αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
16 Φεβρουαρίου 2017, 10:20
Α.Π.Κ. (Άντρας Παλαιάς Κοπής)
Ανθοπωλείο  Άντρας  Αρειανός  Άρης  Διάλειμμα  Ευνουχισμός  Θάλασσα  Θέατρο  Ιδρώτας  Καρέκλα  Κιθάρα  Κοπή  Κόρνα  Κρασί  Λογαριασμός  Παλαιά  Πάλκο  Πόρτα  Ποτήρι  Ταμπούρλο  Τιτανικός  Τριαντάφυλλο  

Δώσαμε ραντεβού στο γνωστό μας μπαράκι. Της είπα να έρθει στις 10:30, αλά εγώ -ως συνήθως- έφτασα λίγο νωρίτερα. Δεν είναι σωστό για μια κυρία να περιμένει, αλλά πέραν αυτού, δεν αρέσει και σ’ εμένα αυτό το πράγμα. Προτιμώ λοιπόν να πηγαίνω πιο νωρίς.

Ήθελα να της προσφέρω ένα τριαντάφυλλο, αλλά τα δύο ανθοπωλεία που είναι κοντά στο μπαράκι ήταν κλειστά και αυτό για να είμαι ειλικρινής με στεναχώρησε.  

     «Σωτήρη –ρώτησα τον μπαρμαν- έχουμε κανένα άλλο ανθοπωλείο εδώ κοντά;».
     «Ναι. Πάρε δεξιά τη λεωφόρο και θα το βρεις δίπλα στο θέατρο».
 
Η Ε. δεν άργησε να έρθει. Άλλωστε, δεν έχει αργήσει ποτέ μέχρι τώρα. Με πήρε μάλιστα και τηλέφωνο.

     «Ψάχνω να παρκάρω».

Γνωριστήκαμε σε ένα rock club που έπαιζα κάθε Παρασκευή και ήταν τώρα λίγος καιρός που βγαίναμε. Περιμένοντάς τη, πέρασε σαν ταινία από το μυαλό μου η βραδιά της γνωριμίας μας. Είχα ανέβει στο πάλκο όταν μπήκε μέσα. Μόλις την είδα, η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει σαν ταμπούρλο, έγινα μούσκεμα στον ιδρώτα, ξέχασα τα λόγια του τραγουδιού που έλεγα και παρά λίγο να μου φύγει η κιθάρα από τα χέρια.

     «Όπα ρε Γιώργο!». Είπα στον εαυτό μου.
     «Τι όπα;». Μου απάντησε.
     «Ε όχι και τι όπα. Δεν την είδες τη γυναίκα;».

Προτίμησα να κάνω διάλειμμα μέχρι να ξαναβρώ τους ρυθμούς μου και δεν θυμάμαι καθόλου ποιος πλησίασε ποιον. Αυτό που θυμάμαι, είναι ότι μετά από λίγο είχαμε πιάσει την κουβέντα και όταν τελείωσα το πρόγραμμά μου, της πρότεινα  να τσιμπολογήσουμε σε ένα κοντινό μεζεδοπωλείο. Εκεί είχε την ευκαιρία να με δει να της ανοίγω την πόρτα για να περάσει, να τραβάω την καρέκλα για να καθίσει, να της ζητήσω να παραγγείλει πρώτη, να επιλέξω και να δοκιμάσω το κρασί, να σερβίρω πρώτα στο ποτήρι της, να πληρώσω ολόκληρο τον λογαριασμό...

     «Δεν έχω συνηθίσει έτσι».
     «Τι εννοείς; Από πού είσαι δηλαδή και δεν έχεις συνηθίσει έτσι; Από τον Άρη;».
     «Μάλλον εσύ είσαι από τον Άρη».

Να αυτά είναι. Κατάλαβες τώρα; Να της φέρεσαι με το γάντι, να της φέρεσαι όπως αρμόζει σε μία κυρία, και να σου λέει ότι είσαι από τον Άρη.

Συχνά οι γυναίκες όταν συζητάνε “τα δικά τους” διατυπώνουν  παράπονα ότι σήμερα δεν υπάρχουν άντρες και είναι μάλιστα σίγουρες γι αυτό. Το συμπεραίνουν με βεβαιότητα.

     «Δεν υπάρχουν χρυσή μου άνδρες σήμερα! Πίστεψέ με. Κάτι ξέρω εγώ που σου το λέω».
     «Ναι, ναι! Τέλος! Τους πάτησε το τρένο!».

Ρε δεν πάτε καλά. Άκου δεν υπάρχουν άντρες. Λοιπόν ακούστε  κορίτσια. Επινοείτε βολικές θεωρίες για να καλύψετε τη μοναξιά σας και μιλάτε με τις ώρες στο τηλέφωνο σε στυλ:

    «Ε ναι χρυσή μου. Είμαι μόνη μου όχι από επιλογή, αλλά επειδή σήμερα δεν υπάρχουν άντρες. Να σου πω τι έπαθα προχθές που βγήκα με κάποιον να τρελαθείς».
     «Εγώ να δεις τι έπαθα…».

Δεν θέλω ούτε με ενδιαφέρει να ανατρέψω τις βολικές σας θεωρίες πίσω από τις οποίες εκτός από τη μοναξιά, κρύβετε και ένα σωρό διάφορες γυναικείες ανασφάλειες, αλλά σας πληροφορώ ότι άντρες υπάρχουν!

Τρομάξατε; Κι όμως υπάρχουμε και είμαστε εδώ! Εσείς είσαστε που μας βάλατε στο περιθώριο. Το σκεφθήκατε ποτέ αυτό; Υπάρχουμε και είμαστε εδώ, αλλά με το σύγχρονο lifestyle που μπλέξατε, έχετε χάσει τα αυγά και τα πασχάλια. Για ποιον βαφόσαστε στα φανάρια και ξεχνιέστε και ανάβει πράσινο και σας τρελαίνουμε στην κόρνα;

     «Για τον τύπο με τους κοιλιακούς που θα τον σέρνουμε από τη μύτη».

Ε όχι κυρίες μου. Τον ευνουχισμό δεν το σηκώνει εμάς το πετσί μας. Έχουμε ανοίξει τα μαύρα πανιά στα καράβια μας και ταξιδεύουμε μόνοι μας. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που δεν τις γνωρίζετε γιατί δεν υπάρχουν στους χάρτες σας. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που δεν τολμάτε να ταξιδέψετε γιατί δεν μπορείτε ούτε καν να τις φανταστείτε. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που αρνηθήκατε να γνωρίσετε, γιατί προτιμήσατε να κάνετε τη ζωή σας Τιτανικό.

Εδώ είμαστε και μπορείτε να μας δείτε καθισμένους στο παγκάκι ενός πάρκου με μια θλίψη στο βλέμμα. Μπορείτε να μας δείτε να περπατάμε μέσα στη βροχή χωρίς ομπρέλα. Όπου όμως και να μας συναντήσετε, να ξέρετε ότι εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε ένα κομμάτι για τη συλλογή σας. Εμείς θέλουμε να είμαστε τα πάντα σας. Γουστάρετε; Αν όχι, τότε καλύτερα να είμαστε το τίποτά σας. Αντιμετωπίστε μας με ειλικρίνεια και σας υπόσχομαι ότι θα εκπλαγείτε ευχάριστα!

Όλα αυτά σκεφτόμουν καθώς την περίμενα και δεν ένιωθα καθόλου Αρειανός. Το σημερινό μας ραντεβού ήταν άλλωστε διαφορετικό αλλά και πιο σημαντικό από τα προηγούμενα γιατί σήμερα είχα αποφασίσει να της κάνω ερωτική εξομολόγηση για να πάρει το πράγμα τον δρόμο του και το “σινιάλο” για να ξεκινήσω, θα ήταν το τριαντάφυλλο. Το έδαφος έδειχνε να έχει προλειανθεί και εκτιμούσα ότι η θετική εξέλιξη ήταν αναμενόμενη. Μέσα μου ένιωθα μία τρελή χαρά και η καρδιά μου άρχισε να χοροπηδάει μόλις την είδα να έρχεται από την απέναντι πλευρά του δρόμου. Μπήκε μέσα στο μπαρ και χώθηκε στην αγκαλιά μου, λες και της τα είχα πει όλα, λες και τα είχε δεχτεί, λες και ήμασταν ήδη ζευγάρι.

     «Αχ! Ζέστανέ με λίγο. Πού θα βρω καλύτερα από δω;».
     «Αυτό το τριαντάφυλλο είναι για σένα».
     «Εσύ αγάπη μου είσαι Άντρας Παλαιάς Κοπής. Εσένα έψαχνα!».



17 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Hastaroth (16.02.2017)
Γεώργιε,

Στον προαστιακό που με μεταφέρει ακόμη στον τόπο εργασίας μου-όχι γιά πολύ καιρό όμως-βλέπω κάτι ωραίες κοπελίτσες ενδεδυμένες με στολή παραλλαγής-κανονική στολή,μετά πηλικίου και αρβυλών-που μεταβαίνουν στίς μονάδες τους (στις ΜΟΝΑΔΕΣ τους,όχι στίς ΜΑΝΑΔΕΣ τους) διότι είναι ΟΠΥ (Οπλίτριες Πενταετούς Υποχρέωσης),σμηνίτριες,ναυτίνες,πυροσβεστίνες κλπ.Κάποιες εξ αυτών μάλιστα είναι αξιωματικίνες και φοράνε στολή "εξόδου" με παντελόνι και γραβάτα....


Κατά καιρούς έχω δεί και βιντεάκια με γυναίκες που την μυική τους διάπλαση θα ζήλευε και ο Πύρρος Δήμας την εποχή που μάζευε τα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Αλλες επίσης έχουν λάβει χρυσά μετάλλια σε αγώνες σκοπβολής με καραμπίνα,διότι όνειρό τους ήταν να κρατάνε όπλα,μάλλον.

Εκ τής αυτής αιτίας κάποιες τίς βλέπω σε πορείες και διαδηλώσεις να περιπολούν,ενδεδυμένες στολήν αστυνομικού,με γκλόμπ και περίστροφα στίς ζώνες τους.

Και άλλες κυκλοφορούν ώς μηχανόβιες,σε στύλ Easy Rider με μεγάλα,βαρέος κυβισμού δίκυκλα,που έτσι και πέση το τροχοφόρον και τους πλακώση το πόδι,θα το κάνη "ένα με το οδόστρωμα"....

Τέλος,σε τρόλλεϋ,πρό ετών,είχα γίνει αυτόπτης μάρτυς σκηνής όπου συζητούσαν δύο Ικαρίνες (δηλαδή σπουδάστριες τής Σχολής Ικάρων,από όπου λαμβάνεις πτυχίον πιλότου και πετάς μαχητικά αεροσκάφη-ξέρεις,αυτά που ρίχνουν βόμβες,ρουκέτες κλπ) και σε κάποια στιγμή λέει η μία:"ωχ κι'εσύ τώρα με τον Γιώργο ασχολείσαι ακόμη;γράψ'τον στ'αρχίδια σου και προχώρα παρακάτω"....

Κατάλαβες τώρα γιατί παραπονιούνται οι γυναίκες ότι "δέν υπάρχουν άντρες";

Εχουν μεταμφιεστεί οι ίδιες σε άντρες,Γεώργιε.

Και μάλιστα,αρχαίας κοπής,σάν τα τάλαντα που κυκλοφορούσαν στην Αθήνα τού Περικλέους...


Σχόλιο από Hastaroth (16.02.2017)
ΥΓ.Αποκλείεται να είσαι από τον Αρη.Υπάρχει όντως ζωή εκεί-το έχει δείξει εδώ και δεκαετίες ο Ελλην αστρονόμος Ι.Φωκάς με πολωσιμετρικές μεθόδους,αλλά η ζωή αυτή περιορίζεται σε βρύα και λειχήνες,που είναι κατώτατα φυτικά είδη.....


Σχόλιο από Orfeus (16.02.2017)
Αμέσως "τσίμπησε" το Αλμπερτίδιον!


Σχόλιο από sven (17.02.2017)
Γιώργο μου,

πάλι δύσκολα μας βάζεις ή εγώ, τελικά, το εισέπραξα, μετά από μια πρώτη ανάγνωση, ως ερέθισμα για περαιτέρω σκέψεις και συλλογισμούς…

Διάβασα την ανάρτησή σου και ξύπνησαν όμορφες εικόνες μέσα μου, ζεστάθηκε η ψυχή μου, ταξίδεψα σε εποχές αλλοτινές…

Άρχισα να γράφω το αρχικό σχόλιό μου με ένα ύφος «χιουμοριστικό» αλλά όσο προχωρούσα τόσο και πιο αργά σχηματίζονταν οι λέξεις, λες και το χέρι αρνούνταν να συνεχίσει στο μονοπάτι αυτό…

Τι σημαίνει αλήθεια Α.Π.Κ.; Να χαρίζει τριαντάφυλλο στην καλή του, να κρατά την καρέκλα που αυτή θα κάτσει, να της ανοίγει την πόρτα και να πληρώνει πάντα αυτός, να έχει ξεκάθαρες αρχές, αυθεντικότητα και τι άλλο άραγε; Σε ποιο γνωστό μοντέλο τέτοιου είδους άνδρα να πάει ο νους για να γίνει πιο σαφές αυτό; Μήπως, τελικά, η αναδρομή στον υποτιθέμενο Α.Π.Κ. αποτελεί μια εξιδανίκευση μέσα στο ομιχλώδες τοπίο της ισοπέδωσης των πάντων και της άμβλυνσης της αίσθησης προσωπικής ταυτότητάς μας ή ένα επιπλέον στερεότυπο και υπεργενίκευση;

Αν υπάρχουν άνδρες παλαιάς κοπής, τότε ΣΙΓΟΥΡΑ υπάρχουν και γυναίκες παλαιάς κοπής. Άρα, λοιπόν, θα μπορούσαμε ή θα έπρεπε, με ασφάλεια, να μιλάμε για ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΟΠΗΣ που, όπως όλοι μας, έτσι κι αυτοί έχουν πολλά προτερήματα ή χαρίσματα, αλλά και τα ανάλογα μειονεκτήματα, αρκετά εκ των οποίων πολύ "πρωτόγονα" και «αναχρονιστικά». Το τέλειο ΔΕΝ υφίσταται παρά μόνο ως ιδεατό μέτρο σύγκρισης που ερεθίζει τη διάθεση για περαιτέρω βελτίωση…

Μιλώντας με διάφορες γυναίκες, είτε στην προσωπική είτε στην επαγγελματική μου ζωή, διαπιστώνω επανειλημμένα πως δεν εννοούν όλες το ίδιο πράγμα. Αυτό σίγουρα ισχύει και για τους άνδρες, αν και σε μικρότερο βαθμό, καθώς δεν τους απασχολεί το θέμα στον ίδιο βαθμό. Οι περισσότερες έχω την αίσθηση πως εννοούν τον άνδρα εκείνον που τις φέρεται σαν να ήταν πριγκίπισσες, όπως οι παλιοί καλοί καβαλιέροι, αλλά να σκέφτονται και να λειτουργούν, κατά τα άλλα, ως «σύγχρονοι» άνδρες, δηλαδή να πηγαίνουν σούπερ μάρκετ και να ψωνίζουν, συν όλων των άλλων, και σερβιέτες με φτερά, να διαβάζουν τα παιδιά και να βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού, αν κι εδώ τα πράγματα είναι ακόμη θολά. Μπορεί, αν τον δουν να κάνει ηλεκτρική σκούπα, να ξενερώσουν και να κατέβει η λίμπιντό τους στη χαμηλότερη στάθμη του σχετικού πίνακα. Με άλλα λόγια, υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν έχουν ξεκαθαρίσει, στην ουσία, μέσα τους τι είδους αρσενικό επιθυμούν δίπλα τους και μέσα τους, μοιάζει σαν να ψάχνουν το «αληθινό» ψέμα ή το «αληθινό» στο ψέμα…

Καλές Απόκριες!!!


Σχόλιο από Orfeus (17.02.2017)
[...] πάλι δύσκολα μας βάζεις ή εγώ, τελικά, το εισέπραξα, μετά από μια πρώτη ανάγνωση, ως ερέθισμα για περαιτέρω σκέψεις και συλλογισμούς.

Διάβασα την ανάρτησή σου και ξύπνησαν όμορφες εικόνες μέσα μου, ζεστάθηκε η ψυχή μου, ταξίδεψα σε εποχές αλλοτινές [...]

Σάββα,
Τιμή μου που κατάφερα να ζεστάνω την ψυχή σου και να σε ταξιδέψω. Δεν το περίμενα.

Το έθεσες πολύ σωστά αφενός ότι θα έπρεπε να μιλάμε για ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΟΠΗΣ και αφετέρου ότι το ΤΕΛΕΙΟ υφίσταται μόνο ως ΙΔΕΑΤΟ. Θα έπρεπε λοιπόν να εστιάζουμε στο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ και να συμφιλιωνόμαστε με αυτό αφήνοντας το ΙΔΕΑΤΟ να λειτουργεί -όπως πολύ σωστά γράφεις- ως ερέθισμα για περαιτέρω βελτίωση. Μια χαρά το βρίσκω αυτό, αρκεί να είμαστε συμφιλιωμένοι με την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που έχουμε μπροστά μας και να μην εξιδανικεύουμε τον άλλο τοποθετώντας τον σε ένα ανύπαρκτο βάθρο.

Αυτό τώρα με τις δουλειές του σπιτιού ξέρεις τι μου θυμίζει; Κάτι που εσύ θα το γνωρίζεις πολύ καλύτερα από μένα λόγω Σουηδίας. Όταν επισκέφθηκα για πρώτη φορά τον αδελφικό μου φίλο στην Κοπεγχάγη που ζει με τη Δανέζα γυναίκα του, αφού τακτοποιήθηκα στο δωμάτιο που μου διέθεσαν, με πληροφόρησαν σχετικά με τον ...κώδικα των σπιτικών εργασιών που θα έπρεπε να ακολουθήσω αφού θα έμενα μαζί τους ένα ολόκληρο τρίμηνο.

Η Janet "ζήτησε" τη συμμετοχή μου στις δουλειές μόνο της κουζίνας (πλύσιμο πιάτων) κάθε τρίτη μέρα που θα ερχόταν η σειρά μου, τα ψώνια του μάρκετ όταν επίσης θα ερχόταν η σειρά μου (πράγμα που όμως με διασκέδαζε γιατί μου άρεσε πολύ να χαζεύω τα ράφια με τις μπύρες και τα κρασιά), και τα πρωινά, να "πετάγομαι" μέχρι τον φούρνο (που ευτυχώς ήταν σχεδόν δίπλα στο σπίτι) για να παίρνω φρέσκα ζεστά ψωμάκια για το πρωινό μας. Δεν έφερα καμία αντίρρηση και ενσωματώθηκα πολύ εύκολα σε όλο αυτό. Εννοείται φυσικά, ότι ακολουθώ αυτό το σύστημα όποτε τους επισκέπτομαι.

Χαίρομαι όμως πάρα πολύ μαζί της, γιατί όσες φορές έρχονται στην Αθήνα (και έρχονται συχνά), στρώνουμε μαζί το τραπέζι και δεν φεύγουν από το σπίτι μου αν πρώτα εκείνη δεν καθαρίσει το τραπέζι και δεν πλύνει τα πιάτα. Μου αρέσει γιατί το κάνει χωρίς να της το ζητήσω, και γιατί αγνοεί τα "ΜΗ" και τα "ΟΧΙ" που της λέω.

Δύσκολο θέμα τώρα αυτό. Σαφώς και κάνω ΟΛΕΣ τις δουλειές του σπιτιού ΜΟΥ αφού ζω μόνος και που αν δεν τις κάνω εγώ ποιος θα τις κάνει; Και σαφώς επίσης είμαι (και ξέρω να είμαι) ο Α.Π.Κ. που περιγράφω στο ποστ και που μου λένε ότι είμαι.

Δεν ξέρω πώς μας θέλουν οι γυναίκες τελικά, αλλά αυτό είναι δικό τους πρόβλημα και όχι δικό μας. Εμείς, ας είμαστε τουλάχιστον αυθεντικοί, και ναι, δεν με πειράζει καθόλου να πάω στο μάρκετ και να της φέρω ότι θέλει, αλλά αυτό με τις σερβιέτες δεν εγγυώμαι ότι θα το κάνω σωστά.

"Ήρθες αγάπη μου; Μου έφερες και τις σερβιέτες;".
"Ναι μωρό μου. Αυτές που γράφουν baby lino δεν είναι; Αυτές βρήκα για μωρά!".


Σχόλιο από sven (17.02.2017)
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!

Γιώργο, η τελευταία στιχομυθία είναι ΟΛΑ τα λεφτά!!!!!!!!!!!

Νάσαι καλά, που μ΄έκανες να γελάσω τόσο πολύ πρωί-πρωί!!!


Σχόλιο από Hastaroth (17.02.2017)
Κύριοι,

Σε ένα άλλο "δίκτυον" διάβασα προσφάτως το εξής:"ο άντρας οφείλει να είναι αρσενικό και η γυναίκα οφείλει να είναι θηλυκό".

Ετσι μάς έπλασε η Φύσις.Διά πάν παράπονον,απευθυνθείτε εις τους Υιούς Δημιουργούς τών Συμπάντων.

Η γυναίκα που συμπεριφέρεται ώς άνδρας-αλλά και ο άνδρας που συμπεριφέρεται ώς γυναίκα,άν και αυτό εμφανίζεται κάπως σπανιώτερον-είναι καταστάσεις αφύσικες.

Δέν υπάρχει τίποτε το επιλήψιμο στο να "χαρίζει τριαντάφυλλο στην καλή του, να κρατά την καρέκλα που αυτή θα κάτσει, να της ανοίγει την πόρτα και να πληρώνει πάντα αυτός".Είναι και αυτά ενδείξεις τρυφερότητας και φροντίδας γιά την σύντροφό του.Οσο γιά ξεκάθαρες αρχές και αυθεντικότητα,αυτό πρέπει να το έχουμε όλοι μας,αρρενες και θήλεις.

ΥΓ.Ούτε εμένα θα με πείραζε να πάω στο σουπερμάρκετ και να τής φέρω ό,τι θέλει-ακόμη και τίς ΣΩΣΤΕΣ σερβιέτες (δέν είναι αυτές που γράφουν babylino,αλλά αυτές που γράφουν dove ή always).

ΥΓ.Και εγώ κάνω όλες τίς δουλειές τού σπιτιού μου,αφού μένω μόνος μου (ο σκύλος μου είναι απλώς τεμπέλης,όλη μέρα ξάπλα και αραλίκι,σάν συνδικαλιστής τού Δημοσίου.Μιά φορά σκέφτηκα να τού δώσω λεφτά γιά να πάη να ψωνίση αλλά θυμήθηκα το ανέκδοτο με τον σκύλο που τα ξόδευε στίς ιερόδουλες...)


Σχόλιο από Orfeus (17.02.2017)
Με άλλα λόγια Αλμπέρτο, μου την είπες τώρα ε;
Ότι δηλαδή δεν ξέρω να ψωνίζω σερβιέτες για το μωρό μου ε;
Είσαι ασύστολα προσβλητικός!!!


Σχόλιο από Hastaroth (17.02.2017)
Γεώργιε,

Πρόκειται γιά διαφορετικά μωρά.

Δηλαδή,όταν ο Φάουστ λέει στον βοηθό του:

"και να'μαι εδώ,με τόσα φώτα,
εγώ μωρός όσο και πρώτα"

πρέπει να τού πάρουμε κι'αυτουνού σερβιέτες;

Οφείλουμε να ξεχωρίζoυμε τα διάφορα μωρά :)


Σχόλιο από BandofBounty (17.02.2017)
Αυτό με τα baby lino ήταν όλα τα λεφτά. Στις ηλικίες μας βέβαια, δε ξέρω πολλές που θα εκτιμούσαν ένα τέτοιο "λάθος", καθώς η ακράτεια θερίζει από νωρίς πλέον....Ήδη φαντάζομαι μπλε ασπιρίνες...ως το ανταποδοτικό "λάθος"


Σχόλιο από sven (17.02.2017)

Αλβέρτο,

μου κάνει εντύπωση που ξέρεις και από μάρκες...εντυπωσιακό, δεν το περίμενα από σένα, Α.Π.Κ. καθώς είσαι!!!

Τώρα, αν αναφέρεις και τους διάφορους τύπους, για τι είδος εσώρουχου και βαθμούς απορροφητικότητας, θα πρέπει να σκεφθούμε για να σου απονείμουμε κάποιο έπαθλο, θα το αξίζεις πέρα για πέρα!

Πριν από κάποια χρόνια, έναν φίλο, που σε "ανάλαφρές" μας συζητήσεις στο καφενείο της γειτονιάς, κορόιδευε, ντεμέκ, τους άντρες που ψωνίζουν σερβιέτες για τις γυναίκες τους, τον τσακώσανε δύο φορές άλλοι φίλοι, μόνο του στο σούπερ μάρκετ, με σερβιέτες στο καρότσι με τα ψώνια. Η πρώτη φορά του συγχωρέθηκε και η παρέα έδειξε τη δέουσα κατανόηση, μετά τη δεύτερη όμως του βγήκε το παρατσούκλι "σερβιετάκιας".

Αυτό δεν έγινε γιατί ψώνιζε σερβιέτες (εγώ το έχω κάνει άπειρες φορές και γνωρίζω τα πάντα γύρω από το προϊόν(!), αλλά και για πολλά άλλα είδη προσωπικής φροντίδας της γυναίκας γιατί μου αρέσει να τη φροντίζω με κάθε τρόπο, όταν το... αξίζει...), αλλά γιατί, ενώ κι ο ίδιος το έκανε, δεν τολμούσε να το ομολογήσει, λες και από αυτό θα κρίνονταν ο ανδρισμός του. Με άλλα λόγια, τα ΄θελε και τα ΄παθε...

ΥΓ. Ανυπομονώ για την απάντησή σου...!!!


Σχόλιο από sven (17.02.2017)

BandofBounty,

το "χόντραινες" το παιχνίδι, δεν χρειάζεται να είσαι τόσο αποκαλυπτικός...

Καλές απόκριες!!!


Σχόλιο από Orfeus (17.02.2017)
Κοίτα να δεις τώρα πράγματα.
Να ποστάρεις για Α.Π.Κ. και να καταλήγεις να συζητάς για σερβιέτες. Θου κύριε...


Σχόλιο από Hastaroth (17.02.2017)
Ιατρέ μου,

Σε ένα βιβλίο με τίτλο "Ενα κομμάτι ουρανού",όπου παλαιοί και παλαιές μέλη τού ιπταμένου προσωπικού τής αείμνηστης κρατικής Ολυμπιακής Αεροπορίας περιγράφουν ευτράπελα και άλλες αναμνήσεις τής τότε εποχής,υπάρχει η ιστορία ενός ιπταμένου φροντιστή τον οποίον η σύζυγός του,αεροσυνοδός και αυτή,είχε επιφορτίσει να τής φέρη στο Λονδίνο κάποια γυναικεία εσώρουχα-μεταξύ τών οποίων κι'ένα στηθόδεσμο,δηλαδή σουτιέν.Ο εν λόγω το έπαιζε πολύ βαρύ πεπόνι,κοινώς macho που λένε και εις την ψυχιατρικήν,αλλά δέν τολμούσε να ομολογηση ότι έκανε τέτοιες εξυπηρετήσεις στην σύζυγό του (την οποίαν πάντως,υπεραγαπούσε).Ατυχώς,την συγκεκριμένη μέρα είχε δοθεί οδηγία στο προσωπικό ασφαλείας τού Heathrow να κάνη εξονυχιστικούς ελέγχους ακόμη και στα πληρώματα τών αεροπλάνων που έφταναν εκεί (δέν είχε γίνει ακόμη μέλος τής-τότε-ΕΟΚ η Ελλάδα) και έτσι,όταν έφτασε το αεροπλάνο τής ΟΑ στο αεροδρόμιο,οι αποσκευές όλων τών μελών τού πληρώματος ανοίχτηκαν-σε κοινή θέα,βεβαίως-και έτσι εμφανίστηκαν τα γυναικεία είδη στην βαλίτσα τού εν λόγω φροντιστή,ο οποίος δέν ήξερε πού να κρυφτή απ'την ντροπή του.Διότι προφανώς οι αστυνομικοί ενόμισαν ότι επρόκειτο περί ομοφυλοφίλου,πράγμα που εκείνη την εποχή εθεωρείτο ποινικόν αδίκημα (ο γνωστός κωδικοθραύστης μαθηματικός Alan Turing,που ήταν όντως ομοφυλόφιλος,μετά τον πόλεμο αποκλείστηκε από τίς κυβερνητικές υπηρεσίες,στίς οποίες είχε προσφέρει πάρα πολλά γιά το "σπάσιμο" ενός Γερμανικού κρυπτογραφικού κώδικα και αναγκάστηκε ώς εκ τούτου ν'αυτοκτονήση.Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν τί μπλέξιμο θ'αντιμετώπιζε ο δυστυχής φροντιστής άν δέν επενέβαινε ο κυβερνήτης τού αεροπλάνου,που έβαλε τα πράγματα στην θέση τους.

Πάντως,δέν γνωρίζω και πολλά γιά τίς γυναικείες σερβιέτες-απλώς είμαι παρατηρητικός και οι συγκεκριμένες μάρκες έχουν "εντυπωθεί" υποσυνειδήτως στο μυαλό μου.Ελπίζω όμως ότι με την πάροδο τού χρόνου και καθώς θα γηράσκω,δέν θα χρειαστή να καταφύγω σε τέτοιου είδους "εξαρτήματα" γιά πιθανή ακράτεια ούρων...



Σχόλιο από sven (17.02.2017)

Γιώργο,

ακριβώς αυτό σκεφτόμουν, γράφοντας το τελευταίο σχόλιό μου!!!

Καταστρέψαμε την ανάρτησή σου!

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!!

Τι σχέση έχουν, άραγε, μεταξύ τους Α.Π.Κ. και...σερβιέτες;;; Ιδού ένα άκρως ενδιαφέρον ερώτημα για ειδικούς και μη. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο που εξώκειλε η συζήτηση προς αυτήν την κατεύθυνση. Κάποιοι, τουλάχιστον υποσυνείδητοι, λόγοι πρέπει να την έχουν υποκινήσει...


Σχόλιο από Orfeus (17.02.2017)
Σάββα,

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αυτά είναι τα μυστήρια που εξιτάρουν τη φαντασία μου και κάθομαι μετά και γράφω ιστορίες.


Σχόλιο από Hastaroth (19.02.2017)
Δηλαδή ενεργούμε ώς μούσες που σε εμπνέουν,σωστά;

Εγώ πάντως μούσια δέν έχω.Χθές τα ξύρισα.....



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus

-









Tags

Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναξιά Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Γιώργος Μπιλικάς Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Ελευθερία Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Νύχτα Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Φως Χάρη Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Καθρέφτης Μαγεμένη Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Όνειρο Πικρή Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Συναισθήματα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Μουσική Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αθήνα Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αξίες Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανάταση Ανάσταση Ανά(σ)ταση Καλή Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Απιστία Κόλυβα Αποφρακτική Γράμμα Έστειλα Πνευμονοπάθεια Ποτέ Χρόνια Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια ΧΑΠ Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Λογοτεχνία Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Καλό Μάχη Σκληρή Ταξίδι Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Λυπημένα Μάτια Προφήτες Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Δρόμος Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Λουκιανός Κηλαηδόνης Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Παράδεισος Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Εννέα Εύα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega Χρονιά 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Ώρα Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Οδηγός Αναβλητικότητα User Manual Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Blame Irish Moon Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Φεστιβάλ Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge