αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
Πριν τη φώτιση, κόψε ξύλα και κουβάλησε νερό. Μετά τη φώτιση, κόψε ξύλα και κουβάλησε νερό!
26 Αυγούστου 2021, 20:58
Rolling Stones: Closed!
Bill Wyman  Brian Jones  Charlie Parker  Charlie Watts  Chico Hamilton  Closed  Elvin Jones  Jelly Roll Morton  Keith Richards  Luftwaffe  Mick Jagger  Pattie Hansen  Rolling Stones  Shirley Shepherd  Thelonious Monk  



Ο Charlie στον ουρανό με τις μπαγκέτες, τα μεταξωτά φουλάρια και τα μανικετόκουμπα πολυτελείας. Πιθανότατα τον υποδέχεται ο Brian Jones (« it’s been a long time, mate»). Αυτοί οι δύο πέρα από τα οργανοπαικτικά των Rolling Stones είχαν και άλλον ένα κώδικα επικοινωνίας: τους άρεσαν τα κομψά ρούχα και τα σένια αξεσουάρ. Μπορεί όμως και να μην είναι έτσι, μπορεί οι πρώτοι που τον ξεναγούν στα λιβάδια του κυρίου να είναι ο τζαζίστας Charlie Parker παρέα με τον Telonious Monk, τον Elvin Jones, τον Jelly Roll Morton και τον Chico Hamilton. Μικράκι και άφραγκος στα δεκατρία του, πολλά χρόνια πριν οι Stones αλώσουν την ήπειρο και τινάξουν την μπάνκα στον αέρα, ο πιο σύντομος τρόπος για τον άφραγκο Charlie με τα μεγάλα όνειρα να ταξιδεύει στην Αμερική ήταν να ονειρεύεται πως ακομπανιάρει τις ορχήστρες τους με κόλπα δανεικά από τους τυμπανιστές τους. 

 

Αυτό ήταν ο Charlie μέχρι και να σβήσει: ένας τζαζ πάνθηρας που ο βρυχηθμός του δεν σκεπάστηκε ποτέ στο τσίρκο από τα άλλα δυο πολεμοχαρή Rock ‘n’ Roll λιοντάρια, τον Mick και τον Keith. Αιωνία του.

 

Μεταπολεμικά διαλυμένο και βομβαρδισμένο Λονδίνο, περιοχή Γουέμπλεϊ, 23 Pilgrims Way, στη γειτονιά με τα λυόμενα, αφού η Luftwaffe δεν άφησε σπίτι όρθιο σε εκείνο τον τομέα. Ο Charlie ακούει τους δίσκους της τζαζ, μόνο τζαζ, και αναρωτιέται τι να διαλέξει: ντράμερ, καλές τέχνες ή μήπως παίκτης του κρίκετ ή του φούτμπολ; Ακολουθεί το πρώτο, ούτως ή άλλως τα τύμπανα πέρα από γερά χέρια και δυνατή καρδιά θέλουν και γερό κουμάντο και στα δύο πόδια. Σπουδάζει όμως και καλές τέχνες. Τα πρώτα μεροκάματά του τα κερδίζει σαν γραφίστας, μερικά χρόνια αργότερα, εκτός από το να μπαγκετάρει με τους Stones, φτιάχνει και το εξώφυλλο του Between the Buttons. Ακόμα πιο πολλά χρόνια μετά, στις μεγάλες περιοδείες, όταν οι Stones θερίζουν σε στάδια και αρένες, ο Charlie διευθύνει εκτός από τον ρυθμό και τη σκηνική παρουσία των Stones. Έχει λόγο ακόμα και στην γκαρνταρόμπα, όπου φυσικά εξαιρείται ο Keith - φοράω ό,τι θέλω- Richards! Μετά τον θάνατο του Μπράιαν, ο Keith είναι ο πιο αγαπημένος φίλος του Richards, τόσο διαφορετικές ψυχοσυνθέσεις αλλά και τόσο μαζί βουτηγμένοι στην τζαζ και τα ρυθμ εντ μπλουζ, ακόμα και τα χρόνια που ο Mick τους έψηνε να το γυρίσουν στην ντίσκο. Δεν υπήρξε ρυθμός που ο Charlie δεν μπορούσε να τον οικειοποιηθεί αλλά και να τον ρολάρει με τον δικό του αξεπέραστο τρόπο. Ο Watts μαζί με τον λιγομίλητο αλλά στιβαρό μπασίστα Bill Wyman ήταν οι καρβουνιάρηδες που δεν άφησαν ούτε για ένα δευτερόλεπτο ατάιστη την ατμομηχανή των Stones, ώστε οι άλλοι δύο, ο Mick με τον Keith, να μπορούν να την τρέχουν μανιασμένα. 

 

Παίξιμο ελεγκάντ αλλά και νευρικό, άριστα μετρονομημένο αλλά και αρκούντως πονηρό. Ειδικά στα λάιβ ο Charlie πάντα φρόντιζε ώστε η ροκίλα και τα μπούγκι να αντισταθμίζονται με ριξιές φινετσάτης μπλούζι και τζαζ εσάνς. Εσαεί φόρος τιμής στις πρώτες μέρες που οι Stones έπαιζαν τα «μαύρα» με τον δικό τους τρόπο. Αλλά και αυτός ούτε που φανταζόταν πως θα έφτανε ως εδώ: συνάδελφοι μουσικοί και κριτικοί να τον αποκαλούν «ο Elvis της ροκ εν ρολ τυμπανοσύνης».

 

Ο χόνδρινος σκελετός της μπάντας: αν οι Stones παραμένουν το μεγαλύτερο ψάρι που κολυμπά στον ωκεανό του ροκ εν ρολ και με δεδομένο πως τα ψάρια δεν έχουν μυελό στα οστά τους, ο Watts με το παίξιμό του παρήγε τα ερυθρά τους ρυθμικά αιμοσφαίρια, ήταν η σπλήνα και το επιγονίδιο -ζωτικής αξίας για την ύπαρξή τους- όργανο. Κάτι ακόμα κοινό με τον Keith: Τόσο ο Watts όσο και ο Richards, μέσα σε όλο αυτό το πανδαιμόνιο που οι σωστές λέξεις για να το περιγράψουν είναι τα λήμματα «μουσική», «πρέζα με το γαλόνι» και «μουνοθύελα», κατάφεραν να βγουν ζωντανοί και μονογαμικοί. Ο Keith, δυο αιώνες τώρα με την κυρά του την Pattie Hansen, κι ο Charlie, νυμφευθείς από το 1964 (!) με την Shirley Shepherd, κατάφεραν να περισωθούν, γιατί, πέρα από τύχη κι ένα δαιμονισμένο ένστικτο επιβίωσης και αυτοσυντήρησης, είχαν δίπλα τους γυναίκες που δεν είχαν καμιά σχέση με τα θηλυκά που προσπαθούσαν να ξεζουμίσουν τον Jagger: μονογαμικοί σε σημείο παρεξηγήσεως, καμιά σχέση με τον αρχετυπικό μύθο των πολυγαμικών ροκ εν ρόλερ. Ίσως στην μονογαμία του Charlie και την πιο τακτοποιημένη ζωή που έκανε σε σύγκριση με τους άλλους Stones να οφείλεται κι αυτό το κουλαριστό «πέρα βρέχει» παίξιμό του ή το ατάραχο βλέμμα του, ενώ κάτω από τη σκηνή επικρατούσε πανζουρλισμός. Ο Charlie Watts μπήκε και πορεύτηκε στη μουσική με την αξιοπρέπεια ενός ιπποτικού δανδή που δεν ξέχασε ποτέ ούτε τη μουσική που τον καρδάμωσε αλλά ούτε και τους γαμήλιους όρκους του.

 

Και φυσικά οι Stones δεν θα βγουν ποτέ ξανά περιοδεία, μιας και αυτό είναι το συμπαντικό ερώτημα που στροφάρει ανά τον πλανήτη μετά την είδηση του θανάτου του. Δεν νομίζω πως οι Stones θα ξαναπαίξουν ενώπιον κόσμου. Όσο ψωνάρα κι αν είναι ο Jagger, το πένθος του χαμού του Charlie σε πρακτικό, αισθητικό και ηθικό επίπεδο δεν μπορεί να αναπληρωθεί. Κανένας δεν μπορεί να πάρει τη θέση του, εκτός κι αν ο Πανάγαθος του δώσει μερικά ρεπό για μια τελευταία γύρα. 

 

Κλείνω με το βασικό (ίσως) ερώτημα που σηματοδοτεί το φευγιό του Charlie: Μήπως αυτό είναι και το σβήσιμο των Rolling Stones; Το τέλος τους; Νομίζω πως ναι. Δεν χωρά καμιά αμφιβολία, ακόμα και αν κάποιοι λένε πως με τον Jagger ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί να παραγγείλει από τους ψηφιακούς μηχανικούς να του τον φτιάξουν ολόγραμμα, ώστε οι Stones να ξαναβγούν στη σκηνή έστω κι έτσι, με τον Watts να κάθεται πάντα πίσω από τη ντραμς σαν πίξελ. Όμως με άλλον παίκτη στη θέση του Charlie το θεωρώ αδιανόητο. Και ίσως για αυτόν τον λόγο ο διαπλανητικός θρήνος για τον θάνατο του Watts ακούγεται πιο γοερός και πιο γιγαντωμένος. Μιλάμε για το τέλος των Rolling Stones εάν δεν το καταλάβατε, μωρά μου, συμβάν τόσο ιστορικής σημασίας όσο και το γκρέμισμα του Τείχους του Βερολίνου. Μετά από αυτό ο κόσμος παύει να είναι ίδιος και δεν νομίζω πως διαφωνεί κανείς.

 

Ίσως η εικόνα-ανάρτηση του Keith Richards λίγες ώρες μετά τον χαμό, αφήνει να υπονοηθούν αλλά και να δικαιωθούν όλες οι παραπάνω σκέψεις μου. Closed θα πει πως μάλλον το «μαγαζί» έκλεισε.

 

Πηγή: https://www.athensvoice.gr


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Φεβρουαρίου 2021, 16:16
Το Νέο μου Βιβλίο, & Το Συνοδευτικό Κείμενο του Κανέλλου Τερζή!
Around  Bands  Bloomer  Demand  Late  Print  Rock  Απαίτηση  Βιβλίο  Γιώργος Μπιλικάς  Δεκαετία  Έκδοση  Έντυπη  Κανέλλος Τερζής  Κείμενο  Μπάντες  Συνοδευτικό  60  


LATE BLOOMER

Το 38 Special είναι πιστόλι ή συγκρότημα; Ο 13ος όροφος είναι ο γρουσούζικος όροφος που ποτέ δεν σταματά το ασανσέρ ή το συγκρότημα 13th Floor Elevators, από το Texas, που εφηύρε την ψυχεδέλεια, της καλύτερης μαριχουάνας του πλανήτη βοηθούσης; (μου το έχει εκμυστηρευθεί άνθρωπος σε τηλεφωνική μας συνέντευξη που δεν γίνεται να είναι πιο μέσα στα πράγματα).

Με άλλα λόγια, πώς στο διάβολο γίνεται εν έτει 2020 με το διαδίκτυο εδώ και πάνω από 20 χρόνια (με όλες τις αστοχίες του) να διαφεντεύει τα πάντα και εσύ να γράφεις εγκυκλοπαίδειες –όχι μία, αλλά και δύο και τρεις και τέσσερις- και να μην είσαι τρελός, τη στιγμή που ίσως πιο τρελοί από σένα όπως οι Ira Robbins & Marc C. Strong –to name a few- έχουν σιγήσει; Ε μάλλον γίνεται εάν είσαι ένας διαπλανητικός θεόμουρλος, ένας σκοτεινός Lord Byron του rock ‘n’ roll σαν τον Γιώργο Μπιλικά.

Χρειάζεται ανομολόγητο αλλά και ομολογημένο θάρρος-θράσος, Θαρσείν Χρη (ή Χρει όπως προτιμάει) για να το επιχειρήσεις/υλοποιήσεις. Προφανώς το “έχει”, όχι επειδή έχει τα εργαλεία, αλλά επειδή έχει cojones και ατελείωτο συναισθηματικό υπόβαθρο.

Έλα τώρα εσύ να περιγράψεις/ορίσεις το rock ‘n’ roll. Ευλογία και χαμένος κόπος ταυτόχρονα. Το προσπάθησαν πολλοί πριν απ’ αυτόν (του εαυτού μου συμπεριλαμβανομένου) με επιτυχία οι περισσότεροι. Και λοιπόν, ποιους πραγματικά αφορά;

Θα συμφωνήσω μαζί του στα ¾ ή και στο 101% της εισαγωγής. Αλλά what’s the point; Το σημαντικό είναι ότι το προσπάθησε, κι ακόμα κι αν έκανε 100% λάθος προσέγγιση (που δεν έκανε), αυτό είναι που μετράει.

“Days (I remember of my life)”, ένα παλιό τραγουδάκι-τραγουδάρα των Kinks, και διηγώντας τα να δημιουργείς καινούργιες αναμνήσεις: Τον Μάη του 68, τα Berkley’s, τους hippies, τη μικροαστική Αθήνα, τρόπους ζωής, ονειροπολήσεις, συζητήσεις με φίλους, ο ένας στην Κοπεγχάγη, ο άλλος στη Νέα Υόρκη, ο άλλος στο Τορόντο, Κυψέλη, Χαλάνδρι, Περισσός, Αμπελόκηποι, Νέο Ψυχικό, συναυλίες, συγκροτήματα, Green Pajamas, David Sylvian, οικογένειες, παιδιά, η γαμημένη η θνητότητα, αλλά πάνω απ’ όλα, δεν πουλάς τίποτα, δεν ξεχνάς τίποτα, και μέχρι τελικής πτώσεως δημιουργείς καινούργιες αναμνήσεις.

Αυτό νομίζω πως κάνει ο Γιώργος Μπιλικάς. Κάτι σαν τον Ρομπέν των παρηκμασμένων αισιόδοξων, κάτι σαν τον τελευταίο των Μοϊκανών, κάτι σαν τον τελευταίο των ετσιθελικά εθελοτυφλούντων.

Κανέλλος Τερζής
Rock Journalist


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Ιανουαρίου 2021, 10:12
Ο Τσοπάνης, η Κάπα & η Γκλίτσα!
Γκλίτσα  Βιογραφικό  Δηλητηρίαση  Είδος  Ευρώ  Καθαρό  Κάπα  Λίρες  Μάντρα  Μισθός  Νησί  Περίφραξη  Πρόβατα  Σκωτία  Τοίχος  Τσοπάνης  Φράχτης  Φύκια  Cafe  Lighthouse  North  Orkney  Ronaldsay  Scotland  


Εάν δεν έχετε δουλειά ή μισείτε αυτή που κάνετε…

Εάν έχετε βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια και ψάχνετε να το "σκάσετε" από την καθημερινότητα…

Εάν έχετε κουραστεί από τα social media και θέλετε να βρεθείτε στη φύση, τότε υπάρχει μια δουλειά για εσάς.


Μπορεί να μην έχει καμία σχέση με τη χλιδάτη δουλειά βοηθού εκατομμυριούχου, ωστόσο, έχει και αυτή τις χάρες της, ειδικά εάν αγαπάτε τη φύση και τα ζώα, συγκεκριμένα τα πρόβατα!

Τι θα λέγατε, λοιπόν, εάν γινόσασταν φύλακας προβάτων σε ένα απομακρυσμένο νησί;

Το North Ronaldsay, ένα απομακρυσμένο νησί ακριβώς στην άκρη του Orkney στη Σκωτία, ψάχνει να βρει κάποιον που θα φροντίζει το ιδιαίτερο είδος προβάτων της περιοχής, που τρώνε φύκια! 

Αυτό που πρέπει να έχει στο νου του όποιος πάρει τη δουλειά είναι να μην πηδούν τα πρόβατα πάνω από τον φράχτη, να μην τρώνε λάθος φυτά και να μην μπαίνουν στα βράχια.

Η θέση δεν είναι απλή καθώς ο υποψήφιος χρειάζεται να έχει γνώσεις περί βοοειδών. Ο φύλακας των προβάτων καλείται, επίσης, να είναι αρμόδιος για την εκτέλεση ενός προκαθορισμένου προγράμματος ανακατασκευής και επιδιόρθωσης του φράγματος των προβάτων και θα είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση και την πραγματοποίηση επισκευών στην προσωρινή περίφραξη που ανεγέρθηκε και έχει φθαρεί, αλλά και για το συντονισμό εργασιών με ομάδες εθελοντών.

Ο τοίχος είναι άκρως σημαντικός καθώς κρατάει τα ζώα μακριά από την αγροτική γη του νησιού, ώστε οι καλλιέργειες να ανθίζουν. Ο τοίχος, επίσης, προστατεύει τα πρόβατα από τη δηλητηρίαση, καθώς ορισμένα φυτά προκαλούν προβλήματα, αλλά και τα κρατά μακριά από άλλα ζώα, διατηρώντας "καθαρό" το είδος τους.


Ο ρόλος απαιτεί 35 ώρες εργασία την εβδομάδα και προσφέρει μισθό 21.840 λίρες, τον χρόνο (περίπου 24.000 ευρώ). Αναζητείται άτομο σε καλή φυσική κατάσταση, επικοινωνιακό και έμπειρο στη διαχείριση έργων. "Η προθυμία να εργαστεί εποικοδομητικά με την τοπική κοινότητα είναι απαραίτητη και ο αιτών πρέπει να είναι σε θέση να εργαστεί με δική του πρωτοβουλία", αναφέρει η σχετική αίτηση.

Εάν επιθυμείτε να διεκδικήσετε τη θέση, τότε στείλτε το βιογραφικό σας εδώ:

North Ronaldsay Trust
Lighthouse Cafe
North Ronaldsay, Orkney
KW17 2BE, Scotland,
U.K.


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Δεκεμβρίου 2020, 16:32
Υπερβόρεια Αγαπημένη!
Αγαπημένη  Ακουαρέλλες  Αποθήκες  Αρθρογράφος  Αρκούδες  Αφιερώσεις  Γιόγκα  Γκαρσονιέρα  Διπλώματα  Καπέλα  Κιθάρες  Κρασί  Λίμνες  Μαθήματα  Μαθητές  Μέλι  Μετρό  Μουσικός  Οδήγηση  Παρουσία  Πιάνο  Ποιητής  Ποτάμια  Ταινίες  Υπερβόρεια  Φεγγάρι  Φεγγαρόφωτο  Offline  Online  Skype  

Με το ολόγλυκο στόμα σου και με τα μονοπάτια των ματιών σου 
που κολυμπάει μέσα τους το φεγγαρόφωτο,
με τα οράματά σου που τα αφήνεις στο μπαλκόνι
και σ’ ερωτεύεται το φεγγάρι,
με την πολυθρόνα σου και με το γραφείο σου,
με τα πουκάμισά σου  και με την παρουσία σου
που "βασανίζει" τα μάτια μου, 
με τα μηνύματά σου στο Viber και με τη γιόγκα σου,
με τον μουσικό σου, τον ποιητή σου και τον τραγουδοφτιάχτη σου,
με τον συγγραφέα σου και με τον αρθρογράφο σου,
με τη γκαρσονιέρα σου και με τις γάτες σου,
με τους δασκάλους σου και με τα μαθήματα οδήγησης, 
με τη φωνή σου και με το βλέμμα σου,
με τις ακουαρέλες σου και με τους μαθητές σου,
με τα ποτάμια σου και με τις λίμνες σου, 
με τις καλημέρες σου και με τις καληνύχτες σου,
με τα μουσεία σου και με τα αξιοθέατά σου, 
με το ποδήλατό σου και με τις βόλτες σου,
με το Online σου και με το Offline σου,
με την υπηκοότητά σου και με την  καταγωγή σου,
με τα βιβλία σου και με τις αφιερώσεις σου,
με την κιθάρα σου και με το πιάνο σου,
με τα τραγούδια σου και με τη φωνή σου σαν το μέλι,
με τα μακριά μαλλιά σου και με το γέλιο σου,
με τα γλυκά σου και με το τσάι σου,
με το κρασί σου και με τις βότκες σου,
με τους δικηγόρους σου και με τους συμβολαιογράφους σου,
με τα πανεπιστήμιά σου, τα πτυχία σου και τα διπλώματά σου
με τα αεροδρόμιά σου και με τα αεροπλάνα σου,
με τα τραίνα σου και με τους σταθμούς του μετρό σου,
με το Skype σου και με τις ταινίες σου…

Υπερβόρεια Αγαπημένη,
ποιος απ’ όλους αυτούς που σε τριγυρίζουν, 
νομίζεις ότι σε σκέφτεται όπως εγώ;

Υπερβόρεια Αγαπημένη,
ποιος απ’ όλους αυτούς,
νομίζεις ότι θα μπορούσε 
να σου μιλήσει με τα μάτια όπως εγώ;

Υπερβόρεια Αγαπημένη,
που σε κοιτάζω και σε ρουφάω
με τα μάτια μου σαν αποθήκες,
ακουμπάω τις κιθάρες μου στα πόδια σου
και τα καπέλα μου είναι δικά σου...

Στην Α. 


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Νοεμβρίου 2020, 11:00
Blue Note
Άβελ  Άμλετ  Αρσέν Λουπέν  Αφροδίτη  Δίας  Ερμής  Ζορρό  Κάϊν  Κουασιμόδος  Κρόνος  Οφηλία  Παγόβουνο  Παραφίνη  Πλούτων  Ποσειδώνας  Πουαρώ  Σέρλοκ Χολμς  Σκορπιός  Σταχτοπούτα  Σωματοφύλακες  Ταυρομάχος  Τιτανικός  Τροβαδούρος  Χιονάτη  Blue Note  Disk Jokey  Uma Thurman  


     Βάφουν τους τοίχους με απαλά χρώματα και σερβίρουν στα ποτήρια μας κρασί, από ένα μπουκάλι που γράφει ότι σε θέλω σαν τρελός και εσύ με ρωτάς τι αστείο είναι αυτό. Δεν είναι αστείο γλυκιά μου. Είναι το κρασί που φτιάχνεται στα κτήματα του έρωτά μου για σένα. Τα ινστιτούτα καλλονής είναι γεμάτα ψάρια, που καλλωπίζονται πριν κλειστούν στο ενυδρείο.  Το τσίρκο ήρθε στην πόλη και κάνει βόλτες μέσα στη μοναξιά του ψάχνοντας να βρει ποιο θα είναι το καινούργιο νούμερο που θα παρουσιαστεί απόψε για να μαζέψει κόσμο.  Ο τύπος που σε γουστάρει, σου δίνει με το ένα χέρι δώρα κιτς και το άλλο το έχει μέσα στο παντελόνι του. Μου ζήτησε το κρασί σου, αλλά του είπα ότι αυτό το έχω αποκλειστικά για σένα. Υπάρχει μία διαδήλωση στους δρόμους από εργάτες που ζητάνε το δίκιο τους, αλλά τα ΜΑΤ προς το παρόν τους αγνοούν επειδή παρακολουθούν εσένα και εμένα μέσα στο Blue Note.

     Η Σταχτοπούτα δείχνει όμορφη και βάζει τα χέρια στην κωλότσεπη σε στυλ Uma Thurman, αλλά εσύ γλυκιά μου είσαι ομορφότερη. Όταν βιώνουμε τις πιο γλυκές μας στιγμές, έρχεται μια φωνή και μου λέει:
     “Να προσέχετε γιατί όλοι εσάς κοιτάζουν”. 
     “Μη φοβάσαι για μας
–απαντάω- Άσε μας να πάρουμε όλο αυτό το γλυκό που βγαίνει από μέσα μας. Άσε μας να το βιώσουμε και μη φοβάσαι”. 
     “Εγώ πάντως, σας προειδοποίησα. Στο φινάλε, αυτό που θα μείνει, δεν θα είναι ούτε η Σταχτοπούτα, ούτε η Χιονάτη, αλλά ούτε και η
Uma Thurman. Αυτό που θα μείνει, θα είναι η αγαπημένη σου και εσύ μέσα στο Blue Note”.

     Το φεγγάρι θα κρυφτεί, τα αστέρια θα σβήσουν και το μέλλον θα γραφτεί πάνω στην τράπουλα που ρίχνει η χαρτορίχτρα. Ο Κάιν, ο Άβελ, ο Ζορρό,  ο Αρσέν Λουπέν, ο Κουασιμόδος ο Σέρλοκ Χολμς, ο Άμλετ, ο Ηρακλής Πουαρώ και οι τέσσερις Σωματοφύλακες, κάνουν έρωτα, ενώ όλοι οι άλλοι τους παρακολουθούν και περιμένουν να βρέξει. Κάποιοι απ’ αυτούς μπορεί να έχουν παράπονα, κάποιοι μπορεί να νιώθουν ικανοποιημένοι και κάποιοι άλλοι, μπορεί να θέλουν να με ξεκοιλιάσουν επειδή είμαι ο Τροβαδούρος που σε κοιτάζει στα μάτια και σου κρατάει το χέρι μέσα στο Blue Note.

     Η Οφηλία είναι στην άκρη της βεράντας και πολλές φορές φοβάμαι για την πάρτη της. Μου θυμίζει γεροντοκόρη που έχει την ικανότητα να βλέπει τον θάνατό της με μία διάθεση ρομαντική. Αναπνέει με μηχανήματα και είναι επαγγελματίας τρομοκράτης. Η αύρα της είναι αρνητική και ξεψυχάει χωρίς να το ξέρει. Ονειρεύεται το ουράνιο τόξο αλλά δεν ξέρει ότι για να το δει, πρέπει πρώτα να έρθει η βροχή. Το μόνο που ξέρει να κάνει -και το κάνει πολύ καλά- είναι να ξοδεύει τον καιρό  της κριτικάροντας τους πάντες, την ώρα που μας κρυφοκοιτάζει μέσα στο Blue Note.

     Ο μπάρμαν μασκαρεύτηκε σε παραγωγό και κρύβει τις αναμνήσεις του στο μπαούλο που έχει στο πατάρι. Τις προάλλες μου μίλησε άσχημα και μου ζήτησε τσιγάρο αλλά του είπα ότι το ‘κοψα και έφυγε μουρμουρίζοντας. Δεν θα έλεγες ότι βλέπεις  κάτι όμορφο επάνω του, αν και δεν μάθαμε ποτέ τι ήταν στην προηγούμενη ζωή του. Δεν αποκλείεται να ήταν σερβιτόρος, αλλά δεν θέλω με τίποτα να φαντάζομαι ότι ήταν αυτός που είχε σερβίρει στα ποτήρια μας κρασί όταν μας είδε μέσα στο Blue Note.

     Ο γιατρός κρατάει στον προθάλαμο την πελατεία του, αλλά οι ασθενείς του προσπαθούν να τον τινάξουν στον αέρα από ζήλια. Η γραμματέας του, είναι υπεύθυνη για όλα τα έγγραφα που κρατάει και που ζητάνε έλεος για την ψυχή του, αλλά ξαφνικά όλοι οι πελάτες του, νομίζουν ότι γίνανε μουσικοί. Μαζεύονται στον προθάλαμο και παίζουν κάθε βράδυ. Μερικοί απ’ αυτούς έπαιζαν τις προάλλες που εσύ κι’ εγώ ήμασταν μέσα στο Blue Note.

     Οι γείτονες καρφώσανε τις κουρτίνες για να μη μπορεί να τις ανοίξει κανείς και ετοιμάζονται για τη γιορτή. Ο χοντρός έχει μεταμφιεστεί σε ταυρομάχο και τον ταΐζουν με το κουταλάκι του γλυκού για να τον κάνουν να νοιώσει πιο σίγουρος. Μετά θα βγει να σκοτώσει τον ταύρο, αλλά ο φουκαράς, δεν ξέρει ότι το πραγματικό θύμα είναι αυτός ο ίδιος. Ο Disk Jokey  ψάχνεται και ντύνεται για να πάει να κάνει καμάκι στη γιορτή, αλλά έτσι που είναι τύφλα στο μεθύσι, ποια θα τον ανεχτεί;  Τα μεσάνυχτα, όλοι οι μυστικοί πράκτορες κάνουν έφοδο και μαζεύουν όσους ξέρουν περισσότερα απ’ αυτούς και τους φέρνουν στο βενζινάδικο. Ύστερα δένουν πάνω τους το μηχάνημα της καρδιακής προσβολής και μετά φέρνουν την παραφίνη. Τους παίρνουν το καλούπι, για να μπορούν να τσεκάρουν αν κάποιος το έχει σκάσει, αλλά εμάς όλα αυτά δεν μας ενδιαφέρουν γιατί είμαστε μέσα στο Blue Note.

     Τιμή στον Ποσειδώνα, στον Σκορπιό, στην Αφροδίτη, στον Ερμή, στον Πλούτωνα, στον Κρόνο και στον Δία.  Ο Τιτανικός θα σαλπάρει την αυγή και όλοι θέλουν να μάθουν ποιανού το μέρος θα πάρουμε.
Ο δραπέτης ντύνεται μηχανικός και μαλώνει στη γέφυρα του καραβιού με τον καπετάνιο, για το ποιο παγόβουνο θα διαλέξουν για το ναυάγιο. Τη στιγμή όμως που εσύ είσαι έτοιμη να μου ξεπλύνεις τις αμαρτίες στα πόδια της νύχτας, εγώ βουτάω μέσα σου με τιμή. Οι ψαράδες του λιμανιού  άλλαξαν επάγγελμα και τώρα πουλάνε λουλούδια κοντά στα φινιστρίνια, εκεί που ο καθένας μπορεί να δει τις όμορφες γοργόνες. Όμως οι όμορφες γοργόνες δεν ενδιαφέρουν κανέναν, γιατί όλοι θέλουν να κοιτάζουν εμάς όσο γέρνεις επάνω μου μέσα στο Blue Note.

                                                                                                                                    (Στην Α.Κ.)




3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Οκτωβρίου 2020, 10:59
When the World Was Younger
Angle  Beneath  Christina  Coffee  Cohen  Dancing  Endless  Flamenco  Hoyos  Ghosts  Green  Laura  Love  Missingness  Monkey  Nepal  Only  Pajamas  Passion  Peninsula  Portugal  Jeff  Kelly  River  Saudade  Spain  Stars  Suzanne  Tomorrows  Waltz  Weller  World  You  Younger  

Jeff Kelly: When the World Was Younger
(Green Monkey Records, 2020)
By George Bilikas

One question that could be asked by future generations to us older ones, is "What did you do during the 2020 pandemic?". How many of us could answer that they did something creative, instead of the funny and well-worn "we gained weight"? How many of us could answer that they found a way to deal with the deteriorated landscape created by the covid-19 pandemic?


Jeff Kelly adapted his plans and channeled his energy into the creation and release of the album, "When the World Was Younger", showing his love for Spanish and Portuguese culture.

Jeff is a prolific songwriter who has been writing and recording music since 1984, initially with his band, the Green Pajamas, but also in his solo career during the recent years, on a total of 40+ albums that have been released so far.

I "met" him in 1990 with Green Pajamas' fourth album, "Ghosts of Love", and when I heard "Angle of Passion", I felt like I was struck by a lightning. Even today, I still cannot listen to it only one time.



No piece from "Ghosts of Love" lags behind. "Surfacing", "Death of Molly Bernard", "Jails", "Ghosts of Love", "Song for the Maid", "Emily Grace", these are some of the pieces that "grabbed" me with the first listening. They are small diamonds, which together form a big diamond called "Ghosts of Love". An album for 5/5 stars.

I then searched and found some of the older Green Pajamas’ albums, as well as some of Jeff’s solos like "Coffee in Nepal", diamonds all for me. He described them as "Old Suff" in a message he once sent me about "CiN" materials.

"You're right my dear friend Jeff. Everything is moving forward, everything is evolving, and so do the music and the songwriting of each of us, and since everything is evolving, I will agree with you that this is indeed old stuff, but in this case, you have to take into account an emotional connection I have with your songs. Okay, I know you understand that."

I was upset when Jeff recently announced the dissolution of the Green Pajamas. I understand, of course, that in our lives, some cycles end, and some others start, and understanding this, eased my grief, which turned to joy when I saw Jeff was still recording songs and releasing records, either with his wife Suzanne, or with Green Pajamas’ guitarist Laura Weller, or even alone as a solo artist, like this latest album, "When the World Was Younger".

In this album, Jeff shows us his love for Spanish and Portuguese culture, which has already become apparent from his previous album, "Beneath The Stars, Above the River" (2019), and which has pleasantly surprised me, since I have the same love for the Iberian Peninsula and its culture.

The title "Of Missingness" of the following album we could translate with the Portuguese word "Saudade". It is what could have happened, but we realize it has never happened.



For "Only Endless Tomorrows", it was said that such a song could have been written by Cohen as well. Yes, maybe it could, in the sense that this piece is permeated with the melancholy that characterizes the work of both of the poets/songwriters, because in my opinion, Jeff is doing poetry here.



The songs on the album are a love letter to Iberian countries and culture, including of course "Cristina Dancing", which Jeff wrote as a tribute to Flamenco dancer Cristina Hoyos. So, waltz or flamenco? The music invites you to a waltz but combining traditional folk structures with the touch of Spanish flamenco music.



Jeff said he hopes this album "is a little bit of something to help momentarily distract the senses, heal the heavy heart and uplift the spirit". Trying to find his own way through these difficult times that we all experience, he did just that, not only for himself but for me and for you, and for those who want to find a relaxing musical escape from the harsh our daily reality.



So, I listen to the new songs, I experience new musical proposals, I feel that a new cycle has opened, I travel to new musical atmospheres, and I hear a favorite familiar voice, which sends me nostalgically, back to the old favorite indelible canvas of Green Pajamas, but with a fresh new feeling.

When the World Was Younger

Thank you, Jeff. Well done…


- Στείλε Σχόλιο


01 Οκτωβρίου 2020, 15:18
Οι Βοηθοί του Θεού
Ακτίνες  Άνθρωποι  Άξονες  Αστραπή  Αύρες  Βοηθοί  Βροχή  Γαλαξίας  Γαλοπούλα  Γεράκι  Γύρη  Δίσκος  Ζέστη  Ήλιος  Θεός  Κεραυνός  Κίσσα  Κοράλλια  Κρύο  Νύχτα  Ορίζοντας  Όστρακα  Ουρανός  Πελαργός  Πέτρα  Σελήνη  Σίσσυφος  Σκαθάρι  Σύμπαν  Υγρασία  Φεγγάρι  Φτερά  Φως  Milky  Way  


Οι Βοηθοί του Θεού
(ή αλλιώς, Milky Way)

     Καθώς έπεσε η νύχτα και ο ουρανός ήταν ξάστερος, ένιωσε να τον καλεί το σκοτάδι και βγήκε έξω. Ήθελε να περπατήσει. Πήρε μια βαθιά αναπνοή εισπνέοντας τον αέρα με τη μοναδική μυρωδιά της νύχτας κάτω από το φεγγαρόφωτο. Από όλες τις μυρωδιές που μπορεί να θυμάται κανείς, από τη μυρωδιά ενός νόστιμου φαγητού που σιγοψήνεται στη φωτιά, και από τη μυρωδιά του ξύλου που σιγοκαίει στο τζάκι μέχρι τη μυρωδιά του ζεστού κορμιού μιας γυναίκας που κοιμάται δίπλα του κάτω από τα σκεπάσματα, η μυρωδιά της νύχτας είναι αλλιώτικη κάτω από το φεγγαρόφωτο. Κάποιοι λένε πως είναι θέμα τού πώς θα εισπνεύσει κανείς τον αέρα, μα είναι βέβαιο ότι το φεγγάρι φωτίζει την ελπίδα του απελπισμένου, και δίνοντας έμφαση στις σκιές, τις ντύνει με το μυστήριο που αναζητάει ο ερευνητής στην ανάσα του και στο βλέμμα του.      

     Η πεδιάδα ήταν ομαλή με χαμηλή βλάστηση. Βάδιζε με τις σκέψεις να του τρυπάνε το μυαλό, και ξαφνικά ένιωσε επιθυμία να ξαπλώσει πάνω στο χώμα και το έκανε. Ξάπλωσε,  και δεν είχε τίποτα άλλο επάνω του και γύρω του παρά μόνο τα αστέρια που τον έλουζαν με το φως τους. 

     Ξαφνικά ένας απαλός ήχος του απέσπασε την προσοχή. Δεν έδωσε σημασία, αλλά αμέσως ο ήχος επαναλήφθηκε και τον ένιωσε πολύ κοντά του. Έσκυψε αθόρυβα και ακούμπησε το πρόσωπό του όσο μπορούσε πιο κοντά στο σημείο που νόμισε ότι άκουσε τον ανεπαίσθητο αυτόν ήχο και διέκρινε ένα πολύ μικρό σκαθάρι να σπρώχνει ένα μικροσκοπικό μόριο χώματος στην κορυφή μιας λακκούβας που είχε σκάψει και προφανώς του πήρε μια ολόκληρη ζωή για να το καταφέρει. Παρακολουθώντας το σκαθάρι αυτό, ένιωσε σαν ένα άλλο μόριο χώματος μέσα στο αχανές και απέραντο Σύμπαν, και αυτός ο Σίσυφος του μικρόκοσμου, του επιβεβαίωνε ότι είναι  το καλύτερο παράδειγμα της επιμονής και του πείσματος για ζωή. Κοίταξε άλλη μια φορά το σκαθάρι και άλλη μια τον ξάστερο ουρανό και θυμήθηκε μία ιστορία που την ήξερε από παιδί. Έκλεισε τα μάτια και την έφερε στο μυαλό του:

     “Κάποτε οι Άνθρωποι είχαν μόνο τέσσερα φώτα για να φωτίζουν και να ζεσταίνουν τη Γη. Τα φώτα όμως αυτά,  ήταν μακριά όχι μόνο από τη Γη, αλλά και μεταξύ τους και δεν μπορούσαν να τη ζεστάνουν. Ο αέρας είχε πάντοτε την ίδια θερμοκρασία, και παρ’ όλο που υπήρχε εναλλαγή μεταξύ ημέρας και νύχτας, δεν συνέβαιναν εποχιακές αλλαγές και οι άνθρωποι έκαναν παράπονα στον Θεό ότι η ημέρα δεν κρατάει πολύ και θέλανε περισσότερο φως. Τότε ο Θεός έστειλε το Φωτεινό Σκαθάρι να πηγαινοέρχεται από Ανατολή σε Δύση και την Πυγολαμπίδα από Βορρά σε Νότο. Για αρκετό καιρό το πλάνο αυτό λειτουργούσε καλά, αλλά και πάλι οι άνθρωποι διαμαρτύρονταν ότι τα φώτα ήταν πολύ μικρά και τρεμόσβηναν.

     Έτσι ο Θεός αφού συμβουλεύτηκε το Συμβούλιο των Σοφών, είπε στους βοηθούς του να του φέρουν μια μεγάλη επίπεδη πλάκα από το σκληρότερο και πιο ανθεκτικό πέτρωμα που θα μπορούσαν να βρουν. Αφού λοιπόν οι βοηθοί του επισκέφτηκαν όλα τα βουνά, επέστρεψαν με ένα μεγάλο κομμάτι χαλαζία που είχε διπλάσιο μήκος απ' όσο πλάτος, και όταν το τοποθέτησαν μπροστά στον Θεό, αυτός αποφάσισε ότι ήταν αρκετά μεγάλο για να φτιάξει δυο τροχούς με το ίδιο μέγεθος. Ήθελε να φτιάξει τέσσερις, αλλά η πέτρα που του έφεραν έφτανε μόνο για δύο και έτσι χάραξε δύο μεγάλους κύκλους πάνω στην πλάκα και όλοι άρχισαν να δουλεύουν με πέτρινα σφυριά, και πυρόλιθους κόβοντας τους δυο όμοιους τροχούς μέχρι που τελικά οι δυο κυκλικοί επίπεδοι δίσκοι ετοιμάστηκαν για το σκοπό τους.


     Στον πρώτο έβαλαν μια μάσκα με χρώμα μπλε για να παράγει φως και ζέστη, και κατόπιν κρέμασαν κόκκινα κοράλλια γύρω από τους άξονες. Ένα κέρατο κρεμάστηκε σε κάθε του πλευρά για να προσφέρει την αστραπή και τη βροχή και δέθηκαν επάνω του φτερά από αετούς και άλλα πουλιά για να τον μεταφέρουν στον ουρανό και να διασκορπίσει τις ακτίνες του φωτός στις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα.

    Αφού λοιπόν ο Θεός και οι βοηθοί του έστειλαν τον πρώτο δίσκο στον ουρανό, επέστρεψαν για να διακοσμήσουν και τον δεύτερο πέτρινο δίσκο, που είχε το ίδιο μέγεθος με τον πρώτο. Αυτή τη φορά όμως δε χρειάζονταν η πέτρα να δίνει ζέστη και φως, αλλά έπρεπε να φέρνει κρύο και υγρασία. Έτσι στόλισαν τη μάσκα της δεύτερης πέτρας με λευκά όστρακα, έβαλαν μια ταινία από κίτρινη γύρη, και έφτιαξαν έναν άξονα από κόκκινο κοράλλι. Έδεσαν επάνω του φτερά από κίσσα, γεράκι της νύχτας, γαλοπούλα, και πελαργό για να αντέχει το βάρος του και στα κέρατά του υπήρχε ο κεραυνός και οι αύρες. Έστειλαν λοιπόν και αυτό τον δίσκο στον ουρανό, και ο Θεός σκέφτηκε ότι τώρα θα έπρεπε να είναι όλοι ικανοποιημένοι.

     Οι άνθρωποι όμως, διαμαρτυρήθηκαν ξανά. Είπαν ότι αν ο Ήλιος μένει  συνέχεια στο ίδιο μέρος, θα είναι στην περιοχή εκείνη μόνιμα καλοκαίρι, και παντοτινός χειμώνας στην άλλη. Ο Ήλιος και η Σελήνη -είπαν- πρέπει να κινούνται στον ουρανό. Πώς όμως θα γινόταν αυτό; Ο Ήλιος ήταν μόνο πέτρα και καθόλου πνεύμα. Πώς να κινηθεί; Το ίδιο και η Σελήνη.  Τότε πλησίασαν δύο γέροι σοφοί,  έδωσαν το πνεύμα τους στον Ήλιο και στη Σελήνη και αμέσως οι δυο δίσκοι έδειξαν σημεία ζωής και άρχισαν να κινούνται, αλλά δεν ήξεραν προς ποια κατεύθυνση να πάνε. Τότε ο Θεός τους έδωσε να δέσουν στην ουρά τους από δώδεκα φτερά αετού που θα τους έδειχναν το δρόμο. Ο Ήλιος ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε το ταξίδι στον ουρανό, ενώ η Σελήνη περίμενε όλη την ημέρα, μέχρι που ο Ήλιος ολοκλήρωσε τη δική του πορεία και έδωσε τη θέση του στη Σελήνη.

     Στην κουβέρτα όμως που είχαν φτιάξει τους δύο δίσκους, είχαν μείνει πάρα πολλά κομματάκια πέτρας κάθε μεγέθους και σχήματος, μαζί με τη σκόνη που δημιουργήθηκε και ο Θεός αποφάσισε να δώσει πιο πολλά φώτα στον ουρανό και έτσι οι βοηθοί του πήραν ξανά τα σφυριά και τα εργαλεία τους για να δώσουν σχήμα στα άστρα που θα έλαμπαν μόνο τη νύχτα. Όταν όλα τα αστέρια ήταν έτοιμα να πάρουν τη θέση τους στον ουρανό, τότε ο Θεός δημιούργησε ένα σχέδιο του ουρανού, πάνω στο χώμα, και έδωσε εντολή στους βοηθούς του να πάρει ο καθένας από μία μεγάλη σκάλα και να τοποθετήσουν τα αστέρια στον ουρανό σύμφωνα με το σχέδιο που είχε φτιάξει.

     Ύστερα πήρε την κουβέρτα, την τίναξε και η σκόνη που είχε μείνει επάνω της ανέβηκε στον ουρανό και έτσι δημιουργήθηκε ο γαλαξίας μας. Ο γαλαξίας στον οποίο ανήκει η Γη, και τον οποίο οι άνθρωποι ονόμασαν Milky Way…”.

Γ. Μ.
(Απόσπασμα από το μυθιστόρημα "Κ", 2019)





- Στείλε Σχόλιο


29 Αυγούστου 2020, 17:49
Print on Demand
24symbols  Adventures  Al-Andalus  Alypa  Amazon  Apple  Blue  Books  D2D  Demand  Digital  Draft  Ebooks  Eyed  Heaven  K  Kobo  No.9  Poems  Print  Prophets  Rakuten  Sad  Scribd  Songs  Tolino  Vivlio  


Τώρα και Print on Demand από την Amazon!



1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


31 Ιουλίου 2020, 13:18
Χωρίς Ρεύμα!
Bat  City  Facebook  Intro  Mail  Outro  Päivi  Tonya  No.9  Γκάζι  Διαδίκτυο  Θέμα  Θέρμανση  Καφές  Κινητό  Μαγείρεμα  Μαιτρ  Μαργαρίτα  Μιχαήλ  Μπάνιο  Μπουλγκάκοφ  Όρυζα  Πετρογκάζ  Πλυντήριο  Ρωσίδα  Σταθερό  Τηλεόραση  Τηλέφωνο  Φιάλες  Φινλανδέζα  Φως  Φωτισμός  Ψυγείο  


Intro:
Γνώρισα την Päivi στα τέλη του 2013. Ήταν στην παρουσίαση του "No.9" στο Bat City. Με πλησίασε και μου ζήτησε να της γράψω μία αφιέρωση στο αντίτυπο που μόλις είχε αγοράσει. Νωρίτερα, την είχα δει να στέκεται απέναντι από το σημείο που έδινα συνέντευξη στην κ. Αρβανίτη, αλλά ούτε καν πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη ότι περίμενε εμένα. Ο κόσμος άλλωστε στην παρουσίαση αυτή, ήταν πάρα πολύς, που άνετα μπορούσες να σκεφτείς ότι ο καθένας στέκεται εκεί που στέκεται, επειδή δεν μπορεί να σταθεί πουθενά αλλού. Δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα που λένε. Με πλησίασε λοιπόν μετά το τέλος της συνέντευξης ζητώντας μου μία αφιέρωση την οποία φυσικά και της έγραψα. Την επομένη, δέχθηκα το αίτημα φιλίας που μου έκανε στο facebook και προέκυψε έτσι μία επικοινωνία αρχικά μέσω μηνυμάτων στο facebook και στη συνέχεια μέσω mails, sms και τηλεφωνημάτων με δική της πάντα πρωτοβουλία γιατί η δική μου σχέση με το τηλέφωνο είναι …προβληματική.

Η Φινλανδέζα λοιπόν -με τα άπταιστα ελληνικά της- που ζει χρόνια στην Αθήνα τρέφοντας μεγάλη αγάπη για την Ελλάδα και για οτιδήποτε Ελληνικό, με προσκάλεσε αρκετές φορές στο σπίτι της και κάποια στιγμή είπα πως είναι αγένεια από μέρους μου να αγνοώ τις προσκλήσεις της, αρνούμενος να την επισκεφθώ βρίσκοντας κάθε φορά ένα σωρό δικαιολογίες, οπότε το πήρα απόφαση, πήρα ένα μπουκάλι κρασί και πήγα. Η επίσκεψή μου επαναλήφθηκε αρκετές φορές από τότε, αλλά η τελευταία που έγινε πρόσφατα, ήταν για μένα σοκαριστική, τουλάχιστον …στην αρχή. Μετά συνήθισα.

Η επικοινωνία μας γίνονταν τελευταία μόνο μέσω κινητού τηλεφώνου, αλλά αυτό -αν υπολογίσουμε ότι εγώ για να σηκώσω το σταθερό και να σε πάρω πρέπει να έχει γίνει πυρηνική καταστροφή, και όλως περιέργως να λειτουργεί το τηλέφωνό μου- δεν με ανησύχησε. Ίσα-ίσα με βόλεψε θα ‘λεγα αφού πάντα εκείνη δηλώνει -έστω με ένα sms- την παρουσία της. Πρόσφατα λοιπόν πήγα ένα βραδάκι στο σπίτι της και πλησιάζοντας, το είδα περιέργως σκοτεινό. Με είδε από το μπαλκόνι και κατέβηκε να μου ανοίξει.

     «Καλησπέρα Päivi. Τι συμβαίνει; Πώς έτσι στα σκοτάδια;».
     «Δεν έχω ρεύμα. Δεν το πλήρωσα και μου το κόψανε».

Κυρίως Θέμα:
Έχω σκεφτεί πολλές φορές πώς είναι να ζεις χωρίς ρεύμα, και το σκέφτηκα ξανά τις προάλλες που το συζητούσα με τη Ρωσίδα φίλη μου, επειδή συμπτωματικά, είχαμε μία διακοπή ρεύματος από τις 7 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι. Πώς είναι να ζει κανείς χωρίς ρεύμα; Ίσως να συνηθίζει. Συνηθίζεται όμως αυτό; Και αν συνηθίζεται τι μπορείς να κάνεις χωρίς ρεύμα; Σε γενικές γραμμές, χοντρικά δηλαδή να το πω έτσι, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, οπότε οργανώνεις τη ζωή σου διαφορετικά, αλλά κάποια πράγματα, εννοείται ότι τα ξεχνάς και μπορεί γύρω σου να βουίζουν σαν το μελίσσι, αλλά για σένα είναι σα να μην υπάρχουν. Η συζήτηση που είχα με την Tonya, κατέληξε στην επιστροφή του ανθρώπου στα …σπήλαια.

     "Δίχως ρεύμα, ζω στην άκρη του περιθωρίου πλέον,
     ζω σε χειμερία νάρκη, σαν τ' αρκούδι των σπηλαίων".

Ας δούμε όμως τι μπορείς να κάνεις σήμερα χωρίς ρεύμα.     

Φως; Μόνο με λάμπες πετρελαίου, ασετιλίνες, κεριά και σπαρματσέτα.
    
     "Τα κεριά, τα σπαρματσέτα, έλα τώρα άναψέ τα".

Καφές; Μόνο στιγμιαίος με κρύο νερό, ή ζεστό με γκαζάκι, αλλά με το γκάζι δεν τα πάω καλά. Η χειρότερή μου είναι να μου ζητήσεις να αλλάξω τη φιάλη στο γκαζάκι σου.  

Μαγείρεμα; Μόνο με γκάζι. Αν όμως φοβάσαι τις φιάλες γκαζιού όπως εγώ, τότε δεν μαγειρεύεις και το ρίχνεις στις κονσέρβες.
    
     "
Αφότου την κοπάνησες, εξωτικό μου φρούτο,
     το είναι μου ταλαιπωρεί, λιμπιντικό σκορβούτο".


Θέρμανση; Με ξυλόσομπες ή με σόμπες γκαζιού, αλλά για το γκάζι είπαμε.

Τηλεόραση; Την ξεχνάς.

Διαδίκτυο; Το ξεχνάς.

Σταθερό τηλέφωνο; Το ξεχνάς.

Κινητό; Το φορτίζεις όποτε χρειάζεται, στον γείτονα, αλλά πόσες φορές θα πας στον γείτονα; Μία, δύο, τρεις… ε νισάφι! Τη μια φορά του λες ότι έχεις ένα πρόβλημα με το ρολόι της ΔΕΗ, την άλλη ότι κάτι έπαθε ο πίνακας, την επόμενη ότι περιμένεις τον ηλεκτρολόγο, ε φτάνει πια. Πόσες δικαιολογίες να βρεις; Οπότε κάποια στιγμή μένεις και χωρίς κινητό που θα πει τέρμα η επικοινωνία σου με τον έξω κόσμο.    

Μπάνιο; Αν είναι καλοκαίρι, κάτι κάνεις. Βγάζεις μερικούς κουβάδες (αν έχεις) στο μπαλκόνι από το πρωί, ζεσταίνονται μέχρι το απόγευμα και κάνεις ένα ντους. Άντε να κάνεις κι άλλο ένα με το νερό που έχει ζεσταθεί μέσα στις σωληνώσεις. Δύο το πολύ δηλαδή, γιατί τα συχνά χλιαρά ντους που ήξερες λόγω καύσωνα, τα ξεχνάς. Και μη μου πεις τώρα "κάνε ντους με κρύο νερό", γιατί δεν λέει. Να δροσιστούμε θέλουμε και αν το νερό είναι κρύο, δεν συνεισφέρει σ’ αυτό. Αν τώρα είναι χειμώνας "βράσε όρυζα", αλλά εδώ που τα λέμε, χωρίς ρεύμα ούτε όρυζα δεν μπορείς να βράσεις.   

Πλυντήριο; Το ξεχνάς.

     «Και πού θα πλένω καλέ;».
     «Στο χέρι αγάπη μου. Στο χέρι».

Αν μπορούσα λοιπόν να ταξινομήσω τις ανάγκες μου σε ρεύμα θα ήταν:

1. Ψυγείο
2. Τηλέφωνο & Διαδίκτυο
3. Φωτισμός

Αυτά τουλάχιστον θεωρώ ότι είναι τα πλέον απαραίτητα.

1. Ψυγείο: 
Απαραίτητο και χρησιμότατο. Έχεις παγωμένο νερό το καλοκαίρι και διατηρείς τα τρόφιμά σου. Χωρίς αυτό, έχεις πρόβλημα. Κάποια τρόφιμα π.χ. γάλα, τυρί, βούτυρο, αυγά, τα τρως όλα για να μη μείνουν και χαλάσουν, ή τα βγάζεις εντελώς από το διαιτολόγιό σου και δεν τα αγοράζεις ποτέ πια, ή με το που τα αγοράζεις τα καταναλώνεις. Και εντάξει με το γάλα, (παίρνεις μερίδες για τον καφέ σου), και με τα αυγά (παίρνεις 2 ή 4) οπότε το βολεύεις το πράγμα. Αλλά το τυρί και το βούτυρο μάλλον τα ξεχνάς. Το φαγητό που περίσσεψε; Το πετάς.

2. Τηλέφωνο & Διαδίκτυο:
Αν η δουλειά σου απαιτεί διαδίκτυο τι κάνεις; Πώς θα γράψεις το νέο σου κείμενο στον υπολογιστή; Πώς θα επικοινωνήσεις με τους πελάτες σου ή με τους συνεργάτες σου αν υποθέσουμε ότι στη δουλειά που κάνεις έχεις τέτοιους; Πώς θα στείλεις τα άρθρα σου αν υποθέσουμε ότι είναι η δουλειά  σου αυτή; Αλλά για να τα στείλεις, πρέπει πρώτα να τα γράψεις αλλά πώς θα τα γράψεις και πού θα τα γράψεις; Και πώς θα κάνεις τις επαφές σου με την εφορία για τις δηλώσεις, τον ΟΑΕΔ για τυχόν επιδόματα ή ανανεώσεις και ένα σωρό άλλα που αφορούν στις δημόσιες υπηρεσίες, αφού όλα γίνονται πλέον μέσω του διαδικτύου; Ξαναβράσε την όρυζα.

     «Πού να τη βράσω καλέ;».

3. Φωτισμός:
Είναι κι αυτό ένα πρόβλημα που το καλοκαίρι είναι  μικρότερο επειδή οι σκοτεινές ώρες είναι λιγότερες. Το χειμώνα όμως;  Πόσες μπαταρίες θα χρειάζεσαι για τον φακό σου;  Πόσα κεριά θα καταναλώνεις;

Δεν μπαίνω φυσικά σε λεπτομέρειες. Χρειάζεσαι μία -εκ βάθρων- αναδιοργάνωση του τρόπου της ζωής σου για να ανταπεξέλθεις σε κάτι τέτοιο. Χρειάζεται να προμηθευτείς πετρογκάζ και φιάλες γκαζιού (αν δεν τις φοβάσαι λέμε), κουβάδες για νερό ή έναν ασκό για ντους, λάμπες λαδιού ή πετρελαίου, ξυλόσομπα, φακούς, κεριά… Δεν φτάνει δηλαδή που μας κόψανε το ρεύμα, μας βάζουν και σε έξοδα.

Δεν λέω πως είναι ωραία χωρίς ρεύμα, γιατί έχουμε μάθει και έχουμε βολευτεί να ζούμε μ’ αυτό, και από κάποιο σημείο και πέρα, η στέρησή του ίσως να είναι κουραστική και σαφώς να σε ταλαιπωρεί, αλλά με λίγη υπομονή, αντέχεται. Στο κάτω-κάτω, πώς έζησε τόσους αιώνες η ανθρωπότητα χωρίς ρεύμα;

Κι εγώ, όλες αυτές τις ώρες που το ρεύμα ήταν κομμένο, έπλυνα τα μπαλκόνια, πότισα και ταχτοποίησα τα φυτά, και συνέχισα την ανάγνωση του "Ο Μαιτρ & Η Μαργαρίτα" (Μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ). Εν πάση περιπτώσει βρήκα να κάνω κάποια πράγματα για να γεμίσω αυτές τις ώρες.

Outro:
Και με την Päivi, καθίσαμε στο καθιστικό της με κεριά αναμμένα τριγύρω, ήπιαμε μερικές μπύρες (κρύες από το περίπτερο), χωρίς όμως μουσική όπως τις άλλες φορές. Αλλά το θέμα δεν είναι αν έχεις ή δεν έχεις μουσική. Προσαρμόζεσαι θα μου πεις και θα συμφωνήσω, αλλά είναι άλλο το να μείνεις χωρίς ρεύμα μερικές ώρες και άλλο το να ζεις μόνιμα χωρίς αυτό, γιατί όταν αναγκαστείς να ζήσεις χωρίς ρεύμα, ε υφίστασαι και μία ψυχολογική ήττα βρε αδελφέ. Έτσι δεν είναι;   


16 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


30 Δεκεμβρίου 2019, 23:42
But, Darling...
Αθήνα  Άμλετ  Βαρσοβία  Δανέζα  Δανία  Ελληνικό  Θεοδωράκης  Κοπεγχάγη  Ξαρχάκος  Σουηδικό  Χατζιδάκις  Angie  Darling  Helsingborg  Helsingør  Kronborg  

Ο φίλος μου ο Σάββας (Sven), καταφέρνει πάντοτε να με ταξιδεύει με τα κείμενά του, και να λοιπόν που το κατάφερε πάλι, και μου θύμισε μία ιστορία.

          "Η σειρά σου είναι τώρα να έρθεις. Κανόνισε όμως να μείνεις αρκετά για να το φχαριστηθούμε το πράμα", του είπε ο φίλος του στο τηλέφωνο και εκείνος το πήρε απόφαση. Κανόνισε τα εισιτήρια του αεροπλάνου, και ένα παγωμένο χειμωνιάτικο πρωινό, έφτασε μέσω Βαρσοβίας, στην Κοπεγχάγη με -15 βαθμούς.
          "Σου έχω ετοιμάσει τον επάνω όροφο του σπιτιού. Είναι ολόκληρος δικός σου και μπορείς να κάνεις ότι θέλεις", του είπε ο φίλος του που πήγε στο αεροδρόμιο να τον παραλάβει. Το σπίτι ήταν πραγματικά τεράστιο. Με πάρα πολλά δωμάτια και δίπατο, αλλά εκείνος περιορίστηκε στην κρεβατοκάμαρα και στο μπάνιο. Πού και πού, χρησιμοποιούσε λίγο την κουζίνα, αλλά όχι πολύ, γιατί χρησιμοποιούσαν την κουζίνα του ισογείου, όπου έτρωγαν όλοι μαζί.
          "Πόσο θα μείνεις;".
          "Περίπου δύο μήνες. Είναι καλά;".
          "Μια χαρά είναι. Έχω μάλιστα και μία πρόταση από τις νοσηλεύτριες του κεντρικού νοσοκομείου για το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν, και λέω να έρθεις κι εσύ. Θέλεις;".
          "Τι είδους πρόταση είναι;".
          "Θέλουν να δώσουν Ελληνικό χρώμα στο ρεβεγιόν αυτό, και να είναι όλα Ελληνικά. Φαγητά, κρασιά και φυσικά μουσική. Ελληνική ζωντανή μουσική. Ξέρεις τι θέλουν φαντάζομαι. Κυρίως Θεοδωράκη. Είσαι μέσα για κιθάρα και τραγούδι;".
          "Και βέβαια είμαι. Το ρωτάς; Είναι καλά τα λεφτά;".
          "Πολύ καλά. Θα παίξουμε δυο ώρες, με ένα διάλειμμα μιας ώρας για φαγητό. Θα μας πάρει τρεις ώρες δηλαδή, και θα βάλουμε από χίλιες κορώνες ο καθένας μας στην τσέπη".
          "Υπέροχα. Πότε αρχίζουμε πρόβες;".
          "Σύντομα. Να μιλήσω με τον Παναγιώτη για το μπουζούκι και ξεκινάμε".

Υπέροχη πόλη η Κοπεγχάγη. Του άρεσε πάρα πολύ. Έστω και με τους -15 βαθμούς, που δεν του δημιούργησαν κανένα απολύτως πρόβλημα, έπαιρνε το ποδήλατο και  απολάμβανε την κάθε βόλτα που έκανε, όπως απολάμβανε και το κάθε μουσείο, και την κάθε άλλη πόλη και το κάθε νησί της χώρας που επισκεπτόταν. Εκεί, είδε για πρώτη φορά το τραίνο να μπαίνει μέσα στο ferry, προκειμένου να συνεχίσει τη διαδρομή του στο επόμενο νησί. Έφτασε και μέχρι το Helsingør όπου βρίσκεται το κάστρο του Άμλετ, το Kronborg, και μετά πέρασε με το ferry απέναντι στο εντελώς παγωμένο Σουηδικό Helsingborg για μια βόλτα.

Στο μεταξύ, οι πρόβες συνεχίζονταν σχεδόν κάθε απόγευμα, ετοίμασαν ένα δίωρο πρόγραμμα με τραγούδια κυρίως Θεοδωράκη, Χατζιδάκι και Ξαρχάκου, μέχρι που τελικά έφτασε η βραδιά του ρεβεγιόν. Οι κοπέλες ήταν πολύ φιλικές και φιλόξενες. Διέθεσαν ένα τραπέζι γεμάτο κρασιά και μεζέδες για την ορχήστρα, και σιγά-σιγά ξεκίνησαν να παίζουν. Οι παραγγελίες για τραγούδια ήταν ελάχιστες και η βραδιά κυλούσε όμορφα μέσα σε μία ζεστή και χαρούμενη ατμόσφαιρα, μέχρι που ο ήρωάς μας, αντελήφθη μία Δανέζα που καθόταν με γυρισμένη την πλάτη προς την ορχήστρα, να έχει στραβολαιμιάσει για να τον κοιτάζει.
          "Τη βλέπεις αυτή;", του είπε ο φίλος του.
          "Ναι".
          "Όταν θα κάνουμε διάλειμμα, να πας κοντά της".
          "Λες ε;".
          "Το ρωτάς; Για σένα είναι. Δεν τη βλέπεις που έχει στραβολαιμιάσει να σε κοιτάζει;".
          "Εντάξει, θα πάω".
Έτσι και έγινε. Στο διάλειμμα, πήρε ένα μπουκάλι από το τραπέζι της ορχήστρας και δύο ποτήρια, και πήγε και κάθισε δίπλα της. Όταν αργότερα γύρισε στο πάλκο για να συνεχίσει το υπόλοιπο πρόγραμμα, είχε στην τσέπη του το τηλέφωνό της και τη διεύθυνσή της.

Της τηλεφώνησε την άλλη μέρα το απόγευμα, και η Angie του είπε ότι προτιμούσε να τον επισκεφθεί στον δικό του χώρο, όπου πράγματι, δεν άργησε να φτάσει. Έμειναν μαζί μέχρι την άλλη μέρα το πρωί, γιατί εκείνη αναγκάστηκε να πάει στο νοσοκομείο για τη βάρδια της, και ο φίλος μας άρχισε να σκέφτεται διάφορα και να μονολογεί:
          "Λες να μετακομίσω στη Δανία;".

Κάπως έτσι, συνέβη και με τον φίλο που τον φιλοξενούσε, με τη διαφορά ότι το σκηνικό είχε παιχτεί στην Ελλάδα. Γνωρίστηκε με μία Δανέζα που έκανε τουρισμό στην Αθήνα, και τελικά έφυγε μαζί της, την παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κοπεγχάγη.
          "Λες να γίνει το ίδιο και με μένα;".

Το συζήτησε και με τον φίλο του, που έβλεπε το θέμα πολύ θετικά, και που μάλιστα χαιρόταν με αυτή την εξέλιξη.
          "Άντε μπράβο. Γείτονες στην Αθήνα, γείτονες και στην Κοπεγχάγη. Έχετε κανονίσει κάτι για σήμερα... αύριο; Πότε θα την δεις ξανά;".
          "Θα της τηλεφωνήσω σε λίγο".

Και πράγματι την πήρε τηλέφωνο και της ζήτησε να την επισκεφθεί αυτή τη φορά στον δικό της χώρο, εισπράττοντας όμως την εξής απροσδόκητη απάντηση:
 
          "But darling, I already have someone in my life you see...".




2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Δεκεμβρίου 2019, 07:16
Merry, Merry Christmas!
Christmas  Merry Christmas  Keb Mo  


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Νοεμβρίου 2019, 16:39
Ο εις των Μπητλς και η Ιαπωνίς (!!!)
Αεροδρόμιο  Γιόκο  Γκολντ  Δοξιάδη  Ελληνικό  Κρουαζιέρα  Λένον  Λονδίνο  Μάρδας  Μαστοράκης  Μπητλς  Νησιά  Όνο  Πασίφικ  Πειραιάς  Beatles  Gold  John  Lennon  Ono  Pacific  Yoko  

Νίκος Μαστοράκης (με πλάτη), John Lennon, Yoko Ono, Αλέξης Μάρδας, Ευφροσύνη Δοξιάδη


Όπως έγραψαν οι εφημερίδες της 12ης Νοεμβρίου 1969:  

ΑΘΗΝΑΙ 11. Αφίκετο την 4:30 μ.μ. εις το αεροδρόμιον του Ελληνικού εκ Λονδίνου, ινκόγνιτο, ο αρχηγός των Μπητλς Τζων Λέννον, μετά της συζύγου του Γιόκο Όνο. Το ζεύγος ανέμενον εις το αεροδρόμιον φίλοι των. Ο εις των Μπητλς και η Ιαπωνίς σύζυγός του επεβιβάσθησαν αυτοκινήτου και κατηυθύνθησαν εις Πειραιά, όπου ανήλθον εις το γιωτ Πασίφικ Γκολντ, το οποίον απέπλευσε δια κρουαζιέραν εις τα ελληνικά νησιά.

[Εφημερίδα Μακεδονία, 12 Νοεμβρίου 1969]


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Οκτωβρίου 2019, 00:31
Πού Είναι ο Παππούς; Δίπλα στους Pink Floyd!
Pink Floyd  AndVilyly  Βελόνα  Βινύλιο  Βράδια  Δίσκος  Κόστος  Μακαρίτης  Παππούς  Περιεχόμενο  Σκράτς  Σπίτι  Στάχτες  Τραγούδια  Φωνή  


Τι γινόμαστε όταν φεύγουμε από αυτή τη ζωή; Κανένας βέβαια δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα. Μία εταιρεία όμως, μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγξουμε τουλάχιστον τι θέλουμε να γίνει το σώμα μας, μετουσιώνοντάς το σε κάτι που αγαπάμε: Δίσκος βινυλίου παρακαλώ.

Η εταιρεία AndVilyly παίρνει τις στάχτες του μακαρίτη και μας τον επιστρέφει με τη μορφή 30 δίσκων διαρκείας 24 λεπτών ο καθένας (12 σε κάθε πλευρά). Το περιεχόμενο μπορεί να είναι τραγούδια που αγαπούσε, ή ακόμα και η ίδια του η φωνή. Κόστος; 3.500 ευρώ περίπου.

Σκεφθείτε τώρα να στοιχειώνει τα βράδια η φωνή του μακαρίτη το σπίτι, μαζί με το "σκρατς" της βελόνας πάνω στο δίσκο. Μπρρρ!   

[Πηγή: www.doctv.gr]


- Στείλε Σχόλιο


27 Σεπτεμβρίου 2019, 15:35
Αυτό που σας Μπερδεύει, Είναι η Φύση του Παιχνιδιού μου.
Διάβολος  Ένωση  Ευαγγέλιο  Θεός  Ιερουσαλήμ  Ιησούς  Μόσχα  Πιλάτος  Πόντιος  Ρωσία  Σατανάς  Σοβιετική  Σταύρωση  Φύση  Azazello  Behemoth  Bulgakov  Devil  Faithfull  Faust  Hella  Jagger  Koroviev  Margarita  Marianne  Master  Mikhail  Mick  Professor  Sympathy  Woland  

Αυτό που σας Μπερδεύει, Είναι η Φύση του Παιχνιδιού μου.

Μια ζεστή ανοιξιάτικη βραδιά, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930, εμφανίστηκε ξαφνικά στη Μόσχα ο ίδιος ο διάβολος αυτοπροσώπως. Δε συστήθηκε βέβαια ως διάβολος, το επισκεπτήριό του έγραφε "Professor Woland", και παρουσιάστηκε ως ειδικός στη μαύρη μαγεία. Μαζί του κατέφθασε και η εκλεκτή συνοδεία του, μια παρδαλή ομάδα που περιλάμβανε τον Behemoth, έναν μεγάλο μαύρο γάτο που μπορούσε να στέκεται στα δυο πόδια, να μιλάει με ανθρώπινη φωνή και ενίοτε να μεταμορφώνεται σε άνθρωπο, τον αχώριστο φίλο του τον Koroviev, έναν ψηλό, καλοντυμένο και ιδιαίτερα εύγλωττο ταχυδακτυλουργό, τον τρομερό και φοβερό Azazello, μια πραγματικά δαιμονική φιγούρα, έναν γεροδεμένο κοκκινομάλλη που τα μάτια του ήταν διαφορετικά το ένα από τ’ άλλο και ο οποίος ήταν άσος στο σημάδι με όπλο, και τέλος, την όμορφη δαιμόνισσα Hella. Ο Διάβολος-Woland και η συνοδεία του αναστάτωσαν για κάμποσες μέρες την καθημερινότητα των Μοσχοβιτών. Ιδιαίτερα η παράσταση που έδωσαν ενώπιον χιλιάδων θεατών στο Βαριετέ προκάλεσε τεράστια αναταραχή. Αλλά και οι ξεκαρδιστικές φάρσες του ζεύγους Behemoth και Koroviev εις βάρος ανυποψίαστων πολιτών δημιούργησαν επίσης πανδαιμόνιο. Ακόμη πιο βαθιά άλλαξε η ζωή κάποιων συγκεκριμένων προσώπων, και ειδικά του Master και της Margarita. Ο ανώνυμος Master, ένας σπουδαίος αλλά παραγνωρισμένος συγγραφέας, είχε γράψει ένα σπουδαίο έργο, για το οποίο όμως δεν μπορούσε να βρει εκδότη. Επρόκειτο για μια λογοτεχνική εξιστόρηση της ανάκρισης του Ιησού από τον Πιλάτο. Ένα έργο που προκάλεσε την καταστροφή του. Η Margarita, ερωτευμένη μαζί του μέχρι θανάτου, θα κάνει τα πάντα για να τον σώσει, και δεν θα διστάσει να πουλήσει ακόμα και την ψυχή της στο διάβολο.

Αυτή είναι η υπόθεση του "The Master and Margarita", του Mikhail  Bulgakov. Το αριστούργημα αυτό του Bulgakov γράφτηκε τη δεκαετία του 1930. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας ξεκίνησε να το γράφει ήδη από το 1928 και το δούλευε διαρκώς μέχρι το 1940 που πέθανε. Θα χρειαστεί όμως να περάσουν είκοσι έξι χρόνια προτού μια πρώτη, λογοκριμένη έκδοση του βιβλίου δει το φως της δημοσιότητας το 1966, αλλά η πρώτη πλήρης έκδοση θα γίνει τελικά το 1973. Από τότε και μέχρι σήμερα το βιβλίο του Bulgakov διαβάζεται όλο και περισσότερο, έγινε διάσημο στη Ρωσία και διεθνώς, αγαπήθηκε με πάθος, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, και ενέπνευσε ζωγραφικά αλλά και μουσικά έργα. [1]

Η πλοκή του βιβλίου εκτυλίσσεται σε δύο χρονότοπους: αφενός, στη Μόσχα της δεκαετίας του 1930, όπου γινόμαστε μάρτυρες της τρυφερής και άτυχης ερωτικής ιστορίας του Master και της Margarita, και του ερχομού του Woland με τη συνοδεία του στη ρωσική πρωτεύουσα, και αφετέρου, στην Ιερουσαλήμ της εποχής του Ιησού,  όπου ο Ρωμαίος Έπαρχος Πόντιος Πιλάτος ανακρίνει τον Yeshua Ha-Notsri και μετά από διάφορες παλινωδίες αναγκάζεται να τον καταδικάσει σε θάνατο. Η σχέση μεταξύ των δύο ιστοριών –που τις χωρίζουν 1900 χρόνια– υποδεικνύεται ήδη από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, όπου ο Bulgakov θέτει το ζήτημα του "ιστορικού Ιησού", όπως επίσης και το ζήτημα του αθεϊσμού και των μεταφυσικών αναζητήσεων, που ήταν κεντρικό ζήτημα στη Σοβιετική Ένωση τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1917.

Τα κεφάλαια του μυθιστορήματος στα οποία η δράση εξελίσσεται στην Ιερουσαλήμ έχουν γραφτεί με ουδέτερο τόνο, στο αντικειμενικό ύφος της ιστοριογραφίας. Ο αφηγητής δε θέλει να εκφράσει την πίστη του στον Ιησού ή στις διδασκαλίες του. Αντίθετα, προσπαθεί να αφηγηθεί αμερόληπτα αυτό που πραγματικά συνέβη εκείνες τις ταραγμένες μέρες του 33 μ.Χ.

Ο Bulgakov όμως σχολιάζει ειρωνικά τη θρησκευτική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης. Με την επικράτησή τους, οι μπολσεβίκοι επέβαλαν τον κρατικό αθεϊσμό, έθεσαν ως στόχο τους την εξάλειψη όλων των θρησκειών και προπαγάνδισαν δογματικά την ανυπαρξία μεταφυσικών όντων. Ο Bulgakov σατιρίζει διαρκώς στο βιβλίο του την αφελή ιδέα ότι μπορούν όλα να εξηγηθούν ορθολογικά και εμπειρικά. Διακωμωδεί τη βεβαιότητα του σοβιετικού ανθρώπου ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά, οι μηχανισμοί της κοινωνίας και η εξέλιξη της ιστορίας μπορούν να ερμηνευτούν αποκλειστικά και μόνο με τον υλισμό. Η μαγεία, η δεισιδαιμονία, η θρησκεία και ο ανορθολογισμός επανέρχονται δριμύτερα, κάθε φορά που οι άνθρωποι προσπαθούν να τα εκδιώξουν και να τα καταπιέσουν. Και μάλιστα όσο πιο εκτεταμένος είναι ο διωγμός τους, τόσο πιο ορμητική είναι η επιστροφή τους.

Η εξιστόρηση της ανάκρισης και της σταύρωσης του Ιησού εντάσσεται στη γενικότερη προβληματική του έργου σχετικά με τη σύγκρουση του ατόμου με το κράτος και σχετικά με τη βία με την οποία συνυφαίνεται αξεδιάλυτα κάθε εξουσία. Ο Yeshua Ha-Notsri στην αρχαία Ιερουσαλήμ, όπως και ο Master στη σύγχρονη Ρωσία, είναι άνθρωποι που έρχονται αντιμέτωποι με την εξουσία όχι γιατί εξεγείρονται εναντίον της με σκοπό να την ανατρέψουν, αλλά επειδή αμφισβητούν με τις πράξεις τους το δικαίωμα των εξουσιαστών να ελέγχουν κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής. Ο Yeshua και ο Master αμφισβητούν τη βεβαιότητα της εξουσίας πως ελέγχει ό,τι είναι σημαντικό για τον άνθρωπο: την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την τέχνη, τον έρωτα... Όσα έχουν αξία στην ανθρώπινη ζωή, λέει ο Bulgakov, δεν έχουν σχέση με την εξουσία, και δεν μπορούν ν’ αποκτηθούν με τη βία.

Στο κέντρο λοιπόν του μυθιστορήματος, τίθεται το ζήτημα της σχέσης εξουσίας και αλήθειας, ένα ζήτημα κεντρικό σε όλη την ιστορία του εικοστού αιώνα. Διότι με την εμφάνιση και την επικράτηση ολοκληρωτικών κρατών, τέθηκε γρήγορα το ερώτημα: αν οι εξουσιαστές επιβάλλουν δια της βίας τη μία και μοναδική τους αλήθεια, τότε πώς θα φανερωθεί μια άλλη αλήθεια; Πού θα βρει καταφύγιο εκείνη η αλήθεια που δε χωράει στην ιδεολογία τους; Στο Ευαγγέλιο του Νικόδημου, από το οποίο ο Bulgakov αντλεί πολλά στοιχεία για την αφήγηση της ανάκρισης και της σταύρωσης του Ιησού, αναδεικνύεται ακριβώς αυτό το ζήτημα, και η απάντηση που δίνει ο Bulgakov με το μυθιστόρημά του είναι ότι η αλήθεια είναι διαχρονική και δεν μπορούν να την ελέγξουν οι επί της γης εξουσιαστές, όσο και αν προσπαθούν.

Ο αναγνώστης του βιβλίου διαπιστώνει με έκπληξη ότι ο διάβολος του Bulgakov -παρ’ όλο που διατηρεί τον εξεγερσιακό του χαρακτήρα απέναντι στη θεϊκή τάξη-, δεν είναι ακριβώς το σκοτεινό πνεύμα του κακού που γνωρίζουμε από την ιουδαιο-χριστιανική παράδοση. Κατά μία έννοια, ενσαρκώνει το πνεύμα της εξέγερσης. Όπως ο διάβολος εξεγέρθηκε ενάντια στον παντοδύναμο Θεό, έτσι και ο Woland επαναστατεί ενάντια στο ολοκληρωτικό κράτος. Γιατί στη δεκαετία του 1930, ο παντοδύναμος Θεός είναι το ολοκληρωτικό κράτος. Η διαβολική εξέγερση είναι ταυτόχρονα και μια παθιασμένη υπεράσπιση της αληθινής τέχνης ενάντια στην ηθικολογία του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, του αγνού έρωτα ενάντια στον κοινωνικό κομφορμισμό, της πνευματικότητας και του αυθορμητισμού ενάντια στον υλισμό και τον μικροαστισμό.

Ο συγγραφέας επιτίθεται με σφοδρότητα, χρησιμοποιώντας τέλεια το διαβρωτικό του χιούμορ, σε όλους τους θεσμούς της σοβιετικής κοινωνίας, όπως επίσης και στη μικρόνοια και την υποκρισία των συμπατριωτών του. Κανείς δεν γλιτώνει από την πένα του. Ούτε οι κρατικοί υπάλληλοι, ούτε οι γιατροί, ούτε οι μικροέμποροι, ούτε οι συνάδελφοί του συγγραφείς. Οι ακόλουθοι του Woland  εισβάλλουν παντού και προκαλούν αναστάτωση και χάος. Ο σατανάς του Bulgakov λοιπόν δεν είναι ο παραδοσιακός σατανάς. Δεν είναι φορτισμένος με το αρνητικό νόημα που έχει στην ιουδαιο-χριστιανική παράδοση.

Αρνητικό νόημα εδώ, παίρνει ο Θεός. Δηλαδή οι δυνάμεις του κράτους, της εξουσίας και της τάξης. Θα έλεγε κανείς ότι στο "Master and Margarita", αποδεικνύεται ότι ο  διάβολος και το πνεύμα του κακού είναι ο Θεός, και ο διάβολος αποδεικνύεται ότι είναι ο Θεός και το πνεύμα του καλού. Ο Bulgakov δηλαδή, αναποδογυρίζει την παραδοσιακή ιστορία, υψώνοντας τον διάβολο στη θέση του Θεού και υποβιβάζοντας τον Θεό στη θέση του διαβόλου. Το ίδιο κάνει, άλλωστε, και με άλλα στοιχεία της λογοτεχνικής παράδοσης, όπως για παράδειγμα με το μύθο του Faust. Αντίθετα με την παραδοσιακή φαουστική ιστορία, εδώ είναι η Margarita –και όχι ο Faust- που πουλά την ψυχή της στον διάβολο για χάρη του έρωτά της, και ο έρωτάς της είναι αγνός και ανιδιοτελής.

Η έκδοση του συγκλονιστικού μυθιστορήματος του Bulgakov "The Master and Margarita" στα ελληνικά, είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να ξαναδιαβαστεί, ή να διαβαστεί για πρώτη φορά από νέους αναγνώστες, διότι αυτό το μοντερνιστικό, μαγικο-ρεαλιστικό αριστούργημα, διατηρεί τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια του ακέραια. Μοιάζει να έχει γραφτεί σήμερα, και τα επεισόδια της πλοκής του θα μπορούσαν να διαδραματίζονται δίπλα μας εδώ και τώρα, κι ας περιλαμβάνει γάτους με ανθρώπινη μιλιά, θεούς και διαβόλους, νεκρούς που ζωντανεύουν ή ανθρώπους που ερωτεύονται αληθινά.
 
Κείμενο: Γιώργος Πινακούλας

Επεξεργασία & Προσαρμογή:
Orfeus

[1]: Το μυθιστόρημα του Bulgakov "The Master and Margarita" μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1967, με τεράστια επιτυχία. Η Marianne Faithfull έδωσε το βιβλίο στον Mick Jagger, ο οποίος επηρεάστηκε τόσο πολύ, ώστε εμπνεύστηκε και έγραψε το τραγούδι "Sympathy for the Devil", το οποίο ακολουθεί πιστά ολόκληρο το concept του Bulgakov:

Ο Διάβολος ζει ανάμεσά μας ως  "a man of wealth and taste", αλλά δεν καταλαβαίνουμε "the nature of his game" και μπερδευόμαστε. Ο στίχος “Tell me baby, what’s my name” συνάδει απόλυτα με το σημείο του βιβλίου που όλοι έχουν ξεχάσει το όνομα του Βόλαντ.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Σεπτεμβρίου 2019, 19:23
Το Αστείο (όχι του Κούντερα)
Αλύπα  Αστείο  Ενετοκρατία  K  Κούντερα  Λυπημένα  Μάνη  Μάτια  Νύφι  Ουρανός  Πειρατές  Προφήτες  Ταινία  Tρικυμία  Al-Andalus  Gena Rowlands  Heaven Adventures  John Cassavetes  No. 9  Paul Mazursky  Poems  Raúl Juliá  Songs  Susan Sarandon  Tempest  Vittorio Gassma  


Σαν αστείο ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία με τα βιβλία και τις εκδόσεις. Σαν αστείο με μία ενθουσιώδη διάθεση για μερικές "Heaven Adventures" (ΣΔ/2012 & D2D/2019), αλλά όταν ο ανελκυστήρας με ανέβασε στον Ουρανό που είχε στην είσοδο την επιγραφή "No. 9" (ΣΔ/2013 & D2D/2019), η θέα ήταν μαγευτική. Ενέδωσα στον πειρασμό και βρέθηκα στην "Al-Andalus" (ΣΔ/2014 & D2D/2019), όπου συνάντησα τους "Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια" (ΣΔ/2015 & D2D/2019). Εκεί, οι εν λόγω κύριοι με πληροφόρησαν ότι η "K" (ΣΔ/2016 & D2D/2019), κρύβεται μέσα στα "Songs & Poems" (D2D/2019). Στην προσπάθειά μου να την ανακαλύψω, έφτασα μέχρι την "Αλύπα" (D2D/2019) στο Νύφι της Μάνης.

Λίγοι γνωρίζουν την πανέμορφη μυστική Αλύπα, που με μάγεψε κυριολεκτικά. Η θαλασσινή της αύρα με άγγιξε σαν χάδι καθώς ένα καΐκι με το όνομα "Tρικυμία" μπήκε στον όρμο και έδεσε σχεδόν δίπλα μου. Κάπως έτσι έμπαιναν και οι πειρατές στον όρμο τον καιρό της Ενετοκρατίας.

Στην Αλύπα γύρισε ο Paul Mazursky την ταινία "Tempest" το 1982, με τους: John Cassavetes, Gena Rowlands, Susan Sarandon, Vittorio Gassman & Raúl Juliá.

Στην Αλύπα τοποθετείται το φινάλε του πρώτου μου βιβλίου, και στην Αλύπα επίσης, εμπνεύστηκα την ιδέα του νέου, που προς το παρόν ο τίτλος παραμένει μυστικός, όπως και η παραλία.

Available from these stores:
Kobo: http://bit.ly/2kM4tek
SCRIBD: http://bit.ly/2moRqQc
24Symbols: http://bit.ly/2m1dwYU
Apple: https://apple.co/2mlj4NY
Playster: http://bit.ly/2kxZqho
Mondadori: http://bit.ly/2msUmLN
OverDrive: http://bit.ly/2ktM1a5


- Στείλε Σχόλιο


26 Απριλίου 2019, 20:32
George Harrison, Monty Python & Life of Brian
Jesus  Christ  Lust  Glory  Holly  Grail  George  Harrison  Handmade  Films  Monty  Python  Life  Brian  John  Gleese  Terry  Jones  Gilliam  Graham  Chapman  Keith  Moon  Michael  Palin  Peter  Sellers  Spike  Milligan  Eric  Idle  Always  Look  Bright  

«Το Life of Brian δεν είναι βλάσφημο, είναι αιρετικό. Δεν είναι βλάσφημο επειδή ακολουθεί κατά γράμμα τη βιβλική ιστορία. Στην ουσία, πρέπει να πιστεύεις στη Βίβλο, πρέπει να καταλαβαίνεις και να γνωρίζεις τη βιβλική ιστορία για να καταλάβεις την ταινία. Είναι αιρετική επειδή γελοιοποιεί τον τρόπο με τον οποίο την ερμηνεύει η εκκλησία. Αίρεση κατά βάση σημαίνει να πηγαίνεις κόντρα στην ερμηνεία της εκκλησίας κι όχι κόντρα στο βασικό πιστεύω”. (Terry Jones)


Η ιδέα για το Life of Brian προέκυψε στη διάρκεια μιας διαφημιστικής περιοδείας των Monty Python για την προβολή της πρώτης ταινίας τους Monty Python and the Holy Grail στο Άμστερνταμ, όταν ο Eric Idle και ο Terry Gilliam σκέφτηκαν ότι το επόμενο φιλμ θα έπρεπε να ονομαστεί «Jesus Christ – Lust for Glory», μόνο και μόνο για να δίνεται μια απάντηση στην επιμονή των δημοσιογράφων που ρωτούσαν συνεχώς για τον τίτλο της επόμενης ταινίας. Εντούτοις, η ιδέα ενθουσίασε τους υπόλοιπους Pythons και έτσι βάλθηκαν να σκαρώσουν μια κωμωδία βασισμένη στη θρησκεία, με έντονες πολιτικές αναφορές. Είχαν ήδη αφήσει πίσω την επιτυχία της πρώτης τους ταινίας Monty Python and the Holy Grail.


Ωστόσο, χωρίς τη συμβολή του George Harrison των Beatles, μέγα θαυμαστή του ανατρεπτικού θιάσου, ίσως η ιδέα να μην είχε πραγματοποιηθεί ποτέ και το κοινό να έχανε την ευκαιρία να παρακολουθήσει μια από τις καλύτερες και πιο εμπνευσμένες κωμωδίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Και όταν λίγες μόλις μέρες πριν την αναχώρηση του συνεργείου για την Τυνησία η ΕΜΙ, που αρχικά θα χρηματοδοτούσε την ταινία, αρνήθηκε να συμμετάσχει λόγω του σεναρίου, οι Pythons στράφηκαν στον George. Ο πρώην Beatle δέχτηκε με χαρά να προσφέρει τα χρήματα και μάλιστα αποφάσισε να ιδρύσει την HandMade Films, μια εταιρεία παραγωγής μόνο και μόνο επειδή ήθελε να δει την ταινία. Μια και μόνο ανάγνωση του σεναρίου ήταν αρκετή για να του πάρει τα μυαλά. Μάλιστα, δεν δίστασε να βάλει σε υποθήκη το σπίτι του στο Χένλεϊ και το γραφείο του στο Λονδίνο, προκειμένου να δανειοδοτηθεί από την τράπεζα. Αργότερα, οTerry Jones θα έλεγε ότι αυτό ήταν το ακριβότερο εισιτήριο στην ιστορία του κινηματογράφου. Η «αμοιβή» του Harrison ήταν ένα πέρασμα δευτερολέπτων σε μια σκηνή της ταινίας (στη μια ώρα και 9 λεπτά): εμφανίζεται στη σκηνή όπου η μητέρα του Brian (δηλαδή ο Terry Jones) γυρίζει στο δωμάτιο από το παράθυρο, (έχοντας προσπαθήσει μάταια να πείσει το πλήθος από κάτω ότι ο γιος της δεν είναι ο Μεσσίας) και βρίσκει μέσα ένα σωρό κόσμο να ψάχνει το γιο της. Ο Harrison διακρίνεται μέσα στον αχταρμά φορώντας ψεύτικη γενειάδα.


«Πάντοτε έβλεπε την παράλογη πλευρά των πραγμάτων και για αυτό ακριβώς του άρεσαν οι Monty Python», θα έγραφε ο Michael Palin μετά το θάνατο του Harrison τον Νοέμβριο του 2001. «Όταν σε έχουν θεοποιήσει όπως συνέβη με τους Beatles, ο κόσμος μπορεί να σου φαίνεται παράλογος. Νομίζω ότι είδε τους Pythons σαν μια μορφή λογικής».


Για την ιστορία, το σενάριο άρχισε να γράφεται τον Δεκέμβριο του 1976 και το προσχέδιο για την προπαραγωγή ήταν έτοιμο τον Ιανουάριο του 1978. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε στο Μοναστήρι της Τυνησίας (μερικές σκηνές κινηματογραφήθηκαν στην Ιερουσαλήμ, στην τυνησιακή πόλη Σους και στην αρχαία Καρχηδόνα), ενώ οι Pythons χρησιμοποίησαν μέρος από τα σκηνικά που είχε εγκαταλείψει ο Franco Zeffirelli όταν ολοκλήρωσε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ. Ο θίασος χρησιμοποίησε πολλούς ντόπιους σαν κομπάρσους. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν ανάμεσα στις 16/9 και τις 12/11 του 1978 και η πρώτη ιδιωτική προβολή διάρκειας δυο ωρών έγινε τον Ιανουάριο του 1979. Τους επόμενους μήνες οι Pythons ασχολήθηκαν με το μοντάζ.


Τη σκηνοθεσία ανέλαβε κατά κύριο λόγο ο Terry Jones και ο ρόλος του Brian ανατέθηκε στον Graham Chapman – αρχικά ήταν να τον αναλάβει ο John Cleese, αλλά υποχώρησε μπροστά την επιμονή του Chapman. Ο τελευταίος ήταν ήδη αλκοολικός, αλλά θα φρόντιζε να αποτοξινωθεί προκειμένου να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του και τελικά θα πέθαινε δέκα χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 1989, έχοντας χάσει τη μάχη με τον καρκίνο.


Το Life of Brian θα προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις και έντονες διαμαρτυρίες εκ μέρους διαφόρων θρησκευτικών οργανώσεων, χριστιανικών, εβραϊκών, ακόμα και μουσουλμανικών, αλλά αυτό βοήθησε ακόμα περισσότερο την προβολή του. Απέφερε κέρδη 20 εκατομμυρίων δολαρίων μόνο στις ΗΠΑ, πενταπλάσια από τον αρχικό προϋπολογισμό.


ΜΕΡΙΚΑ TRIVIA ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

-          Αρχικά, ο Eric Idle ηχογράφησε το τραγούδι «Always Look at the Bright Side of Life» με την κανονική του φωνή, αλλά τελικά αποφάσισε ότι δεν του καθόταν καλά κι έτσι το ξαναηχογράφησε με προφορά cockney στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, χρησιμοποιώντας σαν μόνωση στρώματα που στερεώθηκαν στους τοίχους.


-          Η ταινία παρέμεινε υπό απαγόρευση στην Ιρλανδία μέχρι το 1987 λόγω «βλάσφημου περιεχομένου». Μια πόλη στη Νότια Ουαλία απαγόρευσε την προβολή της χωρίς να διαθέτει καν… κινηματογραφική αίθουσα! Μια άλλη πόλη στη Σκωτία επέτρεψε την προβολή της μόλις το 2009, κρίνοντάς την ωστόσο ακατάλληλη κάτω των 18 ετών. Στη Νορβηγία το Life of Brian παρέμεινε απαγορευμένο για ένα χρόνο και οι Σουηδοί δεν έχασαν την ευκαιρία να διαφημίσουν την ταινία υποστηρίζοντας ότι «είναι τόσο αστεία, ώστε απαγορεύτηκε στη Νορβηγία»


-          Στη σκηνή που ο Michael Palin ως Πόντιος Πιλάτος προκαλεί τους φρουρούς του σχετικά με το όνομα «Biggus Dickus» είναι αληθινή. Οι κομπάρσοι που υποδύονται τους στρατιώτες είχαν ενημερωθεί ότι δεν έπρεπε να γελάσουν στη διάρκεια του γυρίσματος αλλά δεν τους είχαν ενημερώσει για το τι θα έλεγε ή τι θα έκανε ο Palin.


-          Στη σκηνή όπου το πλήθος ακολουθεί τον Brian μετά την ομιλία του στη σκηνή, ο κομπάρσος που μένει πίσω λέγοντας «ας προσευχηθούμε… ας προσευχηθούμε», είναι ο σπουδαίος Ιρλανδο-βρετανός κωμικός Spike Milligan, συνεργάτης του Peter Sellers στη βρετανική κωμική ραδιοφωνική εκπομπή The Goon Show. Εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε διακοπές στην Τυνησία.


-          Σύμφωνα με μια από τις αρχικές ιδέες του σεναρίου, ο Brian θα ήταν ο δέκατος τρίτος Απόστολος που θα έχανε όλες τις κρίσιμες στιγμές από τη ζωή του Χριστού.


-          Ο Graham Chapman ήταν πτυχιούχος της Ιατρικής και έτσι στο τέλος των γυρισμάτων πρόσφερε ιατρικές υπηρεσίες στο συνεργείο και στους ηθοποιούς.


-          Αρκετές σκηνές της ταινίας περιλάμβαναν μια ομάδα Εβραίων Ζηλωτών με επικεφαλής έναν ψυχοπαθή ονόματι Ότο, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ως σύμβολό τους κάτι ανάμεσα στη χιτλερική σβάστικα και το εβραϊκό άστρο του Δαβίδ. Τελικά, οι σκηνές αυτές κόπηκαν στη διάρκεια του post-production επειδή αρκετοί από τους ηθοποιούς αποφάσισαν ότι μια τέτοια σύγκριση ανάμεσα στο ναζισμό και τον ακραίο σιωνισμό, ακόμα κι αν επρόκειτο για σάτιρα, ήταν πολύ εμπρηστική για μια ταινία που ήξεραν πολύ καλά ότι θα προκαλούσε αντιδράσεις. Ο Terry Gilliam πάντως θεωρούσε ότι οι σκηνές έπρεπε να παραμείνουν λέγοντας  χαρακτηριστικά, «Εντάξει, αποξενώσαμε τους Χριστιανούς, τώρα ας πιάσουμε τους Εβραίους».


-          Το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου γράφτηκε στα νησιά Barbados, όπου κατέφυγαν οι Monty Python για να καταστρώσουν τα σχέδιά τους. Ο Κeith Moon, ο ντράμερ των Who, τους ακολούθησε για παρέα και τους περίμενε αραχτός στην παραλία μέχρις ότου τελειώσουν την καθημερινή τους δουλειά, καθώς τηρούσαν ωράριο γραφείου. Ο Moon προσπαθούσε να αποτοξινωθεί από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ και ο Terry Jones τον είδε για τελευταία φορά τον Σεπτέμβριο του 1978, μια μέρα πριν το θάνατό του (7/9/78).


-          Για να προβληθεί η ταινία ως «κατάλληλη» κάτω των 18 στη Βρετανία, η λέξη «μουνί» αφαιρέθηκε από τη σκηνή όπου ο Reg (ο αρχηγός των επαναστατών Gleese) κατηγορεί τον Brian ότι εξαιτίας του οι Ρωμαίοι παρά λίγο να ανακαλύψουν το κρησφύγετό τους. Αντικαταστάθηκε με τη λέξη «klutz» (αδέξιος), ωστόσο το κοινό έπιασε αμέσως το νόημα.


-          Για τη σκηνή του γκραφίτι, κατασκευάστηκαν ψεύτικα τείχη μπροστά από τα κανονικά. Ωστόσο, έμεινε ένα ίχνος μαύρης μουτζούρας πάνω στα πραγματικά και η παραγωγή υποσχέθηκε ότι θα την αφαιρούσε, πράγμα που τελικά δεν έγινε. «Χρειάστηκε να γυρίσουμε νύχτα και να ξαναβάψουμε τις πέτρες στο κανονικό τους χρώμα. Ακόμα δεν ξέρουμε αν το πήρε χαμπάρι κανείς».


-          Ο Terry Gilliam δεν ήξερε πού να ταιριάξει τα κινούμενα σχέδια, όταν του προέκυψε η ιδέα με το διαστημόπλοιο και την απαγωγή του Brian από εξωγήινους. «Ο Brian προσπαθεί να ξεφύγει από μια ανέφικτη κατάσταση κι εγώ του πρόσφερα μια ανέφικτη λύση. Ήταν πολύ μέσα στα πλαίσια των Python… Συνήθως τα διαστημόπλοια δεν έχουν ταχύτητες, αλλά σκέφτηκα πως θα ήταν μια ωραία ανατροπή. Οι ηχολήπτες νόμισαν ότι είχα παλαβώσει. Για τον ήχο χρησιμοποιήσαμε μια μοτοσικλέτα. Οι εκρήξεις ήταν εφέ που έγιναν στο τέλος της ταινίας. Χρησιμοποιήσαμε τάσια τροχών αυτοκινήτου για το διαστημόπλοιο. Μας είχαν τελειώσει τα χρήματα».


-          Γνωρίζοντας την ενδεχομένως βλάσφημη φύση του σεναρίου, οι Pythons το έστειλαν σε έναν καθηγητή της Θεολογίας για να το τσεκάρει. Εκείνος συμφώνησε ότι το έργο δεν είναι βλάσφημο, απαντώντας ωστόσο ότι «εκμαιεύει το μέγιστο της κωμωδίας από την ψευτοθρησκεία και τις θρησκευτικές ψευδαισθήσεις».

Πηγή: https://merlins.gr/index.php/blog/599-monty?fbclid=IwAR1iEQ-19UD5rRDa6mbGK7EcoYjPy4Mwl-ycEnkExND82ba1emWLZN_dBjM

 



- Στείλε Σχόλιο


18 Απριλίου 2019, 15:05
Στο Λονδίνο ο "Λαβύρινθος"
Δημήτρης Αθανίτης  Κώστας Καζανάς  Γιώργος Μπιλικάς  Στέλλα Κάλτσου  Λαβύρινθος  Γιάννης Φώτου  Σταμάτης Μαγουλάς  Τούλα Ακρίβου  Μιχάλης Σαρημανώλης  DNA  Films  Λονδίνο  Πρεμιέρα  London Greek Film Festival  Odysseus  Cosmocinema Awards  

Στο Λονδίνο θα κάνει πρεμιέρα ο Λαβύρινθος!
Η ταινία μας, μια κατάδυση στην καρδιά της πόλης, στις στοές της Αθήνας και τους απίστευτους ανθρώπους τους, ένα ιδιότυπο ντοκυμαντέρ με οδηγό τον Κώστα Καζανά, θα κάνει την πρώτη της προβολή τον Μάϊο στο Λονδίνο, επίσημη συμμετοχή στο London Greek Film Festival και υποψήφια για τα Odysseus and Cosmocinema Awards.



2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Αυγούστου 2018, 10:56
R.I.P. Blackbird!
Aretha  Aretha Franklin  Flash  Franklin  Goldberg  Jack  Jumping  Jumping Jack Flash  Keith  Keith Richards  Richards  Whoopi  Whoopi Goldberg  

Aretha Franklin: 25 Μαρτίου 1942 - 16 Αυγούστου 2018


- Στείλε Σχόλιο


25 Ιουλίου 2017, 21:09
Συνέντευξη!
Γιώργος Μπιλικάς  Έξω  Μέσα  Όμορφη  Συνέντευξη  Λυπημένα  Μάτια  Προφήτες  Adventures  Al-Andalus  Heaven  Heaven Adventures  K.  No. 9  

Γιώργο, καλωσόρισες στο blog "Όμορφη μέσα έξω". Διαβάζοντας το βιογραφικό σου παρατηρεί κανείς ότι είσαι μια πολύπλευρη προσωπικότητα που ασχολείται με τη μουσική, τον κινηματογράφο, την αρθρογραφία και τη συγγραφή βιβλίων. Σε ποιες μορφές τέχνης αφιερώνεις πλέον τον χρόνο σου; 

     Κατ’ αρχήν σε ευχαριστώ και εγώ Μαρία, για τη φιλοξενία στο όμορφο blog σου. Ναι, το βιογραφικό μου, δίνει την εντύπωση σ’ αυτόν που θα το διαβάσει, ότι κάνω πολλά πράγματα μαζί, αλλά δεν είναι έτσι. Το θέμα για μένα είναι να υπάρχει σχετικότητα σ’ αυτό που κάνω. Δυστυχώς είμαι παλιό μοντέλο και δεν διαθέτω κάποιον διακόπτη (χιούμορ) που να τον ανοιγοκλείνω και να λέω: "Τώρα ασχολούμαι με τη μουσική, στοπ η συγγραφή" ή "τώρα ασχολούμαι με τη συγγραφή, στοπ η μουσική". Είναι βλέπεις διαφορετικό το mood για το κάθε concept και το να μεταβαίνεις από το ένα στο άλλο είναι απίστευτη ταλαιπωρία. Έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ και το εφαρμόζω και στη ζωή μου γενικώς. Αφιερώνομαι σ’ αυτό που κάνω, στο οτιδήποτε κάνω, και άρα -για μένα- δεν γίνεται αυτό που κάνω να είναι δύο πράγματα ταυτόχρονα, γιατί νιώθω να κόβομαι στη μέση και δεν μπορώ να αποδώσω πουθενά. Μπορεί λοιπόν να ασχολούμαι ή να έχω ασχοληθεί με όλα αυτά, αλλά ασχολούμαι με το καθένα κατά περιόδους και σε κάθε περίοδο το αντικείμενο είναι πάντοτε ένα. Από το 2012 λοιπόν που προέκυψε στη ζωή μου η συγγραφή έχω αφιερωθεί σ’ αυτήν. Ήταν βλέπεις για μένα μία  καινούργια εμπειρία που μου χτύπησε την πόρτα, την άνοιξα και με πήρε μαζί της. Δεν ξέρω πως θα καταλήξει όλο αυτό, ούτε κάνω μακρόπνοα σχέδια. Απλώς έχω αφεθεί στο ταξίδεμα και το απολαμβάνω.


Ποια από όλες αυτές τις μορφές πολιτισμού, τις οποίες υπηρετείς, σε γεμίζει περισσότερο ως άνθρωπο ή σε ποια ενδεχομένως θα ήθελες να δώσεις όλο σου το είναι;

     Έτσι κι αλλιώς, κάθε φορά δίνω όλο μου το είναι σε ό, τι κάνω. Για μένα δεν γίνεται διαφορετικά, γιατί αλλιώς πώς θα απολαύσω αυτό που κάνω; Τώρα, όπως είπα και πριν, έχω ανέβει στο τρένο της συγγραφής, ταξιδεύω, και τα βαγόνια είναι …αρκετά!


Περίπου από ποια ηλικία και μετά άρχισες να νιώθειςτην ανάγκη να εξωτερικεύσεις τις καλλιτεχνικές σου ανησυχίες και ποιο ήταν το πρώτο είδος που σε τράβηξε;

     Από τα σχολικά μου χρόνια θα έλεγα, γιατί ήρθα σε επαφή με τον γραπτό λόγο μέσα από το μάθημα των Ελληνικών και τις εκθέσεις που έγραφα. Όμως τα πάντα κινούνται σε έναν ρυθμό έτσι δεν είναι; Ακόμα και ο λόγος είτε είναι γραπτός, είτε είναι προφορικός, έχει κι αυτός έναν ρυθμό, και ο ρυθμός είναι μουσική. Μπορεί λοιπόν ασυνείδητα να είχα ήδη μπει στον κόσμο της συγγραφής αφού είχα αρχίσει να γράφω, συνειδητά όμως, η μουσική ήταν αυτή που με τράβηξε πρώτη.  


Όσοι σε γνωρίζουν από κοντά, σε περιγράφουν ως έναν αθεράπευτα ρομαντικό, ευγενή, με αίσθηση δικαιοσύνης και μετριόφρονα χαρακτήρα. Πιστεύεις ότι ένας καλλιτέχνης θα μπορούσε να διαπρέψει στο είδος του, όποιο κι αν είναι αυτό, αν δεν διέθετε τα παραπάνω χαρακτηριστικά;

     Μα… τα χαρακτηριστικά αυτά, είναι ανθρώπινα και το θέμα είναι να διαθέτεις ήθος ως άνθρωπος. Από κει και πέρα, σε ό,τι κι αν κάνεις, αυτό θα βρει τρόπο να εκφραστεί. Αν όμως δεν το διαθέτεις, τότε  αυτό που θα βρει τρόπο να εκφραστεί θα είναι η άρνηση που θα εκπέμπεις.  


Υπήρξε κάποιο ξεχωριστό γεγονός που σε έστρεψε στη συγγραφή βιβλίων ή ήταν φυσική εξέλιξη των πραγμάτων;

     Μπορεί να ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, ή μπορεί κάποια μυστική δύναμη να ετοίμαζε το έδαφος χωρίς εγώ να το ξέρω. Η συγγραφή του πρώτου μου μυθιστορήματος, του "Heaven Adventures"   προέκυψε μέσα από μία διαδικτυακή φιλοσοφικο/θρησκευτική συζήτηση και τα θέματα που πραγματεύεται το μυθιστόρημα αυτό, είναι προϊόν δεκαετούς μελέτης. Η αιτία λοιπόν -που ήταν η μελέτη- υπήρχε, αλλά έλλειπε η αφορμή, την οποία μου την έδωσε αυτή η συζήτηση.


Σε ποια είδη του γραπτού λόγου έχεις εξασκηθεί μέχρι τώρα; Υπάρχει κάποιο είδος που σε εκφράζει περισσότερο και για ποιο λόγο;

     Σε κανένα είδος δεν έχω εξασκηθεί. Γράφω αυθόρμητα. Όσο για το είδος που με εκφράζει, αυτό είναι το φανταστικό και με γοητεύουν τα χωρο-χρονικά ταξίδια. 


Τι σημαίνει η συγγραφή για σένα;

     Η συγγραφή είναι για μένα πολλά πράγματα. Είναι εκτόνωση, είναι ψυχοθεραπεία, αυτογνωσία, είναι προσωπική βελτίωση και βέβαια είναι και επικοινωνία.


Έχεις δεχτεί επιρροές από κάποιον ή κάποιους συγγραφείς/ποιητές, και ποιος είναι ο αγαπημένος σου συγγραφέας/ποιητής;

     Το να έχω δεχτεί επιρροές το θεωρώ φυσικό, αλλά δεν ξέρω από ποιον ή από ποιους. Αυτό ίσως να μπορέσουν να το διακρίνουν οι κριτικοί βιβλίων. Ξέρεις… αυτοί που λένε: "Χμ… εδώ διακρίνω επιρροές από τον τάδε, αλλά θα μπορούσα να πω πως μοιάζει και με τον τάδε". Αγαπημένοι μου συγγραφείς είναι οι Tom Robbins & Stephen King. 

Συμμερίζεσαι την άποψη ότι η λογοτεχνία του φανταστικού έχει συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα, κι αν ναι, για ποιο λόγο πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;

     Δεν έχω λόγο να διαφωνήσω με αυτή την άποψη. Νομίζω άλλωστε ότι ο καθένας μας έλκεται από κάποιο είδος. Παντού συμβαίνει αυτό. Και σε όλο τον κόσμο, αλλά και σε κάθε τέχνη. Είτε πρόκειται για ταινίες είτε για βιβλία, άλλος προτιμάει τα αστυνομικά, άλλος τα ερωτικά, άλλος τα τρομακτικά, έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Για την Ελλάδα όμως, θα έπρεπε η λογοτεχνία του φανταστικού να βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Και λέω "θα έπρεπε", επειδή στη λογοτεχνία του φανταστικού είμαστε οι πρώτοι διδάξαντες και εννοώ βέβαια τα Ομηρικά έπη "Ιλιάδα" και "Οδύσσεια". Τι πιο κορυφαία λογοτεχνία του φανταστικού απ’ αυτά; Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι χωρίς "Ιλιάδα" και "Οδύσσεια", δεν θα είχαμε ούτε την "Αινειάδα" του Βιργίλιου. Έχουμε δηλαδή ένα ολόκληρο σχολείο μέσα στα πόδια μας και τολμάμε να διαβάζουμε …Άρλεκιν; 


Έχεις εκδώσει ως τώρα τέσσερα μυθιστορήματα αλλά και αρκετές συλλογές διηγημάτων. Υπάρχει κάποια λογοτεχνική αλληλουχία μεταξύ των τεσσάρων βιβλίων σου; Μίλησέ μας λίγο για το καθένα από αυτά τα μυθιστορήματα.

    
Τα τέσσερα μυθιστορήματα έχουν κοινό ήρωα τον Ορφέα, αλλά είναι αυτοτελή και εντελώς διαφορετικά στη θεματική τους.

      Αυτό που συμβαίνει στο  "Heaven Adventures" (2012), είναι η αντιπαράθεση του αρχαιοελληνικού τρόπου σκέψης και του εβραϊκού, πράγμα  που σημαίνει ότι κατ’ ανάγκην αγγίζονται  και θέματα που αφορούν στις πατρώες θρησκείες των δύο λαών. Οι δύο πρωταγωνιστές (Ορφέας & Ιησούς), γίνονται περιπατητικοί φιλόσοφοι συζητώντας, αλλά όλο αυτό συμβαίνει μέσα από απίστευτο χιούμορ και σε άκρα φιλική ατμόσφαιρα.

      Η περιπέτεια του "Νο. 9" (2013), μπαίνει σε ενέργεια από τη στιγμή που συμβαίνει ένα δυστύχημα στον ήρωα και η πλοκή αφορά σε ένα αδιάκοπο πήγαινε-έλα ανάμεσα σε δύο παράλληλους κόσμους. Επίσης εδώ, θα συναντήσουμε τη συνύπαρξη των αντιθέτων (καλό-κακό, σκοτεινό-φωτεινό, θετικό-αρνητικό κλπ, αλλά και τα τέσσερα στοιχεία της φύσης: Γη, Νερό, Αέρας, Φωτιά).

      Στο "Al-Andalus" (2014), ο Ορφέας κάνει ένα χωροχρονικό ταξίδι. Πηγαίνει στην Ισπανία του 10ου αιώνα μ.Χ., γίνεται Reconquistador και επιδιώκει την επανάκτηση της λύρας του από τον Χαλίφη Αμπντ Αλ-Ραχμάν Γ’. 


Το πιο πρόσφατο βιβλίο σου έχει ως τίτλο "Κ.". Ποια είναι η πηγή έμπνευσης του και τι μηνύματα θέλεις να περάσεις στους αναγνώστες του;

    
Το "Κ." (2016) που είναι το τέταρτο μυθιστόρημα είναι κι αυτό ένα χωρο-χρονικό ταξίδι, μόνο που αυτή τη φορά δεν προσδιορίζεται ούτε ο τόπος, ούτε ο χρόνος. Η πλοκή αφορά σε ένα ζευγάρι που συναντιέται πολλές φορές μέσα στους αιώνες και που αν θέλω να την κλείσω μέσα σε ελάχιστες λέξεις, θα σε παραπέμψω Μαρία, στο κείμενο που γράφω στο οπισθόφυλλο:

      "Το Σύμπαν δεν μας στέλνει τους ανθρώπους που θέλουμε. Μας στέλνει αυτούς που χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν, να μας αγαπήσουν, να μας αφήσουν, να μας πληγώσουν, να μας διδάξουν και να μας κάνουν αυτό που είμαστε προορισμένοι για να γίνουμε"

      Εμπνέομαι από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου, από όλα όσα βιώνω ή έχω βιώσει  και γενικώς στα μυθιστορήματά μου, αλλά και στη συλλογή των μικρών ιστοριών που έχω εκδώσει με τίτλο "Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια" (2015), πραγματεύομαι τις ανθρώπινες σχέσεις χωρίς να σκοπεύω να περάσω κάποια μηνύματα. Θέλω να πω ότι αυτό δεν είναι ούτε στόχος ούτε αυτοσκοπός. Είναι καλύτερα να αφήνουμε κάποια πράγματα να συμβαίνουν αντί να τα προκαλούμε. Όπως στη μουσική είμαι πρώτα ακροατής και μετά μουσικός, έτσι και στη λογοτεχνία είμαι πρώτα αναγνώστης και μετά συγγραφέας. Πιστεύω ότι με την ανάγνωση βελτιώνουμε τους εαυτούς μας, και άρα, αυτό που συμβαίνει σε εμένα με την ιδιότητα του  αναγνώστη, ευελπιστώ να συμβαίνει και σε όσους με διαβάζουν. 


Τι είναι εκείνο που σε γοητεύει περισσότερο, όταν αρχίζεις να γράφεις κάτι καινούργιο; Με άλλα λόγια από πού αντλείς έμπνευση;

     Βασικά με γοητεύει η ιδέα ότι ξεκινάω ένα καινούργιο ταξίδι και σε πληροφορώ ότι ταξιδεύω απίστευτα. Η έμπνευση είναι η συνάντηση του τυχαίου με την επιθυμία για δημιουργία και αντλείται από τα πάντα. Από μία ματιά, από ένα άγγιγμα, από μία λέξη… από οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς.


Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει ολοκληρωμένο κάποιο υπό έκδοση έργο σου και γιατί;

     Καλό είναι να υπάρχει κάποιος που να έχει αυτόν το ρόλο, γιατί ενδεχομένως να σου επισημάνει κάτι που σου έχει ξεφύγει. Εγώ έχω έναν Φύλακα-Άγγελο που κάνει αυτή τη δουλειά.


Θα μας αποκαλύψεις κάτι από τα επόμενα συγγραφικά σου σχέδια;

    
Ναι, έχω έτοιμη μία συλλογή με πεζά ποιήματα, και αυτές τις ημέρες τελειώνω κάτι πολύ σημαντικό που είναι για μένα έργο ζωής και έχω αρχίσει να το γράφω από το 2004. Θα ήθελα όμως να μην αποκαλύψω περί τίνος πρόκειται. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότι αφορά στη μουσική.


Τι θα συμβούλευες κάποιον που σκέφτεται να εκδώσει για πρώτη φορά λογοτεχνικό του έργο, αλλά ενδεχομένως διστάζει λόγω της οικονομικής κρίσης; Τελικά κατά τη γνώμη σου η κρίση μάς έκανε καλό ή όχι, όσον αφορά στη λογοτεχνική παραγωγή;

    
Αν περιμένει να βγάλει πολλά λεφτά και να γίνει πλούσιος κάνει πολύ καλά που διστάζει, διότι θα απογοητευθεί (χιούμορ). Η κρίση, μας έκανε καλό στις τέχνες γενικώς, γιατί βλέπεις, κλειστήκαμε και το κλείσιμο ζητάει εκτόνωση. Με τα όπλα που διαθέτει λοιπόν ο καθένας εκτονώνεται. Με συναυλίες, με ταινίες, με βιβλία, με ζωγραφικές… όπως ο καθένας μπορεί να εκφραστεί και να εκφράσει αυτό που μας συμβαίνει και όχι μόνο.

      Όσο για τη συμβουλή, δεν ξέρω αν είμαι σε θέση να δίνω συμβουλές. Μάλλον τη γνώμη μου θα πω, κααι η γνώμη μου λοιπόν είναι, ο οποιοσδήποτε μελλοντικός  "συνάδελφος" να μη διστάζει καθόλου. Η συγγραφή δεν είναι μόνο εκτόνωση και  ψυχοθεραπεία. Είναι και επικοινωνία, και δεν έχει κανένα νόημα για κάποιον να γράφει και να τα κλείνει στο συρτάρι. Απολύτως κανένα. Άλλωστε, τις πένες τις χρειαζόμαστε ειδικά σε τέτοιους δύσκολους καιρούς, διότι όπως και να το κάνεις το πράγμα, η δημιουργία, από τα δύσκολα γεννιέται. 


Γιώργο, σε ευχαριστώ θερμά για την τιμή να απαντήσεις στις ερωτήσεις μου δαπανώντας από τον πολύτιμο χρόνο σου! Εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία με ό,τι καταπιάνεσαι και να έχεις πάντα έμπνευση και δημιουργικότητα!

      Η τιμή είναι δική μου Μαρία. Σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία και εύχομαι καλή συνέχεια στο blog σου.

Η Συνέντευξη: Εδώ!

 


- Στείλε Σχόλιο


16 Μαΐου 2017, 06:50
Ευχαριστώ!
Al-Andalus  Heaven Adventures  Άννα  Αγγελική  Αθηνά  Αλεξάνδρα  Αντώνης  Βάσω  Βίκυ  Γιώργος  Γιάννα  Δημήτρης  Ειρήνη  Ελένη  Ερίκα  Ζωή  Ηρώ  Θωμάς  Θανάσης  Κώστας  Λίντα  Μυρτώ  Μίμης  Μαρία  Νίκος  Νεφέλη  Ορφέας  Πάνος  Ρένα  Ρούλα  Σπύρος  Σοφία  Τάσος  Τζούλια  Χρήστος  K.  No. 9  

Ευχαριστώ θερμά τους φίλους μου, που το Σάββατο 13 Μαίου με τίμησαν με την παρουσία τους στην παρουσίαση της "Τετραλογίας του Ορφέα" (Heaven Adventures, No. 9, Al-Andalus & K.).


- Στείλε Σχόλιο


31 Ιανουαρίου 2017, 21:47
Koop
Koop  Island  Blues  

Koop Island Blues


20 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Δεκεμβρίου 2016, 07:29
R. I. P. Greg...
Greg Lake  ELP  Emerson Lake and Palmer  Keith Emerson  Carl Palmer  Robert Fripp  King Crimson  From the Beginning  

Ο τραγουδιστής και μπασίστας Greg Lake του συγκροτήματος Emerson, Lake & Palmer (ELP) και των King Crimson -δύο συγκροτημάτων που ουσιαστικά καθόρισαν τον ήχο του λεγόμενου “προοδευτικού ροκ” της δεκαετίας του ’70- πέθανε σε ηλικία 69 ετών από καρκίνο.

O Lake ήταν από τα ιδρυτικά μέλη των King Crimson και μαζί με τον κιθαρίστα και “γκουρού” του συγκροτήματος Robert Fripp επέκτειναν το ροκ σε χώρους που ως τότε θεωρούνταν αδιανόητοι, όπως την κλασική μουσική και τον ακραίο πειραματισμό.

Στη συνέχεια, μαζί με τον κιμπορντίστα Keith Emerson και τον ντράμερ Carl Palmer, ίδρυσε τους ELP οι οποίοι "σάρωσαν" τον ήχο του ροκ στη δεκαετία του ’70 με τις τρομακτικά φιλόδοξες συνθέσεις τους και την ακραία επιθετική σκηνική τους παρουσία, έχοντας στο παλμαρέ τους έξι πλατινένιους δίσκους και αμέτρητες sold out συναυλίες.

Οι ELP διαλύθηκαν το 1979 και παρά κάποιες προσπάθειες επανασύνδεσης, σταμάτησαν τις περιοδείες το 2010, ενώ τον περασμένο Μάρτιο αυτοκτόνησε ο Emerson.


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Νοεμβρίου 2016, 07:38
R.I.P. Lenny...
Leonard  Cohen  Thousand  Kisses  Deep  

R.I.P.



6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus






Το περιεχόμενο του ιστοτόπου αυτού, μπορεί να αναπαραχθεί ελεύθερα, εφόσον αναφέρεται η πηγή. Το περιεχόμενο που υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ανήκει στον αξιότιμο ιδιοκτήτη του. (Ποιό είναι αυτό; ...βρείτε το)


Tags

2020 Δώρα Ευχές Καλή Καλύτερη Χρονιά Χρόνος Ώρα 24symbols Adventures Al-Andalus Alypa Amazon Apple Blue Books D2D Demand Digital Draft Ebooks Eyed Heaven K Kobo No.9 Poems Print Prophets Rakuten Sad Scribd Songs Tolino Vivlio Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Angle Beneath Christina Coffee Cohen Dancing Endless Flamenco Hoyos Ghosts Green Laura Love Missingness Monkey Nepal Only Pajamas Passion Peninsula Portugal Jeff Kelly River Saudade Spain Stars Suzanne Tomorrows Waltz Weller World You Younger Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Around Bands Bloomer Late Rock Απαίτηση Βιβλίο Γιώργος Μπιλικάς Δεκαετία Έκδοση Έντυπη Κανέλλος Τερζής Κείμενο Μπάντες Συνοδευτικό 60 Bat City Facebook Intro Mail Outro Päivi Tonya Γκάζι Διαδίκτυο Θέμα Θέρμανση Καφές Κινητό Μαγείρεμα Μαιτρ Μαργαρίτα Μιχαήλ Μπάνιο Μπουλγκάκοφ Όρυζα Πετρογκάζ Πλυντήριο Ρωσίδα Σταθερό Τηλεόραση Τηλέφωνο Φιάλες Φινλανδέζα Φως Φωτισμός Ψυγείο Bill Wyman Brian Jones Charlie Parker Charlie Watts Chico Hamilton Closed Elvin Jones Jelly Roll Morton Luftwaffe Mick Jagger Pattie Hansen Rolling Stones Shirley Shepherd Thelonious Monk Bob Dylan Leonard Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Christmas Merry Christmas Keb Mo Cibelle Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Jesus Christ Lust Glory Holly Grail George Harrison Handmade Films Monty Python Life Brian Gleese Terry Jones Gilliam Graham Chapman Moon Michael Palin Peter Sellers Spike Milligan Eric Idle Always Look Bright Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Rolling Stones We We Love You Pink Floyd AndVilyly Βελόνα Βινύλιο Βράδια Δίσκος Κόστος Μακαρίτης Παππούς Περιεχόμενο Σκράτς Σπίτι Στάχτες Τραγούδια Φωνή Xαμηλοβλεπούσα Μουσική Eρμηνεία Βασίλης Σαλταγιάννης Στίχοι Αντονία Τσολάκη Κόντρα μπάσο Μαρία Παντελάκη Κρουστά Μπουζούκι Κιθάρες Πιάνο Ηχοληψία Κώστας Παρίσσης Studio Praxis Μίξη Παραγωγή Καθρέφτης Άβελ Άμλετ Αρσέν Λουπέν Αφροδίτη Δίας Ερμής Ζορρό Κάϊν Κουασιμόδος Κρόνος Οφηλία Παγόβουνο Παραφίνη Πλούτων Ποσειδώνας Πουαρώ Σέρλοκ Χολμς Σκορπιός Σταχτοπούτα Σωματοφύλακες Ταυρομάχος Τιτανικός Τροβαδούρος Χιονάτη Blue Note Disk Jokey Uma Thurman Άγγελος Άμμος Ασημένια Βασιλιάδες Δικηγόροι Ερημίτες Εσώρουχα Ήχος Καράβια Καταδικασμένοι Κυνηγόσκυλα Λιμάνια Μαντόνα Μικρό Νύχτα Παράδεισος Πεζοδρόμιο Ποιητές Προστάτης Πυξίδα Σεβάχ Σημαδεμένα Στρουθοκάμηλος Υπόγειο Φακός Φάροι Ψιλικατζίδικο Bar Άγνωστος Αδύναμος Αισθητική Άνθρωπος Αξίες Αξιοπρέπεια Απάντηση Γενναιότητα Διακριτικότητα Δρόμος Δύσκολος Δώρα Μαργέλη Ελευθερία Επιμονή Ερώτηση Ευθύνη Θηρίο Μεγαλοψυχία Μοναξιά Παιδεία Πτυχία Σύστημα Σωτηρία Ταπεινότητα Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άνεμος Βουρκωμένα Βράχια Βροχή Γλέζος Γυρισμός Δάκρυ Δέντρα Δύναμη Ευκολάκι Καημός Κεραυνός Κινδύνης Λαβωμένα Μάτια Ξένα Πίκρες Πουλόπουλος Σταθμός Σύννεφο Τραίνα Χαρδαλιάς Χέρια Χωρισμός Ωκεανός Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Άστρο Γήινη Εγώ Επάνω Εσύ Μαγεμένη Μάγισσα Ματιά Φωτιά Αγ. Δημήτριος Αθανίτης Ακρίβου Ασυνείδητο Γεγονός Θεσσαλονίκη Καζανάς Κάλτσου Κατάδυση Κινηματογράφος Κιορτσή Λαβύρινθος Μαγουλάς Μετρό Μπιλικάς Πρεμιέρα Ρέτζιος Σαρημανώλης Στρογγυλό Ταινία Φεστιβάλ Φώτου FM100 Filming Greece Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Χάρη Βόλτες Γέλιο Επιθυμία Έρωτας Ξενύχτια Όνειρα Πάθος Παιχνίδια Πόθος Ποίημα Σημαντικά Στιγμές Συναισθήματα Ταξίδι Τραγούδι Φίλος Αγκαλιά Αλυσίδες Άνεμοι Απανεμιά Αστέρια Αύρα Βράχοι Γλάροι Θάλασσα Κόκκινο Κύματα Ουρανός Παλίρροια Πλοία Πρωινό Σύμπαν Φουρτούνα Χαλί Αγώνες Βεντάλια Γενικό Διαγωνισμός Επιτροπή Ερμηνεία Εφιάλτης Ιστιοφόρο Κέρκυρα Κριτική Μουσικοσυνθέτης Νυχτοφύλακας Όνειρο Παρατηρητής Παρελθόν Πρόσταγμα Σαμοΐλης Σανίδα Τρόποι Φαντασία Χίλιοι Air Condition Αιτία Αντισηπτικό Απάτη Απέναντι Άρρωστοι Βήχας Γυναίκα Εμβόλιο Θάνατος Ιός Κίνα Κορμί Κορονοϊός Λεβερκούζεν Μάσκα Μυαλό Νοσοκομείο Ντούτσε Ξενιστής Ξένος Πατρίδα Πέτρα Πικρή Ποτήρι Ρόζα Στήθος Στολή Τύψεις Χώμα Ψέμμα Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Ακουαρέλλες Αποθήκες Αρθρογράφος Αρκούδες Αφιερώσεις Γιόγκα Γκαρσονιέρα Διπλώματα Καπέλα Κρασί Λίμνες Μαθήματα Μαθητές Μέλι Μουσικός Οδήγηση Παρουσία Ποτάμια Ταινίες Υπερβόρεια Φεγγαρόφωτο Offline Online Skype Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Παρασκευή Συμπάθεια Devil No Sympathy Αγροτικόν Βίντεο Βράδυ Δίσκοι Μπάντα Οδυσσέας Οδύσσεια Οκτώβριος Πανδημία Παπάζογλου Παραλλαγή Πηνελόπη Σειρήνα Σεπτέμβριος Συζήτηση Στούντιο Στρόγγυλοι Χθες Χιουμοριστική Blog MusicHeaven Αγωνία Θρίλερ Ιουλία Λυμπεροπούλου Λογοτεχνία Μεταφυσική Μυστήριο Νο 9 Περιπέτεια Αδάμ Αίμα Ανθρωπότητα Αυτοκίνητο Βαμπίρ Γνώση Γρανίτα Δημοφιλής Δολοφονία Εικασία Εξοπλισμένο Επιστήμονας Εραστής Ερειπωμένο Εύα Ζόμπι Ζωντανοί Ηθοποιός Μοναχικός Οπαδός Πατσάς Συγγραφέας Συσκευή Ταυτότητα Τράπεζα Χυμός Tesla Αεροδρόμιο Γιόκο Γκολντ Δοξιάδη Ελληνικό Κρουαζιέρα Λένον Λονδίνο Μάρδας Μαστοράκης Μπητλς Νησιά Όνο Πασίφικ Πειραιάς Beatles Gold Lennon Ono Pacific Yoko Κιτσοπούλου Κοτανίδης Καλό Cross Orfeus Sunny Sunny Cross Αθήνα Αφηγητής Ελληνική Μοντάζ Ντοκιμαντέρ Οδηγός Πρόσωπα Σινεμά Σκηνοθεσία Συναντήσεις Στοές Φωτογραφία Χαλκίδα DNA Βαρσοβία Δανέζα Δανία Θεοδωράκης Κοπεγχάγη Ξαρχάκος Σουηδικό Χατζιδάκις Angie Darling Helsingborg Helsingør Kronborg Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Απόλλων Γήπεδο Εισιτήριο Ένεκεν Θέατρο Ιούλιος Λαιμός Λυκαβηττός Ριζούπολη Συναυλία Συνέντευξη Ταμείο Τιμή Φωνές Anderson Birthday Happy Ian Jethro Scotland Tull Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αίθουσα Απομόνωση Βόρεια Γκέτεμποργκ Νησί Προβολές Σινεφίλ Φάρος Boutique Cinema Curators Distancing Focus Göteborg Holmberg Internet Isolated Jonas Noster Pater Project Social Sold-Out Zoom Αίθουσες Ανθολογία Εκδόσεις Ιππότης Καταθλιπτικός Κόντρα Μύθος Copyright Ακτή Βέλος Νόημα Παφλασμός Ποίηση Τοξότης Giralda Ακτίνες Άνθρωποι Άξονες Αστραπή Αύρες Γαλαξίας Γαλοπούλα Γεράκι Γύρη Ζέστη Κίσσα Κοράλλια Κρύο Ορίζοντας Όστρακα Πελαργός Σίσσυφος Υγρασία Φτερά Milky Way Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αλίμονο Άνθρακες Άνους Αντίδραση Αντίθετη Άποψη Αύριο Αυτός Εκείνος Επιλογές Θησαυρός Κατανόηση Κυριολεξία Ορθότητα Ποιότητα Ποσότητα Προσβλητικό Ρέστα Ρήγας Σήμερα Συμπεριφορά Συνομιλητής Υπεύθυνος Φράση Φταίω Αλκαίος Άλκης Αντίο Θάνος Κακόηθες Μελάνωμα Μικρούτσικος Αλύπα Αστείο Ενετοκρατία Κούντερα Λυπημένα Μάνη Νύφι Πειρατές Προφήτες Tρικυμία Gena Rowlands John Cassavetes Paul Mazursky Raúl Juliá Susan Sarandon Tempest Vittorio Gassma Ταίναρο Ιερό Πύλη Άδης Βαθύ Κοκκινόγεια Σπηλιά Καταιγίδα Τρικυμία Vittorio Gassman Βασίλης Γκλεζάκος Λουκιανός Καρακαντάς Τζονιχάκης Ανάσταση Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Κομπλεξικός Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανάλογη Ανταμοιβή Αρνάκια Αρπακτικά Βοσκός Δάσος Έξοδα Κόλαση Λιοντάρι Λύκοι Μαντρί Πειθήνια Πεποιθήσεις Τίγρης Υπάκουα Υπηρέτες Υποτακτικά Depredadores Αναμέτρηση Ανώδυνο Αυλαία Διαβολή Εγωισμός Επιθετικότητα Ζήλεια Θύμα Κακοήθης Μέθοδος Προσωπείο Σκοπιμότητα Συκοφαντία Συμφέρον Υποκριτής Ύπουλος Φθόνος Χειραγώγηση Ανασφάλεια Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ταμπούρλο Τριαντάφυλλο Αντίθετο Αρλεκίνοι Δουλειά Θύελλες Κάβος Καιρός Μάνα Παλιάτσοι Πατέρας Πλόες Πόδια Πόλεμος Ποτάμι Ποταμόπλοια Πτήσεις Ρούχα Στολίδια Ψώνια Lulu Press Βερολίνο Εικόνες Εμφάνιση Επέτειος Μοναδικό Ξεχωριστή Οθόνη Προβολή Πρώτη Άση Δημητρουλοπούλου Eva Stylander Στάθης Πλώτας Παναγιώτης Θανασούλης Παναγιώτης Θεοφανόπουλος. Απιστία Κόλυβα Απόλαυση Γλωσσικό Διπλός Ελάττωμα Έξω Επιτυχία Ευχή Καινοτομία Κακός Καλός Κατευόδιο Κάτω Κούρεμα Κρασιά Κρυστάλλης Λάθος Λεξιλόγιο Λευτεριά Μέσα Νεολογισμός Νοηματικό Πάνω Παπαδιαμάντης Πλεονασμός Προκοπή Πρόοδος Πρόσημο Σιδεροκέφαλος Απόψε Βραδάκι Κανείς Πορτάκι Ξεκλείδωτο Αρχάγγελος Καλλιμάρμαρο Μίκης Συγκίνηση Αυλή Δίπατη Κουρελής Λήθη Μαλαματάς Μέθυσμένος Μνήμη Μονοκατοικία Μπουκάλι Ομπρέλα Σάββας Σιλουέτα Σπιτάκι Τουαλέτα Φίλη Fool Hill Sven Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Μάχη Σκληρή Όμορφη Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Ghetto Noir Γκλίτσα Βιογραφικό Δηλητηρίαση Είδος Καθαρό Κάπα Λίρες Μάντρα Μισθός Περίφραξη Πρόβατα Σκωτία Τοίχος Τσοπάνης Φράχτης Φύκια Cafe Lighthouse North Orkney Ronaldsay Στέλλα Κάλτσου Γιάννης Φώτου Σταμάτης Μαγουλάς Τούλα Ακρίβου Μιχάλης Σαρημανώλης London Greek Film Festival Odysseus Cosmocinema Awards Ένωση Ευαγγέλιο Ιερουσαλήμ Ιησούς Μόσχα Πιλάτος Πόντιος Σατανάς Σοβιετική Σταύρωση Φύση Azazello Behemoth Bulgakov Faithfull Faust Hella Jagger Koroviev Margarita Marianne Master Mikhail Mick Professor Woland Κηλαηδόνης Λουκιανός Κηλαηδόνης Δύστυχες Πουτάνες Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Χρόνια Χολέρα Δαιμόνια Χρονικό Προαναγγελθέντος Κοιμισμένα Κορίτσια Γιασουνάρι Καουαμπάτα Απίστευτη Θλιβερή Ιστορία Αθώα Ερέντιρα Άσπλαχνη Γιαγιά Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Ελίκη Κρεμασμένος Λουκάνικο Λουτρό Μένανδρος Μένιος Μπύρα Νέα Νικόλ Ντους Ομελέτα Ορέστης Πανόραμα Παπαδάτος Παραμονή Πρωτοχρονιά Σαμπάνια Σαντορίνη Σμύρνη Σχοινί Χάρος Χατζηθωμάς Mojave 3 Εννέα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega 2017 New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Μασάζ Αεροπειρατεία Καφεδάκι Αεροσυνοδός Τενοντίτιδα Μασέρ Νεπάλ Καλάσνικοφ Σουτιέν Φούστα Κουκουλοφόρος Φερμουάρ Εντριβή Κύκλοι Ζύμωμα Χτυπήματα Άγγιγμα Έγκαυμα Ευφορία Πτήση Επιβίβαση Απογείωση Σπυρόπουλος Σπυριδούλα Μπάμπης Φλου Αναβλητικότητα User Manual Πιθανότητα Ενδιαφέρουσα Πόλη Πηγάδια Στόμιο Εξωτερικό Επικοινωνία Μόδα Εσωτερικό Επιφάνεια Αντικείμενα Κοσμήματα Νομίσματα Τέχνη Πίνακες Ζωγραφική Γλυπτά Βιβλία Μανιφέστα Επιστημονικά Περιοδικά Χωρητικότητα Jorge Bucai Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Οικογένεια Άνεση Ειδήμων Φάρμακα Αντίληψη Κτίρια Προδιαγραφή Υπάρχοντα Αξία Γείτονας Διάστημα Πλανήτης Άτομο Προκατάληψη Εισόδημα Ηθική Κέρδη Τρόφιμα Διατροφή Blame Irish Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Δράμα Βραβείο Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος 1993 Σενάριο Τάκης Βενετσανάκος Σκηνικά Κοστούμια

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge