίτι , θα χτυπήσεις το χτυπητήρι , όταν σου ανοίξουν θα αφήσεις από μέσα τη σακούλα και θα εξαφανιστείς .
Αυτά τα διδάγματα νομίζω ότι με βάλανε σε καλό δρόμο στη ζωή .

Στο χωριό μου περνούσαν κάθε μέρα δεκάδες άνθρωποι διαφόρων ηλικιών
ζητιανεύοντας μια φέτα ψωμί . Σε ποιον να πρωτοδώσεις ;
Μια μέρα που όργωνα στο χωράφι μας  για να σπείρουμε αργότερα αραποσίτι ,
κάθισα για να φάω 50 μέτρα μέσα από το δρόμο  , τότε έρχεται μια γυναίκα ηλικιωμένη φορτωμένη στην πλάτη την πραμάτεια της .
Πιάνεται από το φράχτη και με κοιτούσε που έτρωγα χωρίς να μου μιλάει .
Εγώ άργησα να καταλάβω ότι αυτή θα πείναγε . Παίρνω το ψωμί και το τυρί που μου είχαν μείνει και της τα πάω.
Αυτή δεν τα παίρνει αλλά γονατίζει σηκώνει τα χέρια ψηλά και λέει :
Αν είναι Θεός το χωράφι να θησαυρίσει .
Είναι αλήθεια ότι χωρίς να βρέξει την άνοιξη , το αραποσίτι θησαύρισε .

 

Στην Αχαΐα οι Ιταλοί είχαν δυο αστυνομίες . Την Καραμπινιερία  που ήτο για την τάξη  και την Φινετσαρία που ήτο οικονομικής φύσεως .
Αυτή μάζευε τα αγαθά του κόσμου .
Η Ελληνική αστυνομία ήτο ακόμη στο χωριό μας .
Οι Ιταλοί έρχονται τακτικά στο χωριό και συνεργάζονται με την Ελληνική αστυνομία .  Μια ημέρα τον Ιούνιο 1941 έδωσαν διαταγή οι Ιταλοί να παραδώσουν οι Έλληνες όλα τα όπλα πολεμικά , κυνηγετικά και πιστόλια , εντός δυο ημερών.
Πραγματικά όλοι από φόβο πήγαν και παρέδωσαν . (σσ. Ζαρατούστρα: εγώ ξέρω έναν που δεν ! Ο προπάππους μου έκρυψε το πιστόλι του κάτω από τα κεραμίδια ! Φοβερή κρυψώνα.)    
Δυστυχώς σε κάθε δύσκολη εποχή που εχει περάσει η Ελλάδα υπάρχουν και οι προδότες ή πες τους και ρουφιάνους .
Έτσι λοιπόν στη προκειμένη περίπτωση πήγε κάποιος στους Ιταλούς και τους λέει ότι : Ο Φώτης Σπυρόπουλος και ο Γεώργιος Σπαλιάρας είναι οπλουργοί και λόγω του επαγγέλματος έχουν πολλά όπλα .
Τους κάλεσαν στην Καραμπινιερία και αφού αρνήθηκαν γιατί ασφαλώς δεν ήσαν
οπλουργοί και δεν είχαν όπλα τους σάπισαν στο ξύλο .
Πήγε λοιπόν μια επιτροπή από το χωριό με τον παπά- Βασίλη , τον πρόεδρο και δυο τρεις άλλους και βεβαιώσαν ενόρκως ότι ήσαν αθώοι . Κάναν όμως μήνες να αναρρώσουν απ το πολύ ξύλο .
Πέρασε το καλοκαίρι και σχετικώς καλά τα πηγαίναμε με δαύτους .
Είμαστε όμως υποχρεωμένοι φεύγοντας απ το σχολείο των Βραχνεΐκων να χαιρετούμε το σκοπό με την σημαία τους που είχαν εκεί στο φυλάκιο , σηκώνοντας το χέρι μας φασιστικά και να λέμε «  vintcere   » .
O Γιώργης Ζαφειρακόπουλος κάποια μέρα δεν χαιρέτησε , πετάγεται μέσα απ το φυλάκιο κάποιος  λοχίας , τον κατεβάζει απ το άλογο και τον υποχρεώνει να περάσει δέκα φόρες  πέρα-δώθε να χαιρετά και να φωνάζει  «  vintcere   » .
Έτσι περάσαμε με τους Ιταλούς κάπως άφοβα εκτός απ το πλιάτσικο που έκαναν
μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1941. Είχαμε θαρρέψει και ο κόσμος καθόταν μέχρι πολύ αργά το βράδυ . Την παραμονή του Αγίου Βασιλείου ήταν όλοι οι χωριανοί στο καφενείο . Κατά τις 10 η ώρα μπήκε στα μαγαζιά πολύς Ιταλικός στρατός...


§ § §  Ο κυρ Παναγιώτης σήμερα είναι 86 ετών και προ δεκαπενταετίας που είχε τις δυνάμεις πούλαγε κρασί με ένα παλιό αγροτικό , για να ζήσει .  
Kαι τώρα ας κάνω ένα ρητορικό ερώτημα .
Πόσοι άραγε σήμερα  κάτοικοι Εκάλης, Κηφισιάς με "γαλλικά και πιάνο" είχαν παππού
μαυραγορίτη , που έκλεβαν τις περιούσιες πεινασμένων ανθρώπων για ένα σακί σιτάρι ; 
Μακάρι να υπήρχαν πολλοί σαν τον κύριο Πάνο και την μητέρα του . Αει σιχτίρ συγκινήθηκα και συγχύστηκα μαζί .

                    

video 

             


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από sven (28.10.2009)

Ζάρα φίλε μου,

μ΄έκανες και πλάνταξα στο κλάμα, γαμώτο. Τί ιστορίες-διδάγματα ζωής είναι αυτές. Τί μεγαλείο ψυχής απλών, αλλά τόσο "μεγάλων" ανθρώπων, σε εποχές ζοφερές, όπου η ανθρώπινη ψυχή συνήθως αγριεύει και ταμπουρώνεται, αλλά και κάποιες φορές πάλι μεγαλουργεί...

Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς για το ταρακούνημα που μου πρόσφερες με το υπέροχό σου ποστ. Καλές κι οι πλακίτσες, αλλά πότε-πότε εξίσου καλό είναι να κοιτάμε και προς τη σκοτεινή πλευρά της ζωής...

ΥΓ. Πολύ καλή και η ερμηνεία της γειτόνισσάς μου, στην πρώτη μπαλλάντα που τραγούδησε στη ζωή της


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (28.10.2009)
Να σαι καλα σβενακο μου, εγω να δεις πως πλανταξα
οταν το εγραφα . Δεν υπαρχουν πιο μεγαλα πλουτη απο εκεινα της ψυχης ρε γαμωτο , ας το φωναζουμε που και που στην φαλτσα κωλοεποχη που ζουμε . Ετσι ... για να μην ξεχνιωμαστε .
Τη γειτονισσα σου την εχω συγχωρεσει για παντα για αυτη την ερμηνεια .


Σχόλιο από movflower (28.10.2009)
Αυτή είναι η ιστορία Ζάρα μας.
Εύλογο το ερώτημα στο τέλος.

Σε ευχαριστώ που έφερες στην μπλογκόσφαιρα μας τον κύριο Πάνο.
Και το τραγούδι!!!
μμμΜΜμμμμμάααααααααακια!!!


Σχόλιο από pterarhos (28.10.2009)
Στα Ψηλα Αλωνια δεν περνω φοβαμαι τις κρεμαλες, δεκα λεβεντες κρεμασαν να σε χαρω οι γερμανοτσολιαδες...

Ο παππους κρμαστηκε απο τους γερμανους
γιατι εκρυβε αγγλους στρατιωτες και οπλισμο στο σπιτι του.

Ο πατερας 13 τοτε Αετοπουλο και συνδεσμος πιαστηκε απο τους ταγματαλητες και τον εσπασαν στο ξυλο να δωσει οτι ηξερε.

Η μαννα του τον εβαλε αφου χρειαστηκε την βοηθεια του παπα.
Ηρθαν Πειραια και εβγαλε κατοχη με τεσσερα παιδια,χηρα.

Οι μαυραγορητες και οι ταγματαλητες εγιναν στην συνεχεια η νεα ταξη πραγματων.

Το ξερεις φιλε Ζαρατουστρα οτι παιρνουν συνταξεις με νομο της Χουντας,
οι κουκουλοφοροι που στην κατοχη στα μπλοκα, εδειναν τους πατριωτες για εκτελεση;

Αθανατη Ελλαδαρα...


Σχόλιο από pterarhos (28.10.2009)
* τον εβγαλε... συγχωρα το λαθος αλλα ειναι μεγαλη η φορτηση...


Σχόλιο από mardhm (28.10.2009)
Ο παππούς μου ήταν στην αντίσταση. Τα κατάφερε. Δεν τον σκότωσαν τότε.
Και μάθαμε πολλές ιστορίες από τις διηγήσεις του.
Κι άλλες τόσες από την γιαγιά μου που βοηθούσε όπως όπως στον αγώνα για την απελευθέρωση. Μεγάλωναν 8 παιδιά. Έχασαν και δυο από τις κακουχίες και τις στερήσεις της εποχής.
Έχουμε απομακρυνθεί πολύ από τις εποχές αυτές. Ευτυχώς για την πείνα το φόβο και την μυρωδιά του θανάτου που ήταν διάσπαρτη στην ατμόσφαιρα. Δυστυχώς για το μεγαλείο ψυχής που χαρακτήριζε τότε τους περισσότερους Έλληνες. Μας δικαιολογώ όμως. Ζούμε στην εποχή της πληθώρας, της ταχύτητας, της πλήρης αποχαύνωσης. Νομίζω πως σε δύσκολες εποχές αλλάζουμε αυτόματα νοοτροπία, τρόπο σκέψης, και επιστρέφει η αλληλεγγύη και η συσπείρωση. Το έχουμε αποδείξει! Δεν είμαστε τυχαίος λαός!
Κι είμαι σίγουρη πως αν χρειαστεί, πάλι θα γίνουμε μια γροθιά και το μεγαλείο της ψυχής μας θα λάμψει ξανά!

Καλό απόγευμα Zaroyli!


Σχόλιο από DemetresOpc (29.10.2009)
"Αυτά τα διδάγματα νομίζω ότι με βάλανε σε καλό δρόμο στη ζωή ."
νομίζω πως τέτοια διδάγματα μπορούν να μας βάλουν σε καλό δρόμο..
νομίζω επίσης πως δεν έχουν λάβει τέτοια διδάγματα οι κάτοικοι της εκάλης και της κηφισιάς..κι αν έχουν πάρει δεν τα συγκράτησαν..

ξέρεις τι;; είμαι περήφανος που είμαι άνθρωπος ωσπου βλέπω άλλους ανθρώπους(ρουφιάνους)..και γρήγορα θέλω αετός να γίνω..και να χέσω και το άνω θρώσκω και τα περι ευφηίας..


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (29.10.2009)
Να σαι καλα movflower , ευχαριστω .
Ο κυριος Πανος ουτε και θα το μαθει ποτε οτι τον εβγαλα στον "ντακο" .
Αυτες οι επετειοι ειναι κατι σαν αφυπνηση , σαν ταρακουνημα , να μας θυμιζουν που βρισκομαστε . Αλλοι εδιναν ηρωικα το αιμα τους κι αλλοι στα βορεια προαστια εδιναν δεξιωσεις σε γερμανους αξιωματικους .
Σου ανταποδιδω τα φιλια , ακομα πιο ζεστα .

Πτεραρχε τωρα που σου γραφω ειναι 7.30 το πρωι . Προσπαθω εδω και ενα τεταρτο να σου γραψω αλλα τα ματια μου βουρκωνουν και δεν μ αφηνουν . Τον απεριοριστο σεβασμο μου για τον παππου σου και τον μπαμπα σου . Τα γνωριζω δυστυχως , τα γνωριζω και δεν με κανουν καθολου περηφανο.
Για τον παππου σου... " Ποιος κρατάει εκεί στα αστέρια
την Πανσέληνο στα χέρια.
Αη Γιώργης να μου φέγγει κάθε νύχτα
της ζωής του το λαμπρό "εν τούτω νίκα".

Καλη μου Μαρια να δωσεις τα φιλια μου στον παππου και τη γιαγια σου . Για σκεψου πως ζουμε τωρα σιγουρα στην ειρηνη και στην ευμαρεια , και πως ζουσαν τοτε .
Βαλε τον εαυτο σου στη θεση τους , ο ενας ανταρτης στα βουνα και η γιαγια με αγκαλια τις δυο κορες (μανα μου και θεια μου )να πηγαινει να κρυφτει στο λινό (σπιτι στα χωραφια) και να σκανε οι ρυπες του πολυβολου που ηταν στημενο στο καμπαναριο της εκκλησιας , στα 5 μετρα .
Τι να πω ... σεβασμο σε ολους αυτους τους απλους και ταπεινους ανθρωπους που αγκαλιαστηκαν με το θανατο και ...λιγη συμπονοια για μας που ζουμε στην ειρηνικη σκλαβια μας , με ενα μηδεν να εκφρασουμε , και με ενα τιποτα να εκφραστουμε .
Οχι γλυκεια μου δεν ειμαστε καλος λαος . Γεννηθηκες στην αγρια και περηφανη Κρητη με τις ατελειωτες επαναστασεις της και το λες αυτο , στην Ελλαδα παντα οι λιγοι και οι παρεες εγραφαν ιστορια με τους υπολοιπους προδοτες και λιγοψυχουντες . Ασε με , τα σκεφτομαι και ντρεπομαι , δεν μαθαινουν ιστορια τα μικρα παιδια , υπαρχουν στα βιβλια της μεσης εκπαιδευσης προδοτες που τους επευφημουν ακομα ως ηρωες .
Αθανατη Ελλαδαρα...που λεει κι ο πτεραρχος , με κοντη μνημη.
Σε φιλω γλυκα και σε καλημεριζω .

DemetresOpc μιλησες με τη γλωσσα την αληθινη , της ψυχης . Το μονο που μπορω να σου ευχηθω ειναι πολυχρονος για προχθες , να σαι υγιης και χαρουμενος .







Σχόλιο από Oraclas (29.10.2009)
Θυμάμαι και εγώ διάφορες ιστορίες από την Κατοχή, καθώς ο Βύρωνας είχε την τιμητική του. Η γιαγιά μου έλεγε πυκνά συχνά όταν έφτιαχνε φασολάδα, ότι αυτή ήταν "προπολεμική". Μια φορά την ρώτησα γιατί το έλεγε. Μου εξήγησε ότι στην κατοχή έτρωγαν ότι έβρισκαν. Έπαιρναν ελιές από τα δέντρα στο δρόμο και τις έτρωγαν. Έβραζαν τα κουκούτσια και έπιναν τον χυμό τους. Ο πατέρας της που έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα καθάριζε κάθε μέρα το όπλο. Μπορεί να μην μπορούσε να περπατήσει καλά καλά, αλλά το Μ80 ήταν έτοιμο για χρήση.


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (29.10.2009)
Oraclas μου εχει τοση ιστορια και τοσο πονο αυτος ο τοπος , δεν χωρανε σε τομους ολοκληρους αυτα που εχουν να διηγηθουν οι παλιοι . Τι δρακογενια ηταν κι αυτοι οι παππουδες μας !



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


Συγγραφέας
zarathustra
Πού να χωρέσεις δυόσμε...
από ΠΑΤΡΑ
41 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/zarathustra

Κι αν στο πω θα με πιστεψεις;











Tags

Κάτι θυμήθηκα! 10...9 ...8...7... Eρχομαι από παντού και ... tajabone Αβάσταχτη ελαφρότητα ... Αναφορές - υπενθυμίσεις Απορίες Αφιερώσεις Βιτριολικόν ! Γλωσσάρι ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ Παπαράτσι αγάπη μου ! Ποίηση Σκέψεις ΣΤΙΧΟΙ ; Τραγούδια που αγαπώ Φιλοσοφικές αναζητήσεις




Επίσημοι αναγνώστες (9)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης

template design: Jorge