αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
30 Δεκεμβρίου 2019, 23:42
But, Darling...
Αθήνα  Άμλετ  Βαρσοβία  Δανέζα  Δανία  Ελληνικό  Θεοδωράκης  Κοπεγχάγη  Ξαρχάκος  Σουηδικό  Χατζιδάκις  Angie  Darling  Helsingborg  Helsingør  Kronborg  

Ο φίλος μου ο Σάββας (Sven), καταφέρνει πάντοτε να με ταξιδεύει με τα κείμενά του, και να λοιπόν που το κατάφερε πάλι, και μου θύμισε μία ιστορία.

          "Η σειρά σου είναι τώρα να έρθεις. Κανόνισε όμως να μείνεις αρκετά για να το φχαριστηθούμε το πράμα", του είπε ο φίλος του στο τηλέφωνο και εκείνος το πήρε απόφαση. Κανόνισε τα εισιτήρια του αεροπλάνου, και ένα παγωμένο χειμωνιάτικο πρωινό, έφτασε μέσω Βαρσοβίας, στην Κοπεγχάγη με -15 βαθμούς.
          "Σου έχω ετοιμάσει τον επάνω όροφο του σπιτιού. Είναι ολόκληρος δικός σου και μπορείς να κάνεις ότι θέλεις", του είπε ο φίλος του που πήγε στο αεροδρόμιο να τον παραλάβει. Το σπίτι ήταν πραγματικά τεράστιο. Με πάρα πολλά δωμάτια και δίπατο, αλλά εκείνος περιορίστηκε στην κρεβατοκάμαρα και στο μπάνιο. Πού και πού, χρησιμοποιούσε λίγο την κουζίνα, αλλά όχι πολύ, γιατί χρησιμοποιούσαν την κουζίνα του ισογείου, όπου έτρωγαν όλοι μαζί.
          "Πόσο θα μείνεις;".
          "Περίπου δύο μήνες. Είναι καλά;".
          "Μια χαρά είναι. Έχω μάλιστα και μία πρόταση από τις νοσηλεύτριες του κεντρικού νοσοκομείου για το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν, και λέω να έρθεις κι εσύ. Θέλεις;".
          "Τι είδους πρόταση είναι;".
          "Θέλουν να δώσουν Ελληνικό χρώμα στο ρεβεγιόν αυτό, και να είναι όλα Ελληνικά. Φαγητά, κρασιά και φυσικά μουσική. Ελληνική ζωντανή μουσική. Ξέρεις τι θέλουν φαντάζομαι. Κυρίως Θεοδωράκη. Είσαι μέσα για κιθάρα και τραγούδι;".
          "Και βέβαια είμαι. Το ρωτάς; Είναι καλά τα λεφτά;".
          "Πολύ καλά. Θα παίξουμε δυο ώρες, με ένα διάλειμμα μιας ώρας για φαγητό. Θα μας πάρει τρεις ώρες δηλαδή, και θα βάλουμε από χίλιες κορώνες ο καθένας μας στην τσέπη".
          "Υπέροχα. Πότε αρχίζουμε πρόβες;".
          "Σύντομα. Να μιλήσω με τον Παναγιώτη για το μπουζούκι και ξεκινάμε".

Υπέροχη πόλη η Κοπεγχάγη. Του άρεσε πάρα πολύ. Έστω και με τους -15 βαθμούς, που δεν του δημιούργησαν κανένα απολύτως πρόβλημα, έπαιρνε το ποδήλατο και  απολάμβανε την κάθε βόλτα που έκανε, όπως απολάμβανε και το κάθε μουσείο, και την κάθε άλλη πόλη και το κάθε νησί της χώρας που επισκεπτόταν. Εκεί, είδε για πρώτη φορά το τραίνο να μπαίνει μέσα στο ferry, προκειμένου να συνεχίσει τη διαδρομή του στο επόμενο νησί. Έφτασε και μέχρι το Helsingør όπου βρίσκεται το κάστρο του Άμλετ, το Kronborg, και μετά πέρασε με το ferry απέναντι στο εντελώς παγωμένο Σουηδικό Helsingborg για μια βόλτα.

Στο μεταξύ, οι πρόβες συνεχίζονταν σχεδόν κάθε απόγευμα, ετοίμασαν ένα δίωρο πρόγραμμα με τραγούδια κυρίως Θεοδωράκη, Χατζιδάκι και Ξαρχάκου, μέχρι που τελικά έφτασε η βραδιά του ρεβεγιόν. Οι κοπέλες ήταν πολύ φιλικές και φιλόξενες. Διέθεσαν ένα τραπέζι γεμάτο κρασιά και μεζέδες για την ορχήστρα, και σιγά-σιγά ξεκίνησαν να παίζουν. Οι παραγγελίες για τραγούδια ήταν ελάχιστες και η βραδιά κυλούσε όμορφα μέσα σε μία ζεστή και χαρούμενη ατμόσφαιρα, μέχρι που ο ήρωάς μας, αντελήφθη μία Δανέζα που καθόταν με γυρισμένη την πλάτη προς την ορχήστρα, να έχει στραβολαιμιάσει για να τον κοιτάζει.
          "Τη βλέπεις αυτή;", του είπε ο φίλος του.
          "Ναι".
          "Όταν θα κάνουμε διάλειμμα, να πας κοντά της".
          "Λες ε;".
          "Το ρωτάς; Για σένα είναι. Δεν τη βλέπεις που έχει στραβολαιμιάσει να σε κοιτάζει;".
          "Εντάξει, θα πάω".
Έτσι και έγινε. Στο διάλειμμα, πήρε ένα μπουκάλι από το τραπέζι της ορχήστρας και δύο ποτήρια, και πήγε και κάθισε δίπλα της. Όταν αργότερα γύρισε στο πάλκο για να συνεχίσει το υπόλοιπο πρόγραμμα, είχε στην τσέπη του το τηλέφωνό της και τη διεύθυνσή της.

Της τηλεφώνησε την άλλη μέρα το απόγευμα, και η Angie του είπε ότι προτιμούσε να τον επισκεφθεί στον δικό του χώρο, όπου πράγματι, δεν άργησε να φτάσει. Έμειναν μαζί μέχρι την άλλη μέρα το πρωί, γιατί εκείνη αναγκάστηκε να πάει στο νοσοκομείο για τη βάρδια της, και ο φίλος μας άρχισε να σκέφτεται διάφορα και να μονολογεί:
          "Λες να μετακομίσω στη Δανία;".

Κάπως έτσι, συνέβη και με τον φίλο που τον φιλοξενούσε, με τη διαφορά ότι το σκηνικό είχε παιχτεί στην Ελλάδα. Γνωρίστηκε με μία Δανέζα που έκανε τουρισμό στην Αθήνα, και τελικά έφυγε μαζί της, την παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κοπεγχάγη.
          "Λες να γίνει το ίδιο και με μένα;".

Το συζήτησε και με τον φίλο του, που έβλεπε το θέμα πολύ θετικά, και που μάλιστα χαιρόταν με αυτή την εξέλιξη.
          "Άντε μπράβο. Γείτονες στην Αθήνα, γείτονες και στην Κοπεγχάγη. Έχετε κανονίσει κάτι για σήμερα... αύριο; Πότε θα την δεις ξανά;".
          "Θα της τηλεφωνήσω σε λίγο".

Και πράγματι την πήρε τηλέφωνο και της ζήτησε να την επισκεφθεί αυτή τη φορά στον δικό της χώρο, εισπράττοντας όμως την εξής απροσδόκητη απάντηση:
 
          "But darling, I already have someone in my life you see...".




2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Δεκεμβρίου 2019, 07:16
Merry, Merry Christmas!
Christmas  Merry Christmas  Keb Mo  


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Νοεμβρίου 2019, 16:39
Ο εις των Μπητλς και η Ιαπωνίς (!!!)
Αεροδρόμιο  Γιόκο  Γκολντ  Δοξιάδη  Ελληνικό  Κρουαζιέρα  Λένον  Λονδίνο  Μάρδας  Μαστοράκης  Μπητλς  Νησιά  Όνο  Πασίφικ  Πειραιάς  Beatles  Gold  John  Lennon  Ono  Pacific  Yoko  

Νίκος Μαστοράκης (με πλάτη), John Lennon, Yoko Ono, Αλέξης Μάρδας, Ευφροσύνη Δοξιάδη


Όπως έγραψαν οι εφημερίδες της 12ης Νοεμβρίου 1969:  

ΑΘΗΝΑΙ 11. Αφίκετο την 4:30 μ.μ. εις το αεροδρόμιον του Ελληνικού εκ Λονδίνου, ινκόγνιτο, ο αρχηγός των Μπητλς Τζων Λέννον, μετά της συζύγου του Γιόκο Όνο. Το ζεύγος ανέμενον εις το αεροδρόμιον φίλοι των. Ο εις των Μπητλς και η Ιαπωνίς σύζυγός του επεβιβάσθησαν αυτοκινήτου και κατηυθύνθησαν εις Πειραιά, όπου ανήλθον εις το γιωτ Πασίφικ Γκολντ, το οποίον απέπλευσε δια κρουαζιέραν εις τα ελληνικά νησιά.

[Εφημερίδα Μακεδονία, 12 Νοεμβρίου 1969]


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Οκτωβρίου 2019, 00:31
Πού Είναι ο Παππούς; Δίπλα στους Pink Floyd!
Pink Floyd  AndVilyly  Βελόνα  Βινύλιο  Βράδια  Δίσκος  Κόστος  Μακαρίτης  Παππούς  Περιεχόμενο  Σκράτς  Σπίτι  Στάχτες  Τραγούδια  Φωνή  


Τι γινόμαστε όταν φεύγουμε από αυτή τη ζωή; Κανένας βέβαια δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα. Μία εταιρεία όμως, μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγξουμε τουλάχιστον τι θέλουμε να γίνει το σώμα μας, μετουσιώνοντάς το σε κάτι που αγαπάμε: Δίσκος βινυλίου παρακαλώ.

Η εταιρεία AndVilyly παίρνει τις στάχτες του μακαρίτη και μας τον επιστρέφει με τη μορφή 30 δίσκων διαρκείας 24 λεπτών ο καθένας (12 σε κάθε πλευρά). Το περιεχόμενο μπορεί να είναι τραγούδια που αγαπούσε, ή ακόμα και η ίδια του η φωνή. Κόστος; 3.500 ευρώ περίπου.

Σκεφθείτε τώρα να στοιχειώνει τα βράδια η φωνή του μακαρίτη το σπίτι, μαζί με το "σκρατς" της βελόνας πάνω στο δίσκο. Μπρρρ!   

[Πηγή: www.doctv.gr]


- Στείλε Σχόλιο


27 Σεπτεμβρίου 2019, 15:35
Αυτό που σας Μπερδεύει, Είναι η Φύση του Παιχνιδιού μου.
Διάβολος  Ένωση  Ευαγγέλιο  Θεός  Ιερουσαλήμ  Ιησούς  Μόσχα  Πιλάτος  Πόντιος  Ρωσία  Σατανάς  Σοβιετική  Σταύρωση  Φύση  Azazello  Behemoth  Bulgakov  Devil  Faithfull  Faust  Hella  Jagger  Koroviev  Margarita  Marianne  Master  Mikhail  Mick  Professor  Sympathy  Woland  

Αυτό που σας Μπερδεύει, Είναι η Φύση του Παιχνιδιού μου.

Μια ζεστή ανοιξιάτικη βραδιά, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930, εμφανίστηκε ξαφνικά στη Μόσχα ο ίδιος ο διάβολος αυτοπροσώπως. Δε συστήθηκε βέβαια ως διάβολος, το επισκεπτήριό του έγραφε "Professor Woland", και παρουσιάστηκε ως ειδικός στη μαύρη μαγεία. Μαζί του κατέφθασε και η εκλεκτή συνοδεία του, μια παρδαλή ομάδα που περιλάμβανε τον Behemoth, έναν μεγάλο μαύρο γάτο που μπορούσε να στέκεται στα δυο πόδια, να μιλάει με ανθρώπινη φωνή και ενίοτε να μεταμορφώνεται σε άνθρωπο, τον αχώριστο φίλο του τον Koroviev, έναν ψηλό, καλοντυμένο και ιδιαίτερα εύγλωττο ταχυδακτυλουργό, τον τρομερό και φοβερό Azazello, μια πραγματικά δαιμονική φιγούρα, έναν γεροδεμένο κοκκινομάλλη που τα μάτια του ήταν διαφορετικά το ένα από τ’ άλλο και ο οποίος ήταν άσος στο σημάδι με όπλο, και τέλος, την όμορφη δαιμόνισσα Hella. Ο Διάβολος-Woland και η συνοδεία του αναστάτωσαν για κάμποσες μέρες την καθημερινότητα των Μοσχοβιτών. Ιδιαίτερα η παράσταση που έδωσαν ενώπιον χιλιάδων θεατών στο Βαριετέ προκάλεσε τεράστια αναταραχή. Αλλά και οι ξεκαρδιστικές φάρσες του ζεύγους Behemoth και Koroviev εις βάρος ανυποψίαστων πολιτών δημιούργησαν επίσης πανδαιμόνιο. Ακόμη πιο βαθιά άλλαξε η ζωή κάποιων συγκεκριμένων προσώπων, και ειδικά του Master και της Margarita. Ο ανώνυμος Master, ένας σπουδαίος αλλά παραγνωρισμένος συγγραφέας, είχε γράψει ένα σπουδαίο έργο, για το οποίο όμως δεν μπορούσε να βρει εκδότη. Επρόκειτο για μια λογοτεχνική εξιστόρηση της ανάκρισης του Ιησού από τον Πιλάτο. Ένα έργο που προκάλεσε την καταστροφή του. Η Margarita, ερωτευμένη μαζί του μέχρι θανάτου, θα κάνει τα πάντα για να τον σώσει, και δεν θα διστάσει να πουλήσει ακόμα και την ψυχή της στο διάβολο.

Αυτή είναι η υπόθεση του "The Master and Margarita", του Mikhail  Bulgakov. Το αριστούργημα αυτό του Bulgakov γράφτηκε τη δεκαετία του 1930. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας ξεκίνησε να το γράφει ήδη από το 1928 και το δούλευε διαρκώς μέχρι το 1940 που πέθανε. Θα χρειαστεί όμως να περάσουν είκοσι έξι χρόνια προτού μια πρώτη, λογοκριμένη έκδοση του βιβλίου δει το φως της δημοσιότητας το 1966, αλλά η πρώτη πλήρης έκδοση θα γίνει τελικά το 1973. Από τότε και μέχρι σήμερα το βιβλίο του Bulgakov διαβάζεται όλο και περισσότερο, έγινε διάσημο στη Ρωσία και διεθνώς, αγαπήθηκε με πάθος, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, και ενέπνευσε ζωγραφικά αλλά και μουσικά έργα. [1]

Η πλοκή του βιβλίου εκτυλίσσεται σε δύο χρονότοπους: αφενός, στη Μόσχα της δεκαετίας του 1930, όπου γινόμαστε μάρτυρες της τρυφερής και άτυχης ερωτικής ιστορίας του Master και της Margarita, και του ερχομού του Woland με τη συνοδεία του στη ρωσική πρωτεύουσα, και αφετέρου, στην Ιερουσαλήμ της εποχής του Ιησού,  όπου ο Ρωμαίος Έπαρχος Πόντιος Πιλάτος ανακρίνει τον Yeshua Ha-Notsri και μετά από διάφορες παλινωδίες αναγκάζεται να τον καταδικάσει σε θάνατο. Η σχέση μεταξύ των δύο ιστοριών –που τις χωρίζουν 1900 χρόνια– υποδεικνύεται ήδη από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, όπου ο Bulgakov θέτει το ζήτημα του "ιστορικού Ιησού", όπως επίσης και το ζήτημα του αθεϊσμού και των μεταφυσικών αναζητήσεων, που ήταν κεντρικό ζήτημα στη Σοβιετική Ένωση τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1917.

Τα κεφάλαια του μυθιστορήματος στα οποία η δράση εξελίσσεται στην Ιερουσαλήμ έχουν γραφτεί με ουδέτερο τόνο, στο αντικειμενικό ύφος της ιστοριογραφίας. Ο αφηγητής δε θέλει να εκφράσει την πίστη του στον Ιησού ή στις διδασκαλίες του. Αντίθετα, προσπαθεί να αφηγηθεί αμερόληπτα αυτό που πραγματικά συνέβη εκείνες τις ταραγμένες μέρες του 33 μ.Χ.

Ο Bulgakov όμως σχολιάζει ειρωνικά τη θρησκευτική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης. Με την επικράτησή τους, οι μπολσεβίκοι επέβαλαν τον κρατικό αθεϊσμό, έθεσαν ως στόχο τους την εξάλειψη όλων των θρησκειών και προπαγάνδισαν δογματικά την ανυπαρξία μεταφυσικών όντων. Ο Bulgakov σατιρίζει διαρκώς στο βιβλίο του την αφελή ιδέα ότι μπορούν όλα να εξηγηθούν ορθολογικά και εμπειρικά. Διακωμωδεί τη βεβαιότητα του σοβιετικού ανθρώπου ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά, οι μηχανισμοί της κοινωνίας και η εξέλιξη της ιστορίας μπορούν να ερμηνευτούν αποκλειστικά και μόνο με τον υλισμό. Η μαγεία, η δεισιδαιμονία, η θρησκεία και ο ανορθολογισμός επανέρχονται δριμύτερα, κάθε φορά που οι άνθρωποι προσπαθούν να τα εκδιώξουν και να τα καταπιέσουν. Και μάλιστα όσο πιο εκτεταμένος είναι ο διωγμός τους, τόσο πιο ορμητική είναι η επιστροφή τους.

Η εξιστόρηση της ανάκρισης και της σταύρωσης του Ιησού εντάσσεται στη γενικότερη προβληματική του έργου σχετικά με τη σύγκρουση του ατόμου με το κράτος και σχετικά με τη βία με την οποία συνυφαίνεται αξεδιάλυτα κάθε εξουσία. Ο Yeshua Ha-Notsri στην αρχαία Ιερουσαλήμ, όπως και ο Master στη σύγχρονη Ρωσία, είναι άνθρωποι που έρχονται αντιμέτωποι με την εξουσία όχι γιατί εξεγείρονται εναντίον της με σκοπό να την ανατρέψουν, αλλά επειδή αμφισβητούν με τις πράξεις τους το δικαίωμα των εξουσιαστών να ελέγχουν κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής. Ο Yeshua και ο Master αμφισβητούν τη βεβαιότητα της εξουσίας πως ελέγχει ό,τι είναι σημαντικό για τον άνθρωπο: την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την τέχνη, τον έρωτα... Όσα έχουν αξία στην ανθρώπινη ζωή, λέει ο Bulgakov, δεν έχουν σχέση με την εξουσία, και δεν μπορούν ν’ αποκτηθούν με τη βία.

Στο κέντρο λοιπόν του μυθιστορήματος, τίθεται το ζήτημα της σχέσης εξουσίας και αλήθειας, ένα ζήτημα κεντρικό σε όλη την ιστορία του εικοστού αιώνα. Διότι με την εμφάνιση και την επικράτηση ολοκληρωτικών κρατών, τέθηκε γρήγορα το ερώτημα: αν οι εξουσιαστές επιβάλλουν δια της βίας τη μία και μοναδική τους αλήθεια, τότε πώς θα φανερωθεί μια άλλη αλήθεια; Πού θα βρει καταφύγιο εκείνη η αλήθεια που δε χωράει στην ιδεολογία τους; Στο Ευαγγέλιο του Νικόδημου, από το οποίο ο Bulgakov αντλεί πολλά στοιχεία για την αφήγηση της ανάκρισης και της σταύρωσης του Ιησού, αναδεικνύεται ακριβώς αυτό το ζήτημα, και η απάντηση που δίνει ο Bulgakov με το μυθιστόρημά του είναι ότι η αλήθεια είναι διαχρονική και δεν μπορούν να την ελέγξουν οι επί της γης εξουσιαστές, όσο και αν προσπαθούν.

Ο αναγνώστης του βιβλίου διαπιστώνει με έκπληξη ότι ο διάβολος του Bulgakov -παρ’ όλο που διατηρεί τον εξεγερσιακό του χαρακτήρα απέναντι στη θεϊκή τάξη-, δεν είναι ακριβώς το σκοτεινό πνεύμα του κακού που γνωρίζουμε από την ιουδαιο-χριστιανική παράδοση. Κατά μία έννοια, ενσαρκώνει το πνεύμα της εξέγερσης. Όπως ο διάβολος εξεγέρθηκε ενάντια στον παντοδύναμο Θεό, έτσι και ο Woland επαναστατεί ενάντια στο ολοκληρωτικό κράτος. Γιατί στη δεκαετία του 1930, ο παντοδύναμος Θεός είναι το ολοκληρωτικό κράτος. Η διαβολική εξέγερση είναι ταυτόχρονα και μια παθιασμένη υπεράσπιση της αληθινής τέχνης ενάντια στην ηθικολογία του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, του αγνού έρωτα ενάντια στον κοινωνικό κομφορμισμό, της πνευματικότητας και του αυθορμητισμού ενάντια στον υλισμό και τον μικροαστισμό.

Ο συγγραφέας επιτίθεται με σφοδρότητα, χρησιμοποιώντας τέλεια το διαβρωτικό του χιούμορ, σε όλους τους θεσμούς της σοβιετικής κοινωνίας, όπως επίσης και στη μικρόνοια και την υποκρισία των συμπατριωτών του. Κανείς δεν γλιτώνει από την πένα του. Ούτε οι κρατικοί υπάλληλοι, ούτε οι γιατροί, ούτε οι μικροέμποροι, ούτε οι συνάδελφοί του συγγραφείς. Οι ακόλουθοι του Woland  εισβάλλουν παντού και προκαλούν αναστάτωση και χάος. Ο σατανάς του Bulgakov λοιπόν δεν είναι ο παραδοσιακός σατανάς. Δεν είναι φορτισμένος με το αρνητικό νόημα που έχει στην ιουδαιο-χριστιανική παράδοση.

Αρνητικό νόημα εδώ, παίρνει ο Θεός. Δηλαδή οι δυνάμεις του κράτους, της εξουσίας και της τάξης. Θα έλεγε κανείς ότι στο "Master and Margarita", αποδεικνύεται ότι ο  διάβολος και το πνεύμα του κακού είναι ο Θεός, και ο διάβολος αποδεικνύεται ότι είναι ο Θεός και το πνεύμα του καλού. Ο Bulgakov δηλαδή, αναποδογυρίζει την παραδοσιακή ιστορία, υψώνοντας τον διάβολο στη θέση του Θεού και υποβιβάζοντας τον Θεό στη θέση του διαβόλου. Το ίδιο κάνει, άλλωστε, και με άλλα στοιχεία της λογοτεχνικής παράδοσης, όπως για παράδειγμα με το μύθο του Faust. Αντίθετα με την παραδοσιακή φαουστική ιστορία, εδώ είναι η Margarita –και όχι ο Faust- που πουλά την ψυχή της στον διάβολο για χάρη του έρωτά της, και ο έρωτάς της είναι αγνός και ανιδιοτελής.

Η έκδοση του συγκλονιστικού μυθιστορήματος του Bulgakov "The Master and Margarita" στα ελληνικά, είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να ξαναδιαβαστεί, ή να διαβαστεί για πρώτη φορά από νέους αναγνώστες, διότι αυτό το μοντερνιστικό, μαγικο-ρεαλιστικό αριστούργημα, διατηρεί τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια του ακέραια. Μοιάζει να έχει γραφτεί σήμερα, και τα επεισόδια της πλοκής του θα μπορούσαν να διαδραματίζονται δίπλα μας εδώ και τώρα, κι ας περιλαμβάνει γάτους με ανθρώπινη μιλιά, θεούς και διαβόλους, νεκρούς που ζωντανεύουν ή ανθρώπους που ερωτεύονται αληθινά.
 
Κείμενο: Γιώργος Πινακούλας

Επεξεργασία & Προσαρμογή:
Orfeus

[1]: Το μυθιστόρημα του Bulgakov "The Master and Margarita" μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1967, με τεράστια επιτυχία. Η Marianne Faithfull έδωσε το βιβλίο στον Mick Jagger, ο οποίος επηρεάστηκε τόσο πολύ, ώστε εμπνεύστηκε και έγραψε το τραγούδι "Sympathy for the Devil", το οποίο ακολουθεί πιστά ολόκληρο το concept του Bulgakov:

Ο Διάβολος ζει ανάμεσά μας ως  "a man of wealth and taste", αλλά δεν καταλαβαίνουμε "the nature of his game" και μπερδευόμαστε. Ο στίχος “Tell me baby, what’s my name” συνάδει απόλυτα με το σημείο του βιβλίου που όλοι έχουν ξεχάσει το όνομα του Βόλαντ.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Σεπτεμβρίου 2019, 19:23
Το Αστείο (όχι του Κούντερα)
Αλύπα  Αστείο  Ενετοκρατία  K  Κούντερα  Λυπημένα  Μάνη  Μάτια  Νύφι  Ουρανός  Πειρατές  Προφήτες  Ταινία  Tρικυμία  Al-Andalus  Gena Rowlands  Heaven Adventures  John Cassavetes  No. 9  Paul Mazursky  Poems  Raúl Juliá  Songs  Susan Sarandon  Tempest  Vittorio Gassma  


Σαν αστείο ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία με τα βιβλία και τις εκδόσεις. Σαν αστείο με μία ενθουσιώδη διάθεση για μερικές "Heaven Adventures" (ΣΔ/2012 & D2D/2019), αλλά όταν ο ανελκυστήρας με ανέβασε στον Ουρανό που είχε στην είσοδο την επιγραφή "No. 9" (ΣΔ/2013 & D2D/2019), η θέα ήταν μαγευτική. Ενέδωσα στον πειρασμό και βρέθηκα στην "Al-Andalus" (ΣΔ/2014 & D2D/2019), όπου συνάντησα τους "Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια" (ΣΔ/2015 & D2D/2019). Εκεί, οι εν λόγω κύριοι με πληροφόρησαν ότι η "K" (ΣΔ/2016 & D2D/2019), κρύβεται μέσα στα "Songs & Poems" (D2D/2019). Στην προσπάθειά μου να την ανακαλύψω, έφτασα μέχρι την "Αλύπα" (D2D/2019) στο Νύφι της Μάνης.

Λίγοι γνωρίζουν την πανέμορφη μυστική Αλύπα, που με μάγεψε κυριολεκτικά. Η θαλασσινή της αύρα με άγγιξε σαν χάδι καθώς ένα καΐκι με το όνομα "Tρικυμία" μπήκε στον όρμο και έδεσε σχεδόν δίπλα μου. Κάπως έτσι έμπαιναν και οι πειρατές στον όρμο τον καιρό της Ενετοκρατίας.

Στην Αλύπα γύρισε ο Paul Mazursky την ταινία "Tempest" το 1982, με τους: John Cassavetes, Gena Rowlands, Susan Sarandon, Vittorio Gassman & Raúl Juliá.

Στην Αλύπα τοποθετείται το φινάλε του πρώτου μου βιβλίου, και στην Αλύπα επίσης, εμπνεύστηκα την ιδέα του νέου, που προς το παρόν ο τίτλος παραμένει μυστικός, όπως και η παραλία.

Available from these stores:
Kobo: http://bit.ly/2kM4tek
SCRIBD: http://bit.ly/2moRqQc
24Symbols: http://bit.ly/2m1dwYU
Apple: https://apple.co/2mlj4NY
Playster: http://bit.ly/2kxZqho
Mondadori: http://bit.ly/2msUmLN
OverDrive: http://bit.ly/2ktM1a5


- Στείλε Σχόλιο


26 Απριλίου 2019, 20:32
George Harrison, Monty Python & Life of Brian
Jesus  Christ  Lust  Glory  Holly  Grail  George  Harrison  Handmade  Films  Monty  Python  Life  Brian  John  Gleese  Terry  Jones  Gilliam  Graham  Chapman  Keith  Moon  Michael  Palin  Peter  Sellers  Spike  Milligan  Eric  Idle  Always  Look  Bright  

«Το Life of Brian δεν είναι βλάσφημο, είναι αιρετικό. Δεν είναι βλάσφημο επειδή ακολουθεί κατά γράμμα τη βιβλική ιστορία. Στην ουσία, πρέπει να πιστεύεις στη Βίβλο, πρέπει να καταλαβαίνεις και να γνωρίζεις τη βιβλική ιστορία για να καταλάβεις την ταινία. Είναι αιρετική επειδή γελοιοποιεί τον τρόπο με τον οποίο την ερμηνεύει η εκκλησία. Αίρεση κατά βάση σημαίνει να πηγαίνεις κόντρα στην ερμηνεία της εκκλησίας κι όχι κόντρα στο βασικό πιστεύω”. (Terry Jones)


Η ιδέα για το Life of Brian προέκυψε στη διάρκεια μιας διαφημιστικής περιοδείας των Monty Python για την προβολή της πρώτης ταινίας τους Monty Python and the Holy Grail στο Άμστερνταμ, όταν ο Eric Idle και ο Terry Gilliam σκέφτηκαν ότι το επόμενο φιλμ θα έπρεπε να ονομαστεί «Jesus Christ – Lust for Glory», μόνο και μόνο για να δίνεται μια απάντηση στην επιμονή των δημοσιογράφων που ρωτούσαν συνεχώς για τον τίτλο της επόμενης ταινίας. Εντούτοις, η ιδέα ενθουσίασε τους υπόλοιπους Pythons και έτσι βάλθηκαν να σκαρώσουν μια κωμωδία βασισμένη στη θρησκεία, με έντονες πολιτικές αναφορές. Είχαν ήδη αφήσει πίσω την επιτυχία της πρώτης τους ταινίας Monty Python and the Holy Grail.


Ωστόσο, χωρίς τη συμβολή του George Harrison των Beatles, μέγα θαυμαστή του ανατρεπτικού θιάσου, ίσως η ιδέα να μην είχε πραγματοποιηθεί ποτέ και το κοινό να έχανε την ευκαιρία να παρακολουθήσει μια από τις καλύτερες και πιο εμπνευσμένες κωμωδίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Και όταν λίγες μόλις μέρες πριν την αναχώρηση του συνεργείου για την Τυνησία η ΕΜΙ, που αρχικά θα χρηματοδοτούσε την ταινία, αρνήθηκε να συμμετάσχει λόγω του σεναρίου, οι Pythons στράφηκαν στον George. Ο πρώην Beatle δέχτηκε με χαρά να προσφέρει τα χρήματα και μάλιστα αποφάσισε να ιδρύσει την HandMade Films, μια εταιρεία παραγωγής μόνο και μόνο επειδή ήθελε να δει την ταινία. Μια και μόνο ανάγνωση του σεναρίου ήταν αρκετή για να του πάρει τα μυαλά. Μάλιστα, δεν δίστασε να βάλει σε υποθήκη το σπίτι του στο Χένλεϊ και το γραφείο του στο Λονδίνο, προκειμένου να δανειοδοτηθεί από την τράπεζα. Αργότερα, οTerry Jones θα έλεγε ότι αυτό ήταν το ακριβότερο εισιτήριο στην ιστορία του κινηματογράφου. Η «αμοιβή» του Harrison ήταν ένα πέρασμα δευτερολέπτων σε μια σκηνή της ταινίας (στη μια ώρα και 9 λεπτά): εμφανίζεται στη σκηνή όπου η μητέρα του Brian (δηλαδή ο Terry Jones) γυρίζει στο δωμάτιο από το παράθυρο, (έχοντας προσπαθήσει μάταια να πείσει το πλήθος από κάτω ότι ο γιος της δεν είναι ο Μεσσίας) και βρίσκει μέσα ένα σωρό κόσμο να ψάχνει το γιο της. Ο Harrison διακρίνεται μέσα στον αχταρμά φορώντας ψεύτικη γενειάδα.


«Πάντοτε έβλεπε την παράλογη πλευρά των πραγμάτων και για αυτό ακριβώς του άρεσαν οι Monty Python», θα έγραφε ο Michael Palin μετά το θάνατο του Harrison τον Νοέμβριο του 2001. «Όταν σε έχουν θεοποιήσει όπως συνέβη με τους Beatles, ο κόσμος μπορεί να σου φαίνεται παράλογος. Νομίζω ότι είδε τους Pythons σαν μια μορφή λογικής».


Για την ιστορία, το σενάριο άρχισε να γράφεται τον Δεκέμβριο του 1976 και το προσχέδιο για την προπαραγωγή ήταν έτοιμο τον Ιανουάριο του 1978. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε στο Μοναστήρι της Τυνησίας (μερικές σκηνές κινηματογραφήθηκαν στην Ιερουσαλήμ, στην τυνησιακή πόλη Σους και στην αρχαία Καρχηδόνα), ενώ οι Pythons χρησιμοποίησαν μέρος από τα σκηνικά που είχε εγκαταλείψει ο Franco Zeffirelli όταν ολοκλήρωσε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ. Ο θίασος χρησιμοποίησε πολλούς ντόπιους σαν κομπάρσους. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν ανάμεσα στις 16/9 και τις 12/11 του 1978 και η πρώτη ιδιωτική προβολή διάρκειας δυο ωρών έγινε τον Ιανουάριο του 1979. Τους επόμενους μήνες οι Pythons ασχολήθηκαν με το μοντάζ.


Τη σκηνοθεσία ανέλαβε κατά κύριο λόγο ο Terry Jones και ο ρόλος του Brian ανατέθηκε στον Graham Chapman – αρχικά ήταν να τον αναλάβει ο John Cleese, αλλά υποχώρησε μπροστά την επιμονή του Chapman. Ο τελευταίος ήταν ήδη αλκοολικός, αλλά θα φρόντιζε να αποτοξινωθεί προκειμένου να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του και τελικά θα πέθαινε δέκα χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 1989, έχοντας χάσει τη μάχη με τον καρκίνο.


Το Life of Brian θα προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις και έντονες διαμαρτυρίες εκ μέρους διαφόρων θρησκευτικών οργανώσεων, χριστιανικών, εβραϊκών, ακόμα και μουσουλμανικών, αλλά αυτό βοήθησε ακόμα περισσότερο την προβολή του. Απέφερε κέρδη 20 εκατομμυρίων δολαρίων μόνο στις ΗΠΑ, πενταπλάσια από τον αρχικό προϋπολογισμό.


ΜΕΡΙΚΑ TRIVIA ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

-          Αρχικά, ο Eric Idle ηχογράφησε το τραγούδι «Always Look at the Bright Side of Life» με την κανονική του φωνή, αλλά τελικά αποφάσισε ότι δεν του καθόταν καλά κι έτσι το ξαναηχογράφησε με προφορά cockney στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, χρησιμοποιώντας σαν μόνωση στρώματα που στερεώθηκαν στους τοίχους.


-          Η ταινία παρέμεινε υπό απαγόρευση στην Ιρλανδία μέχρι το 1987 λόγω «βλάσφημου περιεχομένου». Μια πόλη στη Νότια Ουαλία απαγόρευσε την προβολή της χωρίς να διαθέτει καν… κινηματογραφική αίθουσα! Μια άλλη πόλη στη Σκωτία επέτρεψε την προβολή της μόλις το 2009, κρίνοντάς την ωστόσο ακατάλληλη κάτω των 18 ετών. Στη Νορβηγία το Life of Brian παρέμεινε απαγορευμένο για ένα χρόνο και οι Σουηδοί δεν έχασαν την ευκαιρία να διαφημίσουν την ταινία υποστηρίζοντας ότι «είναι τόσο αστεία, ώστε απαγορεύτηκε στη Νορβηγία»


-          Στη σκηνή που ο Michael Palin ως Πόντιος Πιλάτος προκαλεί τους φρουρούς του σχετικά με το όνομα «Biggus Dickus» είναι αληθινή. Οι κομπάρσοι που υποδύονται τους στρατιώτες είχαν ενημερωθεί ότι δεν έπρεπε να γελάσουν στη διάρκεια του γυρίσματος αλλά δεν τους είχαν ενημερώσει για το τι θα έλεγε ή τι θα έκανε ο Palin.


-          Στη σκηνή όπου το πλήθος ακολουθεί τον Brian μετά την ομιλία του στη σκηνή, ο κομπάρσος που μένει πίσω λέγοντας «ας προσευχηθούμε… ας προσευχηθούμε», είναι ο σπουδαίος Ιρλανδο-βρετανός κωμικός Spike Milligan, συνεργάτης του Peter Sellers στη βρετανική κωμική ραδιοφωνική εκπομπή The Goon Show. Εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε διακοπές στην Τυνησία.


-          Σύμφωνα με μια από τις αρχικές ιδέες του σεναρίου, ο Brian θα ήταν ο δέκατος τρίτος Απόστολος που θα έχανε όλες τις κρίσιμες στιγμές από τη ζωή του Χριστού.


-          Ο Graham Chapman ήταν πτυχιούχος της Ιατρικής και έτσι στο τέλος των γυρισμάτων πρόσφερε ιατρικές υπηρεσίες στο συνεργείο και στους ηθοποιούς.


-          Αρκετές σκηνές της ταινίας περιλάμβαναν μια ομάδα Εβραίων Ζηλωτών με επικεφαλής έναν ψυχοπαθή ονόματι Ότο, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ως σύμβολό τους κάτι ανάμεσα στη χιτλερική σβάστικα και το εβραϊκό άστρο του Δαβίδ. Τελικά, οι σκηνές αυτές κόπηκαν στη διάρκεια του post-production επειδή αρκετοί από τους ηθοποιούς αποφάσισαν ότι μια τέτοια σύγκριση ανάμεσα στο ναζισμό και τον ακραίο σιωνισμό, ακόμα κι αν επρόκειτο για σάτιρα, ήταν πολύ εμπρηστική για μια ταινία που ήξεραν πολύ καλά ότι θα προκαλούσε αντιδράσεις. Ο Terry Gilliam πάντως θεωρούσε ότι οι σκηνές έπρεπε να παραμείνουν λέγοντας  χαρακτηριστικά, «Εντάξει, αποξενώσαμε τους Χριστιανούς, τώρα ας πιάσουμε τους Εβραίους».


-          Το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου γράφτηκε στα νησιά Barbados, όπου κατέφυγαν οι Monty Python για να καταστρώσουν τα σχέδιά τους. Ο Κeith Moon, ο ντράμερ των Who, τους ακολούθησε για παρέα και τους περίμενε αραχτός στην παραλία μέχρις ότου τελειώσουν την καθημερινή τους δουλειά, καθώς τηρούσαν ωράριο γραφείου. Ο Moon προσπαθούσε να αποτοξινωθεί από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ και ο Terry Jones τον είδε για τελευταία φορά τον Σεπτέμβριο του 1978, μια μέρα πριν το θάνατό του (7/9/78).


-          Για να προβληθεί η ταινία ως «κατάλληλη» κάτω των 18 στη Βρετανία, η λέξη «μουνί» αφαιρέθηκε από τη σκηνή όπου ο Reg (ο αρχηγός των επαναστατών Gleese) κατηγορεί τον Brian ότι εξαιτίας του οι Ρωμαίοι παρά λίγο να ανακαλύψουν το κρησφύγετό τους. Αντικαταστάθηκε με τη λέξη «klutz» (αδέξιος), ωστόσο το κοινό έπιασε αμέσως το νόημα.


-          Για τη σκηνή του γκραφίτι, κατασκευάστηκαν ψεύτικα τείχη μπροστά από τα κανονικά. Ωστόσο, έμεινε ένα ίχνος μαύρης μουτζούρας πάνω στα πραγματικά και η παραγωγή υποσχέθηκε ότι θα την αφαιρούσε, πράγμα που τελικά δεν έγινε. «Χρειάστηκε να γυρίσουμε νύχτα και να ξαναβάψουμε τις πέτρες στο κανονικό τους χρώμα. Ακόμα δεν ξέρουμε αν το πήρε χαμπάρι κανείς».


-          Ο Terry Gilliam δεν ήξερε πού να ταιριάξει τα κινούμενα σχέδια, όταν του προέκυψε η ιδέα με το διαστημόπλοιο και την απαγωγή του Brian από εξωγήινους. «Ο Brian προσπαθεί να ξεφύγει από μια ανέφικτη κατάσταση κι εγώ του πρόσφερα μια ανέφικτη λύση. Ήταν πολύ μέσα στα πλαίσια των Python… Συνήθως τα διαστημόπλοια δεν έχουν ταχύτητες, αλλά σκέφτηκα πως θα ήταν μια ωραία ανατροπή. Οι ηχολήπτες νόμισαν ότι είχα παλαβώσει. Για τον ήχο χρησιμοποιήσαμε μια μοτοσικλέτα. Οι εκρήξεις ήταν εφέ που έγιναν στο τέλος της ταινίας. Χρησιμοποιήσαμε τάσια τροχών αυτοκινήτου για το διαστημόπλοιο. Μας είχαν τελειώσει τα χρήματα».


-          Γνωρίζοντας την ενδεχομένως βλάσφημη φύση του σεναρίου, οι Pythons το έστειλαν σε έναν καθηγητή της Θεολογίας για να το τσεκάρει. Εκείνος συμφώνησε ότι το έργο δεν είναι βλάσφημο, απαντώντας ωστόσο ότι «εκμαιεύει το μέγιστο της κωμωδίας από την ψευτοθρησκεία και τις θρησκευτικές ψευδαισθήσεις».

Πηγή: https://merlins.gr/index.php/blog/599-monty?fbclid=IwAR1iEQ-19UD5rRDa6mbGK7EcoYjPy4Mwl-ycEnkExND82ba1emWLZN_dBjM

 



- Στείλε Σχόλιο


18 Απριλίου 2019, 15:05
Στο Λονδίνο ο "Λαβύρινθος"
Δημήτρης Αθανίτης  Κώστας Καζανάς  Γιώργος Μπιλικάς  Στέλλα Κάλτσου  Λαβύρινθος  Γιάννης Φώτου  Σταμάτης Μαγουλάς  Τούλα Ακρίβου  Μιχάλης Σαρημανώλης  DNA  Films  Λονδίνο  Πρεμιέρα  London Greek Film Festival  Odysseus  Cosmocinema Awards  

Στο Λονδίνο θα κάνει πρεμιέρα ο Λαβύρινθος!
Η ταινία μας, μια κατάδυση στην καρδιά της πόλης, στις στοές της Αθήνας και τους απίστευτους ανθρώπους τους, ένα ιδιότυπο ντοκυμαντέρ με οδηγό τον Κώστα Καζανά, θα κάνει την πρώτη της προβολή τον Μάϊο στο Λονδίνο, επίσημη συμμετοχή στο London Greek Film Festival και υποψήφια για τα Odysseus and Cosmocinema Awards.



2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Αυγούστου 2018, 10:56
R.I.P. Blackbird!
Aretha  Aretha Franklin  Flash  Franklin  Goldberg  Jack  Jumping  Jumping Jack Flash  Keith  Keith Richards  Richards  Whoopi  Whoopi Goldberg  

Aretha Franklin: 25 Μαρτίου 1942 - 16 Αυγούστου 2018


- Στείλε Σχόλιο


25 Ιουλίου 2017, 21:09
Συνέντευξη!
Γιώργος Μπιλικάς  Έξω  Μέσα  Όμορφη  Συνέντευξη  Λυπημένα  Μάτια  Προφήτες  Adventures  Al-Andalus  Heaven  Heaven Adventures  K.  No. 9  

Γιώργο, καλωσόρισες στο blog "Όμορφη μέσα έξω". Διαβάζοντας το βιογραφικό σου παρατηρεί κανείς ότι είσαι μια πολύπλευρη προσωπικότητα που ασχολείται με τη μουσική, τον κινηματογράφο, την αρθρογραφία και τη συγγραφή βιβλίων. Σε ποιες μορφές τέχνης αφιερώνεις πλέον τον χρόνο σου; 

     Κατ’ αρχήν σε ευχαριστώ και εγώ Μαρία, για τη φιλοξενία στο όμορφο blog σου. Ναι, το βιογραφικό μου, δίνει την εντύπωση σ’ αυτόν που θα το διαβάσει, ότι κάνω πολλά πράγματα μαζί, αλλά δεν είναι έτσι. Το θέμα για μένα είναι να υπάρχει σχετικότητα σ’ αυτό που κάνω. Δυστυχώς είμαι παλιό μοντέλο και δεν διαθέτω κάποιον διακόπτη (χιούμορ) που να τον ανοιγοκλείνω και να λέω: "Τώρα ασχολούμαι με τη μουσική, στοπ η συγγραφή" ή "τώρα ασχολούμαι με τη συγγραφή, στοπ η μουσική". Είναι βλέπεις διαφορετικό το mood για το κάθε concept και το να μεταβαίνεις από το ένα στο άλλο είναι απίστευτη ταλαιπωρία. Έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ και το εφαρμόζω και στη ζωή μου γενικώς. Αφιερώνομαι σ’ αυτό που κάνω, στο οτιδήποτε κάνω, και άρα -για μένα- δεν γίνεται αυτό που κάνω να είναι δύο πράγματα ταυτόχρονα, γιατί νιώθω να κόβομαι στη μέση και δεν μπορώ να αποδώσω πουθενά. Μπορεί λοιπόν να ασχολούμαι ή να έχω ασχοληθεί με όλα αυτά, αλλά ασχολούμαι με το καθένα κατά περιόδους και σε κάθε περίοδο το αντικείμενο είναι πάντοτε ένα. Από το 2012 λοιπόν που προέκυψε στη ζωή μου η συγγραφή έχω αφιερωθεί σ’ αυτήν. Ήταν βλέπεις για μένα μία  καινούργια εμπειρία που μου χτύπησε την πόρτα, την άνοιξα και με πήρε μαζί της. Δεν ξέρω πως θα καταλήξει όλο αυτό, ούτε κάνω μακρόπνοα σχέδια. Απλώς έχω αφεθεί στο ταξίδεμα και το απολαμβάνω.


Ποια από όλες αυτές τις μορφές πολιτισμού, τις οποίες υπηρετείς, σε γεμίζει περισσότερο ως άνθρωπο ή σε ποια ενδεχομένως θα ήθελες να δώσεις όλο σου το είναι;

     Έτσι κι αλλιώς, κάθε φορά δίνω όλο μου το είναι σε ό, τι κάνω. Για μένα δεν γίνεται διαφορετικά, γιατί αλλιώς πώς θα απολαύσω αυτό που κάνω; Τώρα, όπως είπα και πριν, έχω ανέβει στο τρένο της συγγραφής, ταξιδεύω, και τα βαγόνια είναι …αρκετά!


Περίπου από ποια ηλικία και μετά άρχισες να νιώθειςτην ανάγκη να εξωτερικεύσεις τις καλλιτεχνικές σου ανησυχίες και ποιο ήταν το πρώτο είδος που σε τράβηξε;

     Από τα σχολικά μου χρόνια θα έλεγα, γιατί ήρθα σε επαφή με τον γραπτό λόγο μέσα από το μάθημα των Ελληνικών και τις εκθέσεις που έγραφα. Όμως τα πάντα κινούνται σε έναν ρυθμό έτσι δεν είναι; Ακόμα και ο λόγος είτε είναι γραπτός, είτε είναι προφορικός, έχει κι αυτός έναν ρυθμό, και ο ρυθμός είναι μουσική. Μπορεί λοιπόν ασυνείδητα να είχα ήδη μπει στον κόσμο της συγγραφής αφού είχα αρχίσει να γράφω, συνειδητά όμως, η μουσική ήταν αυτή που με τράβηξε πρώτη.  


Όσοι σε γνωρίζουν από κοντά, σε περιγράφουν ως έναν αθεράπευτα ρομαντικό, ευγενή, με αίσθηση δικαιοσύνης και μετριόφρονα χαρακτήρα. Πιστεύεις ότι ένας καλλιτέχνης θα μπορούσε να διαπρέψει στο είδος του, όποιο κι αν είναι αυτό, αν δεν διέθετε τα παραπάνω χαρακτηριστικά;

     Μα… τα χαρακτηριστικά αυτά, είναι ανθρώπινα και το θέμα είναι να διαθέτεις ήθος ως άνθρωπος. Από κει και πέρα, σε ό,τι κι αν κάνεις, αυτό θα βρει τρόπο να εκφραστεί. Αν όμως δεν το διαθέτεις, τότε  αυτό που θα βρει τρόπο να εκφραστεί θα είναι η άρνηση που θα εκπέμπεις.  


Υπήρξε κάποιο ξεχωριστό γεγονός που σε έστρεψε στη συγγραφή βιβλίων ή ήταν φυσική εξέλιξη των πραγμάτων;

     Μπορεί να ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, ή μπορεί κάποια μυστική δύναμη να ετοίμαζε το έδαφος χωρίς εγώ να το ξέρω. Η συγγραφή του πρώτου μου μυθιστορήματος, του "Heaven Adventures"   προέκυψε μέσα από μία διαδικτυακή φιλοσοφικο/θρησκευτική συζήτηση και τα θέματα που πραγματεύεται το μυθιστόρημα αυτό, είναι προϊόν δεκαετούς μελέτης. Η αιτία λοιπόν -που ήταν η μελέτη- υπήρχε, αλλά έλλειπε η αφορμή, την οποία μου την έδωσε αυτή η συζήτηση.


Σε ποια είδη του γραπτού λόγου έχεις εξασκηθεί μέχρι τώρα; Υπάρχει κάποιο είδος που σε εκφράζει περισσότερο και για ποιο λόγο;

     Σε κανένα είδος δεν έχω εξασκηθεί. Γράφω αυθόρμητα. Όσο για το είδος που με εκφράζει, αυτό είναι το φανταστικό και με γοητεύουν τα χωρο-χρονικά ταξίδια. 


Τι σημαίνει η συγγραφή για σένα;

     Η συγγραφή είναι για μένα πολλά πράγματα. Είναι εκτόνωση, είναι ψυχοθεραπεία, αυτογνωσία, είναι προσωπική βελτίωση και βέβαια είναι και επικοινωνία.


Έχεις δεχτεί επιρροές από κάποιον ή κάποιους συγγραφείς/ποιητές, και ποιος είναι ο αγαπημένος σου συγγραφέας/ποιητής;

     Το να έχω δεχτεί επιρροές το θεωρώ φυσικό, αλλά δεν ξέρω από ποιον ή από ποιους. Αυτό ίσως να μπορέσουν να το διακρίνουν οι κριτικοί βιβλίων. Ξέρεις… αυτοί που λένε: "Χμ… εδώ διακρίνω επιρροές από τον τάδε, αλλά θα μπορούσα να πω πως μοιάζει και με τον τάδε". Αγαπημένοι μου συγγραφείς είναι οι Tom Robbins & Stephen King. 

Συμμερίζεσαι την άποψη ότι η λογοτεχνία του φανταστικού έχει συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα, κι αν ναι, για ποιο λόγο πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;

     Δεν έχω λόγο να διαφωνήσω με αυτή την άποψη. Νομίζω άλλωστε ότι ο καθένας μας έλκεται από κάποιο είδος. Παντού συμβαίνει αυτό. Και σε όλο τον κόσμο, αλλά και σε κάθε τέχνη. Είτε πρόκειται για ταινίες είτε για βιβλία, άλλος προτιμάει τα αστυνομικά, άλλος τα ερωτικά, άλλος τα τρομακτικά, έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Για την Ελλάδα όμως, θα έπρεπε η λογοτεχνία του φανταστικού να βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Και λέω "θα έπρεπε", επειδή στη λογοτεχνία του φανταστικού είμαστε οι πρώτοι διδάξαντες και εννοώ βέβαια τα Ομηρικά έπη "Ιλιάδα" και "Οδύσσεια". Τι πιο κορυφαία λογοτεχνία του φανταστικού απ’ αυτά; Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι χωρίς "Ιλιάδα" και "Οδύσσεια", δεν θα είχαμε ούτε την "Αινειάδα" του Βιργίλιου. Έχουμε δηλαδή ένα ολόκληρο σχολείο μέσα στα πόδια μας και τολμάμε να διαβάζουμε …Άρλεκιν; 


Έχεις εκδώσει ως τώρα τέσσερα μυθιστορήματα αλλά και αρκετές συλλογές διηγημάτων. Υπάρχει κάποια λογοτεχνική αλληλουχία μεταξύ των τεσσάρων βιβλίων σου; Μίλησέ μας λίγο για το καθένα από αυτά τα μυθιστορήματα.

    
Τα τέσσερα μυθιστορήματα έχουν κοινό ήρωα τον Ορφέα, αλλά είναι αυτοτελή και εντελώς διαφορετικά στη θεματική τους.

      Αυτό που συμβαίνει στο  "Heaven Adventures" (2012), είναι η αντιπαράθεση του αρχαιοελληνικού τρόπου σκέψης και του εβραϊκού, πράγμα  που σημαίνει ότι κατ’ ανάγκην αγγίζονται  και θέματα που αφορούν στις πατρώες θρησκείες των δύο λαών. Οι δύο πρωταγωνιστές (Ορφέας & Ιησούς), γίνονται περιπατητικοί φιλόσοφοι συζητώντας, αλλά όλο αυτό συμβαίνει μέσα από απίστευτο χιούμορ και σε άκρα φιλική ατμόσφαιρα.

      Η περιπέτεια του "Νο. 9" (2013), μπαίνει σε ενέργεια από τη στιγμή που συμβαίνει ένα δυστύχημα στον ήρωα και η πλοκή αφορά σε ένα αδιάκοπο πήγαινε-έλα ανάμεσα σε δύο παράλληλους κόσμους. Επίσης εδώ, θα συναντήσουμε τη συνύπαρξη των αντιθέτων (καλό-κακό, σκοτεινό-φωτεινό, θετικό-αρνητικό κλπ, αλλά και τα τέσσερα στοιχεία της φύσης: Γη, Νερό, Αέρας, Φωτιά).

      Στο "Al-Andalus" (2014), ο Ορφέας κάνει ένα χωροχρονικό ταξίδι. Πηγαίνει στην Ισπανία του 10ου αιώνα μ.Χ., γίνεται Reconquistador και επιδιώκει την επανάκτηση της λύρας του από τον Χαλίφη Αμπντ Αλ-Ραχμάν Γ’. 


Το πιο πρόσφατο βιβλίο σου έχει ως τίτλο "Κ.". Ποια είναι η πηγή έμπνευσης του και τι μηνύματα θέλεις να περάσεις στους αναγνώστες του;

    
Το "Κ." (2016) που είναι το τέταρτο μυθιστόρημα είναι κι αυτό ένα χωρο-χρονικό ταξίδι, μόνο που αυτή τη φορά δεν προσδιορίζεται ούτε ο τόπος, ούτε ο χρόνος. Η πλοκή αφορά σε ένα ζευγάρι που συναντιέται πολλές φορές μέσα στους αιώνες και που αν θέλω να την κλείσω μέσα σε ελάχιστες λέξεις, θα σε παραπέμψω Μαρία, στο κείμενο που γράφω στο οπισθόφυλλο:

      "Το Σύμπαν δεν μας στέλνει τους ανθρώπους που θέλουμε. Μας στέλνει αυτούς που χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν, να μας αγαπήσουν, να μας αφήσουν, να μας πληγώσουν, να μας διδάξουν και να μας κάνουν αυτό που είμαστε προορισμένοι για να γίνουμε"

      Εμπνέομαι από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου, από όλα όσα βιώνω ή έχω βιώσει  και γενικώς στα μυθιστορήματά μου, αλλά και στη συλλογή των μικρών ιστοριών που έχω εκδώσει με τίτλο "Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια" (2015), πραγματεύομαι τις ανθρώπινες σχέσεις χωρίς να σκοπεύω να περάσω κάποια μηνύματα. Θέλω να πω ότι αυτό δεν είναι ούτε στόχος ούτε αυτοσκοπός. Είναι καλύτερα να αφήνουμε κάποια πράγματα να συμβαίνουν αντί να τα προκαλούμε. Όπως στη μουσική είμαι πρώτα ακροατής και μετά μουσικός, έτσι και στη λογοτεχνία είμαι πρώτα αναγνώστης και μετά συγγραφέας. Πιστεύω ότι με την ανάγνωση βελτιώνουμε τους εαυτούς μας, και άρα, αυτό που συμβαίνει σε εμένα με την ιδιότητα του  αναγνώστη, ευελπιστώ να συμβαίνει και σε όσους με διαβάζουν. 


Τι είναι εκείνο που σε γοητεύει περισσότερο, όταν αρχίζεις να γράφεις κάτι καινούργιο; Με άλλα λόγια από πού αντλείς έμπνευση;

     Βασικά με γοητεύει η ιδέα ότι ξεκινάω ένα καινούργιο ταξίδι και σε πληροφορώ ότι ταξιδεύω απίστευτα. Η έμπνευση είναι η συνάντηση του τυχαίου με την επιθυμία για δημιουργία και αντλείται από τα πάντα. Από μία ματιά, από ένα άγγιγμα, από μία λέξη… από οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς.


Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει ολοκληρωμένο κάποιο υπό έκδοση έργο σου και γιατί;

     Καλό είναι να υπάρχει κάποιος που να έχει αυτόν το ρόλο, γιατί ενδεχομένως να σου επισημάνει κάτι που σου έχει ξεφύγει. Εγώ έχω έναν Φύλακα-Άγγελο που κάνει αυτή τη δουλειά.


Θα μας αποκαλύψεις κάτι από τα επόμενα συγγραφικά σου σχέδια;

    
Ναι, έχω έτοιμη μία συλλογή με πεζά ποιήματα, και αυτές τις ημέρες τελειώνω κάτι πολύ σημαντικό που είναι για μένα έργο ζωής και έχω αρχίσει να το γράφω από το 2004. Θα ήθελα όμως να μην αποκαλύψω περί τίνος πρόκειται. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότι αφορά στη μουσική.


Τι θα συμβούλευες κάποιον που σκέφτεται να εκδώσει για πρώτη φορά λογοτεχνικό του έργο, αλλά ενδεχομένως διστάζει λόγω της οικονομικής κρίσης; Τελικά κατά τη γνώμη σου η κρίση μάς έκανε καλό ή όχι, όσον αφορά στη λογοτεχνική παραγωγή;

    
Αν περιμένει να βγάλει πολλά λεφτά και να γίνει πλούσιος κάνει πολύ καλά που διστάζει, διότι θα απογοητευθεί (χιούμορ). Η κρίση, μας έκανε καλό στις τέχνες γενικώς, γιατί βλέπεις, κλειστήκαμε και το κλείσιμο ζητάει εκτόνωση. Με τα όπλα που διαθέτει λοιπόν ο καθένας εκτονώνεται. Με συναυλίες, με ταινίες, με βιβλία, με ζωγραφικές… όπως ο καθένας μπορεί να εκφραστεί και να εκφράσει αυτό που μας συμβαίνει και όχι μόνο.

      Όσο για τη συμβουλή, δεν ξέρω αν είμαι σε θέση να δίνω συμβουλές. Μάλλον τη γνώμη μου θα πω, κααι η γνώμη μου λοιπόν είναι, ο οποιοσδήποτε μελλοντικός  "συνάδελφος" να μη διστάζει καθόλου. Η συγγραφή δεν είναι μόνο εκτόνωση και  ψυχοθεραπεία. Είναι και επικοινωνία, και δεν έχει κανένα νόημα για κάποιον να γράφει και να τα κλείνει στο συρτάρι. Απολύτως κανένα. Άλλωστε, τις πένες τις χρειαζόμαστε ειδικά σε τέτοιους δύσκολους καιρούς, διότι όπως και να το κάνεις το πράγμα, η δημιουργία, από τα δύσκολα γεννιέται. 


Γιώργο, σε ευχαριστώ θερμά για την τιμή να απαντήσεις στις ερωτήσεις μου δαπανώντας από τον πολύτιμο χρόνο σου! Εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία με ό,τι καταπιάνεσαι και να έχεις πάντα έμπνευση και δημιουργικότητα!

      Η τιμή είναι δική μου Μαρία. Σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία και εύχομαι καλή συνέχεια στο blog σου.

Η Συνέντευξη: Εδώ!

 


- Στείλε Σχόλιο


16 Μαΐου 2017, 06:50
Ευχαριστώ!
Al-Andalus  Heaven Adventures  Άννα  Αγγελική  Αθηνά  Αλεξάνδρα  Αντώνης  Βάσω  Βίκυ  Γιώργος  Γιάννα  Δημήτρης  Ειρήνη  Ελένη  Ερίκα  Ζωή  Ηρώ  Θωμάς  Θανάσης  Κώστας  Λίντα  Μυρτώ  Μίμης  Μαρία  Νίκος  Νεφέλη  Ορφέας  Πάνος  Ρένα  Ρούλα  Σπύρος  Σοφία  Τάσος  Τζούλια  Χρήστος  K.  No. 9  

Ευχαριστώ θερμά τους φίλους μου, που το Σάββατο 13 Μαίου με τίμησαν με την παρουσία τους στην παρουσίαση της "Τετραλογίας του Ορφέα" (Heaven Adventures, No. 9, Al-Andalus & K.).


- Στείλε Σχόλιο


31 Ιανουαρίου 2017, 21:47
Koop
Koop  Island  Blues  

Koop Island Blues


20 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Δεκεμβρίου 2016, 07:29
R. I. P. Greg...
Greg Lake  ELP  Emerson Lake and Palmer  Keith Emerson  Carl Palmer  Robert Fripp  King Crimson  From the Beginning  

Ο τραγουδιστής και μπασίστας Greg Lake του συγκροτήματος Emerson, Lake & Palmer (ELP) και των King Crimson -δύο συγκροτημάτων που ουσιαστικά καθόρισαν τον ήχο του λεγόμενου “προοδευτικού ροκ” της δεκαετίας του ’70- πέθανε σε ηλικία 69 ετών από καρκίνο.

O Lake ήταν από τα ιδρυτικά μέλη των King Crimson και μαζί με τον κιθαρίστα και “γκουρού” του συγκροτήματος Robert Fripp επέκτειναν το ροκ σε χώρους που ως τότε θεωρούνταν αδιανόητοι, όπως την κλασική μουσική και τον ακραίο πειραματισμό.

Στη συνέχεια, μαζί με τον κιμπορντίστα Keith Emerson και τον ντράμερ Carl Palmer, ίδρυσε τους ELP οι οποίοι "σάρωσαν" τον ήχο του ροκ στη δεκαετία του ’70 με τις τρομακτικά φιλόδοξες συνθέσεις τους και την ακραία επιθετική σκηνική τους παρουσία, έχοντας στο παλμαρέ τους έξι πλατινένιους δίσκους και αμέτρητες sold out συναυλίες.

Οι ELP διαλύθηκαν το 1979 και παρά κάποιες προσπάθειες επανασύνδεσης, σταμάτησαν τις περιοδείες το 2010, ενώ τον περασμένο Μάρτιο αυτοκτόνησε ο Emerson.


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Νοεμβρίου 2016, 07:38
R.I.P. Lenny...
Leonard  Cohen  Thousand  Kisses  Deep  

R.I.P.



6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus






Το περιεχόμενο του ιστοτόπου αυτού, μπορεί να αναπαραχθεί ελεύθερα, εφόσον αναφέρεται η πηγή. Το περιεχόμενο που υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ανήκει στον αξιότιμο ιδιοκτήτη του. (Ποιό είναι αυτό; ...βρείτε το)




Tags

2020 Δώρα Ευχές Καλή Καλύτερη Χρονιά Χρόνος Ώρα Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Christmas Merry Christmas Keb Mo Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Jesus Christ Lust Glory Holly Grail George Harrison Handmade Films Monty Python Life Brian Gleese Terry Jones Gilliam Graham Chapman Moon Michael Palin Peter Sellers Spike Milligan Eric Idle Always Look Bright Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Pink Floyd AndVilyly Βελόνα Βινύλιο Βράδια Δίσκος Κόστος Μακαρίτης Παππούς Περιεχόμενο Σκράτς Σπίτι Στάχτες Τραγούδια Φωνή Xαμηλοβλεπούσα Μουσική Eρμηνεία Βασίλης Σαλταγιάννης Στίχοι Γιώργος Μπιλικάς Αντονία Τσολάκη Κόντρα μπάσο Μαρία Παντελάκη Κρουστά Μπουζούκι Κιθάρες Πιάνο Ηχοληψία Κώστας Παρίσσης Studio Praxis Μίξη Παραγωγή Καθρέφτης Άγνωστος Αδύναμος Αισθητική Άνθρωπος Αξίες Αξιοπρέπεια Απάντηση Γενναιότητα Διακριτικότητα Δρόμος Δύσκολος Δώρα Μαργέλη Ελευθερία Επιμονή Ερώτηση Ευθύνη Θηρίο Μεγαλοψυχία Μοναξιά Παιδεία Πτυχία Σύστημα Σωτηρία Ταπεινότητα Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Νύχτα Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Φως Χάρη Βόλτες Γέλιο Επιθυμία Έρωτας Ξενύχτια Όνειρα Πάθος Παιχνίδια Πόθος Ποίημα Σημαντικά Στιγμές Συναισθήματα Ταξίδι Τραγούδι Φίλος Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Μαγεμένη Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Όνειρο Πικρή Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αγωνία Θρίλερ Ιουλία Λυμπεροπούλου Λογοτεχνία Μεταφυσική Μυστήριο Νο 9 Περιπέτεια Φαντασία Αδάμ Αίμα Ανθρωπότητα Αυτοκίνητο Βαμπίρ Γνώση Γρανίτα Δημοφιλής Δολοφονία Εικασία Εξοπλισμένο Επιστήμονας Εραστής Ερειπωμένο Εύα Ζόμπι Ζωντανοί Ηθοποιός Μοναχικός Μουσικός Οπαδός Πατσάς Στούντιο Συγγραφέας Συσκευή Ταυτότητα Τράπεζα Χυμός Tesla Αεροδρόμιο Γιόκο Γκολντ Δοξιάδη Ελληνικό Κρουαζιέρα Λένον Λονδίνο Μάρδας Μαστοράκης Μπητλς Νησιά Όνο Πασίφικ Πειραιάς Beatles Gold Lennon Ono Pacific Yoko Αθανίτης Καζανάς Κιτσοπούλου Κοτανίδης Καλό Cross Orfeus Sunny Sunny Cross Αθήνα Ακρίβου Αφηγητής Ελληνική Ήχος Κάλτσου Κατάδυση Λαβύρινθος Μαγουλάς Μοντάζ Ντοκιμαντέρ Οδηγός Πρεμιέρα Πρόσωπα Σαρημανώλης Σινεμά Σκηνοθεσία Συναντήσεις Στοές Φεστιβάλ Φωτογραφία Φώτου Χαλκίδα DNA Άμλετ Βαρσοβία Δανέζα Δανία Θεοδωράκης Κοπεγχάγη Ξαρχάκος Σουηδικό Χατζιδάκις Angie Darling Helsingborg Helsingør Kronborg Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αλκαίος Άλκης Αντίο Θάνος Κακόηθες Μελάνωμα Μικρούτσικος Αλύπα Αστείο Ενετοκρατία K Κούντερα Λυπημένα Μάνη Μάτια Νύφι Ουρανός Πειρατές Προφήτες Tρικυμία Gena Rowlands John Cassavetes Paul Mazursky Poems Raúl Juliá Songs Susan Sarandon Tempest Vittorio Gassma Ταίναρο Ποσειδώνας Ιερό Πύλη Άδης Βαθύ Κοκκινόγεια Σπηλιά Φάρος Καταιγίδα Τρικυμία Vittorio Gassman Βασίλης Γκλεζάκος Λουκιανός Καρακαντάς Τζονιχάκης Ανάσταση Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανάταση Ανά(σ)ταση Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Βερολίνο Εικόνες Εμφάνιση Επέτειος Θεσσαλονίκη Μοναδικό Ξεχωριστή Οθόνη Προβολή Πρώτη Άση Δημητρουλοπούλου Eva Stylander Στάθης Πλώτας Παναγιώτης Θανασούλης Παναγιώτης Θεοφανόπουλος. Απιστία Κόλυβα Αυλή Δίπατη Κουρελής Λήθη Μαλαματάς Μέθυσμένος Μνήμη Μονοκατοικία Μπουκάλι Ομπρέλα Σάββας Σιλουέτα Σπιτάκι Τουαλέτα Φίλη Fool Hill Sven Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Μάχη Σκληρή Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Noir Στέλλα Κάλτσου Γιάννης Φώτου Σταμάτης Μαγουλάς Τούλα Ακρίβου Μιχάλης Σαρημανώλης London Greek Film Festival Odysseus Cosmocinema Awards Ένωση Ευαγγέλιο Ιερουσαλήμ Ιησούς Μόσχα Πιλάτος Πόντιος Σατανάς Σοβιετική Σταύρωση Φύση Azazello Behemoth Bulgakov Faithfull Faust Hella Jagger Koroviev Margarita Marianne Master Mikhail Mick Professor Woland Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Κηλαηδόνης Δύστυχες Πουτάνες Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Χρόνια Χολέρα Δαιμόνια Χρονικό Προαναγγελθέντος Θάνατος Κοιμισμένα Κορίτσια Γιασουνάρι Καουαμπάτα Απίστευτη Θλιβερή Ιστορία Αθώα Ερέντιρα Άσπλαχνη Γιαγιά Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Παράδεισος Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Εννέα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Μασάζ Αεροπειρατεία Καφεδάκι Αεροσυνοδός Τενοντίτιδα Μασέρ Νεπάλ Καλάσνικοφ Σουτιέν Φούστα Κουκουλοφόρος Φερμουάρ Εντριβή Κύκλοι Ζύμωμα Χτυπήματα Άγγιγμα Έγκαυμα Ευφορία Πτήση Επιβίβαση Απογείωση Αναβλητικότητα User Manual Πιθανότητα Ενδιαφέρουσα Πόλη Άνθρωποι Πηγάδια Στόμιο Εξωτερικό Επικοινωνία Μόδα Εσωτερικό Επιφάνεια Αντικείμενα Κοσμήματα Νομίσματα Τέχνη Πίνακες Ζωγραφική Γλυπτά Βιβλία Μανιφέστα Επιστημονικά Περιοδικά Χωρητικότητα Jorge Bucai Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Οικογένεια Άνεση Ειδήμων Φάρμακα Ποιότητα Αντίληψη Κτίρια Προδιαγραφή Υπάρχοντα Αξία Γείτονας Διάστημα Πλανήτης Άτομο Προκατάληψη Εισόδημα Ηθική Κέρδη Τρόφιμα Διατροφή Blame Irish Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge