αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Σκόρπιες σκέψεις και ιδέες ενός ανήσυχου μυαλού
Η ζωή θέλει χαμόγελο

15 Δεκεμβρίου 2009, 03:42
Σιωπή...
σιωπή  μοναξιά  

Σιωπή…

Μια λέξη με πέντε γράμματα αλλά γεμάτη συναισθήματα…

Αυτά που σου προσθέτει και σου αφαιρεί όταν απλώνεται…

Στο άδειο δωμάτιο μόνο οι σκέψεις μου ακούγονται… Τίποτα άλλο… Κάνουν παρέα στο ρυθμικό χτύπημα των πλήκτρων.

Άδειο το βλέμμα. Γεμάτη η σκέψη.

Παίρνει σχήμα η σιωπή.

Πόσο πιο εύκολα θα μου φαίνονταν όλα αν μου μιλούσες… Αν δεν την ύψωνες τοίχο ανάμεσα μας… Όλα τα δύσκολα θα μου φαίνονταν πιο απλά, θα μπορούσα πιο εύκολα να τα παλέψω και να νικήσω…

Οι προσπάθειες μου ναυαγούν μαζί με την διάθεση μου…

Υπάρχουν στιγμές που νιώθω να μπάζω κι εγώ σαν βαρκάκι, από παντού… Σαν να ναυαγώ στη στεριά…

Όλα όσα έχω σκεφτεί, αυτά που όλοι προσπαθούν να με πείσουν ότι δεν ισχύουν, είναι εδώ μπροστά μου. Η αδιαφορία. Όχι η δική σου. Γενικά. Η αδιαφορία του ανθρώπου προς τον άνθρωπο.

Δεν με πείθει κανείς… Δεν  μπορώ να μην βλέπω. Δεν μπορώ να μην νιώθω.

Κάποιος είπε πως οι άνθρωποι ξεχνάμε τα λόγια που μας είπαν, τις πράξεις που έκαναν οι άλλοι, αλλά δεν ξεχνάμε πως νιώσαμε από όλα αυτά. Δεν ξεχνάμε αν ένας άνθρωπος μας έκανε να νιώσουμε όμορφα ή άσχημα.

Εσύ; Απ’ το γέλιο στο δάκρυ με γυρνάς. Αλλά περισσότερο στο δάκρυ με κρατάς.

Όλα μοιάζουν τεράστια, μεγεθυμένα, οι δυσκολίες που αυτή την εποχή έρχονται σαν κατακλυσμός… Δεν είναι ανάγκη να αναφερθώ… Ποιος ο λόγος; Έζησα για να ακούσω ότι είμαι και γκρινιάρα… Επειδή βλέπω και νιώθω πως είναι ο κόσμος… Δεν πειράζει… Όσα ξέρει ο καθένας, λέει. Δεν φτάνει παραπάνω η σκέψη του… Έχω πάψει προ πολλού να ασχολούμαι με το τι σκέφτεται κάποιος για μένα. Αν θέλει την παρέα μου, εδώ είμαι. Αν δεν την θέλει, η πόρτα ανοιχτή είναι. Τίμια και ειλικρινά.

Έχω καταλήξει ότι τελικά δεν είμαστε στραβοί, ο γυαλός είναι στραβός και αρμενίζουμε στραβά ως εκ τούτου. Όλα λάθος και συνεχίζουμε το ίδιο λάθος που μας κληρονομήθηκε.

Πόσο πιο εύκολα θα μου φαίνονταν όλα αν μου μιλούσες… Θα είχα κουράγιο να αντέχω… Αν ήξερα ότι έστω και λίγο έχω περάσει σαν σκέψη από το μυαλό σου… Θα μου έδινε τόση δύναμη…

Αλλά δεν ξέρω… Δεν είμαι για τίποτα σίγουρη…

Ακροβατώ πάνω στο τείχος που χτίζουν οι σιωπές σου. Σκοντάφτω πάνω, πέφτω. Σηκώνομαι όπως πάντα και προχωράω.

Το ‘χω πάρει απόφαση πια… Δεν θα δεις. Δεν σε αφορά. Δεν σε νοιάζει τίποτα που με αφορά, εγώ η ίδια. Ούτε βλέπεις, ούτε θα δεις. Δεν με θεωρείς κάτι σημαντικό… Προτιμάς να είσαι σε καταστάσεις που πονάνε, παρά να έχεις στη ζωή σου κάτι που θα σου πρόσφερε τα πάντα. Κάποια που θα σου πρόσφερε τα πάντα.

Όπως όλοι, έτσι κι εσύ. Να σε τρομάζει η αγάπη και να την πετάς.

Την μαζεύω από τα σκουπίδια. Εκεί που την ρίχνεις. Προσπαθώ να την συνεφέρω.

Τι νόημα έχει;

Κανένα.

Πορευόμαστε μόνοι σ’ αυτή την τεράστια θάλασσα που λέγεται ζωή. Μόνοι και με ένα μικρό βαρκάκι. Έχει τα πανιά, έχει και μηχανή. Ανοίγουμε τα πανιά και ξανοιγόμαστε με ελπίδα. Σύντομα, αρχίζουν οι καταιγίδες. Μαζεύουμε τα πανιά. Ετοιμότητα χρειάζεται. Να δεις τη σωστή στιγμή που πρέπει να τα μαζέψεις, διαφορετικά θα στα σκίσει η ανεμοθύελλα. Βάζεις μπροστά τη μηχανή για να προχωρήσεις ,αλλά βλέπεις ότι πάλι σε κοντράρει το κύμα.

Εκεί φαίνεται αν αντέχεις ή όχι. Να έχεις σκισμένα πανιά και χαλασμένη μηχανή. Εκεί θα φανεί αν μπορείς να επιβιώσεις…

Με σκισμένα πανιά και χαλασμένη μηχανή είμαι… Επιβιώνω… Έτσι από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που τόσα χρόνια έχει φτάσει στο αποκορύφωμα… Όταν οι συνθήκες είναι έτσι πάντα… Ε, κάπου μαθαίνεις. Δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς… Θα επιβιώσεις.

Στη σιωπή σου πες μου μόνο μέσα πως θα επιβιώσω… Αυτή είναι πιο δύσκολη κι από όλα τα κύματα μαζί…

Φτάνει μια στιγμή που γεμίζεις μέχρι πάνω… Που βαριέσαι και σιχαίνεσαι… Να μην αλλάζει τίποτα… Να πέφτεις από το ένα λάθος στο επόμενο, χωρίς να γευτείς το σωστό… Να βλέπεις όσους πάνε από τα πλάγια να σου κλέβουν τη μπουκιά από το στόμα… Να προσπαθείς και να βλέπεις άλλους με μηδενική προσπάθεια να απολαμβάνουν όσα εσύ μόνο ονειρεύεσαι…

Κάπου εκεί σου γυρίζει ανάποδα η σκέψη και ή θα βουλιάξεις ή θα πετάξεις… Δεν έχει μέση οδό και το ξέρεις…

Διαλέγω πάντα να πετώ… Αλλά πριν το κάνω, το προηγούμενο στάδιο είναι να συρθώ… Να βουλιάξω… Αν πετάξω από τώρα, τα φτερά δεν είναι έτοιμα… Θα πέσω σαν τον Ίκαρο…

Το χαμόγελο μου δεν ανατέλλει… Μόνο δύει…

Αλλά αυτό με πεισμώνει ακόμα πιο πολύ…

Να πετάξω… Να ανοίξω τα φτερά… Αυτά που μου ψαλιδίζουν…

Γιατί δεν μπορώ να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου…

Υπάρχει. Όσο κι αν δεν την αγγίζω, την ονειρεύομαι… Δεν πειράζει… Ας την αγγίζουν τουλάχιστον όσοι αγαπώ και ίσως μια μέρα έρθει κι η σειρά μου. Ίσως. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση. Και έτσι είναι καλύτερα. Να ελπίζω. Αν ήξερα δεν θα είχε κανένα νόημα…

Βουλιάζω στις σιωπές σου…

Μου κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την ανάρρωση μου από όσα με βασανίζουν…

Αλλά το έχω πει, και θα το ξαναπώ, αυτό που είχε πει η Λιλή Ζωγράφου στο ‘’η αγάπη άργησε μια μέρα’’ ότι: οι κατεστραμμένοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι, επειδή ξέρουν ότι μπορούν να επιβιώσουν.

 

Ξέρω ότι μπορώ να επιβιώσω…

Και με σιωπές και με λόγια και με ανάσες και με σκισμένα πανιά και σαν ακροβάτης.

Θα επιβιώσω…


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Magsmile (15.12.2009)
Αχ βρε Αυγή πάλι έπεσες ψυχολογικά…. Ξέρω απ ότι μου είπες αυτή η εποχή δεν είναι η καλύτερη για εσένα να σε ανεβάσει. Πρέπει να βρεις τον τρόπο να ξεκολλήσεις από αυτό ,,,,,, που σε τραβάει κάτω. Μόνο εσύ μπορείς όλοι οι άλλοι έρχονται δεύτεροι. Εσύ έχεις την δύναμη μέσα σου, την έχεις απλός δεν την εχεις βγάλει ακόμα. Πολλές φορές όταν δεν είσαι καλά ψυχολογικά νομίζεις ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρετε . Μπορεί και οι φίλοι σου να περιμένουν και από εσένα να αντιδράσεις. Δεν ξέρω Αυγή μου το ότι ένα άτομο που σε ενδιαφέρει δεν ανταποκρίνεται όπως θα ήθελες δεν σημαίνει ότι όλοι οι φίλοι σου δεν σε σκέφτονται. Επίσης όλοι έχουμε και καλές και κακές στιγμές στην ζωή μας και δεν σβήνονται ποτέ από μέσα μας, απλός προχωράμε μπροστά. Προχωράμε Αυγή μου μπροστά όχι πίσω. Ελπίζω μην με παρεξηγήσεις. Εσύ έκανες της προσπάθειες σου τώρα είναι η σειρά του αν θέλει να σε κρατήσει. Αλλιώς γεια.
Επίσης θα ήθελα να σου πω δεν σημαίνει ότι οποίος μας αγαπάει και τον αγαπάμε τον βλέπουμε πάντα και ερωτικά αυτό από την άλλη δεν ρίχνει την αξία του σαν άνθρωπο.
Καλημέρααα Αυγή μου :-))) Προχωρα ....



Σχόλιο από kithara-woman (15.12.2009)
Μαζεύτηκαν πολλά σύννεφα...
Παραδόξως,φέτος ήταν η πρώτη φορά που συμπάθησα-έστω και προς στιγμην-τις γιορτες.Συνηθως με μελαγχολούν.
Έχουν όμως γίνει πολλά τον τελευταίο καιρό,και έχω φορτωσει,ήρθε καπάκι και ένα οικογενειακό πρόβλημα,υγείας,θα έχουμε δυσάρεστα σύντομα,και έχω φορτώσει απίστευτα...Είναι από τις φορές που νιώθεις να βάλλεσαι από παντού...

Φτάνει μια στιγμή που φορτώνεις και μια σταγόνα μικρή μπορεί να σε ξεχυλίσει...

Οι "φίλοι" όντως δεν ενδιαφέρονται.Ούτε τωρα ούτε ποτέ.Λυπάμαι που το λέω...Αλλά έτσι είμαστε όλοι,και δεν βγάζω και τον εαυτό μου.Κλεινόμαστε στον μικρόκοσμο μας,νομίζουμε ότι μόνο εμείς έχουμε προβλήματα.Κι εγω το κάνω και όλοι.Πολλες φορές υψώνουμε τοίχους...

Τον τελευταίο καιρό δεν έχω κανέναν να μιλήσω,τα κρατάω όλα μέσα μου και με πνίγουν...Γιαυτο γράφω post...Γιαυτο δημιουργώ,κι η τέχνη έκφραση είναι.Πόνου συνηθως.
Είναι και επειδή σέβομαι τους άλλους και δεν θέλω να τους φορτώνω,ο καθένας έχει τα δικά του...Φορτώνομαι μόνη και προχωράω.Πάντα μπροστά.Λάθος μου ή σωστό,δεν ξέρω.

Όσο για εκείνον.Δεν φταίω εγω αν δεν βλέπει,προτιμάει να κρατήσει κάτι προβληματικό από το να τολμήσει,έστω να δει και να νιώσει.Φταιω όμως που πάω και πέφτω σε όλους τους "προβληματικούς" μια ζωή.Έχω το ******μαγνήτη...Κλασικά...

Ξέρω πως θα ανέβω,αλλά είμαι ακόμα στο στάδιο καθόδου...Θα φτάσω στον πατο και μετά θα δώσω ώθηση και θα ανέβω.Μια ζωή αυτό κάνω,έχω συνηθίσει.Κακή συνήθεια γίνεται και ο πόνος...

Σε ευχαριστώ πολύ για την βόλτα από δω και το σχολιάκι.Έστω ένα χαμογελάκι σκάει στα χείλη μου τωρα.Δυο χαμογελάκια,κρατάω το ένα και στο στέλνω το άλλο.
:-) --> :-)



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
kithara-woman
Αυγή
από ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/kithara-woman

σκέψεις,ιδέες,ποιήματα,χιουμοριστικά κείμενα και σχόλια






Tags

αγάπη ελπίδα ζωή ταξίδι αλλαγή αναμνήσεις σκέψεις γνώσεις παράξενα σοφίες δημιουργία διάφορα στιγμές ευχές χαρά χαμόγελο όνειρο ιδέες νοσταλγία συμπεράσματα συνταγές συνταγή ανέκδοτα φιλία θυμός μοναξιά ιστορία λιμάνι ψυχή λέξεις Μουσική παραμύθι περι ζωής μουσικής φιλίας έρωτα χαμόγελου ποιήμα σιωπή πιστεύω συμπέρασμα χιούμορ χιουμορ ζωγραφική συμβουλές τραγούδια ταινία ταινίες γάμος μετακόμιση παρέα ευτυχία χρήσιμα site ψηφιδωτό στιγμες




Επίσημοι αναγνώστες (21)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης