αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Σκόρπιες σκέψεις και ιδέες ενός ανήσυχου μυαλού
Η ζωή θέλει χαμόγελο

27 Αυγούστου 2008, 03:33
Φεύγω


Φεύγω,όταν γύρω μου όλα με κουράζουν...

Η ζέστη είναι αφόρητη...Ο θόρυβος αφόρητος...Η μοναξιά αφόρητη...Κι εγώ να ψάχνω κάτι να πιαστώ,ακροβατώντας στο σκοινί,χωρίς δίχτυ προστασίας από κάτω...Καλοκαίρι...Το έχω μισήσει τα τελευταία χρόνια.Τίποτα δεν χαρίζει...Χαρές περαστικές που δεν έχουν χρόνο για μένα...Καλοκαίρια παλιά,ανέμελα...Στη θέση τους καλοκαίρια,βγαλμένα λες από καρμπον...Να λαχταράει η ψυχή μου να δει νέους τόπους και να καταδικάζεται να βλέπει τους ίδιους...Με μόνη εξαίρεση φέτος την αγαπημένη μου πλέον Ιταλία.Γιατί εδώ,λαχταρώ να δω νέα μέρη,αλλά...Είναι δύσκολο...

Είπα πως από του χρόνου-να είμαστε καλά,πρώτα ο Θεός-θα έχω λεφτά στην άκρη,να πάω με αεροπλάνο,κάπου πιο μακριά.Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια συνέχεια.Κυκλάδες,Κυκλάδες,Κυκλάδες συνέχεια,επειδή δεν μπορώ να κάνω μόνη 12 και 13 ώρες ταξίδι.

Ευτυχώς υπάρχουν οι φίλοι...Ευτυχώς υπάρχουν οι φίλες.Να γλυκαίνουν της καρδιάς το χειμώνα.

Συνάντηση σήμερα το απόγευμα με μια φίλη.Για την ακρίβεια,η μόνη φίλη που έχω,που ήταν πάντα εκεί.Όπως κι εγώ.Ημουνα πάντα εκεί.Σε όλα.Μοιραζόμαστε όλα τα μυστικά μας.Ξέρω τα πιο μεγάλα της μυστικά,εδώ και χρόνια.Ξέρει τα πιο μεγάλα μου μυστικά,εδώ και χρόνια.

Αυτό που μου αρέσει πιο πολύ σε έναν άνθρωπο είναι να μην κρίνει τις επιλογές σου.Κάποια πράγματα συμβαίνουν στη ζωή μας,άσχετα αν είναι σωστά ή λάθος.Δεν είναι ωραίο να κάνεις κηρυγμα σε κάποιον για τις επιλογές του.Ακόμα και τα λάθη,δικά μας είναι.Δεν είναι ωραίο να λες στον άλλο,σου τα 'λεγα. Όλοι έχουμε ελεύθερες επιλογές,ακολουθούμε το δρόμο μας και όπου βγάλει.Και λάθος θα κάνουμε,και τα μούτρα μας θα σπάσουμε,και ρεζίλι θα γίνουμε.Αρκεί να μην προδώσουμε τις ιδέες μας,και να μην πατήσουμε πάνω στους άλλους.Αυτό έχω για οδηγό στη ζωή μου.Αυτές τις δυο αξίες.Γιατί με έμαθαν οι γονείς μου να σέβομαι τους άλλους,να σέβομαι τη διαφορετικότητα,όλοι είμαστε μοναδικοί,να είμαι ευγενική και υπομονετική με όλους.Είναι θέμα παιδείας.

Είναι πολύ βασικό αυτό που λέω,να μην κρίνεις τον άλλο.Επίσης κάτι πολύ κακό σε μια φιλική σχέση είναι η ζήλεια.Αν λειτουργούσα με αυτό το σκεπτικό,δεν θα έπρεπε να μιλάω σε κανέναν!Αντικειμενικά,έχουν όλα αυτά που μου λείπουν.Αλλά,ίσα ίσα που χαίρομαι με τη χαρά τους.Αν ήταν αλλιώς,θα ζήλευα και θα της έκανα κριτική που πήγε διακοπές σε 4 νησιά,20 μέρες και τώρα τρέχει το νοίκι και οι λογαριασμοί.Και 4 μήνες να έλειπε η κοπέλα,δεν μου πέφτει λόγος,αφενός,και αφετέρου,χαίρομαι με τη χαρά του άλλου.Αν ζοριστεί οικονομικά,εδώ είμαι.Πολλές φορές έχω βοηθήσει.Με όλη μου την καρδιά.Γιαυτό είναι οι φίλοι.

Αυτό το λέω,για όσους κριτικάρουν ότι πάω διακοπές συνέχεια(!).Είναι πολλοί.Κι ας μην διαβάσουν αυτά που γράφω.Εγώ λέω ό,τι αισθάνομαι.Τέτοιες κουβέντες,έλεγε η "φίλη" μου και κριτίκαρε τα πάντα,και ξενέρωσα,δεν γουστάρω την παρέα της άλλο.Με ενοχλούν οι κουβέντες του στυλ, α,η Αυγή πάλι πάει διακοπές,πάλι πάει συναυλία,σινεμά,πήγε Ιταλία,αγόρασε αυτό,έκανε εκείνο κλπ,κλπ, που έλεγε μεταξύ άλλων και αυτή η "φίλη μου" με κατάληξη πάντα το γνωστό ρεφρέν "τι ανάγκη έχει;Έχει λεφτά".Γιαυτό πιάνω λεφτά στα χέρια και γίνονται #$%&%.Το ίδιο και οι γονείς μου.Λες και εξατμίζονται.Όταν έχεις 1000 από πίσω να σε γκαντεμιάζουν.Δεν μπορούν να χωνέψουν πως εμείς βγαίνουμε και κάνουμε μια ζωή όμορφη και εξωστρεφή,κατά τα δικά μας δεδομένα,ενω αυτοί κάθονται και μαζεύουν λεφτά σαν τον Σκρουτζ κάνοντας το #$%&* τους παξιμάδι.Πειράζει που ζω το τώρα;Τόσο έγκλημα είναι;Με εκνευρίζουν αυτές οι κουβέντες ειδικά όταν λέγονται από το στόμα ενός ανθρώπου που επί 5 χρόνια συνέχεια,δεν έχει μείνει ποτέ χωρίς δουλειά,έχοντας ένα απολυτήριο λυκείου,κι εγώ έχω πτυχίο και δεν έχω στεριώσει σε δουλειά,σε αυτή την ίδια πενταετία.Τα συμπεράσματα δικά σας ποιος έχει το κομπόδεμα...Είναι να τρελάινεσαι με την χαιρεκακία και τη ζήλεια ορισμένων ανθρώπων...Δεν το παίζω υπεράνω,ούτε κοκορεύομαι επειδή έχω πτυχίο,αλλά έχω φτύσει αίμα να βρω δουλειά και έχω σπάσει τα μούτρα μου επανειλημμένα,όταν άλλοι τους έρχονται όλα βολικά.

Έτσι η Ρία είναι από τους λίγους ανθρώπους που εμπιστεύομαι.Έχω άλλους δυο φίλους που εμπιστεύομαι απόλυτα και την αγαπημένη μου δασκάλα της κιθάρας,τη Μάρω,που ξέρει τα πάντα για μένα και είναι ο πιο καλός και θετικός άνθρωπος που ξέρω.

Συνάντηση το απόγευμα,βόλτα να δούμε καμιά βιτρίνα,να πάρει η φίλη μου δωράκι για την αδελφή της που είχε γενέθλια και μετά παγωτάκι,με συνοδεία άπειρων φωτογραφιών από Ιταλία και εμπειριών από τις διακοπές μας.

Κάθε καλοκαίρι πάνε με το αγόρι της σε νησιά που δεν έχουν και τόσο κόσμο,στα Δωδεκάνησα,στο Βόρειο Αιγαίο.

Μια και το ανέφερα.

Πήρα τηλέφωνο σήμερα να κλείσω δωμάτιο στο ξενοδοχείο που πάω κάθε φορά στη Νάξο και μέχρι 6-7 Σεπτέμβρη είναι όλα κλεισμένα!!Μου έκανε τρομερή εντύπωση!!Το πιο πιθανό ότι όλοι αυτοί είναι τουρίστες.

Επιστράτευσα λοιπόν το ιντερνετ.Βρήκα γύρω στα 30 ξενοδοχεία.Ξεκίνησα να τηλεφωνώ,από ένα που βρήκα και μου έμοιαζε ωραίο,και στη φωτογραφία,και σε όσα πρόσφερε στα δωμάτια,και η θέση που ήταν στη Χώρα μου άρεσε,και επιπλέον έλεγε προσφορές από 21/8.

Τελικά αυτό έκλεισα!!Με το πρώτο τηλέφωνο!!Δεν χρειάστηκε άλλο!!'Η το έχουμε το ένστικτο ή δεν το έχουμε!!

Στα ίδια μέρη λοιπόν.Στις ίδιες γειτονιές.Περισσότερο εκεί νιώθω πως είμαι σπίτι μου.Κι ας μην έχω σπίτι εκεί.Οι δρόμοι της Χώρας είναι τόσο γνώριμοι...Πηγαίνω τα τελευταία 18 χρόνια,με μικρά διαλείμματα απιστίας...Υπήρχαν χρονιές που δεν πήγα καθόλου.Αλλά όπου κι αν πάω,εκεί γυρίζω.

Πίσω στην Αθήνα.Είχα μείνει στο καφέ με τη φίλη μου.Ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων.Εγώ από Ιταλία,εκείνη από Χίο.Ανταλλαγή εντυπώσεων.Εμπειριών.Χαμόγελων.

Μετά πάλι πίσω.Στο σπίτι.Μετά από ένα μισάωρο σπάσιμο νεύρων στη στάση να περιμένουμε το λεωφορείο.Γύρισαν όλοι,γύρισαν και τα παρατράγουδα...Όλο τον Αυγουστο ερχόταν στην ώρα του,έφτανε στην ώρα του.Τώρα;Όλο και κάποιος θα έχει παρκάρει σε γωνία,όλο και κάποιος θα του κλείνει το δρόμο.Τα κλασικά.

Λίγο πριν συναντήσω τη φίλη μου,είχαμε πάει σε μια δουλειά με τους γονείς μου.Είχε πολύ κίνηση στο συγκεκριμένο δρόμο που σταματήσαμε για λίγο,παρκάρησε για λίγο ο πατέρας μου και μας περίμενε.Για να περάσω απέναντι;Δεν υπήρχε περίπτωση ούτε ένας από όλους αυτούς τους άξεστους να με αφήσουν.Μόνο αν τους κόψεις.Δεν συγκινούνται,ακόμα και μες τη μέση να είσαι και να μην υπάρχει νησίδα,όπως σε αυτόν τον δρόμο διπλής κατεύθυνσης.

Αχ,Ιταλία!!!Λέω σε αυτές τις περιπτώσεις...Που μόλις ο πεζός πατήσει το πόδι του,το αυτοκίνητο κοκκαλώνει.Αυτή η συμπεριφορά εδώ,εκεί θα τους φαινόταν τριτοκοσμική.Και είναι τριτοκοσμική.Όπως και όλοι αυτοί οι "μάγκες" που βρίζουν ανευ λόγου και αιτίας.Όση ώρα περίμενε ο πατέρας μου,μου λέει πέρασε ένας τέτοιος μάγκας και έβρισε μια γυναίκα,''άντε ρε τσόκαρο",επειδή έκανε το θανάσιμο λάθος να στρίψει!!!!Ο πατέρας μου έμεινε κάγκελο!!

Αυτά γίνονται όταν σκέφτεται το κάτω κεφάλι.Συγνώμη,το είπα όσο πιο ευγενικά μπορούσα.

Αν μπορούσα να εκφραστώ ελεύθερα,θα τρέχανε οι περισσότεροι να κρυφτούν,αλλά μετά θα μου στέλνουν όλοι σχόλια,ότι-και καλά-τα λέω αυτά επειδή είμαι γυναίκα.Τέλος πάντων.Γιατί και εδώ μέσα,από ό,τι βλέπω,δεν μπορείς να πεις και τόσο ελεύθερα τη γνώμη σου χωρίς να παρεξηγηθείς.Ήδη και εγώ σκέφτομαι ότι γράφω τα ίδια και τα ίδια και κάποιοι θα λένε,ωχ πάλι θα μας ζαλίσει αυτή ότι θέλει να φύγει από την Αθήνα.

Αν και λατρεύω να γράψω,έχω βαρεθεί.Νιώθω πως δεν μπορώ να μιλήσω ελεύθερα,γιαυτό. 

Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν μπορώ να κρύβομαι,δεν μπορώ να λέω ψέματα και δεν μπορώ να προσποιούμαι σαν χαζοχαρούμενο ότι όλα είναι τριαλαλι-τριαλαλό.Αφού δεν είναι.Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.Αλλά όταν πέφτεις πάνω σε τοίχους;Όταν άνθρωποι που νόμιζες φίλοι στην πραγματικότητα δεν ήταν;Όταν άνθρωποι που κανονικά τόσα χρόνια θα έπρεπε να  έχουν καταλάβει ποια πράγματα σε ενοχλούν,στην πραγματικότητα δεν έχουν καταλάβει τίποτα;Τότε πως μπορώ να προσποιούμαι ότι είμαι ευχαριστημένη;

Όταν πρέπει να εξαφανίζομαι για να συγκινούνται και να δουν αν ζω ή πέθανα,άνθρωποι που λένε ότι νοιάζονται,"φίλες'' που λένε πως νοιαζονται και δεν παίρνουν ούτε ένα τηλέφωνο;

Ευτυχώς υπάρχουν και όλοι οι άλλοι που ξέρουν να δίνουν και να παίρνουν.Οι πραγματικοί φίλοι.Που μπορεί να ξέρεις 5 μέρες,5 μήνες,5 χρόνια,και να νιώθεις πως ξέρεις 5 ζωές.

Η Ρία,ο Στράτος,η Μάρω.

Ο Κώστας,η Καίτη,ο Χρήστος.

Η Βάλια,η Γιώτα,ο Φάνης.

Ο Κωστής,η Εύη,η Κατερίνα.

Ο Αντώνης,ο Αλέξανδρος,η Μαίρη.

Και τόσοι άλλοι...

Που μπορεί να βλεπόμαστε λίγο,αλλά δεν έχει καμία διαφορά με το να βλεπόμασταν συνέχεια.

Τι όμορφο συναίσθημα...Ακόμα κι όταν με κάποιον έχεις να βρεθείς καιρό αλλά είναι σαν να μην έχει περάσει ούτε μέρα από την προηγούμενη φορά...

Αυτές οι σκέψεις με κρατάνε.

Αυτες οι σύντομες συναντήσεις.Οι μακρινές και απλωμένες στο χρόνο.Αλλά ουσιαστικές.Όχι απλά για να γίνουν.

Και να...Ένα χαμόγελο ξανα άνθισε.Πλατύ και ζεστό.

Ταξιδεύει για τα μάτια.Για να γελασουν κι αυτά.

Και θα γελάσουν.Είμαι πια σίγουρη.

Ήδη γελούν.

Και το χαμόγελο των ματιών είναι αυτό που κρατάει.

 


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από nowaveband (27.08.2008)
poli swsti se vriskw aygi!kai egw goustarw poly ta taksidia!oloi tha mporousame na pigainoume pantou kai taktika taksidia.alla kanoume lathos xeirsmous.den thelei tpt allo ektos apo swsto programatismo.oso gia tous filous kalitera na nai ligoi kai kaloi pisteyw!kalimera


Σχόλιο από kithara-woman (27.08.2008)
Έτσι είναι Στάθη.Λίγοι αλλά καλοί.
Όσο για τα ταξίδια.Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να γνωρίζεις νέους τόπους,νέους ανθρώπους και να αλλάζεις παραστάσεις.Η πολλή ρουτίνα βλάπτει.Φθείρει ψυχολογικά.
Καλημέρα!!Καλές μουσικές!!Κι η μουσική ταξίδι είναι!


Σχόλιο από Vanna (27.08.2008)
Αυγή εγώ ζηλεύω τους ανθρώπους που πάνε συνέχεια διακοπές. Τους ζηλεύουν με την καλή έννοια. Χαίρομαι που ξεσκάνε και μπορούν να σπάνε το φράγμα της καθημερινότητας. Ιδιαίτερα φέτος που δεν έχω βγει απ'το σπίτι ούτε για μία μονοήμερη εκδρομή! Μην τους ακούς! Αρκεί να είσαι καλά μέσα σου και το χαμόγελο να φαίνεται στα μάτια σου!
Υπέροχη η φωτο!
Καλησπέρα!


Σχόλιο από kithara-woman (27.08.2008)
Σε ευχαριστώ πολύ!!! :-))
Υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το ταξίδι;


Σχόλιο από pandora (27.08.2008)
Κιθαρίτσα μου γλυκιά,
οι φιλίες δοκιμάζονται στον χρόνο. Θυμάσαι τι λέγαμε τις προάλλες; Να είσαι ο εαυτός σου και να εκφράζεσαι ελεύθερα. Αν δεν θίγεις ή δεν προσβάλεις προσωπικά κανέναν έχεις κάθε δικαίωμα να λες ελεύθερα την άποψή σου. Υπάρχουν τόσα blogs εδώ μέσα που ο καθένας μπορεί να βρει αυτό που τον εκφράζει καλύτερα.
Η Νάξος είναι πανέμορφη και ακόμα αγνή σε πολλούς τομείς! Άσχετα με την γκρίνια που 'έβγαλα" στο post των διακοπών μου (τώρα πια ξέρεις πως είναι ύφος γραφής) στη Νάξο θα πάω και του χρόνου.
Κοίτα να είσαι καλά μέσα σου, να κάνεις αυτό που σου αρέσει και οι άλλοι αν δεν μπορούν να συνδράμουν στην χαρά σου ή να τη μοιραστούν μαζί σου ας κρατήσουν την κριτική για τον εαυτό τους.

Tanti bacci (μιας και δεν ξεχνάς την Ιταλία)


Σχόλιο από stevi93 (27.08.2008)
H ιταλια ειναι κουκλα..την εχω φαει με το κουταλι,λογω αθλητικων υποχρεωσεων και την λατρευω..εχω περασει ωρες εξερευνωντας την,και δεν την χορταινω..
επειτα οι φιλοι..μμ..μακαρι να φτασω στην ηλικια σου και να εχω και εγω τετοια φιλαρακια..λες να σοβαρευτουν τα παιδια μεχρι τοτε?
και η Ναξος..λατρεμενη!
αφου τελειωνεις με χαμογελο,ειναι ολα ενταξει:)
την καλησπερα μου..


Σχόλιο από kithara-woman (28.08.2008)
Πανδορίτσα,όπως τα λες...Έτσι.Γενικά είμαι λίγο κυκλοθυμική,ή του ύψους ή του βάθους,τη μια πετάω στα ουράνια και την άλλη σπάω τα μούτρα μου.Φαίνεται μάλλον αυτό. :Ρ
Προσπαθώ να το κόψω.
Grazia signora!!Buona-notte!! :-)
Stevi93,την λάτρεψα την Ιταλία!!Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι όπου κοιτάξεις είναι όλα καταπράσινα,ακόμα και μες τη Ρώμη!
Αυτό που λες με τους φίλους.Άλλοι σοβαρεύουν,άλλοι κρατάνε μέσα το παιδί για πάντα.Εγώ το έχω κρατήσει.Γιατί να σοβαρέψω;Σκοπός είναι να περνάμε όμορφα.Εμείς τα κορίτσια εχουμε περισσότερο την ευθύνη και τη σοβαρότητα στο αίμα μας,μας προορίζει η φύση για μαμάδες.Εγώ αυτό δεν το έχω.Δεν είναι και απαραίτητο.Ελεύθεροι άνθρωποι είμαστε,με ελέυθερες επιλογές.
Το χαμόγελο πάντα!!Δεν φεύγει ούτε στα δύσκολα!
Grazia signorina!!Buona-notte!! :-)


Σχόλιο από NaritekaGR (28.08.2008)
Κουκλάρα μου τι φωτογραφία όμορφη έβαλες!!!Πάντα με χαμόγελο,έτσι μπράβο
φιλάκια ζεστά και γλυκά,σα σπιτικά κουλουράκια!!!!!!!!χαχαχα......


Σχόλιο από kithara-woman (28.08.2008)
Φιλάκια πολλά,κοριτσάκι γελαστό!!!
Ματς-μουτς!!! :-))))



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
kithara-woman
Αυγή
από ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/kithara-woman

σκέψεις,ιδέες,ποιήματα,χιουμοριστικά κείμενα και σχόλια






Tags

αγάπη ελπίδα ζωή ταξίδι αλλαγή αναμνήσεις σκέψεις γνώσεις παράξενα σοφίες δημιουργία διάφορα στιγμές ευχές χαρά χαμόγελο όνειρο ιδέες νοσταλγία συμπεράσματα συνταγές συνταγή ανέκδοτα φιλία θυμός μοναξιά ιστορία λιμάνι ψυχή λέξεις Μουσική παραμύθι περι ζωής μουσικής φιλίας έρωτα χαμόγελου ποιήμα σιωπή πιστεύω συμπέρασμα χιούμορ χιουμορ ζωγραφική συμβουλές τραγούδια ταινία ταινίες γάμος μετακόμιση παρέα ευτυχία χρήσιμα site ψηφιδωτό στιγμες




Επίσημοι αναγνώστες (21)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης