Οι ψίθυροι των πεθαμένων ονείρων
Μουσικολογο(α)τεχνία
04 Σεπτεμβρίου 2023, 04:25
Η σιωπή μου κι εγώ


Η ΣΙΩΠΗ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ

Ακούω τα γέλια των παιδιών
μα μέσα μου φοβάμαι
πέφτω στο μαύρο των βυθών
κι όλα γύρω μου σκορπάνε

Μπορώ ν’ ακούσω τη φωνή
μέσα απ’ τον δικό μου τοίχο
που για βοήθεια καλεί
μα κρύβομαι απ’ τον ήχο

Και ζούμε μόνοι στο κενό
η σιωπή μου κι εγώ

Ακούω στην πόρτα ένα κλειδί
που ανοίγει την ψυχή μου
θέλει να βγάλει μια κραυγή
μα την πνίγει η σιωπή μου

Παίρνω βαθιά αναπνοή
κι ένα λάθος θα διορθώσω.
Δίνω ένα μου φιλί
στον εαυτό μου πριν προδώσω

Και ζούμε μόνοι στο κενό
η σιωπή μου κι εγώ...

1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο

limperiandigone (19.09.2023)
Καλησπέρα Κωνσταντίνε! Πολύ όμορφοι στίχοι...Με μεγάλες δόσεις αλήθειας...Ωστόσο, αναρωτιέμαι, για πιο λόγο να σιωπάς, όταν μέσα σου ουρλιάζεις; Γιατί να μην εξωτερικεύεις τα συναισθήματα σου, έτσι ώστε να νιώσεις καλύτερα; Δεν είσαι ο μοναδικός όμως! Έχω συναντήσει πολλούς σαν και σένα, να μη μπορούν να μιλήσουν για τον εαυτό τους, τα θέλω τους, τα όνειρα τους γενικότερα, καθώς επίσης και για τα προβλήματα τους, εφόσον έχουν...Πίστεψε με, έχουν...Απλά, τα στη σιωπή τους, νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα γιατρέψουν τις πληγές τους...Το αντίθετο συμβαίνει, όμως...Η αλήθεια είναι, ότι ποτέ δεν γιατρευόμαστε, από την αρρώστια που λέγεται θλίψη, όταν υπάρχει κάτι που μας βαραίνει...Δεν γιατρευόμαστε, επειδή οι περισσότεροι δεν μιλάμε! Δεν γίνεται να νικήσεις τον πόνο σου, όταν δεν εξωτερικεύεσαι...Εγώ τα κατάφερα Κωνσταντίνε! Δεν ξέρω αν θυμάσαι ποια είμαι, και για πιο θέμα είχα μιλήσει παλιότερα εδω μέσα! Επίσης, νίκησα τη θλίψη μου, γράφοντας! Ποίηση, λογοτεχνία, οτιδήποτε μπορούσε να με κάνει να σκεφτώ καθαρά για το μέλλον μου! Και είμαι εδω σήμερα, ολοκαίνουρια πλέον, χωρίς κατάλοιπα του παρελθόντος, να σου μιλάω, και να σε κάνω να σκεφτείς και εσύ το ενδεχόμενο να εξωτερικευτείς, και να διώξεις οτιδήποτε σε πονάει! Το μυστικό είναι, να αποτυπώνεις τις σκέψεις σου! Όταν αργότερα, μετά απο καιρό, ξαναδιαβάσεις τι έγραψες, είτε θα γελάσεις, είτε δεν θα θυμάσαι καν τον παλιό εαυτό σου, και τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες έγραψες κάτι θλιβερό! Καλά, δεν γίνεται να ξεχάσεις τα πάντα, απλά, δεν θα στενοχωριέσαι πλέον! Θα κοιτάς μπροστά, και θα κάνεις καινούρια σχέδια! Το παρελθόν, δεν θα είναι πλέον εμπόδιο στο δρόμο σου! Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Μπορείς να κλάψεις τη δεδομένη στιγμή για κάποιο ζήτημα, όταν όμως αυτό περάσει, δεν θα θέλεις να ακούσεις καν, για αυτό, ξανά! Εξωτερικεύσου, λοιπόν! Είναι καλύτερα να ξεσπάσεις όταν υπάρχει λόγος, παρά να διαιωνίζεις μια κατάσταση, όταν δεν θα υπάρχει πλέον λόγος! Παλιά, ήμουν η liza32, εκεί μίλησα για το παρελθόν! Σήμερα είμαι η Αντιγόνη, και ζω μόνο στο παρόν! Διάλεξε και πάρε, λοιπόν! Η ζωή δεν είναι στάσιμη, ούτε και εσύ! Επίσης, μη σιωπάς για τίποτα και κανέναν! Όταν έχεις δίκιο, να το φωνάζεις δυνατά!

Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog
Συγγραφέας
che
Κωνσταντίνος Παυλικιάνης
Διοικητικό-Οικονομικό Στέλεχος
από ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/che

Tags

Στίχοι ποίηση τραγούδι μουσική



Επίσημοι αναγνώστες (1)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!

Πρόσφατα...
Δημοφιλέστερα...
Αρχείο...

Links