Ένα παιδί κοιτάει τ' άστρα (reload)
Γιατί βαριέται να τα μετρήσει...
27 Μαΐου 2011, 18:30
Ένα βήμα πριν...
Τις πταίει  

 

Ένα βήμα πριν την πτώχευση της χώρας. Και τι βλέπουμε;

 

Καταρχάς κανείς μα κανείς δεν έχει συνειδητοποιήσει τη νέα εθνική τραγωδία.

 

Α. Η κυβέρνηση ευθύνεται γιατί: Δεν «ηρέμησε» τον λαό, τιμωρώντας όσους στο παρελθόν καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη του. Φυσικά όλοι ξέρουμε ότι το 90% των κλεψιμαίικων γίνανε «νόμιμα», έπειτα από μίζες σε διάφορα δημόσια έργα, μέσω διαγωνισμών, πράγματα ολίγον τι άπιαστα να βρεθούν, καθότι η «ρεμούλα» δεν κινήθηκε μόνο σε υψηλά κλιμάκια, αλλά πέρασε από επιτροπές κι έφτασε ακόμη και σε υπάλληλους. Για να βρεθούνε οι ένοχοι πρέπει να κατοικοεδρεύσει εδώ η παγκόσμια Interpol και να χτιστούν φυλακές που θα ξεπερνούσανε σε πληθυσμό την Ελβετία.


Σίγουρα όμως θα μπορούσανε να πιαστούνε 5-10, που μπροστά στα μάτια όλων κάνανε ο,τι κάνανε.

 

Δε θα θίξω τις μειώσεις μισθών και τα ρέστα. Δεν είναι ωραίο σε κανέναν να γίνονται αυτά αλλά μια πτωχευμένη χώρα είναι σαν ένα πτωχευμένο σπίτι. Δεν μπορεί το παιδί να έχει χαρτζιλίκι 500 ευρώ όπως παλιά. Πλέον θα έχει 200 ευρώ. Γιατί όταν παίζεται η σωτηρία μιας χώρας, δυστυχώς δεν υπάρχει δίκαιο και άδικο. Η ανάγκη επιβίωσης είναι πάνω απ’ όλα.

 

Β. Η αντιπολίτευση. Η Νέα Δημοκρατία, φυλακισμένη ιδεολογικά στη μόδα του ’80 και του ’90 δε μπορεί να υποστηρίξει κανένα σχέδιο επιβίωσης. Φοβάται ότι θα χάσει τη ψήφο των «αντιμνημονιακών». Όμως κι η κουτσή Μαρία ξέρει, πως αν βγει στην εξουσία, θα ακολουθήσει τα ίδια, γιατί όταν δεν υπάρχουνε λεφτά, δεν υπάρχουνε για κανέναν. Παλιές λογικές που σε ώρα κρίσιμη είναι θηλιά στο λαιμό.

 

Καλά για την αριστερά τι να πω. Άκουσα πριν λίγο την Παπαρήγα. Μου έκανε εντύπωση η απάντηση της. Πριν την πει, την είχα φανταστεί. Είτε τι ρωτούσανε για την κρίση, είτε για τον Τρύφωνα Σαμαρά, τα ίδια θα έλεγε! Είναι απίστευτη αυτή η αρτηριοσκλήρωση σκέψης. Δε ξέρω αλλά και στη ζωή πολλές φορές σου τυχαίνει να κάνεις πράγματα που δεν τα πιστεύεις, για να σώσεις κάτι που αγαπάς. Εγώ δε λέω να συμφωνήσει. Αλλά ας δείξει κάπου σε κάποιον κάτι, μια διάθεση ότι είναι εδώ, πως το λέμε καμιά φορά στη ζωή…

«Θα σε βοηθήσω ρε πούστη, αλλά μετά θα σε γαμήσω για να μάθεις για ο,τι έκανες! Εγώ θα σε γαμήσω!»

 

Για τον Τσίπρα ισχύουνε τα παραπάνω, ίδιοι έχουνε γίνει. Για τον Καρατζαφέρη φυσικά…ουδέν σχόλιον!

 

Γ. Η κοινωνία των ωρίμων. Ήτανε αυτοί, ηλικίας 55-65 που διέλυσαν την Ελλάδα. Συνήθως ήρθανε ταπεινοί από τα χωριά τους και πολύ φτωχοί. Δουλέψανε, αγωνιστήκανε και πετύχανε. Και πήρανε εξουσία. Και τότε φάνηκε αυτό ακριβώς που κρύβανε μέσα τους. Το αιώνιο κόμπλεξ. Δεν ξεπέρασαν τον διαχωρισμό φτωχού- πλούσιου που ίσχυε στην κοινωνία των δικών τους γονιών. Θέλησαν να γίνουνε χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Μπήκαν στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, στις τράπεζες με παχυλούς μισθούς, γίνανε πολιτικοί, φέρανε χρήμα, το αξιοποίησαν κατά το δοκούν, χτίζοντας εξοχικά για τους εαυτούς τους, για τις κόρες και τους γιους τους (μιας κι αυτοί ποτέ δεν τα ζήσανε από τους δικούς τους γονιούς), βάζανε αβέρτα σε δουλειές συγγενείς φίλους επειδή θέλανε να νοιώσουνε αφεντικά μιας και το κόμπλεξ που κουβαλούσανε από μικρά, κληρονομικό, ήτανε πως εμείς οι φτωχοί δεν δικαιούμαστε τίποτα, τα καλά είναι για τους λίγους. Και τώρα γίναμε πλούσιοι! Τα κατάφερα μαμά! Και πηδάω τώρα όποια 8έλω! Και τους έχω εξασφαλίσει όλους! Είμαι το αφεντικό! Κι ας γαμάω την πατρίδα!

 

Και τώρα βγαίνουνε στους δρόμους, καλοπερασάκηδες, με κάτι φραπομάγουλα να διεκδικήσουνε τη σύνταξη που από 3.000 ευρώ έγινε 2.200. Που τους κόβονται τα ταξιδάκια δωρεάν και τα υπόλοιπα. Πράγματι, ένα βήμα πριν την πτώχευση κι αυτοί συνεχίζουνε τις διαμαρτυρίες και τις απειλές.

 

Οι νέοι. Είμαστε εμείς που έχουμε θα έλεγα την μικρότερη ευθύνη για ο,τι έγινε. Δε φταίμε, είναι αλήθεια. Δε φάγαμε, δεν ήπιαμε με κλεμμένα ή δανεικά. Κι ας έχουμε ο,τι έχουμε από τους γονιούς μας τους καλοπερασάκηδες (οι περισσότεροι) εμείς παλεύουμε και προσπαθούμε από εγωισμό προσπαθώντας να περάσουμε με όσα βγάζουμε εμείς.

 

Και τώρα παλεύουμε. Αλλά πώς παλεύουμε. Μας άδειασαν από παντού από ιδεολογία δεν έχουμε κάτι να αντιτάξουμε. Μεγαλώσαμε με Ρουβά και Ναταλία Γερμανού, με τι σύνθημα να βγούμε; «Αίμα δάκρυα κι ιδρώτας;» παρακολουθώ τους αγανακτισμένους που βγαίνουνε, έτσι άδολα στους δρόμους, και προσπαθώ να ακούσω κάποιο σύνθημα για το από δω και μετά. Τι ζητάνε; δεν έχω καταλάβει είναι η αλήθεια...αν και μου αρέσει η εικόνα, δεν θα το κρύψω. Αλλά φοβάμαι ότι όλη αυτή η κινητοποίηση δεν έχει (ακόμα) κάποιο υπόβαθρο. Με τον καιρό ελπίζω να αποκτήσει.

 

Το 1841 ο Μακρυγιάννης μ’ όλον τον Αθηναϊκό λαό βγήκανε έξω στο Σύνταγμα, έξω από το σπίτι του Όθωνα, τη σημερινή Βουλή και ζήτησανε σύνταγμα εδώ και τώρα. Ο Όθων φοβισμένος από την οργή του λαού το έδωσε. Στο πολυτεχνείο ζητήσανε Δημοκρατία. Μπορεί να μην έγινε την παρούσα στιγμή, αλλά η κίνηση ήτανε καταλυτική.

Τώρα τι ζητάμε; Να καεί η Βουλή; Και μετά τι;

 

Μπρος σ' όλα τα δεινά που θα επακολουθήσουν – γιατί αυτό το σύνθημα από μόνο του, χωρίς να ζητείται απολύτως τίποτα  εκεί μας οδηγεί- ας ζητήσουμε πιο ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Ας γυρίσουμε ξανά πολύ πίσω, στην αρχή της Δημοκρατίας, εκεί κρύβονται οι απαντήσεις σε κάθε παρακμή της, όπως κάνει κάθε χώρα που προσπαθεί να επανέλθει. Να πάρουμε μαθήματα από τον μεγαλύτερο πολιτικό των αιώνων, τον Περικλή. Δε γράφω ουτοπίες. Το σύστημα αυτό (στο πιο πολυσύνθετο για 1000 αυτονόητους λόγους) το έχουνε οι Η.Π.Α. και πόσες άλλες χώρες. Απλά όσο πιο μικρό είναι ένα κράτος, τόσο η φωνή του πολίτη μπορεί να ακουστεί περισσότερο.

Κι έγινε η αρχή, ο χωρισμός των περιφερειών. Απλά έμεινε εκεί, λόγω (σχεδόν) πτώχευσης.

Η κάθε περιφέρεια να αποτελεί ένα μικρό πόλη- κράτος που θα ελέγχει την παραγωγή της, την υγεία της την παιδεία της τη δικαιοσύνη της. Με κοινή μόνο άμυνα και εξωτερική πολιτική. Ο πολίτης να πάρει ξανά στα χέρια του την εξουσία και να αποφασίζει ο ίδιος για τη μοίρα του. Να ψηφίζει χωρίς αντιπροσώπους, κι όταν πάει καλά η παραγωγή τα αποτελέσματα να είναι απτά, και στα χέρια του πέρα από γραφειοκρατίες.

 

Αυτή θα είναι η απάντηση στην παρακμή της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Όχι άλλες χούντες και δεξιά τεχνάσματα.

 

Γιατί αν πτωχεύσει η χώρα (τελικά κανείς δε ξέρει τι σημαίνει πτώχευση έχω καταλάβει, αλλιώς πολλοί θα πρόσεχαν τι έλεγαν) κι αν σταματήσει η προσπάθειά μας εδώ,  τότε όλοι είμαστε τελειωμένοι.

 

Ή μήπως είμαστε και δεν το ξέρουμε;

 

 

16 σχόλια - Στείλε Σχόλιο

movflower (27.05.2011)
Συγκινήθηκα γιατί μετά από τόσες και τόσες αναγνώσεις, βρίσκω επιτέλους κάποια βιώσιμη πρόταση μέσα σε όλον τον παραλογισμό της "Αντίδρασης"και της "Δικαιοσύνης".
Μπράβο βρε Γιώργο μου, πραγματικά Μπράβο!
Το κείμενο σου αναχωράει για αλλού!
:)))))))))))))))))))))))))))))))))))

Τελειωμένοι είμαστε μόνο όταν αποδεκτούμε τη συνέχεια στην εξουσία όλων αυτών των ιδιωτών!

Στη Γερμανία κατάφερε ο κόσμος να ρίξει τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Φιλελεύθερους, να μειώσει τη δύναμη των Σοσιαλοδημοκρατών. Οι λόγοι και οι αφορμές μπορεί να ήταν παροδικές αλλά τουλάχιστον ψήφισαν κι άλλαξαν τις ισορροπίες.
Δεν περίμεναν ούτε κίνδυνο πτώχευσης ούτε ένα σύνθημα σε ισπανικό ποδοσφαιρικό αγώνα για να "ξυπνήσουν και ν΄αντιδράσουν".

Την Κυριακή όλες οι Πόλεις της Ευρώπης ζητούν πραγματική Δημοκρατία τώρα! Ελπίζω να καταφέρουμε όλα όσα χρωστάμε στις επόμενες γενιές-διότι η δική μας καταδικάστηκε από πούπουλα και όρνεα.

πολλά πολλά φιλιά!!!
Hastaroth (27.05.2011)
Κύριε ρευματοδότη,με πολλά απ'όσα λές συμφωνώ.Με κάποια δέν συμφωνώ.

Ομως η κατάληξη αυτού τού κειμένου είναι all the money.Νά γυρίσουμε σ'αυτό που είχαν οι αρχαίοι Ελληνες και έχουν οι ΗΠΑ,η Ελβετία και η Αυστραλία:δηλαδή την ομοσπονδιακή δημοκρατία.Μικρές "πολιτείες" (states) με δική τους κυβέρνηση και βουλή γιά την διαχείριση τής οικονομίας,παιδείας,υποδομών και τα λοιπά και τα λοιπά (ακόμα και ασφαλείας),αλλά με κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα.

Παρεμπιπτόντως,στην Ελβετία,το δημοψήφισμα το έχουν γιά ψωμοτύρι-κάθε ζήτημα που ανακύπτει σ'ένα καντόνι (έτσι λέγονται οι πολιτείες εκεί),το διαμορφώνουν κατάλληλα σε μιά σειρά ερωτήσεων και το περνάνε από δημοψήφισμα.Οπότε αναγκάζεται και ο κόσμος να παρακολουθή,να ενημερώνεται και να ερευνά γιατί αλλιώς πώς θα αποφασίση (αφού από τα δημοψηφίσματα αυτά βγαίνουν οι αποφάσεις);Ετσι λοιπόν δουλεύουν τα μυαλά όλων τών πολιτών και συναποφασίζουν όλοι.

Το θέμα είναι:εδώ μπορεί να (αφήσουν να) γίνη κάτι τέτοιο;
rouli726 (27.05.2011)
Πολύ καλό το άρθρο σου.Νομίζω δίνεις την πραγματική διάσταση των πραγμάτων.
Μόνο μια ένσταση..ή μάλλον δύο.
Πρώτον,αναφέρεις λίγο χαλαρά το γεγονός ότι οι νέοι άνθρωποι πληρώνουν τα σπασμένα,ζώντας αναγκασμένοι να επιβιώσουν σε μια πραγματικότητα που πολύ απλά τους σκοτώνει τα όνειρα..είμαι 28 και δε νομίζω πως μου επιτρέπεται να κάνω όνειρα για οικογένεια,τη στιγμή που δεν έχω καν δουλειά,που ζω με τους γονείς μου,από τους οποίους δουλεύει ο ένας και καλύτερα να μην αναφέρω το εισόδημα του σπιτιού,είναι τουλάχιστον αστείο για να ζήσει μια οικογένεια..
Δε θέλω να το πάω επί προσωπικού γιατί το άρθρο σου είναι πραγματικά σπουδαίο,χωρίς υπερβολές και τις γνωστές φανφάρες,όμως ένιωσα πως πέρασες λίγο ελαφρά αυτή την παράμετρο.
Τέλος,αν είσαι σπίτι σου όλη μέρα,μετά από άπειρα βιογραφικά που δεν έχουν απάντηση και αποτέλεσμα,αηδιασμένος από τις τηλεοπτικές ενημερωτικές,και καλά,εκπομπές,το μόνο νομίζω που σου μένει είναι να πας να κατασκηνώσεις στην πλατεία,όπου και βρίσκεις κι άλλους με τα ίδια προβλήματα και την ίδια..όχι αγανάκτηση,όχι..την ίδια απελπισία με σένα!
Αυτά..και πάλι μπράβο σου πάντως για το μεστό και ουσιαστικό σου λόγο.
Vanna (27.05.2011)
Χαίρομαι που σε βλέπω παρών τέτοιες μέρες!Δεν θα πω τίποτε περισσότερο, με καλύπτει το ποστ σου.

Α ναι, μια ένσταση: άσχημο σύνθημα είναι το "και ξυπόλυτη χορεύω με σημαία μου μια φούστα"; Επίσης ο Σάκης έχει πει και πει τραγούδια που αρμόζουν στις περιστάσεις, Άντεξα, Άσκηση Υποταγής κτλ. Μην τα ισοπεδώνεις όλα!
(Οκ το έριξα το επίπεδο... :Ρ)
mprizas (27.05.2011)
Εμείς πάντως Αλβέρτε, παρολες τις διαφωνιες μας, συναινέσαμε!!! χαχαχαχαχα

movfloweraki θενξ!

ελπιζω να πανε ολα καλα την κυριακη, κι αυτες οι διαδηλωσεις που γινονται να αποκτησουνε το υποβαθρο που τους ταιριαζει. Νομιζω οτι εκτος απο το "να φυγουν ολοι" δεν υπαρχουν παραπερα θεσεις, καπου υπαρχει ενα κενο. μ αρεσει παντως η εικονα, κι ευχομαι να αποκτησει και πολιτικη οντοτητα ολο αυτο, οχι σαν κομμα βεβαιως, αλλα σαν ρευμα που θα παρασυρει τα παντα..
mprizas (27.05.2011)
βαννα μου καθολου ασχημα, να σου πω, αλλα ενα ειναι το συνθημα που ολους μας ενωνει...

ΜΠΑΜ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟY ΦΕΥΓΑΤΟ!

και πολιτικοποιημενα επαναστατικο (μπαμ και κατω) και με ευαισθησια (μωρακι μου φευγατο) :pppp

ρουλα ισως εχεις δικιο, αλλα ειχα τοσα μεσα στο κεφαλι μου, αυτο ειναι το συνοπτικοτερο που μπορουσα να γραψω. εχεις δικιο, μη νομιζεις οτι διαφωνουμε ή διαφερουνε πολυ οι ζωες μας, παντως θα ηθελα απο ολο αυτο που γινεται πιο "πολιτικη"...

κατι να δοθει, να υπαρχει ενας στοχος. οχι ετσι στο βροντο. γιατι αν φυγουν θα ρθουν αλλοι. δεν ειναι αυτος ο στοχος.παντως ελπιζω να γινει κι αυτο, ακομα ειναι η αρχη.

ισως εχεις δικιο για το χαλαρα, αλλα ειναι τοοοοοοσα...αν αφεθεις σ αυτο το θεμα μπορεις να γραφεις για δεκαπηνθερο!!!

σ ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια!!! :)))
Hastaroth (27.05.2011)
Οντως Γιώργο,εμείς συναινέσαμε,άν και ούτε κυβέρνηση είμαστε,ούτε αντιπολίτευση (ή μήπως είμαστε ταυτόχρονα και τα δύο και δέν το ξέρουμε;).

"Αίμα και δάκρυα" πάντως (αλλά όχι ιδρώτα,γιατί μυρίζουν και οι μασχάλες) ήταν το σύνθημα τού Τσώρτσιλ.

Κι'εγώ νομίζω πως όλη αυτή η κίνηση πρέπει να αποκτήση κάποιο στόχο που να μήν είναι "καπελλώσιμος" (πω πω λέξη που έφτιαξα....) από κανέναν εκ τών υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών,αλλά να οδηγήση σε κάτι νέο.Ιδωμεν...

Καληνύχτα και καλό Σ/Κ
mprizas (27.05.2011)
τσίμπησα και κάτι, το "αίμα και δάκρυα" δεν το ήξερα! ρε τον καρβέλα, και τον τσώρτσιλ έκλεψε! το θεό του δεν έχει πια!

λες να εκπροσωπούμε το σύστημα??? χαχαχαχ
πάντως μια χαρά τα λέμε σαν τον γιωργάκη και τον αντωνάκη, είναι κι αυτή μια πρόοδος!

εγω δεν εχω προβλημα με τα κομματα παντως. με τα προσωπα ειναι το προβλημα μου κι οχι με ολα. τελος παντων μεγαλη κουβεντα κι αυτη. καλο βραδυ!
mprizas (27.05.2011)
ζετα αυτο δεν ειναι κακο, να τα λενε και να χαιρονται. εμενα μ αρεσει, τι θα ητανε καλο? οποτε βλεπονται να παιζουνε κλωτσες? χαχαχα
. η πολιτικη τους πρεπει να ναι το θεμα και το επικεντρο.
Pagan (28.05.2011)
γεια σε ολους αν και συμφωνω σε αρκετα απο τα παραπανω υπαρχει ενα αλλα...
Δεν δεχομαι τον παραγοντα του εκβιασμου,να θυμησω οτι περυσι τετοιο μηνα περιπου λεγανε οτι ειμασταν σε θεση να βγουμε στις αγορες απο το 11 κιολας,αλλα ας επανελθω στον εκβιασμο.Αν ενδωσουμε τωρα,τι θα ζητανε για καθε νεο πακετο που επροκειτο να παρουμε,δωστε την Μακεδονια στα Σκοπια αλλιως "παρτε" ή χαριστε τα Δωδεκανησα στην Γερμανια?οκ,θα με πειτε ακραιο αλλα δεν φανταζει διολου απιθανο εδω που φτασαμε...μπορει να μας φορτωσαν αδικα χρεη αλλα αξιζει να υποκυπτουμε με εκβιασμους για να μην πτωχευσουμε?
mprizas (28.05.2011)
Τα θέματα είναι οικονομικά pagan, αυτά όλα είναι στη σφαίρα της φαντασίας. Κανείς δεν πρόκειται να μας ζητήσει τη Μακεδονία. Γιατί πρώτ' απ' όλα οι Μακεδόνες δε θέλουν να φύγουν. Ούτε οι Γερμανοί τα Δωδεκάνησα. Γιατί ούτε οι Δωδεκανήσιοι θέλουν να πάνε στη Γερμανία. Είναι απλά τα πράγματα.

Και δυστυχώς για κάποιους, ούτε έχουμε κυβέρνηση εθνικής προδοσίας. Καλή ή κακή ίσως.

Αυτά δεν είναι σοβαρά επιχειρήματα, ούτε οι Τούρκοι δεν τα λένε. Τώρα αν κανένα γερμανικό περιοδικό λέει μαλακίες, τα ίδια γράφουνε και για την Πορτογαλία, προσπαθούνε να φτάσουνε τον κόσμο στο αμήν.

Όπως οι Έλληνες "χαρήκανε" για την κατάντια του Στρος Καν, έτσι αυτή χαίρονται για την κατάντια της Ελλάδας. Όπως το διασκεδάσαμε με τον Στρος Καν αυτοί με την Ελλάδα.

Είναι το φαί της μάζας νομίζω. Τίποτα παραπάνω.
Pagan (28.05.2011)
οκ,δεν ηταν επιχειρηματα ηταν παραδειγματα,οπως και αυτο με τον Στρος για πολιτικους οπως οι δικοι μας,το χαρηκα μεν αλλα αυτο δεν μας εβγαλε απο το αδιεξοδο ουτε ενιωσα εθνικη περηφανεια για την φιλια του με τον ΓΑΠ.
Αυτο που ηθελα να τονισω ειναι οτι αλλες πολιτικες ασκουν εκβιαστικα τα καθηκοντα τους και οχι οι δημοκρατιες αν θελουν να αποκαλουνται ετσι.
Εθνη ευτυχισμένα με πεινασμένους λαούς δεν υπάρχουν...
Hastaroth (28.05.2011)
Νά υπάρξη συναίνεση αλλά σε τί;

Βεβαίως ένα παιδί σε πτωχευμένο σ΄πίτι δέν μπορεί να έχη 500 ευρώ χαρτζηλίκι "όπως πρώτα"-θα έχη 200 ευρώ.Ομως με την προϋπόθεση πως αυτά τα 200 ευρώ θα τού φτάνουν γιά να παίρνη τα βασικά-όχι να μήν φτάνουν ούτε γι'αυτά επειδή ταυτόχρονα και η σοκολάτα π.χ. πήγε από το 1 ευρώ στα 3 και το κουλούρι από τα 3 στά 6.Εδώ όμως εκτός από μειώσεις μισθών έχουμε ΚΑΙ αυξήσεις τιμών ακόμα και σε είδη πρώτης ανάγκης ΚΑΙ αυξήσεις τής φορολογίας-πράγματα δηλαδή που η οικονομική επιστήμη λέει ότι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να γίνωνται σε περιόδους ύφεσης.

Αλλωστε,το χαρτζηλίκι ενός παιδιού δέν είναι το ίδιο πράγμα με τον μισθό ενός εργαζόμενου-ο εργαζόμενος παίρνει μισθό επειδή παράγει έργο (και συνεπώς υπεραξία),ενώ το παιδί δέν παράγει υπεραξία (εκτός άν βοηθάη στην οικογενειακή επιχείρηση,αλλά τότε πλέον είναι εργαζόμενος και όχι "παιδί").

Τέλος πάντων,το θέμα είναι πολύπλοκο και εγώ πρέπει να εξέλθω έξω,που λέει και ο Καραγκιόζης.....
mprizas (28.05.2011)
αυτές οι λογικές αλβέρτε είναι πολύ σωστές όταν υπάρχουνε λίγα λεφτά. Και πολύ σωστά τα λες.

Αλλά όταν δεν υπάρχουνε λεφτά τι γίνεται; δεν έχεις φράγκο πώς το λένε! Θα πας στα 200. Δε γίνεται, οοοο,τι και να κάνεις να μείνουν 500.

Δεν είπα ότι είναι δίκαιο. Αλλά θα πας στα 200. Γιατί δεν υπάρχουνε λεφτά.

Ούτε εμένα μ' αρέσει. Αλλιώς θα ήμουνα μαζόχα.

Όσο για την παραγωγή κι αυτό Αλβέρτε είναι μια πικρή ιστορία. Μαζί με τις ΔΕΚΟ οι δημόσιοι υπάλληλοι φτάνουνε κοντά στα 2.000.000, με παραγωγή που αντιστοιχεί σε λιγότερο από 50.000 υπάλληλους.

Κι ο Μαρξ νομίζω 8α ξαναέγραφε ένα ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ένα για όλον τον κόσμο, κι ένα μόνο για την Έλλαδα.
Hastaroth (01.06.2011)
Μά αυτό είπα κι'εγώ Γεώργιε :).Δέν θα παίρνης 500,θα παίρνης 200.Αλλά μ'αυτά τα 200 κάθε μήνα μπορεί να μήν έχης πλέον την άνεση να τρώς δύο πιάτα φαϊ την ημέρα ΚΑΙ να βγαίνης κάθε βράδυ έξω,θα μπορής όμως να τρώς άνετα ένα πιάτο φαϊ.Αν όμως ταυτόχρονα η τιμή τού εν λόγω πιάτου αυξηθή,τότε δέν θα μπορής να τρώς ούτε ένα πιάτο φαϊ την ημέρα με τα 200 ευρώ.Οπότε τί θα κάνης;Θα φάς τα έτοιμα.Αυτά όμως είναι "πεπερασμένα",που λένε και οι μαθηματικοί.Και όταν τελειώσουν τί γίνεται;Ορμάμε ο ένας να φάη τον άλλον;

Πάντως η κατάσταση στην Ελλάδα δέν νομίζω να μπορούσε να είναι αφορμή γιά τον Μάρξ να ξαναγράψη το ΚΕΦΑΛΑΙΟ,αλλά τουλάχιστον οι αδελφοί Μάρξ θα μπορούσαν να εμπνευστούν μιά ωραιότατη σάτιρα...

Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog
Συγγραφέας
mprizas
Γιώργος
Πετάω πέτρες
από ΝΕΟ ΦΑΛΗΡΟ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/mprizas

Ζω ένα δράμα...




Tags

50 χρόνια μπροστά... Grande Bretagne Haute-culture... see through συντακτικό τζιβάνες ααα... αλλαξοκωλιές Βζζζζουμ Γκόρτσος! Γκόρτσος! Δρακουμέλ Ελλάδα- Αχ πατρίδα μου γλυκειά! Επίκαιρα: Ούτε που τα θυμάμαι Ευτυχισμένοι μαζί Ήταν ωραία στη Μοζαμβίκη... θου κύριε καλλιγραφία αδερφή γιαπί κάργες Καρχαρίες Κοκό κουλτούρα μας να φύγουμε Λίγο καλύτεροι από μένα... λοίμωξη Μάγια η μέλισσα καραμπουζουκλής τσόντα Μελέτη σκιάχτρο Συγγρού Μόγλης μπατανόβουρτσες μπουρμπουλήθρες Μπουτάκια Ντάμπο το ελεφαντάκι ξενΕΡΩΤΩΝ διάλογοι... Οι ηττημένοι της ιστορίας... Όταν ήμουνα παθιάρης... πηγάδι μεγιεμελέ juventus πολυμίξερ αστροφεγγιές captain-Iglo προφήτης Ηλίας φάλαινα Τσε σαμιαμίδι φουλ της ντάμας αστερίας Τις πταίει Ψώνια στο καμπαναριό




Επίσημοι αναγνώστες (48)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links